«Κωλοτούμπα» Τραμπ για το Ιράν: Παγώνει το ουράνιο – Πεκίνο και πετρέλαιο ορίζουν το νέο deal

Η Ουάσιγκτον εγκαταλείπει προσωρινά τη “σκληρή γραμμή” για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, καθώς ο φόβος ενεργειακού σοκ και η πίεση της Κίνας αλλάζουν το γεωπολιτικό παιχνίδι στον Περσικό Κόλπο.

Η διεθνής σκακιέρα αλλάζει με εκκωφαντικό τρόπο. Ο Ντόναλντ Τραμπ, που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες διακήρυττε ότι το Ιράν «δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο», εμφανίζεται τώρα να κάνει στρατηγική αναδίπλωση, μεταθέτοντας το πιο κρίσιμο ζήτημα των διαπραγματεύσεων — το υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιο της Τεχεράνης — για… αργότερα.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που αποκαλύπτει ότι η Ουάσιγκτον πλέον κυνηγά έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή με το Ιράν: να σταματήσει η αποσταθεροποίηση στον Περσικό Κόλπο, να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ και να αποκλιμακωθεί το ενεργειακό σοκ που απειλεί την παγκόσμια οικονομία.

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσαν το Bloomberg και η Wall Street Journal, ΗΠΑ και Ιράν συμφώνησαν να “παγώσουν” προσωρινά τη συζήτηση για τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου, αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για «υπερβολικά περίπλοκο θέμα» για την παρούσα φάση των συνομιλιών.

Ο Ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί παραδέχθηκε ανοιχτά ότι οι δύο πλευρές «κατέληξαν από κοινού» στο συμπέρασμα πως το ζήτημα θα μεταφερθεί στα επόμενα στάδια των διαπραγματεύσεων.Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Τεχεράνη κερδίζει χρόνο — και κυρίως διατηρεί τον βασικό μοχλό πίεσης απέναντι στη Δύση.

Η “σκιά” του Πεκίνου πίσω από την αλλαγή στάσης των ΗΠΑ

Η μεταστροφή Τραμπ μόνο τυχαία δεν θεωρείται.Η συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο φαίνεται ότι λειτούργησε ως καταλύτης.

Η Κίνα δεν θέλει έναν ανεξέλεγκτο πόλεμο με το Ιράν.Όχι από ιδεολογία — αλλά από ωμό οικονομικό συμφέρον.

Το Πεκίνο είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου και εξαρτάται στρατηγικά από την ομαλή λειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Οι κινεζικές πιέσεις προς την Ουάσιγκτον φαίνεται ότι επικεντρώθηκαν σε έναν στόχο:να αποφευχθεί μια νέα έκρηξη στις τιμές της ενέργειας που θα χτυπήσει την παγκόσμια ανάπτυξη.

Ο ίδιος ο Τραμπ παραδέχθηκε μετά τη σύνοδο ότι με τον Σι «μοιράζονται κοινούς στόχους»:να μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικό όπλο και να επαναλειτουργήσουν τα Στενά του Ορμούζ

Ωστόσο, πίσω από τις διπλωματικές διατυπώσεις κρύβεται μια πολύ πιο σκληρή πραγματικότητα:

Η Ουάσιγκτον αντιλήφθηκε ότι χωρίς την Κίνα δεν μπορεί να επιβάλει βιώσιμη λύση στο Ιράν.

Το ουράνιο “εξαφανίστηκε” και κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται

Το μεγαλύτερο εφιαλτικό σενάριο για τη Δύση παραμένει ενεργό.

Μετά τα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα του Ιουνίου, σημαντικό μέρος του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν φέρεται να μεταφέρθηκε σε άγνωστη τοποθεσία.

Αυτό σημαίνει ότι:

• ούτε οι ΗΠΑ,
• ούτε το Ισραήλ,
• ούτε η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας

γνωρίζουν με βεβαιότητα πού βρίσκεται το κρίσιμο πυρηνικό υλικό.

Η αναβολή της συζήτησης για το ουράνιο δείχνει ότι η Ουάσιγκτον προτιμά προς το παρόν να διαχειριστεί την κρίση αντί να τη λύσει οριστικά.

Κυβερνητικοί κύκλοι στις ΗΠΑ αφήνουν να εννοηθεί ότι ο Τραμπ επιχειρεί να αγοράσει χρόνο ενόψει των πολιτικών πιέσεων στο εσωτερικό και της αυξανόμενης ανησυχίας των αγορών για νέα ενεργειακή έκρηξη.

Ορμούζ: Το “όπλο” του Ιράν που γονατίζει τη Δύση

Το πραγματικό πεδίο μάχης δεν είναι πλέον μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα. Είναι τα Στενά του Ορμούζ.

Πριν από τη σύγκρουση, από εκεί περνούσε περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και LNG. Σήμερα, η ναυσιπλοΐα παραμένει προβληματική, ενώ οι ΗΠΑ διατηρούν αυστηρό ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια.

Το αποτέλεσμα;

• Το Brent εκτινάχθηκε πάνω από τα 108 δολάρια το βαρέλι.
• Οι αγορές φοβούνται νέο κύμα παγκόσμιου πληθωρισμού.
• Οι ενεργειακές αλυσίδες εφοδιασμού παραμένουν σε κατάσταση συναγερμού.

Παράλληλα, η Τεχεράνη επιμένει ότι θα διατηρήσει εποπτικό ρόλο στη διέλευση πλοίων από τα Στενά ακόμη και μετά από πιθανή ειρηνευτική συμφωνία.

Με απλά λόγια:Το Ιράν θέλει να κατοχυρώσει γεωπολιτικά τον έλεγχο της σημαντικότερης ενεργειακής αρτηρίας του πλανήτη.

Το Ισραήλ βλέπει τον Τραμπ να αλλάζει γραμμή

Η εξέλιξη προκαλεί ήδη έντονη ανησυχία στο Τελ Αβίβ.

Η ισραηλινή στρατηγική βασιζόταν στην απόλυτη αμερικανική πίεση προς την Τεχεράνη και στην απαίτηση πλήρους παράδοσης του πυρηνικού υλικού.

Τώρα όμως η Ουάσιγκτον εμφανίζεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε μερική συμφωνία αποκλιμάκωσης, ακόμη κι αν το ουράνιο παραμένει εκτός ελέγχου.

Αναλυτές εκτιμούν ότι:

η αμερικανική προτεραιότητα μετακινείται από την “καταστροφή” του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος στη σταθεροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας και της αγοράς ενέργειας.

Και αυτό συνιστά μια τεράστια γεωπολιτική νίκη τόσο για την Τεχεράνη όσο και για το Πεκίνο.

Το νέο γεωπολιτικό τρίγωνο: Ουάσιγκτον – Πεκίνο – Τεχεράνη

Η κρίση στο Ιράν αποκαλύπτει ότι η νέα παγκόσμια ισορροπία δεν διαμορφώνεται πλέον αποκλειστικά από στρατιωτική ισχύ.

Η Κίνα χρησιμοποιεί:

• την ενεργειακή της επιρροή,
• τις εμπορικές σχέσεις,
• και την εξάρτηση της Δύσης από τη σταθερότητα των αγορών

ως μοχλό πίεσης απέναντι στις ΗΠΑ.

Και ο Τραμπ φαίνεται να το αναγνωρίζει.

Η “σκληρή γραμμή” μετατρέπεται σταδιακά σε ρεαλιστική διαχείριση κρίσης.

Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν αυτή η προσωρινή αποκλιμάκωση θα οδηγήσει σε συμφωνία — ή αν αποτελεί απλώς την ηρεμία πριν από μια νέα γεωπολιτική καταιγίδα στον Περσικό Κόλπο.

Πηγή: pagenews.gr