Στενά του Ορμούζ: Η παγκόσμια αγορά πετρελαίου ζει με «δανεικό χρόνο» – Φόβοι για νέο ενεργειακό σοκ
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 17 '
Πηγή Φωτογραφίας: AP Photo//Στενά του Ορμούζ: Η παγκόσμια αγορά πετρελαίου ζει με «δανεικό χρόνο» – Φόβοι για νέο ενεργειακό σοκ
Η παγκόσμια αγορά ενέργειας εμφανίζει σημάδια ανάκαμψης, όμως πίσω από την επιστροφή των πετρελαϊκών φορτίων από τον Περσικό Κόλπο διαμορφώνεται μια πολύ πιο εύθραυστη πραγματικότητα.
Περισσότερους από επτά μήνες μετά την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ και Ισραήλ με το Ιράν, τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης και γεωπολιτικού ανταγωνισμού.
Οι εξαγωγές πετρελαίου έχουν ανακάμψει σημαντικά, αλλά αυτή η ανάκαμψη στηρίζεται σε περιορισμένα αποθέματα, ακριβές εναλλακτικές διαδρομές, χαμηλότερη κατανάλωση και συνεχή στρατιωτική προστασία.
Ανάλυση του Modern Diplomacy, με τίτλο Borrowed Time in the Strait of Hormuz, επισημαίνει ότι η διεθνής αγορά δεν έχει αποκαταστήσει την πραγματική ανθεκτικότητά της απέναντι σε μια νέα διακοπή της προσφοράς.
Αντίθετα, έχει δημιουργήσει έναν προσωρινό μηχανισμό διαχείρισης της κρίσης.
Και αυτός ο μηχανισμός γίνεται ολοένα πιο ακριβός.
Το πετρέλαιο επιστρέφει – Η ενεργειακή ασφάλεια όχι
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται στην ανάλυση, οι εξαγωγές αργού πετρελαίου από τις χώρες του Κόλπου, εξαιρουμένου του Ιράν, επέστρεψαν τον Σεπτέμβριο στα προπολεμικά επίπεδα.
Οι συνολικές αποστολές από την περιοχή έφτασαν τα 15,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περισσότερο από το 80% των όγκων πριν από τη σύγκρουση.
Ωστόσο, η εικόνα διαφέρει ανάλογα με τον τρόπο μέτρησης.
Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (IEA) υπολογίζει τις εξαγωγές αργού από τον Κόλπο στα 13,9 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, λίγο πάνω από τα τρία τέταρτα των προπολεμικών επιπέδων.
Οι ροές διυλισμένων προϊόντων παραμένουν ακόμη πιο περιορισμένες.
Η διαφοροποίηση έχει ουσιαστική σημασία.
Η ανάκαμψη μιας ημέρας δεν ισοδυναμεί με σταθερή αποκατάσταση των εξαγωγών, ενώ το πετρέλαιο που μεταφέρεται μέσω αγωγών παράκαμψης δεν αποτελεί φορτίο που διέρχεται από τα ίδια τα Στενά του Ορμούζ.
Η αγορά καταφέρνει να μεταφέρει περισσότερο πετρέλαιο, αλλά εξακολουθεί να εξαρτάται από ένα σύνθετο και ευάλωτο σύστημα.
Αποθέματα πετρελαίου: 509 εκατομμύρια βαρέλια κάτω από τα προπολεμικά επίπεδα
Το σοβαρότερο πρόβλημα βρίσκεται στα αποθέματα.
Σύμφωνα με την έκθεση Οκτωβρίου της IEA, τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου στο τέλος Σεπτεμβρίου ήταν 509 εκατομμύρια βαρέλια χαμηλότερα από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο.
Η καθαρή μείωση του Σεπτεμβρίου, περίπου 10 εκατομμύρια βαρέλια, αποκρύπτει μια σημαντική αλλαγή στη σύνθεσή τους.
Τα χερσαία αποθέματα μειώθηκαν κατά 113 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ το πετρέλαιο που βρισκόταν αποθηκευμένο σε πλοία αυξήθηκε κατά 103 εκατομμύρια.
Αυτό σημαίνει ότι μέρος της διαθέσιμης ποσότητας βρίσκεται εν πλω και δεν μπορεί να αξιοποιηθεί άμεσα από διυλιστήρια ή κυβερνήσεις.
Τα χερσαία αποθέματα υποχώρησαν στο χαμηλότερο επίπεδο τουλάχιστον από το 2016.
Η εικόνα αυτή δημιουργεί ανησυχία για την ικανότητα της αγοράς να απορροφήσει ένα νέο σοβαρό πλήγμα στις εξαγωγές.
Τα στρατηγικά αποθέματα εξαντλούνται
Η διεθνής κοινότητα έχει ήδη χρησιμοποιήσει σημαντικό μέρος των έκτακτων ενεργειακών αποθεμάτων.
Ο επικεφαλής της IEA, Φατίχ Μπιρόλ, δήλωσε στις 3 Οκτωβρίου ότι περίπου 325 εκατομμύρια βαρέλια από την προγραμματισμένη έκτακτη αποδέσμευση 400 εκατομμυρίων είχαν ήδη παραδοθεί.
Παράλληλα, οι χώρες της G7 συμφώνησαν να διαθέσουν έως και 100 εκατομμύρια επιπλέον βαρέλια.
Οι παρεμβάσεις αυτές περιορίζουν προσωρινά τις πιέσεις στις αγορές.
Δεν αναπληρώνουν όμως αυτομάτως τα αποθέματα που έχουν καταναλωθεί.
Ο επικεφαλής της Saudi Aramco, Αμίν Νάσερ, εκτίμησε ότι η πλήρης αποκατάσταση του αποθέματος ασφαλείας μπορεί να απαιτήσει περίπου δύο χρόνια.
Η Κίνα αποτελεί έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα.
Σύμφωνα με την IEA, η χώρα αντιπροσώπευε το 78% της μείωσης κατά 76 εκατομμύρια βαρέλια των αποθεμάτων αργού εκτός ΟΟΣΑ τον Σεπτέμβριο.
Όταν το Πεκίνο επιχειρήσει να αναπληρώσει αυτές τις ποσότητες, η πρόσθετη ζήτηση θα μπορούσε να αυξήσει τον ανταγωνισμό για τα διαθέσιμα φορτία.
Brent στα 107 δολάρια – Το πραγματικό πετρέλαιο κοστίζει ακόμη περισσότερο
Οι τιμές αποκαλύπτουν τη διαφορά ανάμεσα στις χρηματοοικονομικές προσδοκίες και στις πραγματικές συνθήκες εφοδιασμού.
Στα στοιχεία που επικαλείται η ανάλυση, τα συμβόλαια Brent κινούνται κοντά στα 107 δολάρια το βαρέλι, περίπου 13% υψηλότερα από τις αρχές Σεπτεμβρίου.
Το αμερικανικό WTI βρίσκεται κοντά στα 95 δολάρια.
Ωστόσο, η τιμή του φυσικά παραδιδόμενου πετρελαίου τύπου North Sea Dated προσεγγίζει τα 134 δολάρια, ενώ ορισμένες ποιότητες φτάνουν ακόμη και κοντά στα 160 δολάρια το βαρέλι.
Η διαφορά οφείλεται μεταξύ άλλων στο αυξημένο κόστος μεταφοράς, στις δυσκολίες διαθεσιμότητας και στους κινδύνους για τις ενεργειακές υποδομές.
Η αγορά συμβολαίων μπορεί να προεξοφλεί μελλοντική εξομάλυνση.
Οι επιχειρήσεις που χρειάζονται άμεσα πραγματικά φορτία, όμως, αντιμετωπίζουν πολύ υψηλότερο κόστος.
Ντίζελ πάνω από 200 δολάρια το βαρέλι
Ιδιαίτερα έντονη είναι η πίεση στο ντίζελ.
Οι τιμές χονδρικής ξεπέρασαν τον Σεπτέμβριο τα 200 δολάρια το βαρέλι, σχεδόν διπλάσια από την τιμή ορισμένων δεικτών αργού πετρελαίου.
Η IEA δεν αναμένει πλήρη αναπλήρωση των αποθεμάτων ντίζελ πριν από το δεύτερο εξάμηνο του 2027.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την παραγωγή αργού.
Αφορά επίσης τις περιορισμένες δυνατότητες διύλισης και τη δυσκολία μεταφοράς των κατάλληλων προϊόντων στις αγορές που τα χρειάζονται.
Το ντίζελ αποτελεί κρίσιμο καύσιμο για τις εμπορευματικές μεταφορές, τη βιομηχανία, τη γεωργία και τμήματα της θέρμανσης.
Επομένως, οι αυξήσεις του μπορούν να μεταφερθούν στο κόστος παραγωγής και διανομής πολλών προϊόντων.
Η παγκόσμια ζήτηση μειώνεται λόγω των υψηλών τιμών
Ένας από τους λόγους για τους οποίους η αγορά εξακολουθεί να λειτουργεί είναι η υποχώρηση της κατανάλωσης.
Η IEA προβλέπει μείωση της παγκόσμιας ζήτησης πετρελαίου κατά 2,6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2026.
Για το τέταρτο τρίμηνο εκτιμά μείωση περίπου 2,5 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως, με το ντίζελ να αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τέταρτο της υποχώρησης.
Ακόμη και μετά από μερική ανάκαμψη το 2027, η κατανάλωση προβλέπεται να παραμείνει κατά 620.000 βαρέλια ημερησίως χαμηλότερη από τα επίπεδα του 2025.
Αυτό δεν αποτελεί κατ’ ανάγκη ένδειξη υγιούς εξισορρόπησης.
Σε μεγάλο βαθμό πρόκειται για καταστροφή ζήτησης: καταναλωτές και επιχειρήσεις περιορίζουν τη χρήση καυσίμων επειδή οι τιμές είναι πολύ υψηλές ή οι διαθέσιμες ποσότητες ανεπαρκείς.
Η προσαρμογή αυτή επιβαρύνει περισσότερο τις χώρες με μικρά αποθέματα και περιορισμένες εναλλακτικές προμήθειας.
Το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό πληρώνει τον λογαριασμό του Ορμούζ
Η διατήρηση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την αμερικανική στρατιωτική παρουσία.
Σύμφωνα με την ανάλυση, ο αποκλεισμός του Ιράν έχει δεσμεύσει περισσότερο από το 30% των πολεμικών πλοίων του αμερικανικού Ναυτικού.
Το εκτιμώμενο ημερήσιο κόστος της επιχείρησης ανέρχεται σε περίπου 32,5 εκατομμύρια δολάρια από την επαναφορά του αποκλεισμού στις 14 Ιουλίου.
Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου εκτιμά ότι οι πολεμικές δαπάνες του Πενταγώνου είχαν φτάσει τα 38 δισεκατομμύρια δολάρια έως την 1η Αυγούστου.
Παράλληλα, η σύγκρουση έχει καταναλώσει σημαντικό μέρος των αμερικανικών αποθεμάτων συγκεκριμένων αναχαιτιστικών πυραύλων.
Το κόστος ορισμένων πυραύλων αεράμυνας του Ναυτικού κυμαίνεται από 1 έως 6 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα.
Η χρήση τους εναντίον μη επανδρωμένων αεροσκαφών πολύ μικρότερης αξίας δημιουργεί έντονη οικονομική ασυμμετρία.
Το στρατηγικό κόστος είναι επίσης σημαντικό.
Οι αμερικανικές δυνάμεις που επιχειρούν στον Περσικό Κόλπο δεν είναι διαθέσιμες για άλλες αποστολές, ιδιαίτερα στον Ινδοειρηνικό.
Η ναυτιλία πληρώνει ακριβότερα για κάθε διέλευση
Η κρίση έχει αυξήσει κατακόρυφα και το εμπορικό κόστος.
Οι ημερήσιοι ναύλοι δεξαμενόπλοιων που επιχειρούν στην περιοχή μπορούν να ξεπεράσουν τα 500.000 δολάρια.
Παράλληλα, έχουν καταγραφεί αναφορές για πρόσθετες αμοιβές έως 25.000 δολάρια ανά ταξίδι σε ναυτικούς που αποδέχονται να εργαστούν σε επικίνδυνες διελεύσεις.
Το αυξημένο κόστος δεν περιορίζεται στους ναύλους.
Περιλαμβάνει ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, δαπάνες ασφάλειας, καθυστερήσεις, αλλαγές διαδρομών και δυσκολίες στην οργάνωση των φορτίων.
Η λειτουργία της παγκόσμιας αγοράς εξαρτάται πλέον από έναν συνδυασμό στρατιωτικών συνοδειών, μεταφορτώσεων από πλοίο σε πλοίο, εναλλακτικών αγωγών και ειδικών ασφαλιστικών καλύψεων.
Κάθε επιμέρους λύση έχει περιορισμένη χωρητικότητα.
Εάν μία από αυτές αποτύχει, η πίεση μεταφέρεται στις υπόλοιπες.
Το Ιράν διατηρεί τη δυνατότητα να προκαλέσει νέα αναταραχή
Η ανάλυση του Modern Diplomacy εξετάζει και τα στρατηγικά κίνητρα της Τεχεράνης.
Ο αμερικανικός αποκλεισμός περιορίζει τις δυνατότητες του Ιράν να εξάγει το δικό του πετρέλαιο.
Την ίδια στιγμή, οι υπόλοιποι παραγωγοί του Κόλπου επιχειρούν να αποκαταστήσουν τις εξαγωγές τους.
Αυτή η ασυμμετρία μπορεί να ενισχύει τα κίνητρα του Ιράν να διατηρεί υψηλό τον κίνδυνο για την εμπορική ναυσιπλοΐα.
Η εκτίμηση αυτή αποτελεί στρατηγική ερμηνεία και όχι αποδεδειγμένο κίνητρο πίσω από κάθε επίθεση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της βρετανικής υπηρεσίας UKMTO που παρατίθενται στην ανάλυση, καταγράφηκαν 20 προειδοποιήσεις για περιστατικά στα Στενά του Ορμούζ και στις νότιες προσεγγίσεις της Ερυθράς Θάλασσας τον Σεπτέμβριο και άλλες πέντε στις αρχές Οκτωβρίου.
Στις 14 Οκτωβρίου αναφέρθηκαν νέες επιθέσεις εναντίον πλοίων.
Η κατάσταση παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητη, καθώς η αύξηση της κυκλοφορίας σημαίνει περισσότερους δυνητικούς στόχους.
Σαουδική Αραβία: Οι εναλλακτικοί αγωγοί βρίσκονται επίσης στο στόχαστρο
Η παράκαμψη των Στενών του Ορμούζ δεν εξαλείφει τους κινδύνους.
Ο αγωγός East-West της Σαουδικής Αραβίας, που μεταφέρει πετρέλαιο προς την Ερυθρά Θάλασσα, δέχθηκε επίθεση στις 11 Σεπτεμβρίου.
Σύμφωνα με την IEA, οι ροές αποκαταστάθηκαν σχετικά γρήγορα.
Ωστόσο, η επίθεση έδειξε ότι ακόμη και οι υποδομές που έχουν σχεδιαστεί για να παρακάμπτουν το Ορμούζ παραμένουν ευάλωτες.
Οι δυνατότητες μεταφόρτωσης πετρελαίου έξω από τα Στενά έχουν επίσης προσεγγίσει τα όριά τους.
Αυτό περιορίζει την ικανότητα των παραγωγών να αυξήσουν περαιτέρω τις εξαγωγές τους χωρίς αποκατάσταση ασφαλέστερων θαλάσσιων διαδρομών.
Χούθι και Ερυθρά Θάλασσα: Ένα δεύτερο ενεργειακό μέτωπο
Η κατάσταση επιδεινώνεται από την κλιμάκωση στην Υεμένη.
Οι Χούθι έχουν αναλάβει την ευθύνη για επιθέσεις εναντίον σαουδαραβικών ενεργειακών εγκαταστάσεων, αν και ορισμένοι ισχυρισμοί τους αμφισβητούνται από τις σαουδαραβικές αρχές.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου αναφέρθηκαν πλήγματα κατά εγκαταστάσεων της Aramco στο Γιανμπού, ενώ στις 3 Οκτωβρίου οι Χούθι υποστήριξαν ότι επιτέθηκαν σε εγκατάσταση κοντά στο Ριάντ.
Η σαουδαραβική πλευρά αμφισβήτησε τις σχετικές ανακοινώσεις και ορισμένα περιστατικά δεν έχουν επαληθευτεί ανεξάρτητα.
Στις 14 Οκτωβρίου, επίθεση σε κτίριο της Aramco στην ανατολική Σαουδική Αραβία προκάλεσε περιορισμένη πυρκαγιά, σύμφωνα με τις πληροφορίες της ανάλυσης.
Παράλληλα, η δραστηριότητα των Χούθι κοντά στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ δημιουργεί πρόσθετο κίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η περιοχή αποτελεί δεύτερο στρατηγικό πέρασμα για τις ενεργειακές μεταφορές.
Έτσι, οι εναλλακτικές διαδρομές που χρησιμοποιούνται για να παρακαμφθεί το Ορμούζ εκτίθενται σε νέες απειλές.
Φυσικό αέριο: Η Ευρώπη μπαίνει στον χειμώνα με άδεια περιθώρια ασφαλείας
Ακόμη πιο δύσκολη μπορεί να αποδειχθεί η κατάσταση στην αγορά φυσικού αερίου.
Σε αντίθεση με το πετρέλαιο, το υγροποιημένο φυσικό αέριο δεν διαθέτει εξίσου ευέλικτες δυνατότητες παράκαμψης των προβληματικών θαλάσσιων διαδρομών.
Οι εξαγωγές LNG του Κατάρ έχουν μειωθεί δραστικά.
Η QatarEnergy έχει παρατείνει την κατάσταση ανωτέρας βίας για ασιατικούς πελάτες έως τον Νοέμβριο και για ευρωπαϊκούς έως τον Δεκέμβριο.
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η συγκυρία είναι ιδιαίτερα δυσμενής.
Στις 6 Οκτωβρίου, οι ευρωπαϊκές αποθήκες φυσικού αερίου βρίσκονταν περίπου στο 73% της χωρητικότητάς τους.
Το ποσοστό ήταν το χαμηλότερο για τη συγκεκριμένη ημερομηνία από την έναρξη της σχετικής καταγραφής το 2011.
Βρισκόταν επίσης περίπου 15 ποσοστιαίες μονάδες κάτω από τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετίας.
Η Ευρώπη εισέρχεται έτσι στη χειμερινή περίοδο με μικρότερο ενεργειακό απόθεμα ασφαλείας.
TTF στα 86 ευρώ – Φόβοι για φυσικό αέριο πάνω από 100 ευρώ
Οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη αντικατοπτρίζουν την πίεση.
Ο ολλανδικός δείκτης TTF κινείται, σύμφωνα με τα στοιχεία της ανάλυσης, κοντά στα 86 ευρώ ανά μεγαβατώρα, σε επίπεδα που προσεγγίζουν υψηλό τετραετίας.
Η Morgan Stanley προβλέπει μέση χειμερινή τιμή περίπου 85 ευρώ ανά μεγαβατώρα.
Σε περίπτωση ιδιαίτερα ψυχρού χειμώνα ή περαιτέρω επιδείνωσης των εξαγωγών LNG από το Κατάρ, οι τιμές θα μπορούσαν, σύμφωνα με την εκτίμησή της, να ξεπεράσουν τα 100 ευρώ.
Η Ευρώπη ανταγωνίζεται την Ασία για τα διαθέσιμα φορτία LNG που δεν διέρχονται από το Ορμούζ.
Κάθε φορτίο που κατευθύνεται προς μια ασιατική αγορά μειώνει την άμεσα διαθέσιμη ποσότητα για τους Ευρωπαίους αγοραστές.
Η πίεση εντείνεται και από την προγραμματισμένη εφαρμογή απαγόρευσης εισαγωγών ρωσικού LNG από την 1η Ιανουαρίου, όπως αναφέρει η ανάλυση.
Οι επιπτώσεις για την Ελλάδα
Για την ελληνική οικονομία, η κατάσταση δημιουργεί κινδύνους σε περισσότερα από ένα επίπεδα.
Η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου επηρεάζει το κόστος καυσίμων, τις μεταφορές και τις εισαγωγές ενέργειας.
Οι υψηλές τιμές του ντίζελ μπορούν να επιβαρύνουν τις εμπορευματικές μεταφορές, την αγροτική παραγωγή και τη βιομηχανία.
Παράλληλα, οι αυξημένες τιμές του φυσικού αερίου επηρεάζουν το κόστος ηλεκτροπαραγωγής και τη λειτουργία ενεργοβόρων επιχειρήσεων.
Η ελληνική ναυτιλία έχει επίσης άμεσο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ και στην Ερυθρά Θάλασσα.
Οι υψηλότεροι ναύλοι μπορεί να δημιουργούν πρόσθετα έσοδα σε ορισμένες δραστηριότητες, συνοδεύονται όμως από αυξημένους κινδύνους ασφάλειας, ασφάλισης και επιχειρησιακής λειτουργίας.
Οι συνέπειες δεν είναι ίδιες για όλες τις επιχειρήσεις ή όλους τους κλάδους.
Η διάρκεια της κρίσης και η διαθεσιμότητα εναλλακτικών προμηθειών θα καθορίσουν την έκταση των πιέσεων.
Διπλωματικό αδιέξοδο ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη
Στο διπλωματικό πεδίο, οι προσπάθειες αποκλιμάκωσης έχουν αποδώσει περιορισμένα αποτελέσματα.
Σύμφωνα με την ανάλυση, μνημόνιο που διαμεσολάβησε το Πακιστάν οδήγησε σε προσωρινή επαναλειτουργία των Στενών στις 18 Ιουνίου.
Η εκεχειρία κατέρρευσε στις 8 Ιουλίου και οι ΗΠΑ επανέφεραν τον αποκλεισμό έξι ημέρες αργότερα.
Τον Οκτώβριο, ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, δήλωσε ότι τα Στενά θα παραμείνουν κλειστά έως ότου εκπληρωθούν επτά όροι που συνδέονται με το προηγούμενο μνημόνιο.
Η Ουάσιγκτον δίνει προτεραιότητα στον περιορισμό του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.
Η Τεχεράνη επιδιώκει τον τερματισμό του αποκλεισμού και τη διατήρηση του ελέγχου της στις συνθήκες ναυσιπλοΐας στην περιοχή.
Οι δύο πλευρές δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία που να γεφυρώνει αυτές τις θέσεις.
Η πρόταση Ιράν–Ομάν και οι τελευταίες διπλωματικές ελπίδες
Στις 25 Αυγούστου, το Ιράν ανακοίνωσε προσωρινή συνεννόηση με το Ομάν για θαλάσσιο διάδρομο μεταφοράς φορτίων και κατανομή εσόδων.
Ωστόσο, η Τεχεράνη εξακολουθεί να συνδέει την πλήρη επαναλειτουργία των Στενών με την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού.
Παράλληλα, σύμφωνα με σαουδαραβική διπλωματική πηγή που επικαλείται η ανάλυση, μεσολαβητές εξετάζουν την πιθανότητα εγγυημένης ασφαλούς διέλευσης πλοίων με αντάλλαγμα τον τερματισμό του αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών.
Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί συμφωνία.
Η διπλωματική αβεβαιότητα σημαίνει ότι οι αγορές εξακολουθούν να εξαρτώνται από προσωρινές λύσεις για τη διατήρηση των ενεργειακών ροών.
Υπάρχει σενάριο πραγματικής ανάκαμψης;
Παρά τη δύσκολη εικόνα, η ανάλυση αναγνωρίζει και ένα διαφορετικό ενδεχόμενο.
Η IEA προβλέπει αύξηση της παγκόσμιας προσφοράς κατά 7,7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2027.
Η αμερικανική EIA εκτιμά ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί πλεόνασμα 4,9 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως, με το Brent να διαμορφώνεται κατά μέσο όρο κοντά στα 67 δολάρια το δεύτερο εξάμηνο του έτους.
Εάν αυτές οι προβλέψεις επαληθευτούν, η αύξηση της παραγωγής θα μπορούσε να επιτρέψει την αναπλήρωση των αποθεμάτων και τη σταδιακή αποκλιμάκωση των τιμών.
Ωστόσο, οι προβλέψεις για το 2027 δεν εξασφαλίζουν ότι η αγορά μπορεί να αντιμετωπίσει μια νέα σοβαρή διαταραχή κατά τη διάρκεια του φετινού χειμώνα.
Αυτό αποτελεί και τον πυρήνα της προειδοποίησης του Modern Diplomacy.
Οι τέσσερις δείκτες που θα κρίνουν την επόμενη ενεργειακή κρίση
Η ανάλυση προσδιορίζει τέσσερις κρίσιμους δείκτες για τους επόμενους μήνες.
Πρώτον, τα χερσαία αποθέματα πετρελαίου. Νέα μεγάλη υποχώρηση τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο θα έδειχνε ότι η ανάκαμψη των εξαγωγών δεν επαρκεί για την αποκατάσταση των αποθεμάτων ασφαλείας.
Δεύτερον, οι ευάλωτες χώρες εισαγωγής. Το Πακιστάν διαθέτει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παρατίθενται, κάλυψη πετρελαίου για περίπου 28 έως 30 ημέρες, ενώ το Βιετνάμ αναφέρεται ότι έχει στρατηγικά αποθέματα 7 έως 10 ημερών. Ενδεχόμενη επιβολή δελτίου καυσίμων ή δυσκολίες εξόφλησης φορτίων θα αποτελούσαν σοβαρές ενδείξεις πίεσης.
Τρίτον, οι ευρωπαϊκές αποθήκες φυσικού αερίου. Ιδιαίτερα ανησυχητικός συνδυασμός θα ήταν αποθέματα κάτω από το 75% στο τέλος Δεκεμβρίου και τιμές TTF πάνω από 100 ευρώ ανά μεγαβατώρα.
Τέταρτον, η επιχειρησιακή ικανότητα του αμερικανικού Ναυτικού. Η ανάγκη μεταφοράς επιπλέον δυνάμεων από άλλες περιοχές ή οι ελλείψεις αναχαιτιστικών πυραύλων θα έδειχναν ότι η επιχείρηση στον Περσικό Κόλπο αρχίζει να επηρεάζει άλλες στρατηγικές αποστολές.
Οι τέσσερις δείκτες θα δείξουν εάν η αγορά ανακτά πραγματικά τις αντοχές της ή εξακολουθεί να καταναλώνει τα τελευταία περιθώρια ασφαλείας.
Το Ορμούζ κρατά την παγκόσμια οικονομία σε αναμονή
Το σημαντικότερο συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι η επαναφορά των εξαγωγών δεν ισοδυναμεί με επιστροφή στην κανονικότητα.
Το πετρέλαιο συνεχίζει να κινείται χάρη στην αξιοποίηση αποθεμάτων, στη μείωση της κατανάλωσης, στις εναλλακτικές διαδρομές και στην αμερικανική στρατιωτική παρουσία.
Όμως τα αποθέματα μειώνονται, οι εναλλακτικές υποδομές παραμένουν εκτεθειμένες και το κόστος της ναυτικής προστασίας αυξάνεται.
Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη αντιμετωπίζει τον χειμώνα με περιορισμένα αποθέματα φυσικού αερίου, ενώ οι αγορές πετρελαίου και ντίζελ εξακολουθούν να εμφανίζουν σημαντικές ανισορροπίες.
Η παγκόσμια ενεργειακή οικονομία δεν έχει ξεπεράσει την κρίση των Στενών του Ορμούζ. Έχει καταφέρει, προς το παρόν, να αγοράσει χρόνο.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν αυτός ο χρόνος θα επαρκέσει για την αποκατάσταση των αποθεμάτων, την ενίσχυση των εφοδιαστικών διαδρομών και την επίτευξη μιας διπλωματικής συμφωνίας πριν από την επόμενη μεγάλη διαταραχή.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
