Η «Τρίτη Δημοκρατία» του Ιράν
Πολλοί αναλυτές μιλούν ήδη για τη γέννηση μιας «Τρίτης Ιρανικής Δημοκρατίας».
Το νέο πολιτικό σύστημα φαίνεται να στηρίζεται λιγότερο στην προσωπική εξουσία ενός ηγέτη και περισσότερο σε ένα δίκτυο στρατιωτικών, τεχνοκρατών και πολιτικών παραγόντων που λειτουργούν συλλογικά. Οι Φρουροί της Επανάστασης εξακολουθούν να αποτελούν τον βασικό πυλώνα του συστήματος, αλλά πλέον συνυπάρχουν με νέες πολιτικές δυνάμεις που αναζητούν οικονομική σταθερότητα και διεθνή νομιμοποίηση.
Την ίδια στιγμή, η νέα ηγεσία εξετάζει τρόπους επανεκκίνησης της οικονομίας και σταδιακής αποκλιμάκωσης με τη Δύση, χωρίς όμως να εγκαταλείπει τις στρατηγικές της φιλοδοξίες.
Το πραγματικό αποτέλεσμα του πολέμου
Οι πόλεμοι κρίνονται συχνά από τις στρατιωτικές απώλειες.
Οι γεωπολιτικές αναμετρήσεις όμως κρίνονται από το ποιος διαμορφώνει το περιβάλλον της επόμενης ημέρας.
Υπό αυτό το πρίσμα, το Ιράν πέτυχε κάτι που λίγοι θεωρούσαν πιθανό: επέζησε μιας πρωτοφανούς στρατιωτικής επίθεσης, διατήρησε τη συνοχή του κράτους, ανανέωσε την ηγεσία του και εξακολουθεί να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα ισχύος στη Μέση Ανατολή.
Η μεγάλη ειρωνεία είναι ότι ο πόλεμος που σχεδιάστηκε για να περιορίσει την Τεχεράνη ίσως επιτάχυνε τη μετάβασή της σε μια νέα, πιο προσαρμοστική και πιθανώς πιο ανθεκτική εποχή.
Και αυτό ίσως αποδειχθεί η σημαντικότερη γεωπολιτική συνέπεια της σύγκρουσης.
Πηγή: Pagenews.gr