Ο Τσίπρας κλείνει την πόρτα στους «παλιούς»; Στην ΕΛΑΣ δεν χωρούν όλοι όσοι φεύγουν από τον ΣΥΡΙΖΑ

Ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να ελέγξει προσωπικά τις προσχωρήσεις και να προστατεύσει το αφήγημα της ανανέωσης – Η ΔΕΘ αναμένεται να αποτελέσει το μεγάλο ορόσημο για το πρόγραμμα, τα νέα πρόσωπα και το πολιτικό προσκλητήριο

Μπορεί οι αποχωρήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίζονται και αρκετά πρώην στελέχη της Κουμουνδούρου να κοιτούν πλέον προς την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, όμως στην Αμαλίας δεν φαίνεται να υπάρχει διάθεση για μια μαζική «μετακόμιση» ολόκληρου του παλιού κομματικού μηχανισμού.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιδιώκει να κρατήσει τον απόλυτο έλεγχο των προσχωρήσεων, ώστε η ΕΛΑΣ να μη μετατραπεί σε έναν νέο ΣΥΡΙΖΑ με άλλο όνομα.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της στρατηγικής του.

Η νέα πολιτική κατασκευή θέλει να εμφανιστεί ως φορέας ανανέωσης, με φρέσκα πρόσωπα, διαφορετικό ύφος και σαφέστερη κυβερνητική στόχευση. Αν η Αμαλίας γεμίσει απότομα με τα ίδια στελέχη που πρωταγωνίστησαν στις συγκρούσεις, τις διασπάσεις και τις εσωτερικές μάχες των τελευταίων ετών, το αφήγημα κινδυνεύει να καταρρεύσει πριν καν σταθεροποιηθεί.

Η ΔΕΘ ως πολιτικό restart

Το μεγάλο ορόσημο είναι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Εκεί αναμένεται να παρουσιαστεί το κυβερνητικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ και να επιχειρηθεί ένα ευρύτερο πολιτικό restart.

Ο Τσίπρας θέλει να εμφανίσει το νέο κόμμα όχι ως ακόμη έναν φορέα διαμαρτυρίας ή ως χώρο επαναπατρισμού πρώην Συριζαίων, αλλά ως δύναμη εξουσίας με συγκροτημένη οικονομική και κοινωνική πρόταση.

Γι’ αυτό και το πολιτικό προσκλητήριο που ενδέχεται να ακολουθήσει δεν αναμένεται να είναι τυφλό ή χωρίς φίλτρα.

Η λογική είναι περίπου η εξής:

οι πόρτες μπορεί να ανοίξουν, αλλά οι καρέκλες δεν είναι κρατημένες για κανέναν.

Δεν αρκεί να φύγεις από τον ΣΥΡΙΖΑ για να μπεις στην ΕΛΑΣ

Αυτό είναι το μήνυμα που φαίνεται να εκπέμπει η νέα ηγετική ομάδα.

Η αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν λειτουργεί αυτομάτως ως διαβατήριο.

Όποιος θέλει να ενταχθεί θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να υπηρετήσει τη νέα πολιτική ταυτότητα και, κυρίως, ότι δεν θα επιβαρύνει το κόμμα με τις παλιές εσωκομματικές συγκρούσεις.

Με άλλα λόγια, ο Τσίπρας δεν φαίνεται να επιδιώκει απλώς συσπείρωση ονομάτων.

Επιδιώκει επιλεκτική ανασύνθεση χώρου.

Το δύσκολο δίλημμα: εμπειρία ή ανανέωση;

Η στρατηγική έχει προφανές πλεονέκτημα αλλά και ρίσκο.

Τα παλαιότερα στελέχη διαθέτουν αναγνωρισιμότητα, εμπειρία, οργανωτικές διασυνδέσεις και εκλογική επιρροή.

Από την άλλη, πολλά από αυτά κουβαλούν και το πολιτικό βάρος μιας περιόδου που ο Τσίπρας προσπαθεί τώρα να υπερβεί.

Αν η ΕΛΑΣ ανοίξει υπερβολικά προς το παρελθόν, κινδυνεύει να χάσει το αφήγημα της νέας αρχής.

Αν κλείσει υπερβολικά την πόρτα, κινδυνεύει να στερηθεί έμπειρο πολιτικό προσωπικό και οργανωτική υποδομή.

Η ισορροπία αυτή θα είναι ίσως από τις πιο δύσκολες αποφάσεις του επόμενου διαστήματος.

Τα ονόματα που ακούγονται

Στην παρασκηνιακή συζήτηση εμφανίζονται ήδη πρόσωπα που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Όλγα Γεροβασίλη, ο Γιώργος Καραμέρος και ο Συμεών Κεδίκογλου.

Από τον χώρο της Νέας Αριστεράς, στη σχετική ονοματολογία εμφανίζονται η Έφη Αχτσιόγλου και ο Νάσος Ηλιόπουλος.

Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ότι έχουν κλείσει συγκεκριμένες συμφωνίες ή ότι έχουν εξασφαλιστεί θέσεις σε ψηφοδέλτια.

Και μάλλον αυτό ακριβώς επιδιώκει η Αμαλίας:

να μη δημιουργηθεί η εικόνα ότι το κόμμα μοιράζει από τώρα εισιτήρια εισόδου.

Το πραγματικό φίλτρο θα είναι οι κάλπες

Στο τέλος, τα κριτήρια δεν θα είναι μόνο ιδεολογικά.

Θα είναι και εκλογικά.

Ποιος μπορεί να προσθέσει ψήφους;

Ποιος έχει κοινωνική αναφορά;

Ποιος μπορεί να στηρίξει ένα ψηφοδέλτιο χωρίς να προκαλέσει εσωτερική αναταραχή;

Ποιος συμβολίζει ανανέωση και ποιος θυμίζει περισσότερο το παλιό σύστημα;

Αυτές είναι οι ερωτήσεις που θα καθορίσουν τις τελικές αποφάσεις.

Ο Τσίπρας δεν θέλει “δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ”

Αυτό φαίνεται να είναι το βασικό πολιτικό μήνυμα.

Η ΕΛΑΣ επιχειρεί να χτιστεί ως κάτι διαφορετικό από τον φορέα που οδήγησε τον Τσίπρα στην εξουσία το 2015.

Όχι απαραίτητα διαφορετικό σε όλες τις ιδεολογικές του αναφορές, αλλά διαφορετικό σε δομή, λειτουργία και στελέχωση.

Ο πρώην πρωθυπουργός γνωρίζει ότι η επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή δεν μπορεί να στηριχθεί απλώς στη νοσταλγία του παλιού ΣΥΡΙΖΑ.

Χρειάζεται μια νέα σύνθεση που να μπορεί να απευθυνθεί και σε ψηφοφόρους που έχουν απομακρυνθεί από τον συγκεκριμένο χώρο.

Και εκεί βρίσκεται το πολιτικό στοίχημα

Οι πρώην σύντροφοι μπορεί να περιμένουν στην ουρά.

Αλλά η ουρά δεν σημαίνει αυτόματα είσοδο.

Ο Τσίπρας φαίνεται αποφασισμένος να κρατήσει ο ίδιος το κλειδί της πόρτας και να αποφασίσει ποιοι θα μπουν, πότε θα μπουν και κυρίως ποιοι θα μείνουν απ’ έξω.

Και αυτό ίσως είναι το πρώτο μεγάλο τεστ για το αν η ΕΛΑΣ θα καταφέρει να εμφανιστεί πράγματι ως νέο πολιτικό εγχείρημα — ή αν τελικά θα καταλήξει να μοιάζει με ανασύνθεση των παλιών κομματιών του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή: pagenews.gr