Η Γαλλία δεν βρίσκεται αντιμέτωπη απλώς με ακόμη έναν δύσκολο Αύγουστο.
Βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν οικονομικό λογαριασμό δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η υπουργός Περιβάλλοντος Μονίκ Μπαρμπού εκτιμά ότι το κόστος από τους διαδοχικούς καύσωνες και την ξηρασία του φετινού καλοκαιριού μπορεί να φτάσει τα 10 έως 15 δισ. ευρώ.
Και αυτό αλλάζει τη συζήτηση.
Η κλιματική κρίση παύει να είναι μόνο ζήτημα θερμοκρασιών και περιβάλλοντος. Μετατρέπεται σε θέμα ΑΕΠ, παραγωγής, τιμών, κρατικών δαπανών και τελικά πολιτικής σταθερότητας.
Από τα 5,6 δισ. του 2022 στα 15 δισ.;
Η σύγκριση είναι εντυπωσιακή.
Η ξηρασία του 2022 είχε υπολογιστεί ότι κόστισε στη Γαλλία περίπου 5,6 δισ. ευρώ.
Από αυτά:
- 3,5 δισ. ευρώ αφορούσαν κυρίως ζημιές σε κατοικίες από τη συρρίκνωση και διόγκωση αργιλικών εδαφών.
- 1,1 δισ. ευρώ ήταν απώλειες αγροτικής παραγωγής.
- Η υδροηλεκτρική παραγωγή είχε μειωθεί περίπου 20%.
Ήδη από τα τέλη Ιουλίου η Μπαρμπού προειδοποιούσε ότι ο φετινός λογαριασμός θα είναι μεγαλύτερος από εκείνον του 2022. Η νέα εκτίμηση των 10-15 δισ. ευρώ δείχνει πόσο έχει επιδεινωθεί η εικόνα.
Η γαλλική γεωργία πληρώνει πρώτη
Η γεωργία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή.
Η γαλλική κυβέρνηση έχει μιλήσει για «κατάρρευση» της παραγωγής λαχανικών σε ορισμένες περιοχές, με απώλειες που σε κάποιες καλλιέργειες μπορούν να φτάσουν ακόμη και το 50% των ετήσιων ποσοτήτων.
Η παραγωγή καλαμποκιού αναμένεται επίσης να υποχωρήσει σημαντικά, ενώ υπάρχουν περιοχές όπου ακόμη και αρδευόμενες νεαρές καλλιέργειες δεν κατάφεραν να επιβιώσουν από τον συνδυασμό ζέστης και έλλειψης νερού.
Και εδώ βρίσκεται το πρώτο πολιτικό πρόβλημα για το Παρίσι.
Όταν καταστρέφεται παραγωγή, δεν ζημιώνεται μόνο ο αγρότης.
Πιέζονται οι τιμές τροφίμων, αυξάνονται οι ανάγκες κρατικής στήριξης και εντείνεται η δυσαρέσκεια ενός αγροτικού κόσμου που έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να μεταφέρει τα τρακτέρ του από τα χωράφια στους δρόμους του Παρισιού.
Η ξηρασία γίνεται εθνική κρίση νερού
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο σοβαρή στο μέτωπο του νερού.
Στις 13 Αυγούστου, 92 γαλλικά διαμερίσματα βρίσκονται υπό περιορισμούς χρήσης νερού. Περισσότεροι από 40.000 άνθρωποι έχουν ήδη αντιμετωπίσει διακοπές υδροδότησης, ενώ οι δυσκολίες στην τροφοδοσία επηρεάζουν πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό.
Η ίδια η γαλλική κυβέρνηση έχει κινητοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό γύρω από τέσσερις βασικούς άξονες: νερό, ποιότητα αέρα, δασικές πυρκαγιές και επιπτώσεις της ζέστης στην κτηνοτροφία.
Το μήνυμα είναι δύσκολο να αγνοηθεί:
η λειψυδρία δεν είναι πλέον μόνο μεσογειακό πρόβλημα.
Είναι γαλλικό — και ευρωπαϊκό.
Ο καύσωνας χτυπά ακόμη και το γαλλικό πυρηνικό πλεονέκτημα
Υπάρχει όμως και μία λιγότερο προφανής οικονομική συνέπεια.
Η ενέργεια.
Η Γαλλία βασίζεται περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη μεγάλη ευρωπαϊκή οικονομία στην πυρηνική ηλεκτροπαραγωγή. Όμως οι πυρηνικοί σταθμοί χρειάζονται τεράστιες ποσότητες νερού για ψύξη.
Όταν τα ποτάμια θερμαίνονται υπερβολικά ή η στάθμη τους πέφτει, η παραγωγή μπορεί να χρειαστεί να περιοριστεί.
Η γαλλική Διεύθυνση Θησαυροφυλακίου αναγνωρίζει ότι τόσο η πυρηνική όσο και η υδροηλεκτρική παραγωγή γίνονται πιο ευάλωτες όταν μειώνονται οι διαθέσιμοι υδάτινοι πόροι, την ίδια στιγμή που η ζέστη μπορεί να αυξάνει τη ζήτηση ηλεκτρισμού λόγω κλιματισμού.
Έτσι δημιουργείται ένα ιδιαίτερα δυσάρεστο παράδοξο:
όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία, τόσο αυξάνεται η ανάγκη για ηλεκτρική ενέργεια — και ταυτόχρονα μπορεί να περιορίζεται η δυνατότητα παραγωγής της.
Η ζέστη κόβει και ώρες εργασίας
Το κόστος δεν σταματά εκεί.
Σε επαγγέλματα που εκτελούνται σε εξωτερικούς χώρους, η υπερβολική θερμοκρασία μεταφράζεται απευθείας σε χαμένες ώρες εργασίας.
Σύμφωνα με τη γαλλική Διεύθυνση Θησαυροφυλακίου, πάνω από τους 38 βαθμούς Κελσίου, η ημερήσια διάρκεια εργασίας μπορεί να μειώνεται περίπου κατά μία ώρα στους κλάδους που εκτίθενται περισσότερο στη θερμική καταπόνηση.
Κατασκευές, γεωργία, μεταφορές και σειρά άλλων δραστηριοτήτων πληρώνουν έτσι ένα κόστος που δεν εμφανίζεται σε έναν μόνο λογαριασμό.
Εμφανίζεται στη χαμηλότερη παραγωγικότητα.
Στις καθυστερήσεις.
Στις ασφαλιστικές απαιτήσεις.
Στα δημόσια έργα.
Και τελικά στο ΑΕΠ.
Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα για το Παρίσι
Η Γαλλία βρίσκεται έτσι μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση.
Η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή απαιτεί δισεκατομμύρια ευρώ: καλύτερη διαχείριση νερού, ανθεκτικότερες καλλιέργειες, προστασία κατοικιών, νέες υποδομές, προσαρμογή των πόλεων και ενίσχυση της ενεργειακής ανθεκτικότητας.
Όμως και η μη προσαρμογή κοστίζει δισεκατομμύρια.
Και πιθανότατα περισσότερα.
Έρευνες που επικαλείται η γαλλική οικονομική συζήτηση δείχνουν ότι οι επιπτώσεις των καυσώνων δεν περιορίζονται στις ημέρες που το θερμόμετρο χτυπά κόκκινο: μπορούν να επηρεάζουν επενδύσεις και οικονομική δραστηριότητα για πολύ μεγαλύτερο διάστημα.
Από το «πράσινο κόστος» στο κόστος της αδράνειας
Εδώ βρίσκεται ίσως και η σημαντικότερη πολιτική αλλαγή.
Για χρόνια η ευρωπαϊκή συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από το πόσο κοστίζει η πράσινη μετάβαση.
Τώρα εμφανίζεται όλο και πιο έντονα το αντίστροφο ερώτημα:
Πόσο κοστίζει να μην προσαρμοστείς;
Στη Γαλλία η πρώτη απάντηση για ένα μόνο καλοκαίρι μπορεί να είναι:
έως 15 δισ. ευρώ.
Και εάν τέτοια καλοκαίρια πάψουν να αποτελούν εξαίρεση και γίνουν η νέα ευρωπαϊκή κανονικότητα, το πραγματικό πρόβλημα για το Παρίσι — και σύντομα για τις Βρυξέλλες — δεν θα είναι πλέον εάν η κλιματική προσαρμογή είναι ακριβή.
Θα είναι εάν η Ευρώπη μπορεί οικονομικά να αντέξει να την αναβάλλει.
Πηγή: pagenews.gr