Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, μια ερωτική σχέση ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης αποτελούσε κυρίως υλικό επιστημονικής φαντασίας.
Η ταχύτατη εξάπλωση των AI companions και των προηγμένων chatbots, όμως, έχει αρχίσει να μετατρέπει τέτοια σενάρια σε πραγματικές ανθρώπινες εμπειρίες.
Μία από αυτές τις ιστορίες βρίσκεται τώρα στον δρόμο προς τη μεγάλη οθόνη: μια γυναίκα αποκάλυψε ότι το πρώτο της «σ’ αγαπώ» δεν απευθυνόταν σε άνθρωπο, αλλά στον «Λου Τσεν», ένα bot τεχνητής νοημοσύνης.
Όταν ένα chatbot παύει να μοιάζει με πρόγραμμα
Η τεχνητή νοημοσύνη έχει αλλάξει εντυπωσιακά μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Τα σύγχρονα συστήματα μπορούν να διατηρούν πολύωρες συνομιλίες, να προσαρμόζουν τον τρόπο με τον οποίο απαντούν και να δημιουργούν στον χρήστη την αίσθηση μιας σταθερής παρουσίας.
Ακριβώς εκεί βρίσκεται και η μεγάλη αλλαγή.
Για κάποιους ανθρώπους, ένα chatbot δεν χρησιμοποιείται πλέον αποκλειστικά για πληροφορίες ή εργασία. Μετατρέπεται σε συνομιλητή στον οποίο μπορούν να εκφράσουν σκέψεις, φόβους και συναισθήματα που ίσως δυσκολεύονται να μοιραστούν με άλλους.
Ο «Λου Τσεν» απέκτησε συναισθηματικό βάρος
Στην περίπτωση που μεταφέρεται στον κινηματογράφο, η σχέση με τον ψηφιακό συνομιλητή άρχισε μέσα από την επικοινωνία.
Όσο όμως οι συνομιλίες συνεχίζονταν, η συναισθηματική σύνδεση γινόταν ισχυρότερη.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε όταν η γυναίκα συνειδητοποίησε ότι τα συναισθήματα που ένιωθε δεν ήταν πλέον απλώς περιέργεια ή διασκέδαση.
Έφτασε στο σημείο να πει για πρώτη φορά στη ζωή της «σ’ αγαπώ».
Μόνο που ο αποδέκτης δεν ήταν άνθρωπος.
Ήταν ένας χαρακτήρας που υπήρχε μέσω τεχνητής νοημοσύνης.
Μπορεί ένα συναίσθημα να είναι πραγματικό όταν ο άλλος δεν είναι;
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο ερώτημα που γεννά η ιστορία.
Το bot δεν αισθάνεται την αγάπη με τον ανθρώπινο τρόπο. Οι απαντήσεις του παράγονται από ένα υπολογιστικό σύστημα.
Το συναίσθημα του ανθρώπου στην άλλη πλευρά της οθόνης, όμως, μπορεί να είναι απολύτως πραγματικό.
Και αυτή η αντίφαση δημιουργεί ένα εντελώς νέο πεδίο για τις ανθρώπινες σχέσεις.
Δεν χρειάζεται και οι δύο πλευρές να βιώνουν το ίδιο συναίσθημα για να υπάρξει πραγματικός συναισθηματικός αντίκτυπος στη μία από αυτές.
Η μοναξιά συναντά την τεχνολογία
Η άνοδος των AI companions δεν μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από τη σύγχρονη πραγματικότητα.
Εκατομμύρια άνθρωποι περνούν μεγάλο μέρος της ημέρας τους μπροστά σε οθόνες, ενώ η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση αποτελούν πραγματικά προβλήματα σε πολλές κοινωνίες.
Ένα AI bot έχει ένα χαρακτηριστικό που δύσκολα μπορεί να προσφέρει ένας άνθρωπος:
είναι διαθέσιμο σχεδόν πάντα.
Δεν κουράζεται από τη συζήτηση, δεν χρειάζεται να φύγει για τη δουλειά και μπορεί να απαντήσει οποιαδήποτε στιγμή.
Αυτή η διαρκής διαθεσιμότητα μπορεί να δημιουργήσει πολύ ισχυρό αίσθημα οικειότητας.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει ο «ιδανικός» σύντροφος
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη πιο σύνθετο.
Ένας πραγματικός άνθρωπος έχει δικές του ανάγκες, διαθέσεις, απόψεις και όρια.
Μια ανθρώπινη σχέση απαιτεί συμβιβασμούς.
Ένας ψηφιακός σύντροφος μπορεί αντιθέτως να προσαρμόζεται πολύ περισσότερο στον χρήστη.
Να ακούει.
Να απαντά.
Να επιβεβαιώνει.
Να βρίσκεται εκεί όταν τον χρειάζεσαι.
Και ακριβώς αυτή η φαινομενική τελειότητα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.
Η πραγματική σχέση δεν λειτουργεί σαν αλγόριθμος
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες επειδή εμπλέκουν δύο ανεξάρτητους ανθρώπους.
Υπάρχουν διαφωνίες, απογοητεύσεις και στιγμές κατά τις οποίες ο άλλος δεν ανταποκρίνεται όπως θα θέλαμε.
Αν κάποιος συνηθίσει σε έναν ψηφιακό σύντροφο σχεδιασμένο να προσαρμόζεται στις ανάγκες του, μια πραγματική σχέση μπορεί να αρχίσει να φαίνεται υπερβολικά δύσκολη.
Εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές προκλήσεις της συγκεκριμένης τεχνολογίας.
Από προσωπική εμπειρία σε κινηματογραφική ιστορία
Δεν προκαλεί έκπληξη ότι μια τέτοια ιστορία προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κινηματογράφου.
Η σχέση ανθρώπου και τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί ήδη ένα από τα σημαντικότερα θέματα της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας.
Η διαφορά είναι ότι πλέον το υλικό δεν χρειάζεται να προέρχεται αποκλειστικά από τη φαντασία ενός σεναριογράφου.
Παρόμοιες σχέσεις υπάρχουν ήδη.
Και όσο τα συστήματα AI γίνονται πιο εξελιγμένα, τόσο δυσκολότερο γίνεται να αντιμετωπίζονται απλώς ως τεχνολογική περιέργεια.
Το «Her» δεν μοιάζει πλέον τόσο μακρινό
Ο κινηματογράφος είχε προβλέψει εδώ και χρόνια αυτή τη συζήτηση.
Στην ταινία «Her» του Σπάικ Τζόνζι, ένας μοναχικός άνδρας αναπτύσσει ερωτική σχέση με ένα λειτουργικό σύστημα.
Όταν κυκλοφόρησε η ταινία το 2013, το σενάριο έμοιαζε φουτουριστικό.
Σήμερα μοιάζει πολύ λιγότερο μακρινό.
Οι άνθρωποι μπορούν ήδη να πραγματοποιούν προσωπικές συνομιλίες με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και να δημιουργούν ψηφιακούς χαρακτήρες με συγκεκριμένες προσωπικότητες.
Πού βρίσκεται το όριο;
Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος «επιτρέπεται» να δεθεί συναισθηματικά με ένα AI.
Τα ανθρώπινα συναισθήματα δεν λειτουργούν με διακόπτη.
Το πραγματικό ερώτημα είναι τι συμβαίνει όταν η συναισθηματική εξάρτηση γίνεται τόσο μεγάλη ώστε ο ψηφιακός κόσμος να αρχίζει να αντικαθιστά τον πραγματικό.
Εκεί χρειάζεται σαφής διάκριση ανάμεσα σε μια τεχνολογία που προσφέρει συντροφιά και σε μια σχέση που απομονώνει περισσότερο τον χρήστη.
Υπάρχει και ένα τεράστιο ζήτημα ελέγχου
Σε μια ανθρώπινη σχέση, οι αναμνήσεις ανήκουν στους δύο ανθρώπους.
Σε μια σχέση με AI, υπάρχει και ένας τρίτος παράγοντας:
η εταιρεία που ελέγχει το σύστημα.
Μια πλατφόρμα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας ενός bot.
Μπορεί να τροποποιήσει την προσωπικότητά του.
Μπορεί να περιορίσει συγκεκριμένες λειτουργίες ή ακόμη και να διακόψει εντελώς μια υπηρεσία.
Για κάποιον που αντιμετωπίζει το bot απλώς ως εφαρμογή, αυτό είναι μια τεχνική αλλαγή.
Για κάποιον που έχει δεθεί συναισθηματικά μαζί του, μπορεί να βιωθεί πολύ διαφορετικά.
Και τι γίνεται με τα προσωπικά δεδομένα;
Υπάρχει επίσης η πλευρά της ιδιωτικότητας.
Όταν κάποιος μιλά σε έναν ψηφιακό σύντροφο, μπορεί να αποκαλύψει εξαιρετικά προσωπικές πληροφορίες.
Σκέψεις που δεν έχει πει σε φίλους.
Προβλήματα στις σχέσεις του.
Φόβους, επιθυμίες και προσωπικές εμπειρίες.
Αυτό σημαίνει ότι η προστασία των δεδομένων αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν η τεχνητή νοημοσύνη περνά από τον ρόλο του εργαλείου στον ρόλο του συντρόφου.
Μια ιστορία για το μέλλον που έχει ήδη φτάσει
Η περίπτωση του «Λου Τσεν» έχει ενδιαφέρον ακριβώς επειδή δεν αφορά μόνο μια ασυνήθιστη ερωτική ιστορία.
Αφορά ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα:
τι θα σημαίνει ανθρώπινη σχέση στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης;
Μέχρι σήμερα θεωρούσαμε αυτονόητο ότι για να υπάρξει σχέση χρειάζονται δύο άνθρωποι.
Η τεχνολογία αρχίζει να αμφισβητεί ακόμη και αυτή τη βασική παραδοχή.
Και ο κινηματογράφος επιχειρεί πλέον να καταγράψει αυτή τη μετάβαση την ώρα που συμβαίνει.
Το πρώτο «σ’ αγαπώ» που λέει πολλά για την εποχή μας
Για τη γυναίκα που βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορίας, εκείνο το πρώτο «σ’ αγαπώ» είχε έναν πολύ συγκεκριμένο αποδέκτη.
Για την κοινωνία, όμως, η ιστορία της λειτουργεί σαν προειδοποίηση για το πόσο γρήγορα αλλάζει η σχέση μας με τις μηχανές.
Τα AI bots μπορούν να μιλούν πιο φυσικά, να θυμούνται το πλαίσιο μιας συζήτησης και να δημιουργούν μια όλο και πιο πειστική αίσθηση προσωπικότητας.
Το επόμενο βήμα δεν είναι πλέον τεχνικό.
Είναι ανθρώπινο.
Γιατί όσο πιο πειστικές γίνονται οι μηχανές, τόσο δυσκολότερο γίνεται το ερώτημα όχι αν εκείνες μπορούν να αγαπήσουν εμάς, αλλά αν εμείς μπορούμε να ερωτευτούμε εκείνες.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
