Novartis: Άδωνις κατά Πολάκη για το «3%» – «Τώρα ξανανοίγει τον φάκελο για να σωθεί πολιτικά»
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 9 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Novartis: Άδωνις κατά Πολάκη για το «3%» – «Τώρα ξανανοίγει τον φάκελο για να σωθεί πολιτικά»
Η υπόθεση Novartis επιστρέφει ξανά στο επίκεντρο της πολιτικής σύγκρουσης, αυτή τη φορά με τον Παύλο Πολάκη να επιχειρεί θεσμική επαναφορά του φακέλου και τον Άδωνι Γεωργιάδη να απαντά με μία από τις πιο σκληρές προσωπικές επιθέσεις των τελευταίων ημερών.
Κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον τομεάρχη Διαφάνειας Παύλο Πολάκη κατέθεσε την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου πέντε έγγραφα σε ισάριθμες αρχές, ζητώντας μεταξύ άλλων ανάσυρση της δικογραφίας που είχε τεθεί στο αρχείο το 2022, φορολογικό έλεγχο και επανεξέταση επιμέρους πτυχών της υπόθεσης.
Το νέο στοιχείο, όμως, είναι ότι ο Γεωργιάδης δεν επέλεξε πλέον αμυντική στάση.
Πέρασε στην αντεπίθεση.
«Παλιά ήθελε να βάλει κάποιον φυλακή για να κερδίσει εκλογές – τώρα για το 3%»
Σε νέα ανάρτησή του, ο υπουργός Υγείας εξαπέλυσε προσωπική επίθεση στον Παύλο Πολάκη, συνδέοντας ευθέως την κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη σημερινή πολιτική του θέση.
«Ξέρετε ποια είναι η κατάντια του Παύλου Πολάκη; Παλαιότερα ήθελε να κλείσει κάποιον στη φυλακή για να κερδίσει τις εκλογές και να παραμείνουν στην κυβέρνηση… τώρα για να πιάσει το 3%. Α ρε Παύλο, κρίμα, δεν σου πήγαν και πολύ καλά τα πράγματα», έγραψε ο Γεωργιάδης.
Η φράση για το «3%» είναι προφανώς πολιτική αιχμή και όχι πραγματολογική διαπίστωση.
Αλλά είναι και το πιο αιχμηρό σημείο της αντιπαράθεσης, γιατί ο Γεωργιάδης επιχειρεί να αλλάξει εντελώς το framing.
Δεν εμφανίζει πλέον τον εαυτό του ως πολιτικό που καλείται να απαντήσει ξανά για τη Novartis.
Εμφανίζει τον Πολάκη ως πολιτικό που επιστρέφει σε μια παλιά υπόθεση επειδή χρειάζεται ένα αφήγημα σύγκρουσης.
Ξέρετε ποια είναι η κατάντια του @pavpol2222 ; Παλαιότερα ήθελε να κλείσει κάποιον στην φυλακή για να κερδίσει τις Εκλογές και να παραμείνουν στην Κυβέρνηση….τώρα για να πιάσει το 3%….α ρε Παύλο κρίμα δεν σου πήγαν και πολύ καλά τα πράγματα…. Υγ. Ο κ. Απατσίδης που τον…
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) September 8, 2026
Η κρίσιμη νομική πραγματικότητα: αίτημα ανάσυρσης δεν σημαίνει ανάσυρση
Εδώ χρειάζεται απόλυτη ακρίβεια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι κατέθεσε αίτηση ανάσυρσης της δικογραφίας ΑΒΜ ΕΟΕ Δ 42/2021, η οποία είχε αρχειοθετηθεί τον Ιανουάριο του 2022.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η υπόθεση «άνοιξε».
Σημαίνει ότι η Εισαγγελία καλείται να αξιολογήσει εάν τα στοιχεία που προσκομίζονται είναι νέα, ουσιώδη και ικανά να δικαιολογήσουν νέα έρευνα.
Μέχρι να υπάρξει τέτοια κρίση, το ισχύον δικαστικό δεδομένο παραμένει η προηγούμενη αρχειοθέτηση.
Αυτή η διάκριση είναι καθοριστική.
Γιατί πολιτικά μπορεί κάποιος να ζητά νέα έρευνα.
Νομικά όμως δεν μπορεί να παρουσιάζει την ενοχή ως δεδομένη πριν αποφανθεί η αρμόδια αρχή.
Τα «νέα στοιχεία» που επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ
Η Κουμουνδούρου στηρίζει το αίτημά της μεταξύ άλλων σε γραπτά μηνύματα που, όπως αναφέρει, κατέθεσε στη Βουλή ο Μάριος Σαλμάς στις 22 Ιουλίου 2026.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, ένα από τα μηνύματα αφορά αίτημα προς τον Κωνσταντίνο Φρουζή της Novartis για διαφήμιση σε συγκεκριμένη δημοσιογράφο, ενώ άλλο αφορά αναφορά σε στήριξη προς τον Νίκο Μανιαδάκη.
Η πολιτική αξία που αποδίδει ο ΣΥΡΙΖΑ στα μηνύματα είναι μεγάλη.
Η νομική τους αξία, όμως, δεν έχει ακόμη κριθεί.
Για να αποκτήσουν αποδεικτικό βάρος πρέπει να εξεταστούν η γνησιότητα, το πλήρες συμφραζόμενο, η χρονική τους ένταξη και κυρίως το εάν συνδέονται με συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη.
Αυτό είναι δουλειά της Εισαγγελίας.
Όχι του κομματικού δελτίου Τύπου.
Ο Γεωργιάδης χτυπά και τον δικηγόρο της κίνησης
Στην ίδια ανάρτηση, ο υπουργός έβαλε στο στόχαστρο και τον δικηγόρο Γιάννη Απατσίδη, ο οποίος συνόδευσε το κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Γεωργιάδης υποστήριξε ότι ο Απατσίδης είχε υπάρξει συνήγορος υπεράσπισης πρώην προστατευόμενων μαρτύρων της υπόθεσης Novartis που καταδικάστηκαν αμετάκλητα, και κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν κρατά «ούτε τα προσχήματα».
Πρόκειται για ισχυρισμό του ίδιου του Γεωργιάδη, ο οποίος χρησιμοποιείται καθαρά ως πολιτικό επιχείρημα για να αμφισβητήσει τη θεσμική ουδετερότητα της σημερινής πρωτοβουλίας.
Δεν αλλάζει όμως από μόνος του την ουσία του αιτήματος.
Το ερώτημα για την Εισαγγελία παραμένει ένα:
υπάρχουν ή όχι νέα στοιχεία;
Τα «αδιευκρίνιστα» και το όριο της πολιτικής γλώσσας
Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά επίσης φορολογικό έλεγχο, επικαλούμενος ποσά που αναφέρονται στην πράξη αρχειοθέτησης ως αδιευκρίνιστες πιστώσεις ή ποσά άγνωστης πηγής.
Εδώ η δημοσιογραφική και νομική ακρίβεια είναι υποχρεωτική.
«Αδιευκρίνιστο» δεν σημαίνει αυτομάτως «παράνομο».
Ούτε «άγνωστη πηγή» ισοδυναμεί αυτόματα με δωροδοκία ή προϊόν εγκλήματος.
Μπορεί να δημιουργεί λόγο φορολογικού ή ελεγκτικού ενδιαφέροντος.
Αλλά μέχρι να ολοκληρωθεί έλεγχος, κάθε πιο βαριά ερμηνεία παραμένει ισχυρισμός.
Αυτό είναι ακριβώς το σημείο στο οποίο ο Πολάκης οφείλει να αποδείξει ότι η πολιτική του καταγγελία μπορεί να μετατραπεί σε πραγματικό αποδεικτικό υλικό.
Η Novartis υπήρξε – αλλά άλλο εταιρικό σκάνδαλο, άλλο προσωπική ενοχή
Είναι επίσης σημαντικό να μην γίνεται η αντίθετη υπεραπλούστευση.
Η υπόθεση Novartis ως διεθνές εταιρικό σκάνδαλο δεν είναι φανταστική.
Η ίδια η εταιρεία είχε καταβάλει μεγάλα ποσά στις αμερικανικές αρχές για παραβιάσεις που αφορούσαν και δραστηριότητες στην Ελλάδα.
Όμως η ύπαρξη εταιρικής διαφθοράς δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι κάθε πολιτικό πρόσωπο που είχε εμπλακεί στο δημόσιο κατηγορητήριο έχει και ποινική ευθύνη.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου ο δημόσιος διάλογος είχε εκτροχιαστεί στο παρελθόν.
Και γι’ αυτό το τεκμήριο αθωότητας δεν είναι λεπτομέρεια.
Είναι ο κανόνας.
Η αγωγή των €214 εκατ. δεν είναι «κατηγορητήριο» κατά Γεωργιάδη
Ο ΣΥΡΙΖΑ εντάσσει επίσης στο ίδιο πολιτικό πακέτο τη χαμένη αγωγή του Ελληνικού Δημοσίου κατά της Novartis ύψους €214 εκατ.
Το ζήτημα είναι σοβαρό.
Η απόρριψη μιας τόσο σημαντικής αγωγής δημιουργεί θεμιτά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο προετοιμάστηκε και ασκήθηκε.
Αλλά νομικά αφορά διαφορετικό πεδίο.
Η ποιότητα της νομικής εκπροσώπησης του Δημοσίου δεν αποτελεί από μόνη της στοιχείο προσωπικής ποινικής ευθύνης Γεωργιάδη.
Η συγχώνευση όλων των πτυχών σε μία ενιαία πολιτική αφήγηση μπορεί να είναι επικοινωνιακά αποτελεσματική.
Δικαστικά όμως κάθε υπόθεση πρέπει να σταθεί μόνη της.
Η περίπτωση Μανιαδάκη λειτουργεί αντίστροφα για τον Πολάκη
Ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει στο επίκεντρο και τον Νίκο Μανιαδάκη, ζητώντας πειθαρχικές ενέργειες σε σχέση με την πανεπιστημιακή του θέση.
Όμως πολιτικά αυτή η επιλογή έχει και αντίστροφη όψη.
Ο ίδιος ο Γεωργιάδης χρησιμοποιεί τις αμετάκλητες καταδίκες για ψευδή κατάθεση και ψευδή καταμήνυση ως επιχείρημα ότι η αρχική πολιτική αφήγηση της Novartis είχε σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας.
Εδώ βρίσκεται και ο βασικός άξονας της αντεπίθεσής του:
«Αντί να μου ζητήσουν συγγνώμη, ζητούν και τα ρέστα», είχε γράψει σε προηγούμενη παρέμβασή του.
Σήμερα πάει ένα βήμα παραπέρα.
Δεν ζητά απλώς αποκατάσταση.
Επιτίθεται ευθέως στην πολιτική σκοπιμότητα του Πολάκη.
Το πραγματικό πρόβλημα για τον Πολάκη είναι ότι τώρα πρέπει να αποδείξει
Η νέα κίνηση αλλάζει και τον καταμερισμό του πολιτικού βάρους.
Μέχρι σήμερα ο Πολάκης μπορούσε να υποστηρίζει ότι η υπόθεση δεν διερευνήθηκε αρκετά.
Τώρα κατέθεσε ο ίδιος τα στοιχεία που θεωρεί νέα.
Άρα η στιγμή της πολιτικής καταγγελίας τελείωσε.
Αρχίζει η στιγμή της απόδειξης.
Αν η Εισαγγελία κρίνει ότι υπάρχει ουσιαστικό νέο υλικό, τότε θα υπάρξει νέα δικαστική διαδικασία.
Αν όμως κρίνει ότι τα στοιχεία δεν μεταβάλλουν την προηγούμενη εικόνα, τότε το πολιτικό κόστος θα επιστρέψει στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ.
Γιατί τότε θα έχει επαναφέρει με μέγιστη ένταση μια υπόθεση που δεν κατάφερε ξανά να αλλάξει νομική κατεύθυνση.
Το «3%» είναι πολιτική βολή – όχι δικαστικό επιχείρημα
Η φράση Γεωργιάδη για το «3%» είναι ξεκάθαρα πολιτική.
Είναι αιχμηρή, προσωπική και σχεδιασμένη να πονέσει τον αντίπαλο.
Δεν αποτελεί νομική απάντηση.
Η πραγματική νομική απάντηση είναι απλούστερη και ισχυρότερη:
η δικογραφία είχε αρχειοθετηθεί,
ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά τώρα ανάσυρση,
και μέχρι να αποφανθεί η Εισαγγελία δεν υπάρχει νέα κατηγορία.
Ακριβώς γι’ αυτό ο Γεωργιάδης μπορεί να επιτεθεί πολιτικά χωρίς να χρειάζεται να εμφανιστεί ως υπεράνω ελέγχου.
Υπέρ Γεωργιάδη σημαίνει υπέρ της διαδικασίας, όχι υπέρ της ατιμωρησίας
Το ισχυρότερο επιχείρημα υπέρ του Γεωργιάδη δεν είναι ότι δεν πρέπει να ελεγχθεί.
Είναι ότι πρέπει να ισχύσει ο ίδιος κανόνας για όλους.
Αν υπάρχουν νέα στοιχεία, να ελεγχθούν μέχρι τέλους.
Αν υπάρχει φορολογικό ζήτημα, να εξεταστεί.
Αν υπάρχουν ευθύνες για τη χαμένη αγωγή του Δημοσίου, να αποδοθούν.
Αλλά κανείς δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως ένοχος επειδή ο πολιτικός του αντίπαλος ζητά να ξανανοίξει μια αρχειοθετημένη υπόθεση.
Ο Πολάκης έκανε σήμερα την κίνησή του. Από εδώ και πέρα, όμως, το παιχνίδι δεν παίζεται στα μικρόφωνα. Παίζεται στην απόδειξη. Και εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ζητά απλώς να ξαναγραφτεί το παρελθόν· πρέπει να αποδείξει ότι τα νέα στοιχεία αλλάζουν πραγματικά τη δικαστική εικόνα.
Και κάπου εδώ επιστρέφει το «3%»
Ο Γεωργιάδης επιχειρεί να μετατρέψει αυτή ακριβώς την αδυναμία σε πολιτικό όπλο.
Η λογική της επίθεσής του είναι απλή:
παλαιότερα, λέει, η Novartis χρησιμοποιήθηκε ως όχημα εξουσίας.
Σήμερα χρησιμοποιείται ως όχημα πολιτικής επιβίωσης.
Αυτός είναι ο λόγος που επαναφέρει το «3%».
Δεν το χρησιμοποιεί ως δημοσκοπική ανάλυση.
Το χρησιμοποιεί ως πολιτική μομφή.
Και εκεί ακριβώς είναι που πονά περισσότερο τον Πολάκη:
όχι επειδή αμφισβητεί την ύπαρξη της Novartis, αλλά επειδή αμφισβητεί το κίνητρο της επαναφοράς της.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
