Βόμβα Γεωργιάδη: Η 20ή Ιουνίου 2019 «γκρεμίζει» το αφήγημα Σαλμά [vid,pics]

Ο υπουργός Υγείας περνά στην αντεπίθεση: ζητά πλήρη έλεγχο της επίμαχης απόφασης του ΕΟΠΥΥ και θέτει το ερώτημα ποιος και γιατί διέγραψε την οφειλή επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Άδωνις «καρφώνει» Πολάκη για Σαλμά: Το πρόστιμο των 176.700 ευρώ που εξαφανίστηκε πριν τις κάλπες

Η υπόθεση του Μάριου Σαλμά, του προστίμου των 176.700 ευρώ και της απόφασης που ελήφθη στον ΕΟΠΥΥ λίγες ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές του 2019 επιστρέφει με θόρυβο στο πολιτικό προσκήνιο.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, απαντώντας στις καταγγελίες και στις επιθέσεις που δέχεται, δεν περιορίστηκε σε μια προσωπική άμυνα. Αντέστρεψε πλήρως το πολιτικό ερώτημα και έστρεψε τα φώτα στην περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ειδικότερα στη θητεία του Παύλου Πολάκη στο υπουργείο Υγείας.

Το βασικό ερώτημα που θέτει είναι απλό, αλλά πολιτικά εκρηκτικό:

«Πώς γίνεται μια υπηρεσία να εισηγείται την επιβολή προστίμου 176.700 ευρώ και το διοικητικό συμβούλιο, με αντίθετη γνώμη της υπηρεσίας, να αποφασίζει τη διαγραφή του;»

Η ημερομηνία που αλλάζει την πολιτική εικόνα

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο υπουργός, η επίμαχη απόφαση δεν ελήφθη στις 20 Ιουλίου 2019, όταν είχε ήδη αναλάβει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά στις 20 Ιουνίου 2019, δηλαδή επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και με υπουργό Υγείας τον Παύλο Πολάκη.

Η χρονική αυτή παράμετρος βρίσκεται στην καρδιά της πολιτικής αντιπαράθεσης. Ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστηρίζει ότι η διαγραφή έγινε περίπου 17 ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, γεγονός που, κατά την πολιτική του ανάγνωση, γεννά εύλογα ερωτήματα για τον χρόνο, τη σκοπιμότητα και τη διαδικασία.

«Το ότι του έσβησαν το πρόστιμο είναι δεδομένο. Γιατί του το έσβησαν, ο καθένας ας βάλει το μυαλό του να δουλέψει», σημείωσε με αιχμηρό τρόπο.

Η τοποθέτηση αυτή δεν συνιστά από μόνη της νομική απόδειξη παρανομίας. Συνιστά, όμως, ένα σοβαρό πολιτικό ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί με γενικόλογες αναφορές περί συλλογικών αποφάσεων.

Οι αποχωρήσεις από το Διοικητικό Συμβούλιο

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε ο υπουργός στο γεγονός ότι, όπως υποστήριξε, η απόφαση δεν ήταν αυτονόητη ούτε ομόφωνη.

Αντιθέτως, κατά τα λεγόμενά του, τρία μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου αποχώρησαν, εκφράζοντας αντιρρήσεις για τη διαδικασία.

«Δεν ήταν μια εύκολη απόφαση. Τρία μέλη του συμβουλίου αποχώρησαν και κατήγγειλαν τη διαδικασία. Δεν ήταν μια ομόφωνη απόφαση που όλοι είπαν ότι διορθώνεται ένα προφανές λάθος», ανέφερε.

Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο η πολιτική επιχειρηματολογία του Άδωνι αποκτά μεγαλύτερο βάθος: εάν υπήρχε αντίθετη υπηρεσιακή εισήγηση, εσωτερικές αντιδράσεις και αποχωρήσεις, τότε η απόφαση οφείλει να εξεταστεί ως προς την αιτιολογία και τη νομιμότητά της.

Το σύντομο νομικό σκέλος

Νομικά, μια διοικητική απόφαση δεν κρίνεται από το εάν είναι πολιτικά ευχάριστη ή δυσάρεστη, αλλά από συγκεκριμένα στοιχεία:

• εάν το αρμόδιο όργανο είχε νόμιμη συγκρότηση και απαρτία,
• εάν τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία,
• εάν η απόφαση ήταν επαρκώς και ειδικώς αιτιολογημένη,
• εάν αξιολογήθηκε νόμιμα η υπηρεσιακή εισήγηση,
• και εάν υπήρξε ίση μεταχείριση σε σχέση με αντίστοιχες υποθέσεις.

Η ύπαρξη αντίθετης υπηρεσιακής γνώμης δεν καθιστά αυτομάτως παράνομη μια απόφαση. Επιβάλλει, όμως, αυξημένη αιτιολόγηση, ιδίως όταν πρόκειται για διαγραφή σημαντικού χρηματικού καταλογισμού.

Ο ίδιος ο υπουργός απέφυγε να προκαταλάβει το τελικό νομικό αποτέλεσμα:

«Έχω ζητήσει από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ να ελέγξουν τη νομιμότητα. Θα ερωτηθεί και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Εάν δεν είναι νόμιμο, το ποσό θα καταλογιστεί. Εάν είναι νόμιμο, αυτό θα κριθεί θεσμικά».

Αυτή η στάση ενισχύει την επιχειρηματολογία του: δεν εμφανίζεται να ζητά πολιτική καταδίκη χωρίς έλεγχο, αλλά θεσμική διερεύνηση των εγγράφων και των αποφάσεων.

Η απάντηση στον Πολάκη

Ο Παύλος Πολάκης, κατά την περιγραφή του Άδωνι Γεωργιάδη, υποστήριξε ότι δεν υπήρχε απαρτία του Διοικητικού Συμβουλίου.

Ο υπουργός απάντησε κατηγορηματικά:

«Ο κ. Πολάκης είπε ότι δεν υπήρχε απαρτία. Αυτό είναι ψευδές. Υπήρχε απαρτία και το Διοικητικό Συμβούλιο έλαβε απόφαση».

Το σημείο αυτό είναι απολύτως κρίσιμο. Εάν δεν υπήρχε απαρτία, τότε τίθεται ζήτημα εγκυρότητας. Εάν υπήρχε, τότε η συζήτηση μεταφέρεται στην αιτιολογία και στο περιεχόμενο της απόφασης.

Δεν αρκεί, επομένως, μια πολιτική ατάκα. Χρειάζονται τα πρακτικά της συνεδρίασης, οι παρόντες, οι αποχωρήσαντες, η υπηρεσιακή εισήγηση και η τελική αιτιολογία.

Ο Άδωνις γυρίζει το παιχνίδι

Η πολιτική ουσία είναι ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης αρνείται να παραμείνει απολογούμενος απέναντι σε ανακυκλούμενες καταγγελίες.

Αντιθέτως, λέει στην αντιπολίτευση: πριν ζητήσετε απαντήσεις από εμένα, απαντήστε για όσα έγιναν επί των δικών σας ημερών.

«Όταν είμαι εγώ υπουργός, για οτιδήποτε συμβαίνει στην Υγεία θεωρούμαι υπεύθυνος. Όταν όμως κάτι γίνεται επί Πολάκη, τότε ξαφνικά δεν φταίει ο Πολάκης;»

Πρόκειται για ένα πολιτικό επιχείρημα που δύσκολα προσπερνάται. Η πολιτική ευθύνη δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά: αυστηρά για τον αντίπαλο και χαλαρά για τον φίλο.

Η σύγκρουση με τον Σαλμά

Ο υπουργός συνέδεσε την ένταση με τον Μάριο Σαλμά και με προηγούμενες δημόσιες καταγγελίες του πρώην βουλευτή, για τις οποίες ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη.

Η θέση του είναι ότι ο αντίπαλός του, καθώς βρέθηκε αντιμέτωπος με δικαστική διαδικασία, επανέφερε παλαιές υποθέσεις και καταγγελίες, επιχειρώντας να μετατρέψει μια προσωπική και δικαστική διαφορά σε πολιτική επίθεση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε καταγγελία απορρίπτεται επειδή γίνεται από πολιτικό αντίπαλο. Σημαίνει, όμως, ότι ο χρόνος, το κίνητρο και η αξιοπιστία του καταγγέλλοντος αποτελούν αναπόφευκτο μέρος της δημόσιας αξιολόγησης.

 Γιατί ο Άδωνις επιλέγει πλήρη αντεπίθεση

Η στρατηγική του υπουργού είναι καθαρή:

Δεν αποδέχεται τον ρόλο του μόνιμα κατηγορούμενου. Δεν αφήνει αναπάντητη καμία αιχμή. Μεταφέρει τη συζήτηση από τις εντυπώσεις στα έγγραφα, στις ημερομηνίες και στις αποφάσεις.

Παράλληλα, η υπόθεση χρησιμοποιείται ως παράδειγμα μιας ευρύτερης πολιτικής αντίφασης του ΣΥΡΙΖΑ: στελέχη που υψώνουν σήμερα τη σημαία της διαφάνειας καλούνται να εξηγήσουν αποφάσεις που ελήφθησαν επί της δικής τους διακυβέρνησης.

Η αναζήτηση της αλήθειας δεν μπορεί να είναι μονόδρομος. Εάν απαιτείται πλήρης έλεγχος, αυτός πρέπει να γίνει για όλους – και πρωτίστως για μια απόφαση που, σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα, διέγραψε σημαντικό ποσό παρά την αντίθετη άποψη των υπηρεσιών.

Το βάρος πλέον περνά στην πλευρά Πολάκη και Σαλμά. Όχι για να καταδικαστούν πολιτικά εκ των προτέρων, αλλά για να εξηγήσουν πειστικά ποια ήταν η νομική και πραγματική βάση της διαγραφής.

Πηγή: pagenews.gr