Δένδιας: Η Ελλάδα περνά από την αγορά όπλων στην παραγωγή – 15.000 drones τον χρόνο από το 2026
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 6 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Δένδιας: Η Ελλάδα περνά από την αγορά όπλων στην παραγωγή – 15.000 drones τον χρόνο από το 2026
Μια διαφορετική διάσταση της «Ατζέντας 2030» αναδεικνύει ο Νίκος Δένδιας: όχι μόνο ως σχέδιο στρατιωτικού εκσυγχρονισμού, αλλά ως εργαλείο παραγωγικής και τεχνολογικής ανασυγκρότησης της χώρας.
Σε άρθρο του στην ειδική έκδοση «Οι Μεγάλες Ιδέες» του Capital.gr και της εφημερίδας «Κεφάλαιο», σε συνεργασία με τους New York Times και με κεντρικό θέμα «Τι μας οδηγεί», ο υπουργός Εθνικής Άμυνας περιγράφει το μοντέλο που, κατά την κυβερνητική στρατηγική, επιχειρεί να συνδέσει την αμυντική ισχύ με την οικονομία, την καινοτομία και την εγχώρια βιομηχανία. Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου.
«Η αδράνεια δεν μπορεί να είναι επιλογή»
Ο Δένδιας ξεκινά από τη μεγάλη εικόνα: γεωπολιτικές ανατροπές, τεχνολογικός ανταγωνισμός, ενεργειακές προκλήσεις και ένα διεθνές περιβάλλον στο οποίο η ισχύς επανακτά κεντρικό ρόλο.
«Πλέον, είναι κοινός τόπος ότι η αδράνεια δεν μπορεί να είναι επιλογή», αναφέρει, θέτοντας ως βασικό ερώτημα ποια θέση θέλει να καταλάβει η Ελλάδα στον διεθνή καταμερισμό ισχύος τις επόμενες δεκαετίες.
Για τον υπουργό, η απάντηση δεν περιορίζεται στις Ένοπλες Δυνάμεις. Συνδέει την άμυνα με την ποιότητα της Δημοκρατίας, το κράτος δικαίου, τους θεσμούς, τον πολιτισμό, την τεχνολογία και ένα νέο παραγωγικό μοντέλο.
Η μεγάλη αλλαγή: Η Άμυνα από «δαπάνη» γίνεται επένδυση
Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της παρέμβασης Δένδια.
Ο υπουργός ασκεί κριτική στο μοντέλο προηγούμενων δεκαετιών, κατά το οποίο η Ελλάδα δαπανούσε σημαντικούς πόρους για την αγορά οπλικών συστημάτων χωρίς, όπως υποστηρίζει, να αποκτά ανάλογη παραγωγική, βιομηχανική και τεχνολογική δυνατότητα.
Η κατεύθυνση που περιγράφει είναι διαφορετική: μεγαλύτερο μέρος των αμυντικών δαπανών να επιστρέφει στην ελληνική οικονομία μέσω παραγωγής, τεχνογνωσίας, θέσεων εργασίας και ελληνικής συμμετοχής στα εξοπλιστικά.
«Πλέον, δεν αντιμετωπίζουμε την εθνική ασφάλεια ως απλή αγορά οπλικών συστημάτων, αλλά ως επένδυση», γράφει ο υπουργός.
Πρόκειται ουσιαστικά για τη μετάβαση από το μοντέλο «αγοράζω έτοιμο οπλικό σύστημα» στο μοντέλο «αγοράζω, συμμετέχω, αναπτύσσω και παράγω».
25% ελληνική συμμετοχή στα εξοπλιστικά
Σύμφωνα με όσα παρουσιάζει ο Δένδιας, η «Ατζέντα 2030» περιλαμβάνει νέα Δομή Δυνάμεων, 20ετή προγραμματισμό εξοπλισμών και στόχο ουσιαστικής συμμετοχής της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας με ποσοστό τουλάχιστον 25% στα εξοπλιστικά προγράμματα.
Το οικονομικό αποτύπωμα που επικαλείται είναι ήδη σημαντικό:
- €7 δισ. συμβασιοποιημένα εξοπλιστικά προγράμματα.
- €1,5 δισ. από αυτά κατευθύνονται, σύμφωνα με τον υπουργό, στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
- Τουλάχιστον 25% ελληνική συμμετοχή αποτελεί τον στόχο στα εξοπλιστικά προγράμματα.
- Στον σχεδιασμό εντάσσονται μεταξύ άλλων ο πολυεπίπεδος αμυντικός θόλος και οι νέες φρεγάτες Belharra, με συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων.
Το μεγάλο στοίχημα των 15.000 drones
Η πιο συγκεκριμένη βιομηχανική εξαγγελία αφορά τα μη επανδρωμένα συστήματα.
Ο Δένδιας δηλώνει ότι έως το τέλος του 2026 τα εργοστάσια του υπουργείου Εθνικής Άμυνας θα έχουν δυνατότητα παραγωγής 15.000 drones ετησίως.
Η ανακοίνωση δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο άρθρο. Στις 3 Σεπτεμβρίου, κατά την επίσκεψή του στη Θράκη, ο υπουργός είχε διευκρινίσει ότι η σημερινή δυνατότητα των Ενόπλων Δυνάμεων ανέρχεται σε περίπου 5.000 drones ετησίως και ότι με την ολοκλήρωση του 309 Εργοστασίου, του οποίου τα εγκαίνια τοποθέτησε τον Δεκέμβριο, η παραγωγική δυνατότητα θα φθάσει τις 15.000 μονάδες τον χρόνο.
Και αυτό αφορά, σύμφωνα με τον ίδιο, αποκλειστικά τις παραγωγικές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων, χωρίς να συνυπολογίζεται η ιδιωτική αμυντική βιομηχανία.
Κένταυρος, Υπερίων, Τηλέμαχος, Τεύκρος: «Η Ελλάδα περνά στην παραγωγή»
Ο δεύτερος πυλώνας είναι η ανάπτυξη ελληνικών αμυντικών συστημάτων.
Ο υπουργός κατονομάζει τέσσερα προγράμματα — Κένταυρος, Υπερίων, Τηλέμαχος και Τεύκρος — ως παραδείγματα της προσπάθειας να αποκτήσει η Ελλάδα δική της τεχνολογική και παραγωγική βάση.
«Η Ελλάδα περνά από την αγορά στην παραγωγή», είναι η φράση με την οποία ο Δένδιας συνοψίζει τη νέα φιλοσοφία.
Η στρατηγική σημασία αυτής της μετάβασης είναι διπλή: μικρότερη εξάρτηση από αποκλειστικά εισαγόμενες λύσεις και δημιουργία τεχνογνωσίας που μπορεί να παραμείνει στην ελληνική οικονομία.
Η «Ατζέντα 2030» ως βιομηχανική πολιτική
Αυτό είναι και το πολιτικά ενδιαφέρον σημείο της παρέμβασης.
Ο Δένδιας επιχειρεί να τοποθετήσει την αμυντική μεταρρύθμιση πέρα από τα στενά όρια του Πενταγώνου. Η «Ατζέντα 2030» παρουσιάζεται ταυτόχρονα ως αμυντική, τεχνολογική και βιομηχανική πολιτική.
Η λογική είναι ότι μέρος των δισεκατομμυρίων που ούτως ή άλλως απαιτούνται για την άμυνα πρέπει να δημιουργεί παραγωγικό αποτέλεσμα στο εσωτερικό: ελληνικές εταιρείες, μηχανικούς, έρευνα, τεχνολογία και εξαγώγιμα προϊόντα.
Δεν πρόκειται ακόμη για αποτίμηση του τελικού αποτελέσματος της στρατηγικής — αρκετοί από τους στόχους της «Ατζέντας 2030» βρίσκονται σε φάση υλοποίησης. Πρόκειται για το μοντέλο που θέτει ο υπουργός ως κατεύθυνση για την επόμενη περίοδο.
«Η οικονομική ισχύς αποτελεί θεμέλιο της εθνικής ισχύος»
Η σύνδεση άμυνας και οικονομίας είναι τελικά το βασικό μήνυμα του άρθρου.
Για τον Δένδια, μια χώρα δεν μπορεί να διαθέτει μακροπρόθεσμα ισχυρή άμυνα χωρίς ισχυρή παραγωγική βάση — ούτε να θεωρεί την αμυντική βιομηχανία αποκομμένη από την οικονομική της στρατηγική.
«Η οικονομική ισχύς αποτελεί θεμέλιο της εθνικής ισχύος και βασική προϋπόθεση για την εθνική μας επιβίωση», αναφέρει.
Και συμπυκνώνει τον στόχο σε μια Ελλάδα «παραγωγικά δυναμική, τεχνολογικά προηγμένη και αμυντικά ισχυρότερη», με ενισχυμένο ρόλο στην ευρύτερη περιοχή και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η «Μεγάλη Ιδέα» που προτείνει, επομένως, δεν περιγράφεται ως εδαφικό ή ιστορικό σχέδιο, αλλά ως ένα σύγχρονο εγχείρημα εθνικής ισχύος βασισμένο στην παραγωγή, την τεχνολογία, την καινοτομία και την άμυνα.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
