Wood Mackenzie: Κίνδυνος λουκέτου για το 20% των διυλιστηρίων παγκοσμίως – Κορύφωση της ζήτησης το 2032

Η ζήτηση για διυλισμένα προϊόντα αναμένεται να αγγίξει τα 108 εκατ. βαρέλια ημερησίως πριν μειωθεί, με την ηλεκτροκίνηση να περιορίζει τη ζήτηση βενζίνης και τα μεγάλα διυλιστήρια να προσαρμόζονται ευκολότερα.

Περίπου ένα στα πέντε διυλιστήρια παγκοσμίως αντιμετωπίζει αυξανόμενο κίνδυνο παύσης λειτουργίας, καθώς η παγκόσμια ζήτηση πετρελαϊκών προϊόντων αναμένεται να κορυφωθεί το 2032 και στη συνέχεια να εισέλθει σε περίοδο διαρθρωτικής υποχώρησης.

Σύμφωνα με νέα ανάλυση της Wood Mackenzie, η παγκόσμια ζήτηση διυλισμένων προϊόντων, η οποία διαμορφώνεται σήμερα περίπου στα 105 εκατ. βαρέλια ημερησίως, προβλέπεται να αυξηθεί στα 108 εκατ. βαρέλια ημερησίως έως το 2032, πριν αρχίσει να μειώνεται.

Η εταιρεία εκτιμά ότι περίπου το 20% της υφιστάμενης παγκόσμιας δυναμικότητας διύλισης βρίσκεται αντιμέτωπο με την προοπτική συρρίκνωσης ή ακόμη και αρνητικών λειτουργικών ταμειακών περιθωρίων.

Μια διαφορετική κρίση για τη βιομηχανία διύλισης

Ο Alan Gelder, ανώτερο στέλεχος της Wood Mackenzie για τη διύλιση, τα χημικά και τις αγορές πετρελαίου, επισημαίνει ότι ο κλάδος έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, από τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 έως το κύμα επενδύσεων στη Μέση Ανατολή και την Ασία τη δεκαετία του 2000.

Ωστόσο, η σημερινή πρόκληση είναι διαφορετική, καθώς για πρώτη φορά η βιομηχανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια παρατεταμένη μείωση της τελικής ζήτησης και όχι με μια προσωρινή διαταραχή της προσφοράς.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το μέγεθος, η τεχνολογική πολυπλοκότητα και η γεωγραφική θέση θα καθορίσουν ποια διυλιστήρια θα έχουν πραγματικές δυνατότητες προσαρμογής. Για τις εγκαταστάσεις που δεν διαθέτουν διαρθρωτικά πλεονεκτήματα, η απουσία αξιόπιστου σχεδίου μετασχηματισμού ισοδυναμεί ουσιαστικά με επιλογή αποδοχής του κινδύνου.

Η ηλεκτροκίνηση πιέζει τη ζήτηση βενζίνης

Η αναμενόμενη υποχώρηση της ζήτησης δεν θα επηρεάσει όλα τα πετρελαϊκά προϊόντα στον ίδιο βαθμό. Η βενζίνη αναμένεται να δεχθεί τις μεγαλύτερες πιέσεις λόγω της αυξανόμενης διείσδυσης των ηλεκτρικών οχημάτων.

Αντίθετα, το ντίζελ, το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης και τα αεροπορικά καύσιμα εμφανίζουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, καθώς οι βαριές οδικές μεταφορές και οι αερομεταφορές δεν διαθέτουν ακόμη σαφή και ευρέως εφαρμόσιμη πορεία απανθρακοποίησης.

Το υγραέριο και η νάφθα αναμένεται να επωφεληθούν από τη ζήτηση για πρώτες ύλες της πετροχημικής βιομηχανίας. Παράλληλα, εξειδικευμένα προϊόντα, όπως λιπαντικά, άσφαλτος και κεριά, εμφανίζουν μικρότερη έκθεση στις μεταβολές της ζήτησης, καθώς οι εναλλακτικές λύσεις βιολογικής προέλευσης δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί σε μεγάλη κλίμακα.

Η ενεργειακή κρίση στηρίζει προσωρινά τα περιθώρια κέρδους

Η Wood Mackenzie σημειώνει ότι τα σημερινά υψηλά περιθώρια διύλισης, τα οποία συνδέονται με τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και τις ζημιές σε ρωσικά διυλιστήρια, αναμένεται να υποχωρήσουν όταν τερματιστεί η σύγκρουση.

Τα περιθώρια κέρδους των διυλιστηρίων εξαρτώνται από τη διαφορά ανάμεσα στην αξία των παραγόμενων προϊόντων και στο κόστος του αργού πετρελαίου, τη λεγόμενη διαφορά διύλισης ή crack spread, και όχι αποκλειστικά από την τιμή του πετρελαίου.

Σε μακροπρόθεσμη βάση, τα περιθώρια αυτά παραμένουν περιορισμένα, ενώ οι αποδόσεις κεφαλαίου στον τομέα της διύλισης είναι χαμηλότερες από εκείνες των δραστηριοτήτων εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Το γεγονός αυτό δυσχεραίνει τη χρηματοδότηση των επενδύσεων που απαιτούνται για τον μετασχηματισμό των εγκαταστάσεων.

Ποια διυλιστήρια θα επιβιώσουν

Σύμφωνα με την ανάλυση, τα μεγάλα και τεχνολογικά σύνθετα διυλιστήρια διαθέτουν τα σημαντικότερα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται μεγάλες εγκαταστάσεις στις ακτές του Κόλπου των ΗΠΑ, σύγχρονα εξαγωγικά διυλιστήρια στη Μέση Ανατολή και το διυλιστήριο Dangote στη Νιγηρία.

Αντίστοιχα, οι εγκαταστάσεις που συνδυάζουν τη διύλιση με την παραγωγή πετροχημικών προϊόντων, ιδιαίτερα στην Κίνα και σε περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας, μπορούν να μετατοπίσουν μέρος της παραγωγής τους από τα καύσιμα μεταφορών προς την πετροχημική βιομηχανία.

Αντίθετα, τα μικρότερα διυλιστήρια χαμηλής τεχνολογικής πολυπλοκότητας αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους, ιδιαίτερα όταν η βιωσιμότητά τους εξαρτάται από κρατικές επιδοτήσεις. Η Ευρώπη συγκαταλέγεται στις περιοχές που αντιμετωπίζουν τις εντονότερες ανταγωνιστικές πιέσεις.

Βιοκαύσιμα, πετροχημικά και δέσμευση άνθρακα

Η Wood Mackenzie προσδιορίζει διαφορετικές στρατηγικές προσαρμογής ανάλογα με τα χαρακτηριστικά κάθε εγκατάστασης. Η ενσωμάτωση πετροχημικών δραστηριοτήτων αποτελεί βασική επιλογή για τα μεγάλα και σύνθετα διυλιστήρια, ιδιαίτερα στην Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Για ευρωπαϊκά παράκτια διυλιστήρια, η παραγωγή ανανεώσιμου ντίζελ και βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων από χρησιμοποιημένα μαγειρικά έλαια, καθώς και η αξιοποίηση ανακυκλωμένων πλαστικών, αποτελούν πιθανές κατευθύνσεις μετασχηματισμού.

Η δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα αποτελεί επίσης επιλογή, κυρίως για εγκαταστάσεις στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες του ΟΟΣΑ.

Για διυλιστήρια μεσαίου μεγέθους, οι εναλλακτικές περιλαμβάνουν συγχωνεύσεις παραγωγικής δυναμικότητας, εξειδίκευση σε συγκεκριμένα προϊόντα ή διαφοροποίηση προς την ηλεκτρική ενέργεια, το LNG και την αμμωνία.

Ο Chris Barry, αντιπρόεδρος συμβουλευτικών υπηρεσιών downstream της Wood Mackenzie, προειδοποιεί ότι οι απαιτούμενες επενδύσεις είναι ιδιαίτερα υψηλές και ότι υπάρχει κίνδυνος αναντιστοιχίας ανάμεσα στις φιλοδοξίες μετασχηματισμού και στις πραγματικές χρηματοδοτικές δυνατότητες των εταιρειών.

Δύο διαφορετικές κατευθύνσεις για τη διύλιση

Η Wood Mackenzie εκτιμά ότι τα πετρελαϊκά προϊόντα θα συνεχίσουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία για αρκετές ακόμη δεκαετίες. Ωστόσο, η βιομηχανία διύλισης αναμένεται να ακολουθήσει δύο διαφορετικές πορείες.

Από τη μία πλευρά θα αναπτυχθούν μεγάλα, ολοκληρωμένα ενεργειακά και πετροχημικά συγκροτήματα, με παραγωγή καυσίμων, χημικών και εξειδικευμένων προϊόντων.

Από την άλλη, οι λιγότερο ανταγωνιστικές εγκαταστάσεις θα αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο αλλαγής χρήσης, μετατροπής σε τερματικούς σταθμούς ή οριστικής παύσης λειτουργίας.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η Ινδία αναμένεται να αντιπροσωπεύει περίπου το 40% των νέων προσθηκών δυναμικότητας διύλισης παγκοσμίως έως το 2030.

Πηγή: Pagenews.gr