Μητσοτάκης: Είμαστε Δύση

"Είμαστε Δύση", ξεκαθάρισε ο Έλληνας Πρωθυπουργός χωρίς αστερίσκους και ψηλά γράμματα, σε αντίθεση προς άλλους πολιτικούς αρχηγούς, κόμματα και «ανήσυχα» ρεύματα σκέψης.

Η πρόσφατη εισβολή στην Ουκρανία και η συνεχιζόμενη θηριωδία των στρατευμάτων του αντιδημοκράτη Πούτιν ήταν η θλιβερή αφορμή για να αποσαφηνιστεί η στάση των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων σε σχέση με τη Δύση. “Είμαστε Δύση”, ξεκαθάρισε ο Έλληνας Πρωθυπουργός χωρίς αστερίσκους και ψηλά γράμματα, σε αντίθεση προς άλλους πολιτικούς αρχηγούς, κόμματα και «ανήσυχα» ρεύματα σκέψης.

Τις προεκτάσεις αυτής της σαφούς τοποθέτησης τις διακρίνουμε και στο επίπεδο της τρέχουσας κρίσης στις σχέσεις μας με τον διεθνώς πληγωμένο εξ Ανατολών γείτονά μας που προκαλεί. Η επαμφοτερίζουσα στάση της εν Ελλάδι ριζοσπαστικής αριστεράς αποτυπώνεται σε καλέσματα για την Ειρήνη, γενικώς και αορίστως, με το φιλορωσικό πρόσημο να μη μπορεί να κρυφτεί πλέον, καθώς και στο σημερινό εξώφυλλο του «Ριζοσπάστη» που βαπτίζει την βοήθεια προς τον ουκρανικό λαό «εμπλοκή στον πόλεμο» και που την ανάγει σε «μαγνήτη μεγάλων κινδύνων για τον λαό».

Η ειρήνη τύπου Πούτιν είναι αίτημα που συναντά κάποιος και στο ρελιέφ της ακροδεξιάς. Σε αυτήν βρίσκει συνήθως κομματική και πολιτική στέγη το, μειοψηφικό αλλά υπαρκτό, ρωσόφιλο ρεύμα του κοινωνικού μας σχηματισμού, που θαμπώνεται από την κοινή θρησκευτική αναφορά στην Ορθοδοξία και βλέπει στο περιλάλητο ξανθό γένος την εστία εναντίωσης στον μεταδιπολικό, μεταψυχροπολεμικό κόσμο.

Σε αντιδιαστολή προς τις θολές και νεφελώδεις πολιτικές των ρωσότροπων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κινείται στις ράγες του πολιτικά μοναχικού μα ιστορικά δικαιωμένου Κωνσταντίνου Καραμανλή, που, μισό αιώνα πριν, όρθωνε τη φωνή του στους επαμοφοτερίζοντες και στους αρνητές τονίζοντας ότι η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν.

Ο δυτικισμός αυτός δεν σημαίνει, όμως, τύφλωση και μονομέρεια. Συνεπάγεται, ανάμεσα σε αρκετά άλλα, την απαρασάλευτη αναφορά στη φιλελεύθερη κοινοβουλευτική δημοκρατία, την οικονομία της ελεύθερης αγοράς και το δυτικό σύστημα ασφαλείας, το οποίο δοκιμάζεται από φιλοπόλεμες ιαχές και προκλητικούς νταήδες. Μα επειδή ακριβώς είναι φιλελεύθερος, ξέρει καλά να μην κρύβει τα ζητήματα κάτω από το χαλί αλλά, αντιθέτως, να τα φέρνει εις το φως της ημέρας και να τα αντιμετωπίζει κατάματα.