Ο Λουκασένκο σε ετοιμότητα

Ο δικτάτορας Λουκασένκο έχει τονίσει, πολλές φορές, ότι είναι κατά του πολέμου, αλλά, ταυτοχρόνως, δεν έχει κρύψει την υποστήριξή του στον Ρώσο ομόλογό του

Όταν η Ρωσία άρχισε τις στρατιωτικές εχθροπραξίες στο ουκρανικό έδαφος, τον περασμένο Φεβρουάριο, η Λευκορωσία ήταν η χώρα, που αποφάσισε να υποστηρίξει τον δικτάτορα Πούτιν, άλλοτε ρητά και άλλοτε υπόρρητα. Σήμερα, που οι στρατιωτικές, ενίοτε και οι πυρηνικές, απειλές εκτοξεύονται εναντίον του Κιέβου, ο Λευκορώσος Πρόεδρος Αλεξάντερ Λουκασένκο τηρεί μια στάση διακριτικής μα σταθερής υποστήριξης, γεγονός που, γεωπολιτικά, μεταφράζεται κατά βάση ότι τα βόρεια σύνορα της Λευκορωσίας βρίσκονται σε ετοιμότητα και, βέβαια, στη διάθεση του Β. Πούτιν.

Συγκεκριμένα, το ανατολικοευρωπαϊκό κράτος έχει γίνει ουσιαστικά ένα εφαλτήριο για στρατιωτικές επιθέσεις, αν και δεν έχει εμπλακεί άμεσα στον πόλεμο. Ο δικτάτορας Λουκασένκο έχει τονίσει, πολλές φορές, ότι είναι κατά του πολέμου, αλλά, ταυτοχρόνως, δεν έχει κρύψει την υποστήριξή του στον Ρώσο ομόλογό του.

Επίσης, η Λευκορωσία βοηθά τη Ρωσία με υλικοτεχνική υποστήριξη, μ γραμμές ανεφοδιασμού, με παροχή ιατρικής περίθαλψης σε στρατιώτες, καθώς και με την παροχή αεροδρομίων για την έναρξη αεροπορικών επιδρομών με κατεύθυνση την Ουκρανία.

Αλλά μετά από οκτώ μήνες πολέμου, οι ρωσικές δυνάμεις εκεί βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό παγιδευμένες ή σε υποχώρηση και ο Πούτιν φαίνεται να αναζητά ακόμη μεγαλύτερη υποστήριξη από τον Λουκασένκο.

Μετά από συνάντηση που είχαν οι δύο ηγέτες, την δεύτερη εβδομάδα του Οκτωβρίου, ο Λουκασένκο ανέφερε ότι η Ρωσία και η Λευκορωσία έχουν αρχίσει να δημιουργούν έναν «κοινό στρατιωτικό σχηματισμό», ο οποίος θα βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Λευκορωσίας με την Ουκρανία.

Μάλιστα, για να δικαιολογήσει αυτήν την ενέργεια, ο Λουκασένκο είπε ότι η Ουκρανία και οι σύμμαχοί της στη Δύση σχεδιάζουν επιθέσεις κατά της Λευκορωσίας, κατονομάζοντας την στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του ΝΑΤΟ.

Όμως, η Λευκρωσία δεν έχει παράσχει κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει αυτούς τους ισχυρισμούς του Λουκασένκο, τη στιγμή που το Υπουργείο Άμυνας δηλώνει ότι η Λευκορωσία θα υποδεχθεί κάπου 9000 Ρώσους στρατιώτες και περίπου 200 τανκς.

Οι στρατιωτικές μονάδες του σχηματισμού θα βρίσκονται σε τέσσερα πεδία εκπαίδευσης των ενόπλων δυνάμεων της Λευκορωσίας, στο ανατολικό και κεντρικό τμήμα της χώρας. Μετά από αυτό, θα ξεκινήσουν οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες μάχης.

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, από την πλευρά του, έχει σημάνει συναγερμό στην ομάδα των πιο ανπτυγμένων χωρών, την G7, προτείνοντας την αποστολή ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στα σύνορα Ουκρανίας – Λευκορωσίας, για να αποτρέψει τον Λουκασένκο, όπως είπε, «να εξαπολύσει προκλήσεις».

Ο Ζελένσκι τόνισε ότι «η Ουκρανία δεν έχει σχεδιάσει και δεν σχεδιάζει στρατιωτικές ενέργειες κατά της Λευκορωσίας. Ενδιαφερόμαστε μόνο για την αποκατάσταση της εδαφικής μας ακεραιότητας».

Ο Λουκασένκο, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από το 1994, παραμένει για μια έκτη, συνεχόμενη προεδρική θητεία, παρόλο που διεθνείς παρατηρητές αναφέρουν ότι οι εκλογές ήταν νοθευμένες. Κατά συνέπεια, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να τον αναγνωρίσουν ως νόμιμο ηγέτη της Λευκορωσίας.

Ακόμη, ο στρατός της Λευκορωσίας είναι αδύναμος και απροετοίμαστος να πολεμήσει την Ουκρανία και το πιθανότερο είναι ότι ο πρόθυμος και σε ετοιμότητα Λουκασένκο θα προσπαθήσει να δώσει στον Πούτιν τα πάντα εκτός από στρατιώτες.

Τέλος, η Ρωσία και η Λευκορωσία μοιράζονται ένα κοινό στρατιωτικό δόγμα. Σύμφωνα με αυτό το δόγμα, η στρατιωτική δράση εναντίον μιας από αυτές τις δύο χώρες θα σήμαινε επίθεση εναντίον και των δύο.

Έτσι, μετά την παράνομη προσάρτηση ορισμένων εδαφών στις περιοχές του Ντονμπάς και της Χερσώνας, ο Πούτιν μπορεί να ισχυριστεί ότι η αντεπίθεση των ουκρανικών δυνάμεων εκεί αποτελεί επίθεση στη συμμαχία Ρωσίας – Λευκορωσίας. Και ο Λουκασένκο δεν έχει πει ποτέ «όχι» στον Πρόεδρο Πούτιν.