Το μεγάλο δίλημμα της Δύσης στη Γάζα

Το πρόβλημα είναι ότι «δεν υπάρχει ένα όραμα για το τι πρέπει να ακολουθήσει», όταν πέφτει «λάδι στη φωτιά».

Η πρωτοφανούς αγριότητας επίθεση της Χαμάς στη Γάζα δεν έπιασε μόνο το Ισραήλ στον ύπνο αλλά το σύνολο του πλανήτη μας. Η άγρια απάντηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου και της κυβέρνησης του, που εδώ και είκοσι ημέρες δεν μιλά παρά για την απόλυτη καταστροφή.

Για τον δυτικό κόσμο, τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά.

Απέναντι στην έκκληση για ολοσχερή καταστροφή της Γάζας, οι δυτικοί ηγέτες έχουν εγγυηθεί τη συνέχιση των προμηθειών όπλων στην περιοχή, ενώ υποστηρίζουν το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα, τώρα που οι διαφωνίες εντός της ΕΕ έχουν καταστήσει αδύνατη την έκδοση ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών που ζητά “ανθρωπιστική παύση” των εχθροπραξιών.

Ο δυτικός κόσμος βρίσκεται προ ενός κρίσιμου διλήμματος: να είναι ο παρατηρητής ενός αφανισμού ή ο συμμετέχοντας σε μια αυθεντική πολιτική διαδικασία που λαμβάνει υπόψη της τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες και των ίδιων λαών.

Αυτό έχει οδηγήσει σε βαρύ κλίμα στις ΗΠΑ, γράφει ο Guardian. Ο Τζο Μπάιντεν γεννήθηκε όταν ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ και όταν οι Ναζί σκότωναν εκατομμύρια Εβραίους στο ευρωπαϊκό Ολοκαύτωμα, οπότε η υποστήριξη προς το Ισραήλ είναι χαραγμένη στο πολιτικό του DNA, αλλά η Χαμάς δεν εκπροσωπεί ολόκληρο τον παλαιστινιακό λαό Θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι δεν τον αντιπροσωπεύει.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μετά την Ουκρανία, η στάση της ΕΕ απέναντι στην κατάσταση στη Δυτική Αφρική και τα Δυτικά Βαλκάνια, η ανικανότητά της να ενωθεί και να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, καθώς και η συνήθης τακτική της να κρύβει τα ζητήματα κάτω από το χαλί και να τα διχάζει, αποκαλύφθηκαν και πάλι, ήρθαν στην επιφάνεια.

“Η γεωπολιτική Ευρώπη εξατμίζεται μπροστά στα μάτια μας”, έγραφε ένα άλλο άρθρο στον Guardian, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από τον κατακερματισμό, την πόλωση, τις συγκρούσεις και τη βία, ένας συνασπισμός πολλών κρατών μελών, ενωμένος για τους Ευρωπαίους και ολόκληρο τον κόσμο, και με πυρήνα τις δημοκρατικές αξίες, είναι απαραίτητος, ίσως περισσότερο από ποτέ.