«Δεν χρειάζεται να είσαι ο Τζορτζ Σόρος για να προβλέψεις ότι οι επενδυτές ομολόγων θα δοκιμάσουν τη συνοχή στην οικονομία της Ευρωζώνης αν εκλεγεί η Εθνική Συσπείρωση στη Γαλλία»
Μέχρι το 2027 η σκληρή Δεξιά θα μπορούσε να κυβερνά κράτη των οποίων η συνολική οικονομία τους αντιστοιχεί σχεδόν στο μισό του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Κάτι τέτοιο, όμως προειδοποιεί ο Economist, θα ήταν βαρύ πλήγμα για την ευημερία των Ευρωπαίων.
Σκιαγραφώντας την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας, το βρετανικό περιοδικό σημειώνει πως μόνο καλά δεν διοικήθηκε τα τελευταία χρόνια.
Το ετήσιο ΑΕΠ αυξάνεται μόλις κατά 1%. Η απόδοση του 30ετούς βρετανικού κρατικού ομολόγου έφτασε στις 2 Σεπτεμβρίου το 5,7%, το υψηλότερο επίπεδο εδώ και πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα.
Αφού ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, Φρανσουά Μπαϊρού, ανακοίνωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του για τις 8 Σεπτεμβρίου, η απόδοση του 30ετούς γαλλικού ομολόγου έφτασε το 4,46%, το υψηλότερο επίπεδο από το 2008. Η Γερμανία, άλλοτε η ατμομηχανή της ηπείρου, έχει μετά βίας αναπτυχθεί από το 2019.
To ζοφερό αυτό ιστορικό ενισχύει το επιχείρημα της σκληρής δεξιάς ότι η Ευρώπη χρειάζεται μια νέα προσέγγιση. Ωστόσο, ο Economist προειδοποιεί ότι η αλλαγή που προτείνει η Δεξιά θα φέρει μια περίοδο ακόμη χειρότερης οικονομικής διαχείρισης
«Η άμεση απειλή είναι ο τρόπος που η σκληρή δεξιά χρησιμοποιεί την εξουσία. Χλευάζει την τεχνοκρατική διαχείριση, υπόσχεται να προστατεύσει τους ψηφοφόρους από τον ανταγωνισμό και την «δημιουργική καταστροφή» και αντ’ αυτού προσφέρει έναν ελκυστικό συνδυασμό παροχών και φοροελαφρύνσεων».
Μια καθαρή εκλογική επιτυχία θα σήμαινε περισσότερη οικονομική στασιμότητα ή ακόμη και διαδοχικές αναταράξεις στις αγορές ομολόγων.
Η έμμεση απειλή σύμφωνα με το βρετανικό περιοδικό είναι ότι σε κάποιες χώρες τα κεντρώα κόμματα αποφεύγουν δύσκολες μεταρρυθμίσεις και μιμούνται πολιτικές των άκρων.
«Πρόκειται για ένα ύφος διακυβέρνησης που κινδυνεύει να επισπεύσει ακριβώς τη νίκη της σκληρής δεξιάς που υποτίθεται θέλουν να αποφύγουν».
Που ελλοχεύουν όμως οι κίνδυνοι;
Παραδόξως, τα κόμματα της σκληρής δεξιάς, όπως σημειώνει ο Economist, στην πραγματικότητα αντιστέκονται και τα ίδια σε αλλαγές απομακρύνοντας κάθε πιθανότητα ανάπτυξης.
Αυτό συμβαίνει διότι όσο πλησιάζουν την εξουσία ρίχνουν νερό στο κρασί τους. Για παράδειγμα, στην Ιταλία η Τζόρτζια Μελόνι υπήρξε σχετικά μετριοπαθής, συμπεριλαμβανομένης της στάσης της απέναντι στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, όμως απέφυγε μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την ανάπτυξη, αλλά σύμφωνα με το περιοδικό, θα δυσαρεστούσαν τους ψηφοφόρους της.
«Επίσης, οι προτάσεις για εγκατάλειψη του ευρώ ή έξοδο από την EE είναι πλέον κυρίως συμβολικές (αν και η Alternative for Germany εξακολουθεί να φλερτάρει με το Dexit). Αναγνωρίζοντας ότι η Ευρώπη γηράσκει, τώρα τάσσονται υπέρ προγραμμάτων «φιλοξενούμενων εργατών» για την κάλυψη των αναγκών σε νέο εργατικό δυναμικό, αντί να κλείσουν εντελώς τα σύνορα. Πάνω απ’ όλα, θέλουν να αποφύγουν το είδος οικονομικής αναταραχής που φοβίζει τους ψηφοφόρους» υπογραμμίζει ο Economist.
«Μια επιτυχία της σκληρής δεξιάς θα εγκλώβιζε τα λιγότερο παραγωγικά χαρακτηριστικά της Ευρώπης: μεταβιβάσεις σε προνομιούχες ομάδες, προστατευτισμό και εχθρότητα προς τον ανταγωνισμό».
Μεταξύ σφύρας και άκμονος
Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται υποθετικά, καταλήγει το περιοδικό, αλλά «η σκιά τους βαραίνει την οικονομία ακόμη και σήμερα, επειδή πολλοί πολιτικοί του κέντρου είναι απρόθυμοι ή αδύναμοι να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις, φοβούμενοι ότι θα δώσουν πυρομαχικά στους αντιπάλους τους»..
Το βρετανικό περιοδικό υπενθυμίζει ότι οι προτάσεις που προώθησε πέρυσι ο Μάριο Ντράγκι δεν έχουν προχωρήσει απολύτως πουθενά.
Βλέπει ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί βρίσκονται σε αδιέξοδο, καθώς «η αλλαγή θα τους έκανε αντιδημοφιλείς, η λιτότητα θα έστρωνε το έδαφος στις υπερβολικές υποσχέσεις της σκληρής δεξιάς» αλλά ταυτόχρονα, «η επιφυλακτικότητα σε αλλαγές -όσο δελεαστική κι αν είναι- διαιωνίζει τη σήψη που διαβρώνει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων στην πολιτική».
Το Economist διαπιστώνει ότι η αξιοθρήνητη, ηττοπαθής εναλλακτική για την Ευρώπη είναι να παραδοθεί η πρωτοβουλία στη σκληρή δεξιά.
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό.
Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.
Ουκρανία: «Μαύρη τρύπα» 70 δισ. ευρώ – Η ΕΕ ζητά χρήματα από Καναδά και Βρετανία
Οι Βρυξέλλες αναζητούν νέους χρηματοδότες για το Κίεβο, καθώς το κόστος του πολέμου εκτοξεύεται και η αμερικανική στήριξη παραμένει αβέβαιη. Στο επίκεντρο δύο κρίσιμες σύνοδοι με Καναδά και Ηνωμένο Βασίλειο, οι αμυντικές συμφωνίες και το ευρωπαϊκό σχέδιο των 90 δισ. ευρώ.
ΕΕ: Ομόφωνο «όχι» των 27 στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο – Η Αθήνα ενημέρωσε τον ΟΗΕ
Η θέση της ΕΕ είναι σταθερή και σαφής, επισημαίνει η δήλωση, και παραπέμπει στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από το 2019 και το 2025 - Καταδίκες από Αίγυπτο και Ισραήλ
Αρμενία: Η Ουάσιγκτον παίρνει τον διάδρομο του Σιουνίκ – Η Ευρώπη κινδυνεύει να μείνει θεατής
Η αποστολή της ΕΕ στα σύνορα Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν πλησιάζει σε κρίσιμο ορόσημο τον Φεβρουάριο του 2027, ενώ ο αμερικανικός σχεδιασμός για τον διάδρομο TRIPP μεταβάλλει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στον Νότιο Καύκασο. Το δίλημμα των Βρυξελλών είναι πλέον στρατηγικό: παρουσία στο πεδίο ή επιρροή μόνο μέσω χρηματοδότησης και διπλωματίας;
Τουρκολιβυκό: Κοινό μέτωπο ΝΔ–ΔΗΣΥ στις Βρυξέλλες – «Η Ευρώπη να απαντήσει τώρα στην Άγκυρα»
Σκληρή κοινή δήλωση των ευρωβουλευτών Νέας Δημοκρατίας και Δημοκρατικού Συναγερμού μετά την έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης. Ζητούν άμεση ευρωπαϊκή παρέμβαση, αξιοποίηση διπλωματικών, πολιτικών και οικονομικών μέσων και προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου.
Η Τουρκία «κλειδώνει» τη Λιβύη – Βρυξέλλες σε συναγερμό, ευρωπαϊκή ασπίδα για Ελλάδα και Κύπρο
Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης προκαλεί νέα γεωπολιτική ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Φον ντερ Λάιεν και Κόστα απορρίπτουν τη συμφωνία, στηρίζουν Αθήνα και Λευκωσία και επαναφέρουν στο προσκήνιο το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, τις ενεργειακές διασυνδέσεις και τον στρατηγικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ευρωπαϊκό «όχι» σε Άγκυρα–Λιβύη: «Άκυρο και ανίσχυρο» το μνημόνιο — Στήριξη στην Αθήνα
Κοινή παρέμβαση φον ντερ Λάιεν–Κόστα υπέρ Ελλάδας και Κύπρου — Διπλωματικές επαφές Γεραπετρίτη με Κάιρο και Λευκωσία, ενώ η Τουρκία χαιρετίζει τη λιβυκή απόφαση και επαναφέρει τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Λατινοπούλου στο Ευρωκοινοβούλιο: «Να πετάξουμε έξω το Ισλάμ» – Σφοδρή επίθεση σε Μακρόν, Μέρκελ και φον ντερ Λάιεν
Με σκληρή ρητορική για το μεταναστευτικό, την ασφάλεια και την πολυπολιτισμικότητα, η Αφροδίτη Λατινοπούλου εξαπέλυσε επίθεση κατά της ευρωπαϊκής ηγεσίας, κατηγορώντας τη για την κατάσταση που περιγράφει σε ευρωπαϊκές πόλεις. Στο στόχαστρό της βρέθηκαν ο Εμανουέλ Μακρόν, η Άνγκελα Μέρκελ και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ενώ η αναφορά της στην απομάκρυνση του Ισλάμ από την Ευρώπη έδωσε στην παρέμβασή της έντονα συγκρουσιακό χαρακτήρα.
Σύνοδος Κορυφής στη Ρώμη πριν από τις κάλπες: Η Μελόνι στο επίκεντρο ευρωπαϊκού παρασκηνίου
Η ΕΕ εξετάζει την ιταλική πρωτεύουσα ως τόπο διεξαγωγής Συνόδου Κορυφής το 2027 – Η χρονική σύμπτωση με τις ιταλικές εκλογές αναδεικνύει τις πολιτικές ισορροπίες στις Βρυξέλλες και τη σχέση της Τζόρτζια Μελόνι με την ευρωπαϊκή ηγεσία.
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 4 '
