Ο πόλεμος με το Ιράν ενισχύει τον Ερντογάν: Κρίση που μετατρέπεται σε πολιτικό όφελος

Η στρατηγική ουδετερότητα, ο φόβος αστάθειας και η εικόνα «ηγέτη σε κρίση» ανεβάζουν την επιρροή του

Ο πόλεμος με το Ιράν δεν αποσταθεροποιεί μόνο τη Μέση Ανατολή — σε πολιτικό επίπεδο, φαίνεται να ενισχύει τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ερντογάν, ο οποίος κεφαλαιοποιεί την κρίση τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές πεδίο.

Σύμφωνα με ανάλυση του Al-Monitor, η σύγκρουση λειτουργεί ως καταλύτης για την ενίσχυση της πολιτικής του εικόνας, καθώς οι πολίτες στρέφονται προς την ηγεσία σε περιόδους αστάθειας.

«Συσπείρωση γύρω από τον ηγέτη»

Η πρώτη και πιο άμεση επίπτωση είναι εσωτερική.

Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι:

• οι Τούρκοι πολίτες βλέπουν τον Ερντογάν ως «σταθερό χέρι»
• η κρίση μειώνει τη σημασία οικονομικών προβλημάτων
• ενισχύεται το αίσθημα εθνικής συσπείρωσης

Πρόκειται για το γνωστό φαινόμενο “rally around the flag”, όπου οι κοινωνίες στηρίζουν την ηγεσία σε περιόδους εξωτερικής απειλής.

Στρατηγική ουδετερότητα: το «χαρτί» της Άγκυρας

Η Τουρκία ακολουθεί μια προσεκτική ισορροπία:

• καταδικάζει τις επιθέσεις κατά του Ιράν
• αποφεύγει να συγκρουστεί με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ
• προωθεί ενεργά τη διπλωματία

Ο ίδιος ο Ερντογάν προειδοποίησε ότι ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει πριν «παρασύρει όλη την περιοχή στη φωτιά».

Αυτή η στάση επιτρέπει στην Άγκυρα να:

•  εμφανίζεται ως υπεύθυνος διαμεσολαβητής
•  διατηρεί σχέσεις και με Δύση και με Ιράν
•  ενισχύει τον διεθνή της ρόλο

Η ασφάλεια ως πολιτικό κεφάλαιο

Η γεωγραφική εγγύτητα της Τουρκίας στη σύγκρουση έχει δημιουργήσει πραγματικές απειλές:

• βαλλιστικοί πύραυλοι έχουν εισέλθει στον τουρκικό εναέριο χώρο
• συστήματα του ΝΑΤΟ έχουν ενεργοποιηθεί για αναχαίτιση
• η χώρα ενισχύει την άμυνά της

Αντί να αποδυναμώνει την κυβέρνηση, η κατάσταση:

• ενισχύει το αφήγημα «περικυκλωμένης χώρας»
• δικαιολογεί αυξημένα μέτρα ασφάλειας
• ενδυναμώνει τον ρόλο του προέδρου ως εγγυητή σταθερότητας

Διπλωματική υπεραξία

Η κρίση δίνει στην Τουρκία μια ευκαιρία να επανατοποθετηθεί γεωπολιτικά.

Η Άγκυρα:

• συμμετέχει σε διεθνείς διαβουλεύσεις
• διατηρεί ανοικτούς διαύλους με όλες τις πλευρές
• φιλοδοξεί να παίξει ρόλο μεσολαβητή

Ταυτόχρονα, έχει ήδη προχωρήσει σε εξομάλυνση σχέσεων με χώρες όπως:

• Σαουδική Αραβία
• Αίγυπτο
• κράτη του Κόλπου

Ο πόλεμος ενισχύει την εικόνα της Τουρκίας ως «αναγκαίου παίκτη».

Οι κίνδυνοι: οικονομία και ενέργεια

Παρά τα πολιτικά οφέλη, οι κίνδυνοι παραμένουν σοβαροί:

• αύξηση τιμών ενέργειας
• πληθωριστικές πιέσεις
• εξάρτηση από εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου

Η σύγκρουση ήδη επηρεάζει αρνητικά τις οικονομικές προοπτικές της χώρας.

Η οικονομία παραμένει ο βασικός «αδύναμος κρίκος» για τον Ερντογάν.

 Κρίση ως ευκαιρία

Η ενίσχυση του Ερντογάν βασίζεται σε τρεις άξονες:

1. Πολιτική συσπείρωση

Ο φόβος εξωτερικής απειλής ενισχύει την κυβέρνηση.

2. Διπλωματική ισορροπία

Η Τουρκία εμφανίζεται ως ουδέτερος και χρήσιμος διαμεσολαβητής.

3. Γεωπολιτική αναβάθμιση

Η κρίση αυξάνει τη σημασία της χώρας στη διεθνή σκηνή.

Ο πόλεμος με το Ιράν, παρά τους κινδύνους, λειτουργεί ως πολιτικός επιταχυντής για τον Ερντογάν.

Του δίνει:

• εσωτερική νομιμοποίηση
• διεθνή ρόλο
• στρατηγική ευελιξία

Ωστόσο, η δυναμική αυτή μπορεί να αποδειχθεί εύθραυστη.Αν η κρίση μετατραπεί σε οικονομικό σοκ ή προσφυγικό κύμα, το πολιτικό όφελος μπορεί γρήγορα να ανατραπεί.

Πηγή: pagenews.gr