Αγορές, πετρέλαιο και γεωπολιτική: Το μεγάλο στοίχημα Τραμπ για συμφωνία με το Ιράν

Wall Street και πετρέλαιο «ψηφίζουν» αποκλιμάκωση – Ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να φρενάρει τον Νετανιάχου και να αποφύγει νέο ενεργειακό σοκ

Σε μια εξαιρετικά εύθραυστη γεωπολιτική συγκυρία, οι διεθνείς αγορές φαίνεται να ποντάρουν πλέον ανοιχτά στο σενάριο μιας έστω προσωρινής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν καθώς ο πρόεδρος Τραμπ εμφανίστηκε να στέλνει για πρώτη φορά σαφές μήνυμα αποκλιμάκωσης προς την Τεχεράνη.

Οι δηλώσεις Τραμπ ότι οι συνομιλίες βρίσκονται «στο τελικό στάδιο» λειτούργησαν σαν πολιτικό και χρηματοοικονομικό ηλεκτροσόκ στις αγορές ενέργειας, οδηγώντας σε βίαιη διόρθωση το πετρέλαιο και σε σημαντική αποκλιμάκωση των αμερικανικών ομολογιακών αποδόσεων.

Το μήνυμα των traders ήταν σαφές: οι αγορές θεωρούν ότι ο Λευκός Οίκος προσπαθεί να αποτρέψει πάση θυσία μια γενικευμένη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή.

Το Brent βούτηξε – Οι αγορές «διάβασαν» αποκλιμάκωση

Το Brent Crude υποχώρησε πάνω από 5%, φτάνοντας κοντά στα 103–105 δολάρια το βαρέλι, μετά το πρόσφατο ράλι που είχε πυροδοτήσει ο φόβος στρατιωτικής επέκτασης στον Περσικό Κόλπο.

Ταυτόχρονα:

• η απόδοση του αμερικανικού 10ετούς ομολόγου διολίσθησε προς το 4,58%-4,60%,
• τα inflation bets περιορίστηκαν,
• ενώ οι αγορές μείωσαν το λεγόμενο geopolitical risk premium.

Ουσιαστικά, οι επενδυτές προεξοφλούν ότι η Ουάσιγκτον δεν επιθυμεί νέα ενεργειακή κρίση που θα μπορούσε να εκτινάξει:

• τον πληθωρισμό,
• τα επιτόκια,
• και το πολιτικό κόστος ενόψει του αμερικανικού εκλογικού κύκλου.

Το πραγματικό διακύβευμα: Τα Στενά του Ορμούζ

Το επίκεντρο της κρίσης παραμένει φυσικά τα Στενά του Ορμούζ, το σημαντικότερο ενεργειακό choke point του πλανήτη.

Από εκεί διέρχεται περίπου:

• το 20% της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου,
• αλλά και τεράστιες ποσότητες LNG.

Η παραμικρή απειλή αποκλεισμού δημιουργεί άμεσα παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.

Δεν είναι τυχαίο ότι η αγορά αντέδρασε θετικά ακόμα και στην πληροφορία ότι τρία υπερδεξαμενόπλοια διέσχισαν κανονικά τα Στενά, κάτι που ερμηνεύθηκε ως ένδειξη μερικής χαλάρωσης των περιορισμών και αποφυγής στρατιωτικής κλιμάκωσης.

Υπό κανονικές συνθήκες, ο Περσικός Κόλπος τροφοδοτεί την παγκόσμια οικονομία με περίπου 20 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Μια παρατεταμένη διακοπή θα προκαλούσε ντόμινο σε:

• καύσιμα,
• ναυτιλία,
• πληθωρισμό,
• επιτόκια,
• και παγκόσμια ανάπτυξη.

Το μήνυμα προς Νετανιάχου: «Θα κάνει ό,τι θέλω εγώ»

Το πλέον πολιτικά εκρηκτικό σημείο των δηλώσεων Τραμπ ήταν η αναφορά του στον Νετανιάχου

Ο Αμερικανός πρόεδρος επιχείρησε να δείξει ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να κινηθεί αυτόνομα χωρίς αμερικανικό πράσινο φως.

«Ο Νετανιάχου θα κάνει ό,τι θέλω εγώ να κάνει», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η αποστροφή αυτή ερμηνεύτηκε από διπλωματικούς και χρηματοοικονομικούς κύκλους ως σαφές μήνυμα ότι ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να βάλει «χαλινάρι» στο ενδεχόμενο νέων ισραηλινών πληγμάτων κατά του Ιράν.

Για τις αγορές, αυτό ήταν ίσως το πιο σημαντικό σήμα αποκλιμάκωσης.

Ο φόβος της Fed και ο ενεργειακός πληθωρισμός

Η γεωπολιτική κρίση είχε ήδη αρχίσει να περνάει στα αμερικανικά μακροοικονομικά δεδομένα.

Η άνοδος του πετρελαίου τους προηγούμενους μήνες είχε επαναφέρει ισχυρές πληθωριστικές πιέσεις, οδηγώντας μέλη της Federal Reserve σε πιο επιθετική ρητορική για τα επιτόκια.

Τα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης της FOMC έδειξαν ότι αρκετά μέλη θεωρούν πιθανή ακόμη και νέα αύξηση επιτοκίων μέσα στη χρονιά, εφόσον ο ενεργειακός πληθωρισμός επιμείνει.

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, η αποκλιμάκωση στο πετρέλαιο λειτούργησε σαν «ανάσα» για:

• τη Wall Street,
• τα αμερικανικά ομόλογα,
• αλλά και τον ίδιο τον Λευκό Οίκο.

Η Κίνα και η σιωπηλή γεωοικονομική πίεση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσαν και οι πρόσφατες δηλώσεις του Τζινπίνγκ  κατά την επίσκεψη του Πούτιν, οι οποίες ερμηνεύθηκαν ως έμμεση προειδοποίηση υπέρ της σταθερότητας στις ενεργειακές ροές.

Η Κίνα  παραμένει ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ιρανικού πετρελαίου και έχει στρατηγικό συμφέρον να αποτραπεί οποιαδήποτε παρατεταμένη κρίση στον Περσικό Κόλπο.

Η πίεση του Πεκίνου προς όλες τις πλευρές φαίνεται να λειτουργεί πλέον ως σημαντικός γεωοικονομικός παράγοντας πίσω από τις κινήσεις αποκλιμάκωσης.

Η εύθραυστη ισορροπία

Παρά τη σημερινή αισιοδοξία, κανείς στις αγορές δεν θεωρεί ότι η κρίση έχει λήξει.

Αντιθέτως, οι περισσότεροι επενδυτές εκτιμούν ότι πρόκειται για μια εξαιρετικά εύθραυστη ισορροπία, όπου:

• μια αποτυχία των συνομιλιών,
• ένα ισραηλινό χτύπημα,
• ή ένα επεισόδιο στα Στενά του Ορμούζ

θα μπορούσε να οδηγήσει ξανά το πετρέλαιο προς τα 120 δολάρια και να πυροδοτήσει νέο παγκόσμιο κύμα πληθωρισμού.

Η αγορά, ουσιαστικά, δεν αγοράζει ακόμη «ειρήνη». Αγοράζει χρόνο.

Και αυτή τη στιγμή ο χρόνος είναι ίσως το πιο πολύτιμο γεωπολιτικό εμπόρευμα στον κόσμο.

Πηγή: pagenews.gr