Η Ευρώπη σηκώνει τείχος απέναντι στην Κίνα – Πέντε χώρες ζητούν σκληρό εμπορικό πόλεμο

Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία και Λιθουανία πιέζουν τις Βρυξέλλες για δασμούς, κυρώσεις και νέα “όπλα” κατά του κινεζικού οικονομικού επεκτατισμού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε μια νέα εποχή οικονομικής αντιπαράθεσης με την Κίνα, καθώς πέντε ισχυρές χώρες της ΕΕ ζητούν πλέον ανοιχτά πιο επιθετικά εμπορικά μέτρα απέναντι στις κινεζικές πρακτικές που θεωρούνται απειλή για τη βιομηχανική επιβίωση της Ευρώπης.

Σε ένα ιδιαίτερα σκληρό κοινό έγγραφο προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ολλανδία και η Λιθουανία καλούν τις Βρυξέλλες να εγκαταλείψουν τη μέχρι σήμερα “αμυντική” στάση και να περάσουν σε μια πιο επιθετική στρατηγική εμπορικής προστασίας.

Παρότι το κείμενο δεν κατονομάζει ευθέως την Κίνα, το μήνυμα είναι σαφές:

Η Ευρώπη θεωρεί πλέον το Πεκίνο όχι μόνο εμπορικό εταίρο αλλά και συστημικό οικονομικό αντίπαλο.

Η νέα ευρωπαϊκή γραμμή: “Προστατέψτε τη βιομηχανία μας”

Οι πέντε χώρες ζητούν:

• περισσότερους δασμούς,
• συχνότερες έρευνες για αθέμιτες πρακτικές,
• αυστηρότερους ελέγχους κρατικών επιδοτήσεων,
• και νέα “εργαλεία άμυνας” για την προστασία της ευρωπαϊκής παραγωγής.

Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη φοβάται ότι η κινεζική υπερπαραγωγή — ιδιαίτερα σε στρατηγικούς τομείς όπως:

• ηλεκτρικά αυτοκίνητα,
• μπαταρίες,
• πράσινες τεχνολογίες,
• χάλυβας,
• και ηλιακά πάνελ —

απειλεί να διαλύσει τη βιομηχανική βάση της ηπείρου.

Το επιχείρημα των πέντε χωρών είναι ότι η Κίνα χρησιμοποιεί:

• κρατικές επιδοτήσεις,
• χαμηλό κόστος παραγωγής,
• και κρατικά ελεγχόμενη βιομηχανική πολιτική

για να πλημμυρίζει την ευρωπαϊκή αγορά με φθηνά προϊόντα που οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αδυνατούν να ανταγωνιστούν.

Η Ευρώπη αντιγράφει το αμερικανικό μοντέλο

Πίσω από αυτή τη στροφή βρίσκεται μια βαθύτερη γεωπολιτική μετατόπιση.

Η ΕΕ αρχίζει να υιοθετεί λογικές που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούσε “αμερικανικό προστατευτισμό”.

Ο Εμανουέλ Μακρόν ήταν απολύτως ξεκάθαρος:

«Η Ευρώπη πρέπει να εμπνευστεί από τις ΗΠΑ στην προστασία των στρατηγικών της βιομηχανιών.»

Με άλλα λόγια, οι Βρυξέλλες εγκαταλείπουν σταδιακά το μοντέλο της απόλυτα ανοιχτής αγοράς και κινούνται προς μια πολιτική “οικονομικής κυριαρχίας”.

Αυτή η αλλαγή συνδέεται άμεσα με:

• τον πόλεμο στην Ουκρανία,
• την ενεργειακή κρίση,
• την τεχνολογική κόντρα ΗΠΑ–Κίνας,
• αλλά και τον φόβο αποβιομηχάνισης της Ευρώπης.

Η “οικονομική ασφάλεια” γίνεται νέο δόγμα της ΕΕ

Το πιο σημαντικό στοιχείο του εγγράφου είναι ίσως η πρόταση να ενταχθεί η έννοια της “οικονομικής ασφάλειας” στα κριτήρια επιβολής εμπορικών κυρώσεων.

Αυτό σημαίνει ότι πλέον η Ευρώπη δεν θα εξετάζει μόνο:

• αν μια χώρα παραβιάζει εμπορικούς κανόνες,
• αλλά και αν απειλεί στρατηγικά την ευρωπαϊκή οικονομία.

Πρόκειται για τεράστια αλλαγή φιλοσοφίας.

Η οικονομία μετατρέπεται πλέον σε εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος.

Και η Κίνα βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της νέας στρατηγικής ανησυχίας.

Το μεγάλο ευρωπαϊκό άγχος: Η κινεζική υπερπαραγωγή

Οι Βρυξέλλες φοβούνται ότι η επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας ωθεί το Πεκίνο να εξάγει μαζικά προϊόντα σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, μεταφέροντας ουσιαστικά την εσωτερική κρίση της Κίνας προς τις διεθνείς αγορές.

Η ανησυχία είναι ιδιαίτερα έντονη για:

• τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα,
• τις πράσινες τεχνολογίες,
• και τη βαριά βιομηχανία.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι χωρίς προστατευτικά μέτρα, πολλές ευρωπαϊκές βιομηχανίες θα βρεθούν αντιμέτωπες με μαζικά λουκέτα ή μεταφορά παραγωγής εκτός Ευρώπης.

Το “ρήγμα” με τη Γερμανία

Αξιοσημείωτο είναι ότι από την πρωτοβουλία απουσιάζει η Γερμανία.

Και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Η γερμανική οικονομία παραμένει βαθιά συνδεδεμένη με την κινεζική αγορά:

• η αυτοκινητοβιομηχανία,
• οι εξαγωγές μηχανημάτων,
• και η βαριά βιομηχανία

εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την Κίνα.

Το Βερολίνο φοβάται ότι μια επιθετική εμπορική σύγκρουση μπορεί να προκαλέσει κινεζικά αντίποινα και σοβαρό πλήγμα στη γερμανική οικονομία.

Έτσι, η Ευρώπη εμφανίζεται ξανά διχασμένη:

• ανάμεσα στους υποστηρικτές της “στρατηγικής αυτονομίας”,
• και σε όσους εξακολουθούν να προκρίνουν το μοντέλο της παγκοσμιοποιημένης αλληλεξάρτησης.

Η νέα εποχή εμπορικών πολέμων

Οι προτάσεις των πέντε χωρών περιλαμβάνουν ακόμη:

• νέους μηχανισμούς έκτακτης προστασίας,
• “εργαλείο ανθεκτικότητας” για περιπτώσεις κρίσης,
• ταχύτερες διαδικασίες επιβολής δασμών,
• και δυνατότητα κυρώσεων ακόμη και σε μεμονωμένες εταιρείες.

Ουσιαστικά, η ΕΕ προετοιμάζεται για μια εποχή διαρκούς εμπορικής αντιπαράθεσης, όπου οι οικονομικές σχέσεις θα κρίνονται όλο και περισσότερο με γεωπολιτικά και στρατηγικά κριτήρια.

Η Ευρώπη αλλάζει.

Η εποχή της “αθώας παγκοσμιοποίησης”, όπου το ελεύθερο εμπόριο θεωρούνταν αυτονόητα ωφέλιμο, φαίνεται να τελειώνει.

Η Κίνα αντιμετωπίζεται πλέον από μεγάλο μέρος της ΕΕ όχι μόνο ως εμπορικός εταίρος αλλά ως ανταγωνιστής που μπορεί να απειλήσει:

• τη βιομηχανική επιβίωση,
• την τεχνολογική ανεξαρτησία,
• και την ίδια τη στρατηγική κυριαρχία της Ευρώπης.

Και όσο οι παγκόσμιες γεωπολιτικές εντάσεις αυξάνονται, τόσο η οικονομία μετατρέπεται σε πεδίο μάχης — ίσως εξίσου κρίσιμο με τα στρατιωτικά μέτωπα.

Πηγή: pagenews.gr