Φρένο στις μεγάλες εξαγορές: Από $1,7 τρισ. στα $986 δισ. – Επιτόκια, Ιράν και ΤΝ παγώνουν τις συμφωνίες

Η παγκόσμια αγορά συγχωνεύσεων και εξαγορών έχασε απότομα ταχύτητα στο τρίτο τρίμηνο του 2026. Η συνολική αξία των συμφωνιών έπεσε κάτω από το $1 τρισ. για πρώτη φορά από την έναρξη του εμπορικού πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ, υποχωρώντας στα $986 δισ. από σχεδόν $1,7 τρισ. το προηγούμενο τρίμηνο. Το υψηλότερο κόστος δανεισμού, ο πόλεμος με το Ιράν και η αβεβαιότητα γύρω από τα επιχειρηματικά μοντέλα στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης κάνουν τα διοικητικά συμβούλια πολύ πιο επιφυλακτικά.

Η μεγάλη έκρηξη στις εξαγορές και συγχωνεύσεις φαίνεται να συναντά το πρώτο σοβαρό εμπόδιο.

Σύμφωνα με στοιχεία της LSEG που επικαλούνται οι Financial Times, η συνολική αξία των συμφωνιών στο τρίτο τρίμηνο του 2026 περιορίστηκε στα $986 δισ., από σχεδόν $1,7 τρισ. στο δεύτερο τρίμηνο.

Σε ετήσια βάση, η δραστηριότητα υποχώρησε κατά περίπου 13%.

Κάτω από $1 τρισ. για πρώτη φορά μετά τον εμπορικό πόλεμο

Το όριο του $1 τρισ. έχει συμβολική σημασία.

Είναι η πρώτη φορά που η αξία των παγκόσμιων συμφωνιών πέφτει κάτω από αυτό το επίπεδο από τότε που ο Τραμπ άνοιξε νέο κύκλο εμπορικής αντιπαράθεσης με δασμούς

Η αγορά είχε εμφανίσει εντυπωσιακή ανθεκτικότητα στο πρώτο εξάμηνο.

Οι εταιρείες είχαν αρχίσει να ξεπερνούν:

την αβεβαιότητα από τους δασμούς,

την αστάθεια στη Μέση Ανατολή,

και τους προηγούμενους φόβους για ύφεση.

Τώρα, όμως, οι συνθήκες ξαναγίνονται δύσκολες.

Από σχεδόν $1,7 τρισ. στα $986 δισ.

Η διαφορά ανάμεσα στα δύο τρίμηνα είναι τεράστια.

Στο δεύτερο τρίμηνο, η αξία των συμφωνιών είχε φτάσει σχεδόν τα $1,7 τρισ., μία από τις ισχυρότερες επιδόσεις των τελευταίων ετών.

Στο τρίτο τρίμηνο περιορίστηκε στα $986 δισ.

Αυτό σημαίνει ότι μέσα σε μόλις τρεις μήνες εξαφανίστηκαν από την αγορά συμφωνίες αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων

Η χρονιά δεν είναι πλέον σε τροχιά ρεκόρ

Πριν από την επιβράδυνση του τρίτου τριμήνου, το 2026 έδειχνε να μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις καλύτερες χρονιές όλων των εποχών για εξαγορές.

Η συνολική αξία των συμφωνιών στο πρώτο εννεάμηνο έχει φτάσει περίπου τα $3,9 τρισ.

Όμως αυτό παραμένει κάτω από το αντίστοιχο επίπεδο του 2021, όταν στο ίδιο διάστημα είχαν καταγραφεί σχεδόν $4,2 τρισ. συμφωνιών

Άρα το ενδεχόμενο νέου ιστορικού ρεκόρ γίνεται δυσκολότερο.

Τα επιτόκια αλλάζουν ξανά το παιχνίδι

Ο σημαντικότερος παράγοντας είναι το κόστος χρήματος.

Τα υψηλότερα επιτόκια, που συνδέονται με τις προσπάθειες περιορισμού του πληθωρισμού μετά την άνοδο των ενεργειακών τιμών και τον πόλεμο με το Ιράν, κάνουν τις μεγάλες εξαγορές ακριβότερες

Όταν μια συμφωνία χρηματοδοτείται με δανεισμό, ακόμη και μία μικρή αύξηση στο επιτόκιο μπορεί να αλλάξει δραματικά:

το συνολικό κόστος,

την απόδοση για τους μετόχους,

και το αν η συναλλαγή έχει τελικά οικονομικό νόημα.

Ο πόλεμος με το Ιράν προσθέτει γεωπολιτικό κίνδυνο

Η δεύτερη πηγή αβεβαιότητας είναι η γεωπολιτική.

Ο πόλεμος με το Ιράν έχει προκαλέσει:

ακριβότερη ενέργεια,

αστάθεια στις μεταφορές,

πιέσεις στον πληθωρισμό,

και αυξημένο κίνδυνο στις διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού.

Αυτό κάνει τα διοικητικά συμβούλια πιο προσεκτικά πριν δεσμεύσουν δεκάδες δισεκατομμύρια σε μία μεγάλη εξαγορά.

Η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργεί νέο είδος αβεβαιότητας

Υπάρχει όμως και τρίτος παράγοντας.

Η ΤΝ αλλάζει τόσο γρήγορα επιχειρηματικά μοντέλα, ώστε οι εταιρείες δυσκολεύονται να αποτιμήσουν με βεβαιότητα ποια περιουσιακά στοιχεία θα διατηρήσουν την αξία τους σε πέντε ή δέκα χρόνια.

Ένα λογισμικό που σήμερα θεωρείται στρατηγικό μπορεί αύριο να πιεστεί από νέα τεχνολογία.

Μια υπηρεσία που σήμερα έχει υψηλά περιθώρια μπορεί να αυτοματοποιηθεί.

Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο μιας μεγάλης συμφωνίας.

Οι συμφωνίες άνω των $10 δισ. μειώθηκαν δραματικά

Το πιο καθαρό σημάδι της επιβράδυνσης βρίσκεται στις πολύ μεγάλες συναλλαγές.

Στο δεύτερο τρίμηνο είχαν καταγραφεί 26 συμφωνίες αξίας άνω των $10 δισ.

Στο τρίτο τρίμηνο, ο αριθμός έπεσε στις 10.

Πρόκειται για το χαμηλότερο τριμηνιαίο επίπεδο σχεδόν δύο ετών.

Λιγότερες συμφωνίες, αλλά μεγαλύτερα ποσά όπου υπάρχει σιγουριά

Παρά την πτώση στον συνολικό αριθμό των πολύ μεγάλων συναλλαγών, ορισμένες συμφωνίες παραμένουν εντυπωσιακές.

Ο Lorenzo Corte της Skadden περιγράφει το σημερινό περιβάλλον ως αγορά χαμηλότερου όγκου αλλά μεγαλύτερης αξίας.

Με απλά λόγια:

οι εταιρείες δεν αγοράζουν τα πάντα.

Αλλά όταν θεωρούν ένα περιουσιακό στοιχείο πραγματικά στρατηγικό, είναι ακόμη διατεθειμένες να πληρώσουν πολλά.

Aon: $17 δισ. για την USI

Μία από τις μεγαλύτερες συμφωνίες του τρίτου τριμήνου ήταν η συμφωνία της Aon για την εξαγορά της ασφαλιστικής μεσιτικής USI, που υποστηρίζεται από την KKR, έναντι περίπου $17 δισ.

Η συναλλαγή δείχνει ότι μεγάλα κεφάλαια εξακολουθούν να κινούνται όταν υπάρχει ισχυρή στρατηγική λογική.

Uber: €13 δισ. για Delivery Hero

Άλλη μεγάλη κίνηση ήταν η πρόταση της Uber Technologies για την εξαγορά της γερμανικής Delivery Hero, αξίας περίπου €13 δισ.

Ο κλάδος της διανομής φαγητού έχει περάσει τα τελευταία χρόνια από:

υπερβολική επέκταση,

ζημιές,

και ανάγκη συγκέντρωσης.

Η συμφωνία δείχνει ότι η εξυγίανση του κλάδου συνεχίζεται.

Και οι Lakers μπήκαν στο παιχνίδι των μεγάλων συμφωνιών

Το τρίτο τρίμηνο είχε και μία από τις πιο εντυπωσιακές αθλητικές συναλλαγές.

Ο πρώην επικεφαλής της Disney Bob Iger και ο επενδυτής Josh Kushner συμφώνησαν να αποκτήσουν τους Los Angeles Lakers έναντι περίπου $12,5 δισ.

Το ύψος της συμφωνίας δείχνει πόσο πολύ έχουν ανέβει οι αποτιμήσεις κορυφαίων αθλητικών οργανισμών.

Η κυβέρνηση Τραμπ είχε αρχικά βοηθήσει την αγορά

Ένας από τους λόγους που οι συμφωνίες είχαν αυξηθεί στο πρώτο εξάμηνο ήταν η πιο χαλαρή στάση της κυβέρνησης Trump στην αντιμονοπωλιακή πολιτική.

Η χαλάρωση ορισμένων περιορισμών είχε ενθαρρύνει εταιρείες να επανεξετάσουν μεγάλες συγχωνεύσεις που προηγουμένως θα θεωρούσαν πολύ δύσκολες ρυθμιστικά

Όμως η ρυθμιστική ευκολία δεν αρκεί όταν το χρήμα γίνεται ακριβό.

Η Ευρώπη επίσης θέλει μεγαλύτερους «πρωταθλητές»

Παράλληλα, και στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει αλλαγή συζήτησης.

Οι Βρυξέλλες εμφανίζονται πιο ανοιχτές στη δημιουργία μεγαλύτερων ευρωπαϊκών επιχειρηματικών ομίλων ώστε να μπορούν να ανταγωνιστούν τις ΗΠΑ και την Κίνα.

Συμφωνίες σε δορυφόρους, βιομηχανία, εξόρυξη και άλλους στρατηγικούς κλάδους θα αποτελέσουν τα επόμενα μεγάλα τεστ της νέας αυτής προσέγγισης.

Η Schneider δείχνει ότι οι στρατηγικές εξαγορές δεν σταματούν

Χαρακτηριστική εξαίρεση στην επιβράδυνση είναι η Schneider Electric.

Ο γαλλικός όμιλος συμφώνησε να αποκτήσει την PTC έναντι $23,7 δισ., στη μεγαλύτερη συμφωνία της ιστορίας του.

Η Schneider θεωρεί ότι το βιομηχανικό λογισμικό και η τεχνητή νοημοσύνη είναι τόσο στρατηγικά ώστε αξίζουν μια τεράστια επένδυση ακόμη και σε δύσκολη αγορά.

Αυτό ακριβώς δείχνει τη νέα λογική:

οι συμφωνίες δεν σταματούν — γίνονται πιο επιλεκτικές.

Τα διοικητικά συμβούλια χρειάζονται περισσότερο χρόνο

Ο Aaron Gruber, παγκόσμιος συνεπικεφαλής εξαγορών και συγχωνεύσεων στην Cravath, εξηγεί ότι τα διοικητικά συμβούλια και οι διοικήσεις χρειάζονται πλέον περισσότερο χρόνο για να αξιολογήσουν τους κινδύνους.

Δεν έχουν εγκαταλείψει τις συμφωνίες.

Απλώς δεν βιάζονται.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της σημερινής αγοράς.

Τι μπορεί να ξαναζωντανέψει τις συμφωνίες

Παρά την επιβράδυνση, οι σύμβουλοι εξαγορών δεν θεωρούν ότι η αγορά έχει μπει σε μακροχρόνια ύφεση.

Υπάρχει ακόμη ενδιαφέρον για:

τεχνολογία,

ενέργεια,

υποδομές,

ασφάλιση,

βιομηχανία,

και στρατηγικούς κλάδους.

Οι αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές μπορούν επίσης να επηρεάσουν τις προσδοκίες για:

δασμούς,

φορολογία,

αντιμονοπωλιακή πολιτική,

και γενικότερο επενδυτικό κλίμα.

Η μεγάλη εικόνα

Η αγορά εξαγορών δεν έχει καταρρεύσει.

Έχει όμως αλλάξει.

Από μια περίοδο όπου το φθηνό χρήμα και η αισιοδοξία επέτρεπαν επιθετικές συναλλαγές, περνά ξανά σε εποχή όπου κάθε μεγάλη συμφωνία πρέπει να δικαιολογείται πολύ πιο αυστηρά.

Τα $986 δισ. του τρίτου τριμήνου είναι ακόμη τεράστιο ποσό.

Αλλά απέχουν πολύ από τα σχεδόν $1,7 τρισ. του προηγούμενου τριμήνου.

Και αυτό είναι το βασικό μήνυμα για τις αγορές:

τα κεφάλαια υπάρχουν, οι εταιρείες εξακολουθούν να θέλουν να αγοράσουν — αλλά το ακριβό χρήμα, η γεωπολιτική και η ΤΝ έχουν ανεβάσει δραματικά τον πήχη για το ποια συμφωνία αξίζει πλέον να γίνει.

Πηγή: pagenews.gr