«Δεν υπάρχουν όρια στην εξουσία μου»–Ο Τραμπ μετά το πόλεμο με Ιράν επανακαθορίζει τα όρια προεδρικής ισχύος

Παρά τη στροφή από την «άνευ όρων παράδοση» σε μια περιορισμένη συμφωνία, ο Αμερικανός πρόεδρος επιμένει ότι η ισχύς του παραμένει απεριόριστη.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θεωρεί ότι ο πόλεμος με το Ιράν αποκάλυψε τα όρια της αμερικανικής ισχύος ή της δικής του πολιτικής επιρροής. Αντίθετα.

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο The Axios Show και στον Marc Caputo, ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι εξακολουθεί να πιστεύει πως υπάρχουν «no limits» στην εξουσία που μπορεί να ασκήσει ως ηγέτης των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η δήλωση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς έρχεται αμέσως μετά την πρώτη μεγάλη διεθνή κρίση της δεύτερης θητείας του και ενώ η Ουάσιγκτον επιχειρεί να παρουσιάσει ως επιτυχία μια συμφωνία που απέχει σημαντικά από τους αρχικούς πολεμικούς στόχους που είχε θέσει ο ίδιος ο Τραμπ.

ΑΠΟ ΤΗΝ «ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» ΣΤΟ MEMORANDUM OF UNDERSTANDING

Η στρατηγική αφετηρία του Τραμπ κατά τη διάρκεια της κρίσης ήταν ξεκάθαρη.

Η Ουάσιγκτον απαιτούσε από την Τεχεράνη «unconditional surrender».

Η φρασεολογία παρέπεμπε περισσότερο σε λογική ολοκληρωτικής νίκης παρά σε παραδοσιακή διπλωματική διαπραγμάτευση.

Ωστόσο, η πραγματικότητα που ακολούθησε ήταν διαφορετική.

Αντί για πλήρη πολιτική υποχώρηση του Ιράν, η κρίση κατέληξε σε ένα περιορισμένο Memorandum of Understanding (MoU), ένα πλαίσιο συνεννόησης που απέχει αισθητά από τους αρχικούς δημόσιους στόχους του Λευκού Οίκου.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε ερωτήματα σε Ουάσιγκτον, Ευρώπη και Μέση Ανατολή:

Αναγκάστηκε τελικά ο Τραμπ να συμβιβαστεί;

Η δική του απάντηση είναι αρνητική.

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΩΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ

Στη συνέντευξή του στο Axios, ο Τραμπ παραδέχθηκε ότι αποδέχθηκε τη συμφωνία για έναν συγκεκριμένο λόγο:

Να αποτρέψει την κλιμάκωση της σύγκρουσης σε μια κρίση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμια οικονομική ύφεση ή ακόμη και σε διεθνή οικονομική κατάρρευση.

Η παραδοχή αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.

Διότι αποκαλύπτει ότι ακόμη και για έναν πρόεδρο που παρουσιάζει τον εαυτό του ως ηγέτη χωρίς περιορισμούς, υπάρχουν παράγοντες που δεν μπορούν να αγνοηθούν.

Οι αγορές.

Οι τιμές της ενέργειας.

Οι αλυσίδες εφοδιασμού.

Η παγκόσμια ανάπτυξη.

Η σταθερότητα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Με άλλα λόγια, ο Τραμπ μπορεί να απορρίπτει την ιδέα ότι υπάρχουν πολιτικά όρια στην εξουσία του, όμως η ίδια η απόφασή του να προχωρήσει σε συμφωνία υποδηλώνει ότι αναγνώρισε τα όρια που επιβάλλει η παγκόσμια οικονομική πραγματικότητα.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

Το πολιτικό παράδοξο είναι εμφανές.

Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν όρια στην εξουσία του.

Ταυτόχρονα όμως παραδέχεται ότι η τελική μορφή της συμφωνίας επηρεάστηκε από τον κίνδυνο παγκόσμιας οικονομικής αποσταθεροποίησης.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η ισχύς δεν περιορίζεται απαραίτητα από στρατιωτικούς αντιπάλους.

Περιορίζεται από τις συνέπειες που θα είχε η πλήρης χρήση της.

Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στη θεωρητική και την πραγματική ισχύ.

Και ακριβώς αυτή η αντίφαση βρίσκεται στον πυρήνα της σημερινής αμερικανικής στρατηγικής.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ

Οι δηλώσεις Τραμπ δεν απευθύνονται μόνο στο αμερικανικό κοινό.

Αποτελούν ταυτόχρονα μήνυμα προς:

• Την Τεχεράνη

• Το Πεκίνο

• Τη Μόσχα

• Τους συμμάχους του ΝΑΤΟ

• Τις αγορές

Ο Αμερικανός πρόεδρος επιχειρεί να διαμορφώσει την εικόνα ενός ηγέτη που παραμένει κυρίαρχος ακόμη και όταν επιλέγει τον συμβιβασμό.

Στην πολιτική θεωρία αυτό είναι κρίσιμο.

Ένας ηγέτης που συμβιβάζεται επειδή αναγκάζεται θεωρείται αδύναμος.

Ένας ηγέτης που συμβιβάζεται επειδή το επιλέγει θεωρείται ισχυρός.

Η συνέντευξη στο Axios μοιάζει σχεδιασμένη ακριβώς για να υποστηρίξει τη δεύτερη εκδοχή.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι εάν ο Τραμπ πιστεύει ότι υπάρχουν όρια στην εξουσία του.

Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος ορίζει αυτά τα όρια.

Ο πόλεμος με το Ιράν έδειξε ότι ακόμη και η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη του κόσμου καλείται να σταθμίσει οικονομικούς, γεωπολιτικούς και στρατηγικούς κινδύνους πριν προχωρήσει σε πλήρη κλιμάκωση.

Η συμφωνία που ακολούθησε μπορεί να μην αντανακλά τους αρχικούς στόχους της Ουάσιγκτον.

Αντανακλά όμως μια διαφορετική πραγματικότητα:

Ότι η αμερικανική ισχύς παραμένει τεράστια, αλλά λειτουργεί μέσα σε ένα παγκόσμιο σύστημα αλληλεξαρτήσεων που κανένας πρόεδρος δεν μπορεί να αγνοήσει.

Οι δηλώσεις Τραμπ στο Axios δεν αποτελούν απλώς προσωπική πολιτική ρητορική.

Αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος αντιλαμβάνεται τη σχέση μεταξύ ισχύος και περιορισμών.

Η ουσία του μηνύματος είναι ότι δεν θεωρεί πως υποχώρησε απέναντι στο Ιράν.

Θεωρεί ότι επέλεξε μια διαφορετική διαδρομή προς τον ίδιο στρατηγικό στόχο.

Ωστόσο, η ίδια η ανάγκη επίτευξης συμφωνίας για την αποφυγή μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ίσως αποτελεί το ισχυρότερο επιχείρημα ότι τα όρια της εξουσίας δεν καθορίζονται μόνο από τους αντιπάλους ενός ηγέτη, αλλά και από τις συνέπειες των αποφάσεών του.

Πηγή: pagenews.gr