Ρήγμα στον Ατλαντικό: Ο Ρούτε απέτρεψε τη ρήξη, αλλά όχι τη νέα στρατηγική Τραμπ για το ΝΑΤΟ

Η συνάντηση στον Λευκό Οίκο αποκλιμάκωσε προσωρινά την ένταση, χωρίς όμως να αλλάξει το μήνυμα της Ουάσιγκτον: η αμερικανική προστασία δεν θεωρείται πλέον δεδομένη και η Ευρώπη καλείται να πληρώσει μεγαλύτερο πολιτικό και στρατιωτικό τίμημα για τη συλλογική άμυνα.

Οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Ευρώπης αποφεύγουν προς το παρόν μια ανοιχτή κρίση, όμως η στρατηγική κατεύθυνση της Ουάσιγκτον παραμένει αμετάβλητη.

Η συνάντηση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο ολοκληρώθηκε χωρίς θεαματική σύγκρουση, αλλά και χωρίς ουσιαστική μεταβολή της αμερικανικής θέσης απέναντι στους Ευρωπαίους συμμάχους. Αντίθετα, επιβεβαίωσε ότι η δεύτερη προεδρία Τραμπ αντιμετωπίζει πλέον τη Συμμαχία μέσα από ένα αυστηρά συναλλακτικό πρίσμα.

Ο Ρούτε προσπάθησε να «σώσει» τη Συμμαχία

Ο Μαρκ Ρούτε προσήλθε στον Λευκό Οίκο με σαφή στόχο να αποτρέψει νέα κλιμάκωση πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης παρουσίασε στοιχεία για τη σημαντική αύξηση των ευρωπαϊκών αμυντικών δαπανών, αποδίδοντας μάλιστα στον Τραμπ σημαντικό μέρος αυτής της εξέλιξης. Υπογράμμισε ακόμη ότι οι ευρωπαϊκές χώρες παρείχαν κρίσιμη επιχειρησιακή και υλικοτεχνική υποστήριξη στις αμερικανικές επιχειρήσεις, ακόμη και όταν δεν συμμετείχαν άμεσα στις στρατιωτικές δράσεις.

Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε αμετακίνητος.

Όταν ο Ρούτε υποστήριξε ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι «ήταν εκεί» κατά τη διάρκεια της κρίσης με το Ιράν, ο Τραμπ τον διέκοψε λακωνικά, απαντώντας: «Δεν ήταν».

Το Ιράν άλλαξε το πλαίσιο

Η ουσία της διαφωνίας δεν αφορά μόνο τις αμυντικές δαπάνες.

Η κυβέρνηση Τραμπ θεωρεί ότι αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απέφυγαν να στηρίξουν έμπρακτα τις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις αρνήθηκαν ακόμη και τη χρήση στρατιωτικών εγκαταστάσεων και βάσεων.

Για τον Λευκό Οίκο, αυτό δεν αποτελεί απλώς διπλωματική διαφωνία αλλά ένδειξη ότι η σχέση ασφαλείας δεν λειτουργεί αμφίδρομα.

Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: η αμερικανική στρατιωτική ομπρέλα δεν μπορεί να θεωρείται μόνιμη εάν οι σύμμαχοι δεν ανταποκρίνονται όταν η Ουάσιγκτον ζητά πολιτική και επιχειρησιακή στήριξη. 

Το ΝΑΤΟ περνά σε νέα εποχή

Παρά το σχετικά ήπιο κλίμα της συνάντησης, ο Τραμπ επανέλαβε ότι περιμένει από τους συμμάχους μεγαλύτερη ανάληψη ευθυνών, ενώ ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ έχει ήδη προαναγγείλει επανεξέταση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, με κριτήριο τη συμβολή κάθε κράτους στη συλλογική άμυνα.

Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ επιβεβαίωσε ότι θα συμμετάσχει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, επισημαίνοντας ότι η απόφασή του συνδέεται και με τη σχέση του με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Το νέο διατλαντικό δόγμα

Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις διαμορφώνεται μια βαθύτερη αλλαγή.

Η Ουάσιγκτον δεν αμφισβητεί απαραίτητα την ύπαρξη του ΝΑΤΟ.

Αμφισβητεί τον τρόπο λειτουργίας του.

Η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ μετακινείται από το μοντέλο της μόνιμης στρατηγικής εγγύησης προς ένα σύστημα «υποχρεώσεων έναντι ανταλλαγμάτων», όπου η αμερικανική στρατιωτική παρουσία, οι βάσεις και οι εγγυήσεις ασφαλείας συνδέονται άμεσα με τη συμπεριφορά κάθε συμμάχου.

Η συνάντηση Τραμπ–Ρούτε απέτρεψε μια άμεση πολιτική σύγκρουση, αλλά δεν ανέτρεψε τη νέα στρατηγική πραγματικότητα. Η κυβέρνηση Τραμπ δεν φαίνεται να επιδιώκει αποχώρηση από το ΝΑΤΟ· επιδιώκει όμως τη ριζική επαναδιαπραγμάτευση των όρων λειτουργίας του. Για την Ευρώπη, το δίλημμα δεν είναι πλέον αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παραμείνουν στη Συμμαχία, αλλά υπό ποιους όρους θα συνεχίσουν να εγγυώνται την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Η διατλαντική σχέση εισέρχεται σε μια νέα φάση, όπου η έννοια της «συμμαχικής αλληλεγγύης» αντικαθίσταται σταδιακά από τη λογική της στρατηγικής ανταποδοτικότητας.

Πηγή: pagenews.gr