€140 δισ. για την Ουκρανία: Μπορεί η Ευρώπη να χρηματοδοτήσει μόνη της τον πόλεμο;

Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα σηματοδότησε τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή δέσμευση υπέρ της Ουκρανίας. Πίσω όμως από τα €140 δισ. κρύβονται χρηματοδοτικά κενά, πολιτικές συγκρούσεις και ένα νέο τεστ για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης.

δεσμεύθηκαν να διαθέσουν τουλάχιστον 70 δισ. ευρώ για το 2026 και αντίστοιχο ποσό για το 2027, δημιουργώντας ένα συνολικό πακέτο περίπου 140 δισ. ευρώ για τη στρατιωτική στήριξη της Ουκρανίας.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη χρηματοδοτική δέσμευση από την έναρξη του πολέμου και ταυτόχρονα για το πρώτο ουσιαστικό βήμα μεταφοράς του οικονομικού βάρους από τις Ηνωμένες Πολιτείες προς την Ευρώπη.

Η Ευρώπη αναλαμβάνει τον λογαριασμό

Μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, η Ουάσιγκτον περιόρισε τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας, αντικαθιστώντας την άμεση στρατιωτική βοήθεια με τον μηχανισμό PURL (Prioritized Ukraine Requirements List).

Στο νέο μοντέλο, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις χρηματοδοτούν την αγορά αμερικανικών οπλικών συστημάτων για λογαριασμό της Ουκρανίας, αντί να τα πληρώνει απευθείας η αμερικανική κυβέρνηση.

Η γερμανική κυβέρνηση πίεσε ώστε η Σύνοδος να καταλήξει σε συγκεκριμένο αριθμητικό στόχο, δίνοντας πολιτικό μήνυμα ότι η Ευρώπη μπορεί πλέον να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης.

Το μεγάλο ερώτημα: Υπάρχουν πραγματικά τα χρήματα;

Πίσω όμως από τον εντυπωσιακό αριθμό υπάρχουν σημαντικά ερωτήματα.

Μέρος του ποσού προέρχεται από ήδη προγραμματισμένες διμερείς ενισχύσεις και από το ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο ύψους περίπου 90 δισ. ευρώ για την Ουκρανία.

Παρά ταύτα, σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, δεν έχει ακόμη εξασφαλιστεί ολόκληρη η χρηματοδότηση που απαιτείται για να καλυφθεί ο στόχος των δύο ετών.

Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι δεν έχει συμφωνηθεί ακόμη ποια κράτη θα καλύψουν το υπόλοιπο χρηματοδοτικό κενό.

Η πολιτική συνοχή δοκιμάζεται

Την ίδια στιγμή, η Σύνοδος ανέδειξε τις εσωτερικές εντάσεις της Συμμαχίας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε νέα επίθεση κατά της Ισπανίας για τις αμυντικές της δαπάνες, επανέφερε το θέμα της Γροιλανδίας απέναντι στη Δανία και συνέχισε τη σκληρή γραμμή έναντι του Ιράν.

Οι εξελίξεις αυτές υπενθυμίζουν ότι, παρά τη χρηματοδοτική συμφωνία, οι πολιτικές διαφορές μεταξύ των συμμάχων παραμένουν έντονες.

Η νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα

Παρά τις δυσκολίες, αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι η Άγκυρα σηματοδοτεί μια βαθύτερη αλλαγή.

Η Ευρώπη δείχνει πλέον διατεθειμένη να χρηματοδοτεί την άμυνά της σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, ενώ παράλληλα επενδύει περισσότερο στη δική της αμυντική βιομηχανία, περιορίζοντας σταδιακά την εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Εάν οι δεσμεύσεις μετατραπούν σε πραγματικές εκταμιεύσεις, η Σύνοδος της Άγκυρας ενδέχεται να αποτελέσει σημείο καμπής για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία.

Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι το ύψος της εξαγγελίας αλλά η δυνατότητα υλοποίησής της. Η Ευρώπη απέδειξε ότι μπορεί να συμφωνήσει σε έναν ιστορικό αριθμό. Το αν μπορεί να βρει τα χρήματα, να διατηρήσει την πολιτική συνοχή και να συνεχίσει την υποστήριξη της Ουκρανίας χωρίς την προηγούμενη αμερικανική συμμετοχή θα αποτελέσει το σημαντικότερο τεστ αξιοπιστίας της ευρωπαϊκής άμυνας τα επόμενα δύο χρόνια.

Πηγή: pagenews.gr