Καρυστιανού σηκώνει το γάντι για υποκλοπές: «Η Δημοκρατία δεν μπαίνει στο αρχείο»–Νέο μέτωπο για το Predator

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» μετατρέπει την απόφαση να μην ανασυρθεί η δικογραφία σε κεντρικό ζήτημα κράτους δικαίου – Ζητά διερεύνηση κάθε διαθέσιμου στοιχείου και επιχειρεί να κατοχυρώσει πολιτικό χώρο απέναντι στην κυβέρνηση πάνω στο τρίπτυχο θεσμοί, διαφάνεια και λογοδοσία

Με μια από τις πιο θεσμικά φορτισμένες παρεμβάσεις της από την είσοδό της στην πολιτική σκηνή, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού ανοίγει μέτωπο για την υπόθεση των υποκλοπών και του Predator, μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου να μην ανασύρει τη σχετική δικογραφία από το αρχείο.

Το νέο κόμμα δεν περιορίζεται στην κριτική μιας δικαστικής εξέλιξης. Επιχειρεί να μεταφέρει την υπόθεση στο ευρύτερο πολιτικό πεδίο του κράτους δικαίου, της λειτουργίας των θεσμών και της εμπιστοσύνης των πολιτών στη Δικαιοσύνη, θέματα που βρίσκονται ούτως ή άλλως στον πυρήνα της ιδρυτικής του ταυτότητας. Η διακήρυξη του κινήματος δίνει ιδιαίτερο βάρος στην αδιαφάνεια, τη διαφθορά και την απαξίωση της πολιτικής και θεσμικής λειτουργίας.

Το μήνυμα της ανακοίνωσης είναι σκόπιμα απόλυτο:

«Το PREDATOR δεν μπορεί να μείνει στο αρχείο. Η Δημοκρατία δεν μπορεί να μπει στο συρτάρι. Η Αλήθεια δεν αρχειοθετείται».

Η απόφαση που πυροδότησε τη νέα σύγκρουση

Η παρέμβαση έρχεται μετά τη νέα απόρριψη αιτημάτων για ανάσυρση της υπόθεσης των υποκλοπών από το αρχείο.

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, είχαν κατατεθεί αιτήματα από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τον πρώην υπουργό Χρήστο Σπίρτζη και τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ, ο οποίος εκπροσωπεί θύματα παρακολουθήσεων.

Το θέμα δεν εμφανίστηκε τώρα. Ήδη από την άνοιξη του 2026 είχε καταγραφεί η άρνηση επανέναρξης της ποινικής έρευνας, ενώ ακολούθησαν νέες νομικές κινήσεις για ανάσυρση της δικογραφίας.

Η τελευταία απόφαση επαναφέρει έτσι μια υπόθεση που μπορεί να έχει κλείσει σε συγκεκριμένο δικαστικό επίπεδο, δεν έχει όμως κλείσει πολιτικά.

Και ακριβώς σε αυτό το κενό επιχειρεί να μπει η Καρυστιανού.

Η «Ελπίδα» χτίζει προφίλ πάνω στο κράτος δικαίου

Η ανακοίνωση παρουσιάζει τις υποκλοπές όχι ως μία ακόμη κομματική αντιπαράθεση, αλλά ως ζήτημα που αγγίζει τον πυρήνα της λειτουργίας του πολιτεύματος.

Στο κάδρο βάζει το απόρρητο των επικοινωνιών, την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, την πιθανότητα κατάχρησης εξουσίας, την ανεξαρτησία των θεσμών και τη διάκριση των εξουσιών.

Η πολιτική επιλογή είναι ευδιάκριτη.

Η Μαρία Καρυστιανού επιχειρεί να μεταφέρει στην κεντρική πολιτική σκηνή το κεφάλαιο «θεσμοί και δικαιοσύνη», πάνω στο οποίο στηρίχθηκε σε σημαντικό βαθμό και η δημόσια παρουσία που προηγήθηκε της ίδρυσης του κόμματός της.

Το κόμμα είχε παρουσιαστεί επισήμως τον Μάιο στη Θεσσαλονίκη ως «Ελπίδα για τη Δημοκρατία – Μαρία Καρυστιανού, Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών».

Η υπόθεση Predator προσφέρει τώρα ένα πεδίο στο οποίο μπορεί να δοκιμαστεί αυτή η πολιτική ταυτότητα στην πράξη.

Δεν χτυπά μόνο την κυβέρνηση – Μπαίνει στο γήπεδο όλης της αντιπολίτευσης

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη διάσταση.

Με την επιλογή της να επενδύσει πολιτικά στις υποκλοπές, η Καρυστιανού δεν ανταγωνίζεται μόνο την κυβέρνηση. Μπαίνει σε ένα πεδίο στο οποίο έχουν ήδη επενδύσει πολιτικό κεφάλαιο άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης.

Η υπόθεση των παρακολουθήσεων έχει χρησιμοποιηθεί επί χρόνια ως βασικό επιχείρημα κριτικής απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Επομένως, κάθε νέα παρέμβαση της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» δεν αφορά μόνο τη σχέση της με τη Νέα Δημοκρατία αλλά και τη μάχη για το ποιος θα εκφράσει αποτελεσματικότερα το ακροατήριο που θεωρεί ότι υπάρχει θεσμικό και δημοκρατικό έλλειμμα.

Και εδώ βρίσκεται ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του νέου πολιτικού σκηνικού.

Η Καρυστιανού δεν χρειάζεται να τοποθετηθεί εξαρχής στον παραδοσιακό άξονα «Αριστερά – Δεξιά» για να διεκδικήσει ψηφοφόρους. Μπορεί να επιχειρήσει να δημιουργήσει έναν διαφορετικό άξονα:

σύστημα – λογοδοσία, εξουσία – πολίτης, θεσμική κανονικότητα – αμφισβήτηση.

Το ερώτημα είναι πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένα τέτοιο πολιτικό μοντέλο όταν η συζήτηση περάσει από τα θεσμικά ζητήματα στην οικονομία, την εξωτερική πολιτική, την άμυνα, την Υγεία και τη φορολογία.

Η δυσπιστία στους θεσμούς ως πολιτικό καύσιμο

Η ανακοίνωση της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» περιλαμβάνει μια φράση με μεγαλύτερη πολιτική σημασία από την ίδια την αναφορά στο Predator.

Το κόμμα υποστηρίζει ότι η μεγαλύτερη ζημιά είναι η διάβρωση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς.

Αυτό ακριβώς μπορεί να εξελιχθεί σε βασικό στοιχείο της στρατηγικής Καρυστιανού.

Σε αντίθεση με κόμματα που επιχειρούν να κερδίσουν ψηφοφόρους κυρίως μέσα από οικονομικές προτάσεις ή παραδοσιακές ιδεολογικές ταυτότητες, η «Ελπίδα» φαίνεται να επενδύει στην πολιτική εκπροσώπηση ενός περισσότερο ετερόκλητου ακροατηρίου: πολιτών που αισθάνονται αποξενωμένοι από το πολιτικό σύστημα και ζητούν λογοδοσία, διαφάνεια και διαφορετική λειτουργία του κράτους.

Αυτό μπορεί να αποτελέσει πλεονέκτημα, αλλά κρύβει και παγίδα.

Η καταγγελία μπορεί να δημιουργήσει ισχυρή αρχική πολιτική δυναμική. Η κυβερνητική προοπτική, όμως, απαιτεί συγκεκριμένες θεσμικές λύσεις.

Το επόμενο βήμα για την Καρυστιανού

Γι’ αυτό και το πραγματικό πολιτικό ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στη σημερινή ανακοίνωση.

Βρίσκεται στο τι θα ακολουθήσει.

Θα προτείνει η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και ελέγχου της ΕΥΠ; Θα ζητήσει διαφορετικό πλαίσιο για τις νόμιμες επισυνδέσεις; Θα παρουσιάσει προτάσεις για την ΑΔΑΕ και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο των υπηρεσιών ασφαλείας; Θα επιχειρήσει να μετατρέψει τη γενική απαίτηση για «διαφάνεια» σε συγκεκριμένο θεσμικό πρόγραμμα;

Εάν το κάνει, η υπόθεση των υποκλοπών μπορεί να αποτελέσει κάτι περισσότερο από μία ακόμη αντιπολιτευτική ανακοίνωση.

Μπορεί να γίνει δοκιμασία πολιτικής ωρίμανσης για το νέο κόμμα της Καρυστιανού.

Μια υπόθεση κλειστή δικαστικά, ανοιχτή πολιτικά

Η δικαστική κρίση και η πολιτική αξιολόγηση πρέπει να παραμένουν δύο διαφορετικά πράγματα.

Η αρμόδια εισαγγελική αρχή έχει αποφανθεί επί των αιτημάτων που τέθηκαν ενώπιόν της. Η αντιπολίτευση, από την άλλη πλευρά, έχει κάθε πολιτικό δικαίωμα να ζητά περαιτέρω απαντήσεις και να αξιολογεί θεσμικά την υπόθεση.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επιλέγει να κρατήσει το Predator ψηλά στην ατζέντα.

Και η φράση «η Δημοκρατία δεν μπαίνει στο αρχείο» δεν απευθύνεται μόνο στην κυβέρνηση ή στη Δικαιοσύνη. Απευθύνεται πρωτίστως σε εκείνο το κομμάτι του εκλογικού σώματος που πιστεύει ότι η υπόθεση των παρακολουθήσεων δεν έχει εξηγηθεί επαρκώς.

Για την Καρυστιανού, αυτό είναι ταυτόχρονα πολιτική ευκαιρία και μεγάλο τεστ αξιοπιστίας: να αποδείξει ότι μπορεί να μετατρέψει την κοινωνική δυσπιστία σε συγκροτημένη θεσμική πρόταση και όχι απλώς σε καταγγελία.

Disclaimer: Η απόφαση περί μη ανάσυρσης της δικογραφίας αποτελεί κρίση της αρμόδιας δικαστικής αρχής. Οι αναφορές περί θεσμικών ευθυνών, αναπάντητων ερωτημάτων και ανάγκης περαιτέρω διερεύνησης αποδίδονται στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» και σε όσους έχουν ασκήσει σχετική κριτική και δεν συνιστούν διαπιστωμένη δικαστικά ευθύνη συγκεκριμένων προσώπων.

Πηγή: pagenews.gr