Ο Μπρατάκος πιέζει Μαξίμου μετά τη ΔΕΘ: «Βήμα, όχι το άλμα που χρειάζεται η αγορά»

Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ αναγνωρίζει τις θετικές παρεμβάσεις Μητσοτάκη, αλλά στέλνει σαφές μήνυμα για πιο επιθετική αναπτυξιακή πολιτική: χρηματοδότηση, ενέργεια, παραγωγικότητα, επενδύσεις και λιγότερη γραφειοκρατία.

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις μετά τη ΔΕΘ δεν ήρθε από την αντιπολίτευση, αλλά από έναν άνθρωπο με βαθιά γνώση της Νέας Δημοκρατίας και του κυβερνητικού μηχανισμού.

Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Γιάννης Μπρατάκος, πρώην γενικός διευθυντής της ΝΔ και πρώην υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, αποτίμησε θετικά ένα μέρος των εξαγγελιών του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά ταυτόχρονα έστειλε καθαρό μήνυμα ότι για την αγορά και ιδιαίτερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις το πακέτο δεν αρκεί.

Η κεντρική του φράση ήταν χαρακτηριστική:

«Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού αποτελούν ένα βήμα. Όχι, όμως, το άλμα που χρειάζεται σήμερα η ελληνική επιχειρηματικότητα».

Η τοποθέτηση έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, ακριβώς επειδή δεν προέρχεται από έναν θεσμικό αντίπαλο της κυβέρνησης. Αντιθέτως, προέρχεται από έναν παράγοντα που γνωρίζει από μέσα τη φιλοσοφία της οικονομικής πολιτικής του Μαξίμου και επιλέγει να ζητήσει την επόμενη φάση.

Το μήνυμα πίσω από τη δήλωση

Ο Γιάννης Μπρατάκος δεν αμφισβητεί τη δημοσιονομική στρατηγική της κυβέρνησης.

Αντιθέτως, αναγνωρίζει ότι υπάρχουν θετικές παρεμβάσεις και επιμένει ότι η δημοσιονομική σταθερότητα πρέπει να προστατευθεί.

Όμως αλλάζει το ερώτημα.

Το ζητούμενο, σύμφωνα με την παρέμβασή του, δεν είναι πλέον εάν η Ελλάδα έχει σταθεροποιηθεί δημοσιονομικά. Είναι εάν μπορεί να περάσει από τη σταθερότητα στη μεγαλύτερη παραγωγικότητα, στις επενδύσεις και στην πραγματική σύγκλιση με την Ευρώπη.

Και εκεί, κατά τον ίδιο, οι εξαγγελίες της ΔΕΘ δεν αρκούν.

Τι κρατά θετικό από τη ΔΕΘ

Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ ξεχώρισε συγκεκριμένες παρεμβάσεις ως κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση:

• τη μεταφορά 1,5 δισ. ευρώ στην Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα,
• την επιτάχυνση των αποσβέσεων για επενδύσεις σε νέο εξοπλισμό,
• την κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος στην Περιφέρεια,
• και τη μείωσή του στην Αττική.

Ωστόσο, υπογράμμισε ότι αυτά τα μέτρα δεν συνιστούν ολοκληρωμένη απάντηση στις ανάγκες της αγοράς.

«Υπάρχουν ασφαλώς θετικές παρεμβάσεις. Δεν είναι, όμως, η ολοκληρωμένη απάντηση που περίμενε η αγορά», σημείωσε.

Το μήνυμα είναι σαφές: η κυβέρνηση κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά όχι με την ένταση που απαιτούν οι σημερινές συνθήκες.

Το μεγάλο στοίχημα των 65 δισ. ευρώ

Ο Γιάννης Μπρατάκος στάθηκε ιδιαίτερα στον κυβερνητικό στόχο για αύξηση των επενδύσεων από τα 46 στα 65 δισ. ευρώ.

Χαρακτήρισε τον στόχο φιλόδοξο και αναγκαίο, αλλά προειδοποίησε ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί με αυτόματο πιλότο.

«Δεν θα επιτευχθεί μόνο με τη διατήρηση της σημερινής πορείας», τόνισε.

Κατά τον ίδιο, χρειάζεται ένα πολύ ισχυρότερο πλαίσιο κινήτρων για:

• παραγωγικές επενδύσεις,
• τεχνολογικό εκσυγχρονισμό,
• συγχωνεύσεις και συνεργασίες,
• καινοτομία,
• εξωστρέφεια,
• ψηφιακό μετασχηματισμό,
• τεχνητή νοημοσύνη,
• έρευνα και εξαγωγές.

Η πολιτική ουσία βρίσκεται εδώ: το ΕΒΕΑ ζητά η οικονομική πολιτική να φύγει από τη λογική των επιμέρους ελαφρύνσεων και να περάσει σε μια πιο επιθετική στρατηγική αύξησης της παραγωγικής βάσης.

Οι τέσσερις «αόρατοι φόροι» της αγοράς

Στη δήλωσή του ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ περιέγραψε ένα πλέγμα πιέσεων που, όπως υποστηρίζει, μειώνει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων.

Πρώτος παράγοντας είναι το κόστος χρηματοδότησης, το οποίο συνεχίζει να πιέζει ιδιαίτερα τις μικρότερες επιχειρήσεις.

Δεύτερος είναι το ενεργειακό κόστος, το οποίο πλέον αντιμετωπίζεται όχι ως πρόσκαιρο πρόβλημα αλλά ως διαρθρωτικό ζήτημα ανταγωνιστικότητας.

Τρίτος είναι η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού, η οποία περιορίζει την ανάπτυξη επιχειρήσεων που διαθέτουν επενδυτική δυναμική αλλά δυσκολεύονται να βρουν κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό.

Και τέταρτος είναι το θεσμικό κόστος.

«Η γραφειοκρατία, οι καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις και η αργή απονομή της Δικαιοσύνης εξακολουθούν να λειτουργούν ως ένας πρόσθετος, αόρατος φόρος στην επιχειρηματικότητα», ανέφερε.

Αυτή ίσως είναι και η πιο πολιτική αποστροφή της παρέμβασής του, καθώς μεταφέρει τη συζήτηση από τη φορολογία στο ίδιο το κράτος.

«Οι μισθοί πρέπει να αυξηθούν – Αλλά να αντέχουν»

Ιδιαίτερη σημασία είχε και η τοποθέτηση για τους μισθούς.

Ο Γιάννης Μπρατάκος δεν αμφισβήτησε την ανάγκη αύξησής τους. Αντιθέτως, τη χαρακτήρισε αναγκαία.

Έθεσε όμως έναν κρίσιμο όρο: η άνοδος των αποδοχών πρέπει να συνοδεύεται από άνοδο της παραγωγικότητας.

«Η αύξηση των μισθών είναι αναγκαία. Για να είναι όμως μόνιμη, πραγματική και βιώσιμη, πρέπει να στηρίζεται στην αύξηση της παραγωγικότητας», τόνισε.

Η συλλογιστική του είναι ότι εάν οι μισθοί αυξάνονται χωρίς παράλληλη αύξηση της παραγόμενης αξίας, μέρος της αύξησης μετατρέπεται σε πρόσθετο κόστος για την επιχείρηση και μέρος χάνεται λόγω της ακρίβειας για τον ίδιο τον εργαζόμενο.

Πρόκειται για μια προσέγγιση που συνδέει την κοινωνική πολιτική με τη δομή της παραγωγής και όχι μόνο με τις ονομαστικές αποδοχές.

«Ανεπαρκής» η οκταετία για την προκαταβολή φόρου

Ακόμη πιο σαφής ήταν ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ στο ζήτημα της προκαταβολής φόρου.

Χαρακτήρισε τη σταδιακή αποκλιμάκωσή της σε ορίζοντα οκταετίας ανεπαρκή και άδικη για τις σημερινές συνθήκες της επιχειρηματικότητας.

Το σημείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι αφορά άμεσα τη ρευστότητα των επιχειρήσεων.

Για πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, η προκαταβολή φόρου λειτουργεί ως αφαίρεση διαθέσιμων κεφαλαίων που θα μπορούσαν διαφορετικά να κατευθυνθούν σε επενδύσεις, προσλήψεις ή κεφάλαιο κίνησης.

Η παρέμβαση Μπρατάκου ζητά ουσιαστικά ταχύτερη ανακούφιση.

Τι ζητά το ΕΒΕΑ από την κυβέρνηση

Το συνολικό πακέτο προτάσεων του ΕΒΕΑ είναι σαφώς ευρύτερο από τις εξαγγελίες της ΔΕΘ.

Ο Γιάννης Μπρατάκος έθεσε ως προτεραιότητες:

• μικρότερη φορολογική και ασφαλιστική επιβάρυνση της παραγωγής,
• μόνιμη και ρεαλιστική ρύθμιση οφειλών για βιώσιμες επιχειρήσεις,
• πλήρη και αυτοματοποιημένο συμψηφισμό απαιτήσεων και οφειλών επιχειρήσεων με το Δημόσιο,
• καλύτερη πρόσβαση των ΜμΕ σε χρηματοδότηση,
• ισχυρότερα κίνητρα για συγχωνεύσεις και επενδύσεις,
• επιτάχυνση ψηφιακού μετασχηματισμού και υιοθέτησης AI,
• ανταγωνιστικότερο ενεργειακό κόστος,
• και μείωση της γραφειοκρατικής επιβάρυνσης.

Η λογική του ΕΒΕΑ είναι ότι η επόμενη αναπτυξιακή φάση δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο σε κρατικές παρεμβάσεις εισοδηματικού χαρακτήρα.

Χρειάζεται παραγωγική μεγέθυνση.

Η «φιλική πίεση» προς το Μαξίμου

Πολιτικά, η δήλωση Μπρατάκου μπορεί να διαβαστεί ως φιλική αλλά σαφής πίεση προς το Μέγαρο Μαξίμου.

Δεν αμφισβητεί τον κεντρικό προσανατολισμό της κυβέρνησης.

Δεν ζητά χαλάρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Δεν υιοθετεί τη λογική των ανεξέλεγκτων παροχών.

Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι ακριβώς επειδή η δημοσιονομική σταθερότητα έχει εδραιωθεί, η κυβέρνηση πρέπει πλέον να χρησιμοποιήσει περισσότερο από τον διαθέσιμο πολιτικό και οικονομικό χώρο για να ενισχύσει την παραγωγική οικονομία.

«Το ΕΒΕΑ δεν ζητά επιστροφή σε πολιτικές ανεξέλεγκτων παροχών, αλλά μια πιο αναπτυξιακή ιεράρχηση των διαθέσιμων πόρων», σημείωσε.

Αυτό είναι και το σημείο που ξεχωρίζει την παρέμβασή του από την κλασική αντιπολιτευτική κριτική.

Η ΔΕΘ ως αφετηρία και όχι ως τελική απάντηση

Ο Γιάννης Μπρατάκος δεν αντιμετωπίζει τη ΔΕΘ ως κλειστό κεφάλαιο.

Τη βλέπει περισσότερο ως αφετηρία για μια δεύτερη φάση παρεμβάσεων.

«Οι επιχειρήσεις δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν χώρο για να επενδύσουν, να μεγαλώσουν, να δημιουργήσουν καλύτερες θέσεις εργασίας και να παράγουν περισσότερο πλούτο για τη χώρα», τόνισε.

Και σε αυτή τη φράση συμπυκνώνεται ίσως η πολιτική ουσία της παρέμβασής του.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην κοινωνική στήριξη, στις φοροελαφρύνσεις και στη δημοσιονομική σταθερότητα.

Το ΕΒΕΑ της ζητά να μεταφέρει μεγαλύτερο βάρος στο τέταρτο σκέλος: στην παραγωγή.

Για τον Μπρατάκο, η πραγματική σύγκλιση με την Ευρώπη δεν θα έρθει μόνο από υψηλότερα εισοδήματα ή περισσότερες παροχές.

Θα έρθει εάν η Ελλάδα παράγει περισσότερο, επενδύει περισσότερο, εξάγει περισσότερο και αυξάνει διατηρήσιμα την παραγωγικότητά της.

Και γι’ αυτό η ΔΕΘ, όπως την περιγράφει, ήταν πράγματι ένα βήμα.

Αλλά το άλμα παραμένει μπροστά.

Πηγή: pagenews.gr