Ελλάδα πρώτη στην ΕΕ στο εργασιακό άγχος: 1 στους 2 εργαζόμενους δηλώνει στρες, κατάθλιψη ή άγχος

Στο 49% φτάνει το ποσοστό των εργαζομένων στην Ελλάδα που δηλώνουν ότι βιώνουν στρες, κατάθλιψη ή άγχος λόγω εργασίας, έναντι 29% κατά μέσο όρο στην ΕΕ – Στο τραπέζι νέα ευρωπαϊκή ρύθμιση για υπερβολικό φόρτο εργασίας, παρενόχληση και ψυχοκοινωνικούς κινδύνους.

Μια ιδιαίτερα ανησυχητική ευρωπαϊκή πρωτιά καταγράφει η Ελλάδα στον χώρο της εργασίας, καθώς σχεδόν ένας στους δύο εργαζόμενους δηλώνει ότι βιώνει στρες, κατάθλιψη ή άγχος που συνδέεται με την εργασία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία, το ποσοστό στην Ελλάδα φτάνει το 49%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφώνεται στο 29%.

Η χώρα μας βρίσκεται στην πρώτη θέση της σχετικής κατάταξης, πάνω από τη Φινλανδία, την Κύπρο, την Πολωνία και την Ισπανία.

Η Ελλάδα στο 49% – Η κατάταξη της Ευρώπης

Η εικόνα είναι εντυπωσιακή.

Στην Ελλάδα το 49% των εργαζομένων αναφέρει στρες, κατάθλιψη ή άγχος λόγω εργασίας.

Ακολουθούν:

• Φινλανδία 45%
• Κύπρος 41%
• Πολωνία 41%
• Ισπανία 40%
• Εσθονία 35%
• Πορτογαλία 34%
• Βέλγιο 32%
• Κροατία 32%
• Ουγγαρία 32%
• Λετονία 32%
• Ολλανδία 30%
• Σουηδία 30%
• Ιταλία 29%
• Λουξεμβούργο 29%
• Σλοβακία 28%
• Ιρλανδία 27%
• Λιθουανία 27%
• Αυστρία 25%
• Γαλλία 25%
• Τσεχία 24%
• Ρουμανία 24%
• Μάλτα 23%
• Βουλγαρία 21%
• Σλοβενία 21%
• Γερμανία 20%
• Δανία 19%

Η απόσταση της Ελλάδας από τις τελευταίες χώρες της κατάταξης είναι τεράστια.

57% μιλά για έντονη πίεση και υπερβολικό φόρτο

Το εργασιακό στρες δεν εμφανίζεται αποκομμένο από τις συνθήκες εργασίας.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το 57% των εργαζομένων στην Ελλάδα δηλώνει ότι αντιμετωπίζει έντονη πίεση χρόνου ή υπερβολικό φόρτο εργασίας.

Η πίεση αυτή συνδέεται όχι μόνο με το ωράριο, αλλά και με την έλλειψη ελέγχου πάνω στην εργασία, την αβεβαιότητα, τη διαρκή ψηφιακή συνδεσιμότητα και τη δυσκολία αποσύνδεσης από το εργασιακό περιβάλλον.

Ο φόβος να μιλήσουν

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το στοιχείο που αφορά τη στάση των εργαζομένων απέναντι σε ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας.

Σχεδόν 7 στους 10 στην Ελλάδα φοβούνται τις πιθανές αρνητικές συνέπειες που μπορεί να έχει για την καριέρα τους η αποκάλυψη ενός τέτοιου προβλήματος.

Την ίδια στιγμή, λιγότεροι από 3 στους 10 έχουν πρόσβαση σε συμβουλευτική ή ψυχολογική υποστήριξη στον χώρο εργασίας.

Αυτό δημιουργεί ένα διπλό αδιέξοδο: υψηλή πίεση, αλλά χαμηλή δυνατότητα αναζήτησης βοήθειας.

Το Ευρωκοινοβούλιο ανοίγει τον φάκελο των ψυχοκοινωνικών κινδύνων

Το θέμα έχει πλέον περάσει και στο επίπεδο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξετάζει νέα ρύθμιση για τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στην εργασία.

Στο τραπέζι βρίσκονται:

• τακτικές αξιολογήσεις κινδύνου,
• μέτρα κατά του υπερβολικού φόρτου εργασίας,
• προστασία από παρενόχληση,
• αντιμετώπιση εκφοβισμού,
• καλύτερη καταγραφή των επιπτώσεων της εργασίας στην ψυχική υγεία.

Το πρόβλημα σήμερα είναι ότι οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι δεν ρυθμίζονται με ενιαίο τρόπο σε όλη την ΕΕ.

Κάθε κράτος έχει διαφορετικό πλαίσιο, με αποτέλεσμα η προστασία των εργαζομένων να είναι άνιση.

Ελλάδα, Μάλτα, Πολωνία, Σλοβακία, Σλοβενία: Χωρίς ειδικό πλαίσιο

Σύμφωνα με την ανάλυση του ETUI, η Ελλάδα ανήκει στις λίγες χώρες όπου δεν υπάρχει ειδική νομοθεσία για το εργασιακό άγχος ως αυτόνομο ζήτημα.

Στην ίδια κατηγορία βρίσκονται η Μάλτα, η Πολωνία, η Σλοβακία και η Σλοβενία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κανόνες για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία.

Σημαίνει όμως ότι το εργασιακό στρες δεν έχει ακόμη αποκτήσει ξεχωριστή και σαφή νομική αντιμετώπιση.

Παρενόχληση και «εξώθηση σε παραίτηση»

Το ETUI επισημαίνει και μια ακόμη ανησυχητική τάση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, εργοδότες φέρεται να ασκούν έντονη πίεση ή να επιδεινώνουν σκόπιμα τις συνθήκες εργασίας ώστε ο εργαζόμενος να οδηγηθεί σε παραίτηση.

Η πρακτική αυτή, που έχει καταγραφεί σε περιόδους κρίσης, συνδέεται με το φαινόμενο της λεγόμενης εξώθησης σε παραίτηση.

Παράλληλα, καταγράφονται περιπτώσεις παρενόχλησης όπου οι αποζημιώσεις που επιδικάζονται κρίνονται χαμηλές σε σχέση με τη ζημιά που έχει υποστεί ο εργαζόμενος.

Το εργασιακό άγχος γίνεται οικονομικό πρόβλημα

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την ψυχική υγεία.

Επηρεάζει και την παραγωγικότητα.

Υψηλό στρες σημαίνει περισσότερες αναρρωτικές άδειες, μεγαλύτερη κινητικότητα προσωπικού, burnout, χαμηλότερη αποδοτικότητα και αυξημένο κόστος για επιχειρήσεις και ασφαλιστικά συστήματα.

Για αυτό και η συζήτηση στην Ευρώπη μετατοπίζεται σταδιακά από το «προσωπικό πρόβλημα» του εργαζομένου σε ζήτημα οργανωτικής ευθύνης και οικονομικής πολιτικής.

Η Ελλάδα μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση

Η πρωτιά της Ελλάδας στο εργασιακό στρες δείχνει ότι το πρόβλημα έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια της ατομικής διαχείρισης.

Δεν αφορά μόνο αν κάποιος «αντέχει» ή όχι.

Αφορά τον τρόπο οργάνωσης της εργασίας, τα ωράρια, την πίεση, την αβεβαιότητα, τη δυνατότητα υποστήριξης και το αν οι επιχειρήσεις διαθέτουν μηχανισμούς πρόληψης.

Και εάν η Ευρώπη προχωρήσει σε νέο ενιαίο πλαίσιο, η Ελλάδα θα χρειαστεί να καλύψει γρήγορα ένα θεσμικό κενό που σήμερα είναι εμφανές.

Πηγή: pagenews.gr