Σάλος στη γαλλόφωνη λογοτεχνία: Υποψήφιος για το Γκονκούρ κατηγορείται ότι έγραψε το βιβλίο του με AI

Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, ο 38χρονος Τελισόν Ορελιέν θεωρούνταν μία από τις πλέον υποσχόμενες νέες φωνές της γαλλόφωνης λογοτεχνίας. Ωστόσο, η εικόνα αυτή ανατράπηκε, καθώς ο συγγραφέας βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας σοβαρής καταγγελίας: ότι έκανε χρήση τεχνητής νοημοσύνης (AI) για τη συγγραφή του βιβλίου του, προκαλώντας αναστάτωση στον εκδοτικό χώρο.

Ο Τελισόν Ορελιέν ήταν μέχρι πριν από λίγες ημέρες μία από τις μεγάλες αποκαλύψεις της φετινής γαλλόφωνης λογοτεχνίας. Το πρώτο του μυθιστόρημα, «C’était ça ou Mourir» («Ήταν αυτό ή να πεθάνω»), απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και μπήκε στην κούρσα σημαντικών λογοτεχνικών βραβείων, ακόμη και του Γκονκούρ. Τώρα, όμως, ο 38χρονος συγγραφέας βρίσκεται αντιμέτωπος με μια κατηγορία που προκαλεί αναστάτωση στον εκδοτικό κόσμο: ότι χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη (AI) για να γράψει το βιβλίο του.

Η υπόθεση έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις ακριβώς λόγω της εντυπωσιακής πορείας του μυθιστορήματος. Το βιβλίο αφηγείται την οδύσσεια ενός καθηγητή Ιστορίας και Γεωγραφίας, ο οποίος εγκαταλείπει την Αϊτή εξαιτίας της βίας και επιχειρεί να φτάσει στον Καναδά. Ο μέχρι πρότινος άγνωστος ποιητής είδε το πρώτο του μυθιστόρημα να επαινείται από μέσα ενημέρωσης –μεταξύ αυτών και η Le Monde– και να ξεπερνά τα 40.000 αντίτυπα στη Γαλλία. Έχει ήδη κερδίσει το βραβείο μυθιστορήματος της Fnac, ενώ διεκδικεί και το Γκονκούρ.

Οι ενδείξεις που άναψαν τη συζήτηση

Όπως αναφέρει η Wall Street Journal, η διαμάχη ξεκίνησε από τον λογαριασμό Balance ton Claude στο X, ο οποίος υποστήριξε ότι πέρασε αποσπάσματα του βιβλίου από το Pangram, ένα εργαλείο που επιχειρεί να εντοπίσει κείμενα παραγόμενα από AI. Μετά τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων, ακαδημαϊκοί που ασχολούνται με την τεχνητή νοημοσύνη έκαναν δικές τους δοκιμές.

Ο Κέβιν Μπράιαν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, δήλωσε ότι όλα τα αποσπάσματα που εξέτασε χαρακτηρίστηκαν

Τι απαντά ο συγγραφέας

Ο Ορελιέν απορρίπτει κατηγορηματικά τις καταγγελίες και υποστηρίζει ότι τα χαρακτηριστικά της γραφής που θεωρήθηκαν ύποπτα προέρχονται από τη λογοτεχνική και προφορική παράδοση της Αϊτής και της Καραϊβικής, όπου η επανάληψη, ο ρυθμός και οι έντονες εικόνες κατέχουν κεντρική θέση.

«Οι άνθρωποι μπορούν να συζητούν για το ύφος μου, αλλά το να μετατρέπουν τις τεχνικές του σε αποδείξεις τεχνητής νοημοσύνης δεν έχει καμία σχέση με τη λογοτεχνική κριτική», ανέφερε.

Στο πλευρό του τάχθηκε και ο γαλλικός εκδοτικός οίκος Grasset, ο οποίος απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι το έργο γράφτηκε ή δημιουργήθηκε με AI. Επιφυλακτικός απέναντι στις κατηγορίες εμφανίστηκε και ο πρόεδρος της Ακαδημίας Γκονκούρ, Φιλίπ Κλοντέλ, επισημαίνοντας ότι τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί μέχρι στιγμής δεν επαρκούν για να καταδικαστεί ο συγγραφέας.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει και μια δεύτερη αντιπαράθεση. Υποστηρικτές του Ορελιέν κάνουν λόγο για δυσανάλογο έλεγχο σε βάρος ενός μαύρου συγγραφέα που γράφει για τη μετανάστευση, ενώ άλλοι βλέπουν πίσω από τις καταγγελίες μια προσπάθεια να τεθεί εκτός της κούρσας των μεγάλων λογοτεχνικών βραβείων. Η Le Monde σημειώνει ότι το επόμενο κρίσιμο σημείο θα είναι η δεύτερη επιλογή των υποψηφίων για το Γκονκούρ, στις 6 Οκτωβρίου.

από το Pangram ως 100% παραγόμενα από AI. Ο Τουχίν Τσακραμπάρτι, καθηγητής Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Stony Brook, έλεγξε ολόκληρο το μυθιστόρημα με το ίδιο εργαλείο και ανέφερε ότι το 92% του κειμένου επισημάνθηκε ως προϊόν τεχνητής νοημοσύνης.

Τα αποτελέσματα αυτά, πάντως, δεν συνιστούν από μόνα τους απόδειξη. Η αξιοπιστία των ανιχνευτών AI παραμένει αντικείμενο συζήτησης, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος ένα ανθρώπινο κείμενο να χαρακτηριστεί λανθασμένα ως προϊόν μηχανής. Η Pangram υποστηρίζει ότι το νεότερο μοντέλο της εμφανίζει, βάσει εσωτερικών δοκιμών, ένα ψευδώς θετικό αποτέλεσμα ανά 24.000 περιπτώσεις.

Πόσο αξιόπιστοι είναι οι ανιχνευτές AI;

Η διαμάχη γύρω από τον Ορελιέν αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα: πόσο ασφαλές είναι να χρησιμοποιούνται οι ανιχνευτές AI ως τεκμήριο για την πατρότητα ενός κειμένου. Παρότι εργαλεία όπως το Pangram εμφανίζουν υψηλά ποσοστά ακρίβειας σύμφωνα με τους δημιουργούς τους, τα αποτελέσματά τους δεν θεωρούνται αλάνθαστα.

Μέχρι σήμερα, αντίστοιχες υποθέσεις είχαν εμφανιστεί κυρίως στην εμπορική μυθοπλασία. Η περίπτωση του «C’était ça ou Mourir» είναι διαφορετική, καθώς αφορά ένα βιβλίο που έχει επαινεθεί από την κριτική, βρίσκεται ψηλά στις πωλήσεις και διεκδικεί ένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά βραβεία.

Γι’ αυτό και η υπόθεση ξεπερνά πλέον το ερώτημα αν ο συγκεκριμένος συγγραφέας χρησιμοποίησε ή όχι AI. Αγγίζει μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση για το μέλλον της λογοτεχνίας: τι συμβαίνει όταν δεν μπορούμε πλέον να είμαστε βέβαιοι αν πίσω από ένα καταξιωμένο κείμενο βρίσκεται αποκλειστικά ένας άνθρωπος – και κατά πόσο ο λογοτεχνικός κόσμος είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα πραγματικότητα.

Πηγή: Pagenews.gr