Ο Πούτιν ζητά την Ευρώπη στο τραπέζι των παραχωρήσεων – Το σχέδιο πίσω από το Άμπου Ντάμπι

Η τριμερής ΗΠΑ–Ρωσίας–Ουκρανίας ολοκληρώθηκε χωρίς συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, αλλά με ένα ανθρωπιστικό βήμα για τους αιχμαλώτους. Κούσνερ και Γουίτκοφ μεταφέρουν σήμερα τις διαπραγματεύσεις στη Μόσχα, ενώ το Κρεμλίνο επιδιώκει αναδιαμόρφωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας. Το Ντονμπάς, οι εγγυήσεις του ΝΑΤΟ και ο φόβος ευρωπαϊκού αποκλεισμού.

Η ειρήνη στην Ουκρανία εξακολουθεί να παραμένει μακριά, παρά την επανεκκίνηση των απευθείας συνομιλιών μεταξύ Ουάσιγκτον, Μόσχας και Κιέβου.

Οι διήμερες διαπραγματεύσεις στο Άμπου Ντάμπι, στις 10 και 11 Νοεμβρίου, ολοκληρώθηκαν χωρίς ουσιαστική προσέγγιση στα δύο κρισιμότερα ζητήματα: την τύχη των ουκρανικών εδαφών που διεκδικεί η Ρωσία και τις εγγυήσεις ασφαλείας που απαιτεί η Ουκρανία για να αποτρέψει μια νέα εισβολή.

Το μοναδικό συγκεκριμένο αποτέλεσμα ήταν μια συμφωνία επί της αρχής για μεγάλης κλίμακας ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου.

Ωστόσο, πίσω από τις δημόσιες αναφορές σε πρόοδο, αναδύεται ένα πολύ ευρύτερο γεωπολιτικό διακύβευμα.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν περιορίζει τις ρωσικές απαιτήσεις στο ουκρανικό έδαφος. Η Μόσχα επιχειρεί να θέσει στο τραπέζι μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας για την Ευρώπη, επαναφέροντας τη συζήτηση για την παρουσία του ΝΑΤΟ στην ανατολική πτέρυγα και για το δικαίωμα της Ουκρανίας να επιλέγει τις διεθνείς της συμμαχίες.

Αυτή η διεύρυνση της διαπραγμάτευσης προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, οι οποίες φοβούνται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να συζητήσουν με τη Ρωσία για ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας χωρίς ισότιμη συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερόμενων κρατών.

Νέα διπλωματική αποστολή στη Μόσχα – Η συνάντηση με Πούτιν

Σήμερα, Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ μεταφέρουν τις διαβουλεύσεις στη Μόσχα, όπου προγραμματίστηκε συνάντηση με τον Ρώσο πρόεδρο.

Οι δύο διαπραγματευτές έφθασαν στη ρωσική πρωτεύουσα μετά την ολοκλήρωση της τριμερούς στο Άμπου Ντάμπι.

Στόχος τους είναι να εξετάσουν εάν υπάρχουν περιθώρια μετακίνησης της ρωσικής πλευράς από τις θέσεις που διατυπώθηκαν κατά τις συνομιλίες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ο Κούσνερ είχε προαναγγείλει την αποστολή, δηλώνοντας:

«Ο Στιβ και εγώ θα ταξιδέψουμε αύριο στη Μόσχα για να συναντήσουμε τον πρόεδρο Πούτιν, να εξετάσουμε όσα συζητήθηκαν σήμερα και να προσπαθήσουμε να σημειώσουμε μεγαλύτερη πρόοδο σε ορισμένα ζητήματα, επειδή βλέπουμε κάποια ανοίγματα και ευκαιρίες».

Μετά τη Μόσχα, οι δύο Αμερικανοί αναμένεται να μεταβούν στο Δουβλίνο για συνομιλίες με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Η αμερικανική διπλωματία επιχειρεί έτσι να διατηρήσει τη δυναμική της διαπραγμάτευσης μέσω διαδοχικών επαφών με τις δύο πλευρές.

Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν υπάρχει ανακοίνωση για νέα συμφωνία που να μεταβάλλει τους βασικούς όρους του πολέμου.

Η συμφωνία για τους αιχμαλώτους – Το μοναδικό απτό αποτέλεσμα

Στο Άμπου Ντάμπι οι αντιπροσωπείες κατέληξαν σε συμφωνία επί της αρχής για μεγάλη ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου.

Ο Τζάρεντ Κούσνερ παρουσίασε την εξέλιξη ως θετικό αποτέλεσμα της διαπραγματευτικής διαδικασίας.

«Ένα από τα θετικά είναι ότι συμφωνήσαμε να πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερη ανθρωπιστική απελευθέρωση αιχμαλώτων. Θα οριστικοποιήσουμε τους αριθμούς αύριο», δήλωσε.

Ο επικεφαλής της ουκρανικής αντιπροσωπείας, Ρουστέμ Ουμέροφ, και ο Ρώσος ομόλογός του, Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, επιβεβαίωσαν ότι υπήρξε συμφωνία για την ανταλλαγή.

Ο Ζελένσκι είχε αναφερθεί σε συζητήσεις για ανταλλαγή 1.000 αιχμαλώτων από κάθε πλευρά, με πιθανότητα αύξησης του αριθμού σε 1.500.

Ωστόσο, το τελικό μέγεθος και το χρονοδιάγραμμα δεν είχαν ανακοινωθεί κατά την ολοκλήρωση των συνομιλιών.

Η συμφωνία αποτελεί σημαντική ανθρωπιστική εξέλιξη, αλλά δεν συνιστά ένδειξη ότι οι δύο πλευρές έχουν πλησιάσει σε συνολική ειρηνευτική διευθέτηση.

Το Ντονμπάς παραμένει το μεγαλύτερο εμπόδιο

Η εδαφική διαφορά εξακολουθεί να αποτελεί τον σκληρό πυρήνα της διαπραγμάτευσης.

Η Ρωσία επιμένει ότι η Ουκρανία πρέπει να αποσυρθεί από τις περιοχές του Ντονμπάς που εξακολουθούν να βρίσκονται υπό ουκρανικό έλεγχο.

Η απαίτηση αυτή περιλαμβάνει εδάφη που ο ρωσικός στρατός δεν έχει καταφέρει να καταλάβει, παρά τη μακροχρόνια πολεμική προσπάθεια.

Για το Κίεβο, η παραχώρηση αυτών των περιοχών θα δημιουργούσε σοβαρά ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και μελλοντικής άμυνας.

Ο Βλαντίμιρ Μεντίνσκι επανέλαβε τη σκληρή ρωσική θέση, δηλώνοντας:

«Κάθε σπιθαμή της γης μας θα επιστραφεί στη Ρωσία».

Η συγκεκριμένη δήλωση αποτυπώνει τη ρωσική διεκδίκηση και δεν συνιστά αναγνώριση της κυριαρχίας της Μόσχας επί των ουκρανικών εδαφών.

Ο Κούσνερ αναγνώρισε ότι το εδαφικό παραμένει το δυσκολότερο ζήτημα των συνομιλιών.

Η Ουκρανία, από την πλευρά της, επιμένει ότι αποφάσεις για την εδαφική της ακεραιότητα δεν μπορούν να επιβληθούν από τρίτους.

Η πρόταση Ζελένσκι για άμεση κατάπαυση του πυρός

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξακολουθεί να υποστηρίζει την ανάγκη άμεσης κατάπαυσης του πυρός κατά μήκος της σημερινής γραμμής αντιπαράθεσης.

Η ουκρανική προσέγγιση προβλέπει ότι η παύση των εχθροπραξιών θα μπορούσε να προηγηθεί μιας μακρύτερης διαπραγματευτικής διαδικασίας για τα εδαφικά ζητήματα και την τελική ειρηνευτική συμφωνία.

Η Μόσχα, ωστόσο, δεν έχει αποδεχθεί αυτή τη σειρά βημάτων.

Αντίθετα, υποστηρίζει ότι πρέπει πρώτα να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα που η ίδια χαρακτηρίζει βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η ρωσική πλευρά συνδέει την κατάπαυση του πυρός με ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτικών και στρατηγικών παραχωρήσεων.

Η διαφωνία δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο μιας μελλοντικής συμφωνίας, αλλά και το ποια ζητήματα πρέπει να επιλυθούν πρώτα.

Ο πραγματικός στόχος της Μόσχας: Νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας

Η σημαντικότερη γεωπολιτική διάσταση των συνομιλιών είναι η προσπάθεια της Ρωσίας να μεταφέρει τη διαπραγμάτευση από την Ουκρανία στο σύνολο της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Το Κρεμλίνο επιδιώκει εδώ και χρόνια να αποκτήσει μεγαλύτερη επιρροή στους κανόνες που διέπουν τη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η ανάπτυξη συμμαχικών δυνάμεων, η μελλοντική ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και οι περιορισμοί που θα μπορούσαν να επιβληθούν στις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Η συζήτηση επαναφέρει στοιχεία των ρωσικών προτάσεων του Δεκεμβρίου 2021, όταν η Μόσχα ζητούσε δεσμευτικές εγγυήσεις για τη μη περαιτέρω διεύρυνση του ΝΑΤΟ και αλλαγές στη στρατιωτική παρουσία της Συμμαχίας.

Η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt εκτιμά ότι οι ρωσικές απαιτήσεις υπερβαίνουν κατά πολύ το εδαφικό ζήτημα.

Σύμφωνα με την ανάλυσή της, ο Πούτιν επιδιώκει όχι μόνο τον πλήρη έλεγχο του Ντονμπάς, αλλά και τη δυνατότητα να επηρεάζει τις στρατηγικές επιλογές της Ουκρανίας και την παρουσία του ΝΑΤΟ στην ανατολική πτέρυγα.

Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι μια τέτοια διευθέτηση θα δημιουργούσε σοβαρό πρόβλημα για την ασφάλεια των ευρωπαϊκών κρατών.

Ο Μεντίνσκι μιλά για «άρρωστο οργανισμό»

Ο επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας επέλεξε χαρακτηριστική γλώσσα για να περιγράψει την κατάσταση της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Ο Βλαντίμιρ Μεντίνσκι δήλωσε ότι στις συνομιλίες υπήρξε κατανόηση σε ορισμένα ζητήματα, αλλά όχι σε άλλα.

Στη συνέχεια παρουσίασε την ευρωπαϊκή ασφάλεια ως ένα σύστημα με βαθύτερα προβλήματα.

«Ολόκληρος ο οργανισμός είναι ουσιαστικά άρρωστος», ανέφερε.

Χρησιμοποιώντας μια ακόμη πιο χαρακτηριστική μεταφορά, πρόσθεσε ότι στην Ουκρανία «ένα απόστημα απλώς έσπασε» και ότι «ένα τσιρότο δεν μπορεί να το διορθώσει».

Οι δηλώσεις αυτές εντάσσονται στη ρωσική επιχειρηματολογία ότι ο πόλεμος συνδέεται με συνολικές ανισορροπίες στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Η Ουκρανία και οι δυτικοί εταίροι της απορρίπτουν την ερμηνεία που παρουσιάζει τη ρωσική εισβολή ως αναπόφευκτη αντίδραση στην πολιτική του ΝΑΤΟ.

Η Ευρώπη παρούσα στο Άμπου Ντάμπι, αλλά έξω από την τριμερή

Η παρουσία Ευρωπαίων εκπροσώπων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποτέλεσε ξεχωριστό πεδίο διπλωματικής αντιπαράθεσης.

Αξιωματούχοι από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ συμμετείχαν σε συντονιστικές συναντήσεις με την ουκρανική και την αμερικανική πλευρά.

Δεν συμμετείχαν, ωστόσο, στις απευθείας τριμερείς συνομιλίες με τη Ρωσία.

Ο Βλαντίμιρ Μεντίνσκι δεν έκρυψε την επιφυλακτικότητα της Μόσχας απέναντι στην ευρωπαϊκή παρουσία.

«Δεν επικοινωνήσαμε μαζί τους. Δεν καταλαβαίνουμε πραγματικά με ποια ιδιότητα βρίσκονται εδώ», δήλωσε.

Η τοποθέτηση αυτή αποκαλύπτει ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της διαδικασίας.

Η Ρωσία επιδιώκει να συζητήσει την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας, αλλά ταυτόχρονα αμφισβητεί τον ρόλο των ευρωπαϊκών κρατών στη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση.

Από την πλευρά της, η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει ότι οποιαδήποτε συνολική συμφωνία για την ευρωπαϊκή ασφάλεια θα απαιτούσε τελικά συμμετοχή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και του ΝΑΤΟ.

Η κοινή ευρωπαϊκή θέση: Κυριαρχία, εδαφική ακεραιότητα και ισχυρό ΝΑΤΟ

Στις 10 Νοεμβρίου, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δημοσιοποίησαν κοινή δήλωση για τις συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Άμπου Ντάμπι.

Στο κείμενο υπογραμμίζεται ότι οποιαδήποτε μελλοντική διευθέτηση πρέπει να σέβεται την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και το δικαίωμα ανεξάρτητης λήψης αποφάσεων της Ουκρανίας.

Παράλληλα, τονίζεται η ανάγκη αξιόπιστων εγγυήσεων ασφαλείας.

Οι συμμετέχοντες επαναβεβαίωσαν ότι ένα ισχυρό ΝΑΤΟ θα παραμείνει κεντρικός πυλώνας της ευρωατλαντικής συλλογικής άμυνας.

Η συγκεκριμένη διατύπωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία απέναντι στις ρωσικές απαιτήσεις για αλλαγές στη στρατιωτική ισορροπία στην Ανατολική Ευρώπη.

Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, το ζητούμενο δεν είναι μόνο ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά και η αποτροπή μιας συμφωνίας που θα αποδυνάμωνε τη συλλογική ασφάλεια της ηπείρου.

Handelsblatt: Ο Πούτιν δεν έχει εγκαταλείψει τους στόχους του

Η γερμανική Handelsblatt αντιμετωπίζει με έντονο σκεπτικισμό τις αισιόδοξες δηλώσεις που συνοδεύουν τις διαπραγματεύσεις.

Η εφημερίδα επισημαίνει ότι, ενώ οι συμμετέχοντες δηλώνουν πως επιδιώκουν σύντομη ειρήνευση, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται και οι θέσεις των δύο πλευρών παραμένουν απομακρυσμένες.

Σύμφωνα με την ανάλυσή της, η Ρωσία δεν έχει εγκαταλείψει την επιδίωξη πλήρους ελέγχου του Ντονμπάς.

Παράλληλα, επιχειρεί να συνδέσει τη διευθέτηση του ουκρανικού ζητήματος με ευρύτερες παραχωρήσεις από τη Δύση.

Η Handelsblatt θεωρεί ότι οι Αμερικανοί διαπραγματευτές και οι Ευρωπαίοι εταίροι τους πρέπει να καθορίσουν σαφή όρια σε όσα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συμφωνίας.

RND: Ο κίνδυνος μιας Ουκρανίας χωρίς πραγματική κυριαρχία

Το γερμανικό δημοσιογραφικό δίκτυο RND επικεντρώνεται στις επιπτώσεις που θα είχε μια συμφωνία περιορισμού της ουκρανικής στρατιωτικής κυριαρχίας.

Η ανάλυσή του συνδέει τις διαπραγματεύσεις με τις ευρωπαϊκές προετοιμασίες για παροχή εγγυήσεων ασφαλείας μετά τον πόλεμο.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο Συνασπισμός των Προθύμων, ο οποίος εξετάζει τρόπους υποστήριξης της Ουκρανίας σε περίπτωση ειρηνευτικής συμφωνίας.

Η Μόσχα έχει προειδοποιήσει ότι θα μπορούσε να θεωρήσει ξένες στρατιωτικές δυνάμεις που αναπτύσσονται στην Ουκρανία νόμιμους στρατιωτικούς στόχους.

Το RND επισημαίνει ότι η αποδοχή τέτοιων περιορισμών θα μπορούσε να στερήσει από την Ουκρανία τη δυνατότητα να αποφασίζει ανεξάρτητα για την άμυνά της.

Το ζήτημα, επομένως, δεν αφορά μόνο την έκταση του ουκρανικού εδάφους που θα παραμείνει υπό τον έλεγχο του Κιέβου.

Αφορά και το εάν η χώρα θα έχει τη δυνατότητα να επιλέγει ελεύθερα τις στρατηγικές της συνεργασίες.

Der Standard: Η Μόσχα επιδιώκει αλλαγή των ισορροπιών στην Ευρώπη

Ανάλογη ανησυχία διατυπώνει η αυστριακή Der Standard.

Η εφημερίδα εκτιμά ότι οι ρωσικές επιδιώξεις περιλαμβάνουν την αναγνώριση των κατεχόμενων ουκρανικών εδαφών ως ρωσικών και τον περιορισμό της παρουσίας του ΝΑΤΟ σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Η ανάλυση υποστηρίζει ότι οι προτάσεις για μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας ενδέχεται να ενισχύσουν τη διαπραγματευτική θέση της Μόσχας, εάν δεν συνοδευτούν από σαφείς εγγυήσεις για την κυριαρχία των ευρωπαϊκών κρατών.

Η κεντρική ανησυχία αφορά την πιθανότητα να διαμορφωθεί ένα νέο πλαίσιο ασφάλειας που θα αναγνωρίζει στη Ρωσία ιδιαίτερο δικαίωμα επιρροής στις επιλογές των γειτονικών της χωρών.

Αυτό ακριβώς το ενδεχόμενο απορρίπτουν οι κυβερνήσεις της Ανατολικής Ευρώπης και τα κράτη της Βαλτικής.

Ο χειμώνας, οι ρωσικές επιθέσεις και η πίεση στο Κίεβο

Η διπλωματική κινητικότητα δεν έχει αναστείλει τις πολεμικές επιχειρήσεις.

Η Ρωσία συνεχίζει να πραγματοποιεί επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενώ η Ουκρανία απαντά με δικές της επιχειρήσεις κατά ρωσικών στόχων.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση των ουκρανικών ενεργειακών υποδομών ενόψει του χειμώνα.

Οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις σε εγκαταστάσεις παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας επιβαρύνουν το ουκρανικό σύστημα και αυξάνουν τις ανάγκες για αεράμυνα.

Η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί επίσης αντικείμενο των ουκρανικών προτάσεων για αποκλιμάκωση.

Το Κίεβο έχει ζητήσει ειδική κατάπαυση επιθέσεων κατά ενεργειακών υποδομών και μέτρα για τη βελτίωση της ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα.

Σύμφωνα με ουκρανικές πηγές, η ρωσική αντιπροσωπεία δεν επέδειξε διάθεση ουσιαστικής συζήτησης για τα συγκεκριμένα θέματα κατά τη δεύτερη ημέρα των συνομιλιών.

Οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.

Το αμερικανικό σχέδιο και ο φόβος μιας συμφωνίας πάνω από την Ευρώπη

Η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρεί να διευρύνει το πλαίσιο των συνομιλιών, συνδέοντας τον τερματισμό του πολέμου με νέους μηχανισμούς ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Σύμφωνα με τη Washington Post, στις συζητήσεις έχει τεθεί ως πιθανό πρότυπο το παλαιό Συμβούλιο ΝΑΤΟ–Ρωσίας, το οποίο θα μπορούσε να προσφέρει ένα πλαίσιο διαλόγου για τη στρατηγική σταθερότητα.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση προκαλεί επιφυλάξεις σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Ένας μηχανισμός διαλόγου με τη Μόσχα θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου στρατιωτικής κλιμάκωσης.

Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά του θα εξαρτηθεί από το εάν θα διατηρείται η ανεξαρτησία των κρατών και η δυνατότητα των μελών του ΝΑΤΟ να λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς ρωσικό δικαίωμα αρνησικυρίας.

Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο για την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής, οι οποίες αντιμετωπίζουν τη ρωσική στρατιωτική απειλή ως άμεση πρόκληση για την εθνική τους ασφάλεια.

Το επόμενο τεστ: Μόσχα, Δουβλίνο και η πραγματική διάθεση συμβιβασμού

Οι επαφές των Κούσνερ και Γουίτκοφ με τον Πούτιν και στη συνέχεια με τον Ζελένσκι αποτελούν την επόμενη φάση της αμερικανικής διπλωματικής πρωτοβουλίας.

Η Ουάσιγκτον αναζητεί σημεία σύγκλισης, όμως η διαφορά ανάμεσα στις θέσεις της Ρωσίας και της Ουκρανίας παραμένει βαθιά.

Η συμφωνία για την ανταλλαγή αιχμαλώτων δείχνει ότι είναι εφικτές περιορισμένες ανθρωπιστικές συνεννοήσεις.

Δεν αποδεικνύει, ωστόσο, ότι έχει διαμορφωθεί κοινή βάση για εδαφική διευθέτηση ή κατάπαυση του πυρός.

Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι εάν η Ρωσία θα αποδεχθεί μια συμφωνία που διασφαλίζει την ανεξαρτησία και την αμυντική ικανότητα της Ουκρανίας ή εάν θα επιμείνει σε ευρύτερες στρατηγικές απαιτήσεις.

Αντίστοιχα, η αμερικανική πλευρά θα πρέπει να αποσαφηνίσει πώς μπορεί να εντάξει την Ευρώπη σε μια διαδικασία που αφορά άμεσα τη δική της ασφάλεια.

Η μεγάλη γεωπολιτική εξίσωση

Η διαπραγμάτευση για την Ουκρανία έχει πλέον δύο αλληλένδετα επίπεδα.

Το πρώτο αφορά τον τερματισμό των εχθροπραξιών, την τύχη των κατεχόμενων εδαφών και την προστασία της ουκρανικής κυριαρχίας.

Το δεύτερο αφορά την ισορροπία ασφαλείας στην ευρωπαϊκή ήπειρο, τον ρόλο του ΝΑΤΟ και τη μελλοντική σχέση της Δύσης με τη Ρωσία.

Η Μόσχα επιδιώκει να συνδέσει τα δύο ζητήματα, ενώ η Ουκρανία και οι ευρωπαϊκοί της εταίροι επιμένουν ότι μια ειρηνευτική συμφωνία δεν μπορεί να περιορίσει το δικαίωμα των κρατών να αποφασίζουν για την ασφάλειά τους.

Το Άμπου Ντάμπι επανεκκίνησε έναν δύσκολο διπλωματικό διάλογο, χωρίς να επιλύσει τις βασικές διαφορές.

Οι συναντήσεις στη Μόσχα και στο Δουβλίνο θα δείξουν εάν υπάρχει περιθώριο ουσιαστικής προσέγγισης.

Προς το παρόν, η εικόνα παραμένει αντιφατική: οι διπλωμάτες συζητούν για την ειρήνη, ενώ οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται.

Και πίσω από τη συζήτηση για το Ντονμπάς διαμορφώνεται ένα ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα: ποιος θα καθορίζει τους κανόνες ασφαλείας της Ευρώπης μετά τον πόλεμο;

Πηγή: pagenews.gr