Το Πακιστάν ποντάρει στον Τραμπ: Η κάλπη της 3ης Νοεμβρίου δοκιμάζει τη «χρυσή σχέση»

Ο Μουνίρ απέκτησε πρόσβαση στον Λευκό Οίκο και ρόλο στη μεσολάβηση με το Ιράν – Το ερώτημα είναι πόσο αντέχει η προσέγγιση πέρα από τις προσωπικές σχέσεις και τι μπορεί πραγματικά να αλλάξει ένα διαφορετικό Κογκρέσο.

«Ο αγαπημένος μου στρατάρχης».

Ο χαρακτηρισμός του Ντόναλντ Τραμπ για τον Ασίμ Μουνίρ, επικεφαλής του πακιστανικού στρατού, αποτυπώνει την προσωπική διάσταση μιας σχέσης που απέκτησε ιδιαίτερο βάρος μέσα από τις προσπάθειες διαμεσολάβησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.

Η προνομιακή πρόσβαση, όμως, δημιουργεί και ένα απαιτητικό στοίχημα: να μετατραπεί η πολιτική εύνοια σε συνεργασία που θα αντέχει στις αλλαγές συσχετισμών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου πλησιάζουν και το Ισλαμαμπάντ χρειάζεται να διατηρήσει την πρόσβασή του στον Λευκό Οίκο, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα σχέσεις με τα υπόλοιπα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων.

Στο Al Jazeera, ο αναλυτής Καμάρ Τσίμα θέτει το ερώτημα: «Πώς μπορεί το Πακιστάν να παραμείνει σημαντικό;»

Το πραγματικό πλεονέκτημα: Πρόσβαση και στις δύο πλευρές

Η χρησιμότητα του Πακιστάν φαίνεται στη δυνατότητά του να συνομιλεί με την αμερικανική ηγεσία και να διατηρεί ενεργή επικοινωνία με το Ιράν.

Η πιο πρόσφατη απόδειξη ήρθε στις 26 Οκτωβρίου, όταν ο Μουνίρ συμμετείχε στην τετραμερή συνάντηση της Τεχεράνης μαζί με τον Σαουδάραβα υπουργό Άμυνας Χάλιντ μπιν Σαλμάν, τον επικεφαλής των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών Ιμπραήμ Καλίν και την ιρανική πλευρά.

Η κοινή ανακοίνωση ανέφερε ότι οι συμμετέχοντες συμφώνησαν να συνεχίσουν τον διάλογο για την ενίσχυση της συνεργασίας, περιλαμβανομένης της περιφερειακής ειρήνης και ασφάλειας. Δεν ανακοινώθηκε συνολική διευθέτηση της σύγκρουσης.

Ο Σαουδάραβας αξιωματούχος Ράιντ Κρίμλι συνέδεσε την πρωτοβουλία με τη στήριξη των μεσολαβητικών προσπαθειών του Πακιστάν και του Κατάρ, σύμφωνα με το Anadolu.

Η γεωπολιτική ανάγνωση είναι σαφής: όσο η Ουάσιγκτον χρειάζεται αξιόπιστους διαύλους προς την Τεχεράνη, το Ισλαμαμπάντ διαθέτει ένα συγκεκριμένο διαπραγματευτικό πλεονέκτημα.

Η πρόσβαση εξασφαλίζει θέση στο τραπέζι. Η επιτυχία της μεσολάβησης κρίνεται από το αν οι συνομιλητές προχωρούν σε συμφωνίες και τις εφαρμόζουν.

Το προσωπικό κεφάλαιο του Μουνίρ

Η σχέση Τραμπ–Μουνίρ ενισχύει τη διεθνή προβολή του Πακιστανού στρατιωτικού ηγέτη.

Σε προηγούμενη δημόσια αναφορά του για τις συνομιλίες με το Ιράν, ο Αμερικανός πρόεδρος τον είχε χαρακτηρίσει «φανταστικό», συνδέοντας την εκτίμησή του με την προοπτική νέων επαφών στο Πακιστάν.

Η προσωπική εμπιστοσύνη μπορεί να επιταχύνει μια επικοινωνία ή να ξεμπλοκάρει μια συνάντηση. Για να αποκτήσει διάρκεια, χρειάζεται να υποστηρίζεται από θεσμούς, υπηρεσίες και κοινά συμφέροντα.

Αυτό αποτελεί το κρίσιμο τεστ για το Ισλαμαμπάντ: να διατηρήσει τη σημερινή του χρησιμότητα ακόμη και όταν αλλάζουν οι αμερικανικές προτεραιότητες ή η εσωτερική πολιτική πίεση στον πρόεδρο.

Υπάρχει οικονομικό αντίκρισμα;

Η οικονομική διάσταση προσφέρει συγκεκριμένα στοιχεία προς αξιολόγηση.

Στον πίνακα αναπροσαρμογής των ανταποδοτικών δασμών που δημοσίευσε ο Λευκός Οίκος τον Ιούλιο του 2025, ο συντελεστής για το Πακιστάν ορίστηκε στο 19%. Πρόκειται για τον συντελεστή του συγκεκριμένου μέτρου, όχι για ενιαία περιγραφή κάθε επιβάρυνσης όλων των προϊόντων.

Παράλληλα, οι πακιστανικές αρχές επιδιώκουν να διευρύνουν τη συνεργασία σε τεχνολογία και υπηρεσίες. Η επίσημη ενημέρωση για το Pak–US Tech Connect 2026 περιγράφει επαφές στη Silicon Valley και εκδηλώσεις σε αμερικανικές πόλεις για επενδύσεις, καινοτομία και ψηφιακές επιχειρήσεις.

Στις 22 Οκτωβρίου, ανακοινώθηκε επίσης επιστολή προθέσεων για τη δημιουργία μηχανισμού συνεργασίας στις υπηρεσίες Υγείας, στην κατάρτιση και στην απασχόληση νέων.

Αυτές οι κινήσεις δείχνουν προσπάθεια οικονομικής διεύρυνσης. Η τελική τους αξία θα φανεί στην υλοποίηση: στις επενδύσεις που ολοκληρώνονται, στις συμβάσεις που εκτελούνται και στις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται.

Το εκλογικό καμπανάκι για τον Τραμπ

Η αμερικανική κάλπη διεξάγεται σε περιβάλλον σημαντικής προεδρικής φθοράς.

Έρευνα του Pew Research Center, που πραγματοποιήθηκε από 28 Σεπτεμβρίου έως 4 Οκτωβρίου 2026 σε 5.062 ενηλίκους, κατέγραψε αποδοχή του Τραμπ στο 30%.

Μεταξύ των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, το 44% αντιμετώπιζε την ψήφο του ως ψήφο εναντίον του προέδρου, έναντι 19% που την έβλεπε ως ψήφο υπέρ του. Η οικονομία παρέμενε κορυφαίο εκλογικό ζήτημα.

Τα στοιχεία αυτά περιγράφουν τη συγκεκριμένη μέτρηση. Δεν αποτελούν πρόβλεψη της κατανομής των εδρών.

Για το Πακιστάν, η σημασία τους βρίσκεται στο ενδεχόμενο ο πρόεδρος να αντιμετωπίσει ισχυρότερο κοινοβουλευτικό έλεγχο και δυσκολότερες διαπραγματεύσεις για τη χρηματοδότηση και τη νομοθετική υποστήριξη των επιλογών του.

Τι μπορεί να αλλάξει ένα διαφορετικό Κογκρέσο

Οι ενδιάμεσες εκλογές δεν αλλάζουν τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Μπορούν, όμως, να μεταβάλουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο ασκεί πολιτική.

Το Κογκρέσο διαθέτει αρμοδιότητες στη χρηματοδότηση, στη νομοθεσία και στον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Η πρακτική επιρροή μιας νέας πλειοψηφίας θα εξαρτηθεί από τα θέματα στα οποία θα επιλέξει να παρέμβει και από τις συμμαχίες που θα διαμορφωθούν.

Οι νέες κοινοβουλευτικές θητείες αρχίζουν στις 3 Ιανουαρίου 2027. Επομένως, ακόμη και μια σημαντική εκλογική μεταβολή δεν μεταφράζεται σε άμεση αντικατάσταση των συσχετισμών την επομένη της ψηφοφορίας.

Δεν υπάρχει, επίσης, ασφαλής βάση για το συμπέρασμα ότι μια δημοκρατική επιτυχία θα ανέτρεπε αυτομάτως κάθε πτυχή της σχέσης με το Πακιστάν. Οι συνεργασίες που εξυπηρετούν συγκεκριμένες αμερικανικές ανάγκες μπορεί να συνεχιστούν, ακόμη και μέσα σε σκληρότερη πολιτική αντιπαράθεση.

Η δοκιμασία της επόμενης ημέρας

Το Ισλαμαμπάντ έχει λόγο να επενδύει στη σχέση με τον Τραμπ. Έχει εξίσου ισχυρό λόγο να επιδιώκει συνεργασία με μεγαλύτερο θεσμικό βάθος.

Η περιφερειακή του παρουσία, οι δίαυλοι προς το Ιράν και οι οικονομικές επαφές αποτελούν διαφορετικά εργαλεία. Η αντοχή της προσέγγισης θα εξαρτηθεί από το αν αυτά παράγουν αποτελέσματα που αναγνωρίζονται πέρα από έναν στενό κύκλο προσώπων.

Η 3η Νοεμβρίου θα δοκιμάσει το πολιτικό περιβάλλον της σχέσης. Το μακροπρόθεσμο στοίχημα για το Πακιστάν είναι να παραμείνει χρήσιμος εταίρος της Ουάσιγκτον ακόμη και όταν η προσωπική εύνοια δεν αρκεί.

Πηγή: pagenews.gr