«Μπλόκο» στη φον ντερ Λάιεν για τον Καναδά: Η Γερμανία είπε «όχι» – Και η Ελλάδα στις ενστάσεις
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 15 '
Πηγή Φωτογραφίας: Πηγή: ABC News / Associated Press, 16 Σεπτεμβρίου 2026.//Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έφτασε στο Μόντρεαλ για τη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ–Καναδά με μια φιλόδοξη πρόταση: να αποκτήσει η Οτάβα το καθεστώς του πρώτου «συνδεδεμένου μέλους» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μια φαινομενικά τεχνική διαφωνία για δύο λέξεις εξελίσσεται σε πολιτικό ζήτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες επιχειρούν να οικοδομήσουν μια νέα στρατηγική σχέση με τον Καναδά.
Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έφτασε στο Μόντρεαλ για τη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ–Καναδά με μια φιλόδοξη πρόταση: να αποκτήσει η Οτάβα το καθεστώς του πρώτου «συνδεδεμένου μέλους» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όμως η ιδέα προσέκρουσε στις αντιρρήσεις ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.
Η Γερμανία πρωτοστάτησε στην προσπάθεια αφαίρεσης του όρου από την κοινή δήλωση της Συνόδου, με τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελλάδα να συγκαταλέγονται στις χώρες που εξέφρασαν επιφυλάξεις κατά τη διαπραγμάτευση.
Το αποτέλεσμα ήταν μια σημαντική αλλαγή στη διατύπωση του κειμένου: αντί για «συνδεδεμένη ιδιότητα μέλους», οι δύο πλευρές συμφώνησαν να αναφέρονται σε μια «ολοένα στενότερη σύνδεση» μεταξύ ΕΕ και Καναδά.
Η διαφορά μπορεί να μοιάζει γλωσσική.
Στην πραγματικότητα, όμως, αγγίζει ένα από τα πιο σύνθετα ερωτήματα της ευρωπαϊκής πολιτικής: ποιος αποφασίζει ποια κράτη μπορούν να αποκτήσουν ειδική σχέση με την Ένωση και ποια δικαιώματα συνεπάγεται αυτή η σχέση;
Η πρόταση που προκάλεσε αντιδράσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν παρουσίασε την ιδέα τον Σεπτέμβριο του 2026, κατά την ομιλία της για την Κατάσταση της Ένωσης.
Στόχος της ήταν η δημιουργία ενός νέου μοντέλου συνεργασίας με χώρες που μοιράζονται κοινές πολιτικές και οικονομικές προτεραιότητες με την ΕΕ, χωρίς να επιδιώκουν πλήρη ένταξη.
Ο Καναδάς θα αποτελούσε την πρώτη εφαρμογή αυτού του μοντέλου.
Η πρόταση εντασσόταν στο ευρύτερο σχέδιο για μια «Συμμαχία για το Μέλλον», με συνεργασία στην άμυνα, στις κρίσιμες πρώτες ύλες, στην τεχνολογία, στην ενέργεια και στην οικονομική ασφάλεια.
Ωστόσο, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ του POLITICO και άλλων ευρωπαϊκών μέσων, αρκετές κυβερνήσεις θεώρησαν ότι η πρόεδρος της Επιτροπής προχώρησε στην παρουσίαση της ιδέας χωρίς επαρκή προηγούμενη διαβούλευση.
Το ζήτημα τέθηκε με ιδιαίτερη ένταση κατά τις διαπραγματεύσεις για την κοινή δήλωση της Συνόδου της 29ης και 30ής Οκτωβρίου στο Μόντρεαλ.
Η αρχική διατύπωση δεν συγκέντρωσε την απαραίτητη συναίνεση.
Το γερμανικό «όχι» και ο ρόλος του Φρίντριχ Μερτς
Η Γερμανία αποτέλεσε τον βασικό πόλο αντίδρασης.
Η κυβέρνηση του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει πρώτα να καθορίσει το περιεχόμενο μιας νέας σχέσης με τον Καναδά και στη συνέχεια να αποφασίσει πώς θα την ονομάσει.
Η γερμανική επιφύλαξη συνδέεται με το γεγονός ότι η έννοια του «συνδεδεμένου μέλους» δεν αποτελεί υφιστάμενη, αυτοτελή κατηγορία ένταξης στις ευρωπαϊκές Συνθήκες.
Μια τέτοια διατύπωση θα μπορούσε να δημιουργήσει ερωτήματα σχετικά με τα δικαιώματα συμμετοχής σε ευρωπαϊκά προγράμματα, τις υποχρεώσεις των δύο πλευρών και τη σχέση του νέου καθεστώτος με άλλες μορφές ευρωπαϊκής σύνδεσης.
Το Βερολίνο δεν αντιτίθεται στην εμβάθυνση των σχέσεων με τον Καναδά.
Αντιτίθεται, όμως, στη δημιουργία μιας νέας πολιτικής ονομασίας προτού αποσαφηνιστούν οι θεσμικές και νομικές συνέπειές της.
Η διαφοροποίηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία: το γερμανικό «όχι» αφορά τον προτεινόμενο τίτλο και τη διαδικασία, όχι την ίδια τη στρατηγική συνεργασία με την Οτάβα.
Η Ελλάδα ανάμεσα στις χώρες που εξέφρασαν ενστάσεις
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συμμετοχή της Ελλάδας στις χώρες που έθεσαν ζητήματα επί της αρχικής διατύπωσης.
Σύμφωνα με το Euronews, κατά τη διαδικασία έγκρισης του σχεδίου κοινής δήλωσης, ενστάσεις διατύπωσαν η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Ελλάδα.
Η παρουσία της Αθήνας στη συγκεκριμένη ομάδα αναδεικνύει την ευρύτερη σημασία της θεσμικής συζήτησης.
Η δημιουργία νέων κατηγοριών σύνδεσης με την ΕΕ μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο η Ένωση οργανώνει τις σχέσεις της με τρίτες χώρες.
Για κράτη-μέλη που δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο και στις διαδικασίες διεύρυνσης, η ακριβής ορολογία έχει σημασία.
Ωστόσο, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί επαρκή στοιχεία που να επιτρέπουν την απόδοση συγκεκριμένων κινήτρων στην ελληνική κυβέρνηση.
Επομένως, η ελληνική ένσταση δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αντίθεση στην προσέγγιση ΕΕ–Καναδά ή ως διαφωνία με την ίδια τη φον ντερ Λάιεν σε όλα τα επίπεδα.
Η φον ντερ Λάιεν επιμένει: «Να φέρουμε τον Καναδά πιο κοντά από ποτέ»
Παρά την αφαίρεση του όρου από το συμφωνημένο κείμενο, η πρόεδρος της Κομισιόν δεν εγκατέλειψε δημοσίως την πολιτική της φιλοδοξία.
Φτάνοντας στο Μόντρεαλ, επανέλαβε την επιθυμία της για μια πρωτοφανή σχέση ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Καναδά.
«Έχουμε μια νέα φιλοδοξία: να φέρουμε τον Καναδά πιο κοντά μας από ποτέ, ως συνδεδεμένο μέλος της ΕΕ», ανέφερε σε δημόσια ανάρτησή της.
Και πρόσθεσε ότι οι δύο πλευρές επιθυμούν να προχωρήσουν την ιδιαίτερη εταιρική σχέση τους ακόμη περισσότερο.
Η τοποθέτηση ήρθε σε αντίθεση με τη διατύπωση που είχαν αποδεχθεί οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών.
Αυτή η απόκλιση αποτυπώνει τη θεσμική ένταση ανάμεσα στην πολιτική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και στην αρμοδιότητα των κυβερνήσεων να καθορίζουν το εύρος νέων διεθνών δεσμεύσεων.
Η φον ντερ Λάιεν επιδιώκει να παρουσιάσει την Ευρώπη ως γεωπολιτικό κέντρο μιας ευρύτερης συμμαχίας.
Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ζητούν μεγαλύτερη σαφήνεια ως προς τους όρους της συνεργασίας.
Η απάντηση της Κομισιόν: «Υπάρχει κοινή προσέγγιση»
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπάθησε να περιορίσει την πολιτική σημασία της διαφωνίας.
Η επικεφαλής εκπρόσωπός της, Πάουλα Πίνιο, αναγνώρισε ότι θα ήταν προτιμότερο να υπήρχε εξαρχής ενότητα γύρω από τη διατύπωση.
«Θα ήταν πολύ καλύτερο να υπήρχε ενότητα μεταξύ των κρατών-μελών σχετικά με την αρχική διατύπωση», δήλωσε.
Ωστόσο, υποστήριξε ότι η ουσία της συνεργασίας παραμένει αμετάβλητη.
«Έχουμε μια ισχυρή βάση που έχει συμφωνηθεί. Και επεξεργαζόμαστε τις λεπτομέρειες. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έχουμε κοινή προσέγγιση ως προς τον στόχο που θέλουμε να επιδιώξουμε».
Η δήλωση επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από τη θεσμική ονομασία στο πρακτικό περιεχόμενο της νέας σχέσης.
Και πράγματι, η Σύνοδος του Μόντρεαλ έχει ευρύτερη ατζέντα από τη διαφωνία για το καθεστώς σύνδεσης.
Ο Μαρκ Κάρνεϊ δεν επιμένει στον τίτλο – Θέλει «Συμμαχία για το Μέλλον»
Στο παρασκήνιο της διαπραγμάτευσης, ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ ακολούθησε διαφορετική προσέγγιση.
Αντί να επιμείνει στην ονομασία «συνδεδεμένο μέλος», προτίμησε την έννοια της «Συμμαχίας για το Μέλλον».
Ερωτηθείς για τη νέα ιδιότητα μέλους, ο Κάρνεϊ παρέπεμψε στην ευρωπαϊκή πλευρά.
«Η πρόεδρος χρησιμοποίησε και τους δύο όρους. Η ακριβής ονομασία είναι ζήτημα της Ευρώπης», δήλωσε.
Η απάντηση έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Ο Καναδάς δεν ζητά να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε να αποκτήσει θεσμικά δικαιώματα αντίστοιχα με εκείνα των 27 κρατών-μελών.
Η κυβέρνηση Κάρνεϊ ενδιαφέρεται πρωτίστως για πρόσβαση σε αγορές, τεχνολογικές υποδομές, αμυντική συνεργασία και διαφοροποίηση των εμπορικών της σχέσεων.
Η πολιτική φιλοσοφία του Καναδού πρωθυπουργού βασίζεται στην ενίσχυση της συνεργασίας ανάμεσα σε χώρες που επιδιώκουν να διατηρήσουν μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία σε ένα ολοένα πιο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον.
Ποιοι βρίσκονται στο επίκεντρο της Συνόδου του Μόντρεαλ
Η δεύτερη ανάλυση του POLITICO, για τα πρόσωπα της Συνόδου ΕΕ–Καναδά, αναδεικνύει τη σημασία των πολιτικών και θεσμικών ρόλων.
Στο επίκεντρο βρίσκονται τέσσερις βασικοί παράγοντες.
Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: Ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προωθεί τη νέα στρατηγική αρχιτεκτονική των σχέσεων ΕΕ–Καναδά, με έμφαση στην οικονομία, στην τεχνολογία και στις βιομηχανικές αλυσίδες.
Αντόνιο Κόστα: Ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, εκπροσωπεί την ΕΕ μαζί με τη φον ντερ Λάιεν και έχει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση πολιτικών συμφωνιών που απαιτούν τη συναίνεση των κρατών-μελών.
Μαρκ Κάρνεϊ: Ως πρωθυπουργός του Καναδά, επιδιώκει να ενισχύσει τις οικονομικές και γεωπολιτικές επιλογές της χώρας του πέρα από την παραδοσιακή εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κάγια Κάλας: Ως ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική και την ασφάλεια, συνδέεται με τις συζητήσεις για την Ουκρανία, την άμυνα και τη διεθνή ασφάλεια.
Πίσω από αυτούς τους θεσμικούς πρωταγωνιστές βρίσκονται οι κυβερνήσεις των 27 κρατών-μελών, οι οποίες διατηρούν καθοριστικό λόγο σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και νέων μορφών ευρωπαϊκής σύνδεσης.
Η ουκρανική διάσταση: Γιατί η λέξη «μέλος» προκαλεί προβληματισμό
Η συζήτηση για τον Καναδά συνδέεται και με την ευρωπαϊκή προοπτική της Ουκρανίας.
Η Ουκρανία επιδιώκει πλήρη ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μια διαδικασία που περιλαμβάνει συγκεκριμένα θεσμικά, πολιτικά και οικονομικά κριτήρια.
Η δημιουργία ενός νέου καθεστώτος «συνδεδεμένου μέλους» θα μπορούσε να προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με τη σχέση του με την πλήρη ένταξη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι ο Φρίντριχ Μερτς είχε προτείνει στο παρελθόν μια μορφή ειδικής σύνδεσης για την Ουκρανία, ως πιθανό μεταβατικό πλαίσιο συνεργασίας.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε απορρίψει την ιδέα, επιμένοντας στον στόχο της πλήρους ένταξης.
Η γερμανική κυβέρνηση δεν αποδέχεται ότι η παλαιότερη αυτή διαφωνία αποτελεί τον λόγο των σημερινών ενστάσεών της για τον Καναδά.
Ωστόσο, η υπόθεση δείχνει πόσο ευαίσθητη μπορεί να γίνει η χρήση νέων θεσμικών όρων όταν η ΕΕ βρίσκεται ήδη σε διαδικασία διεύρυνσης.
Η σκιά του Τραμπ: Γιατί ο Καναδάς στρέφεται περισσότερο στην Ευρώπη
Η προσέγγιση ΕΕ–Καναδά δεν εξελίσσεται σε γεωπολιτικό κενό.
Οι εμπορικές εντάσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η πολιτική της κυβέρνησης Ντόναλντ Τραμπ έχουν ενισχύσει την ανάγκη της Οτάβας να διαφοροποιήσει τις διεθνείς οικονομικές της σχέσεις.
Το 2025, οι ΗΠΑ απορρόφησαν περίπου το 71,7% των καναδικών εξαγωγών αγαθών.
Η εξάρτηση αυτή καθιστά την καναδική οικονομία ιδιαίτερα ευάλωτη στις αλλαγές της αμερικανικής εμπορικής πολιτικής.
Ο Κάρνεϊ έχει θέσει ως στόχο τον διπλασιασμό των εξαγωγών προς αγορές εκτός Ηνωμένων Πολιτειών μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί σημαντικό εταίρο για την υλοποίηση αυτής της στρατηγικής.
Για τις Βρυξέλλες, η εμβάθυνση της συνεργασίας με τον Καναδά προσφέρει επίσης δυνατότητες διαφοροποίησης των προμηθειών, ενίσχυσης της οικονομικής ασφάλειας και ανάπτυξης νέων στρατηγικών συνεργασιών.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι δύο πλευρές επιδιώκουν τη ρήξη με την Ουάσιγκτον.
Σημαίνει ότι προσπαθούν να περιορίσουν την εξάρτησή τους από μία μόνο οικονομική ή γεωπολιτική κατεύθυνση.
Άμυνα: Ο Καναδάς στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE των 150 δισ. ευρώ
Ένα από τα σημαντικότερα πεδία συνεργασίας αφορά την άμυνα.
Ο Καναδάς είναι η μοναδική μη ευρωπαϊκή χώρα που συμμετέχει στο ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο SAFE, ύψους 150 δισ. ευρώ.
Το πρόγραμμα αποσκοπεί στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής παραγωγής μέσω κοινών προμηθειών και επενδύσεων.
Η συμμετοχή καναδικών επιχειρήσεων δημιουργεί δυνατότητες συνεργασίας σε τομείς όπως ο στρατιωτικός εξοπλισμός, η τεχνολογία και οι βιομηχανικές αλυσίδες εφοδιασμού.
Η ΕΕ και ο Καναδάς είχαν ήδη υπογράψει συμφωνία εταιρικής σχέσης για την ασφάλεια και την άμυνα τον Ιούνιο του 2025.
Η νέα Σύνοδος επιδιώκει να επεκτείνει αυτή τη συνεργασία.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και της προσπάθειας των ευρωπαϊκών χωρών να αυξήσουν την αμυντική τους παραγωγή.
Κρίσιμες πρώτες ύλες: Η στρατηγική σημασία του Καναδά
Η συνεργασία στις κρίσιμες πρώτες ύλες αποτελεί έναν ακόμη βασικό άξονα της Συνόδου.
Ο Καναδάς διαθέτει σημαντικούς φυσικούς πόρους και μεταλλευτική δραστηριότητα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, από την άλλη πλευρά, επιδιώκει να περιορίσει την εξάρτησή της από περιορισμένο αριθμό προμηθευτών σε υλικά που είναι απαραίτητα για τις μπαταρίες, την ηλεκτροκίνηση, την άμυνα και τις προηγμένες τεχνολογίες.
Η συνεργασία μπορεί να περιλαμβάνει κοινές επενδύσεις σε εξορυκτικά έργα, ανάπτυξη βιομηχανικής επεξεργασίας και καλύτερο συντονισμό αποθεμάτων στρατηγικών υλικών.
Η συγκεκριμένη ατζέντα συνδέεται με την ευρύτερη ευρωπαϊκή προσπάθεια ενίσχυσης της οικονομικής ασφάλειας.
Σε μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού για τις πρώτες ύλες, η πρόσβαση σε αξιόπιστες αλυσίδες προμήθειας αποτελεί σημαντικό παράγοντα βιομηχανικής πολιτικής.
Τεχνητή νοημοσύνη και υπερυπολογιστές: Η νέα ψηφιακή συνεργασία
Η τεχνολογία βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με το Associated Press, οι δύο πλευρές εξετάζουν συμφωνία που θα διευκολύνει την πρόσβαση καναδικών επιχειρήσεων και ερευνητών σε ευρωπαϊκές υποδομές υπερυπολογιστών.
Η συνεργασία εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια ανάπτυξης κοινών δυνατοτήτων στην τεχνητή νοημοσύνη, στο cloud και στην ψηφιακή οικονομία.
Η ΕΕ επιδιώκει να δημιουργήσει ισχυρότερη τεχνολογική βάση, ενώ ο Καναδάς διαθέτει σημαντικό ερευνητικό οικοσύστημα στον τομέα της AI.
Οι δύο πλευρές συνεργάζονται ήδη σε ερευνητικά προγράμματα, με τον Καναδά να συμμετέχει στο Horizon Europe από το 2024.
Η νέα πρωτοβουλία θα μπορούσε να επεκτείνει τις δυνατότητες κοινών ερευνητικών και επιχειρηματικών έργων.
CETA: Εμπόριο περίπου 130 δισ. ευρώ
Η εμπορική συνεργασία ΕΕ–Καναδά διαθέτει ήδη ισχυρή βάση.
Η συμφωνία CETA, που εφαρμόζεται προσωρινά από το 2017, έχει μειώσει σημαντικά τους δασμούς και τα εμπόδια στις διμερείς εμπορικές συναλλαγές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών ανάμεσα στις δύο πλευρές ανήλθε περίπου στα 130 δισ. ευρώ το 2025.
Το ποσό είναι αυξημένο κατά περισσότερο από 80% σε σχέση με το 2016.
Η νέα Σύνοδος επιδιώκει να αξιοποιήσει αυτή τη βάση για την περαιτέρω ενίσχυση των επενδύσεων και της οικονομικής συνεργασίας.
Η συζήτηση αφορά επίσης την πρόσβαση σε στρατηγικές αγορές, τις ψηφιακές συναλλαγές και τη συνεργασία σε βιομηχανικούς τομείς.
Η πραγματική σύγκρουση: Ποιος καθορίζει τη νέα γεωπολιτική Ευρώπη;
Πίσω από τη διαφωνία για τη λέξη «συνδεδεμένο μέλος» βρίσκεται μια ευρύτερη συζήτηση για τον διεθνή ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επιδιώκει μια Ένωση που θα αναλαμβάνει πιο ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση διεθνών συμμαχιών.
Ορισμένες κυβερνήσεις, όμως, επιμένουν ότι τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να στηρίζονται σε προηγούμενη πολιτική συναίνεση και σαφές θεσμικό πλαίσιο.
Η διαφωνία δεν αφορά μόνο τον Καναδά.
Η Αυστραλία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα παρακολουθούν τις εξελίξεις, καθώς ένα επιτυχημένο μοντέλο στενότερης σύνδεσης θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς για άλλες διεθνείς συνεργασίες.
Το ζήτημα είναι αν η ΕΕ μπορεί να δημιουργήσει ένα ευέλικτο πλαίσιο στρατηγικών σχέσεων χωρίς να προκαλεί σύγχυση ανάμεσα στην πλήρη ιδιότητα μέλους, στη σύνδεση και στις επιμέρους διεθνείς συμφωνίες.
Η επόμενη ημέρα στο Μόντρεαλ
Η Σύνοδος της 29ης και 30ής Οκτωβρίου αναμένεται να επιβεβαιώσει τη βούληση της ΕΕ και του Καναδά για στενότερη συνεργασία.
Η αφαίρεση του όρου «συνδεδεμένο μέλος» δεν ακυρώνει τα σχέδια για την άμυνα, το εμπόριο, την τεχνολογία και τις κρίσιμες πρώτες ύλες.
Αποκαλύπτει, ωστόσο, ότι η διαμόρφωση νέων γεωπολιτικών σχέσεων απαιτεί όχι μόνο πολιτική φιλοδοξία, αλλά και συμφωνία ανάμεσα στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Για τη φον ντερ Λάιεν, η πρόκληση είναι να διατηρήσει τη δυναμική της πρωτοβουλίας της.
Για τον Μερτς και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, το ζητούμενο είναι η συνεργασία να προχωρήσει χωρίς θεσμικές ασάφειες.
Για τον Κάρνεϊ, η προτεραιότητα παραμένει η ουσία: μια ισχυρότερη σχέση με την Ευρώπη σε μια περίοδο αβεβαιότητας στις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Σύνοδος ΕΕ–Καναδά δείχνει ότι η Ευρώπη επιδιώκει να δημιουργήσει νέες στρατηγικές συμμαχίες, αλλά δεν έχει ακόμη συμφωνήσει πλήρως για το θεσμικό μοντέλο που θα τις στηρίζει. Και η διαφωνία για δύο λέξεις αποκαλύπτει πόσο σύνθετη παραμένει η διαδικασία λήψης αποφάσεων στην Ένωση των 27.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
