«Κυβέρνηση των πολιτών ή των τραπεζιτών;» – Η Παπαδοπούλου ανοίγει νέο μέτωπο για τα funds
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Με αυτό το ερώτημα η Άννα Παπαδοπούλου, αναπληρώτρια εκπροσώπου Τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), επαναφέρει στο προσκήνιο τη σύγκρουση για τα δικαιώματα των δανειοληπτών
«Πόσες νομοθετικές χάρες για τραπεζίτες και funds θα κάνει αυτή η κυβέρνηση;»
Με αυτό το ερώτημα η Άννα Παπαδοπούλου, αναπληρώτρια εκπροσώπου Τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), επαναφέρει στο προσκήνιο τη σύγκρουση για τα δικαιώματα των δανειοληπτών και τις νομοθετικές ρυθμίσεις που αφορούν τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων.
Σε βίντεο που δημοσιοποίησε, η Παπαδοπούλου εξαπολύει σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η απόσυρση του επίμαχου άρθρου 23 δεν αρκεί για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες προηγούμενης νομοθετικής παρέμβασης.
Στο επίκεντρο της κριτικής της βρίσκεται το άρθρο 15 του νόμου 5313/2026, το οποίο, σύμφωνα με την ίδια, άλλαξε το νομικό βάρος των συμφωνιών που συνάπτονται στο πλαίσιο του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών.
Η πολιτική αντιπαράθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή δεν περιορίζεται σε μία διάταξη που αποσύρθηκε. Αφορά το ισχύον πλαίσιο προστασίας των οφειλετών και το κατά πόσο η νομοθεσία εξασφαλίζει ισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματα των πιστωτών και των δανειοληπτών.
«Μετέτρεψαν τη ρύθμιση του εξωδικαστικού σε τίτλο εκτελεστό»
Η Άννα Παπαδοπούλου υποστηρίζει ότι η ΕΛΑΣ είχε επισημάνει εγκαίρως τα προβλήματα που θεωρεί ότι δημιουργεί το άρθρο 15.
«Για το άρθρο 15 του ν. 5313/2026 φωνάζουμε εδώ καιρό: μετέτρεψαν τη ρύθμιση του εξωδικαστικού σε τίτλο εκτελεστό στα χέρια των funds», αναφέρει.
Η αναφορά της αφορά ένα κρίσιμο νομικό ζήτημα: πότε μια συμφωνία ρύθμισης οφειλών μπορεί να αποτελέσει τη βάση για αναγκαστική εκτέλεση.
Στο δίκαιο, ο εκτελεστός τίτλος είναι το έγγραφο ή η πράξη που, εφόσον πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις, επιτρέπει στον δικαιούχο να κινηθεί προς διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης.
Η έννοια αυτή δεν ταυτίζεται με έναν αυτόματο πλειστηριασμό. Η δυνατότητα λήψης μέτρων εκτέλεσης εξαρτάται από το περιεχόμενο της συμφωνίας, τη συμπεριφορά των συμβαλλομένων και τις προβλεπόμενες νομικές διαδικασίες.
Ωστόσο, το ζήτημα της εκτελεστότητας έχει πρακτική σημασία, επειδή επηρεάζει τη δυνατότητα του πιστωτή να επιδιώξει την είσπραξη της απαίτησής του χωρίς να χρειάζεται, σε κάθε περίπτωση, να προηγηθεί νέα δικαστική κρίση για την ύπαρξή της.
Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο επικεντρώνεται η κριτική της ΕΛΑΣ: κατά την Παπαδοπούλου, η συγκεκριμένη νομοθετική επιλογή μεταβάλλει τη σχέση ισχύος μεταξύ πιστωτή και οφειλέτη.
Το άρθρο 23 αποσύρθηκε – Γιατί η ΕΛΑΣ επιμένει στο άρθρο 15
Η νέα παρέμβαση της Παπαδοπούλου έρχεται μετά την πολιτική αντιπαράθεση που προκάλεσε το άρθρο 23.
Σύμφωνα με την ίδια, η κυβέρνηση επιχείρησε να διευρύνει τη δυνατότητα εκτελεστότητας και σε άλλες μορφές συμφωνιών μεταξύ πιστωτών και δανειοληπτών.
«Αντί να καταργήσουν αυτή την προκλητική και χαριστική διάταξη, επιχείρησαν να την επεκτείνουν με το άρθρο 23 και στις διμερείς συμβάσεις», καταγγέλλει.
Και προσθέτει με αιχμηρό τρόπο:
«Και πιάστηκαν στα πράσα».
Η απόσυρση του άρθρου 23 αποτέλεσε σημείο πολιτικής αντιπαράθεσης, με κόμματα της αντιπολίτευσης να αναδεικνύουν τη σημασία των αντιδράσεων που είχαν εκδηλωθεί.
Η ΕΛΑΣ, ωστόσο, υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα που η ίδια εντοπίζει στο προϋπάρχον άρθρο 15.
Με άλλα λόγια, η πολιτική της θέση είναι ότι η μη επέκταση μιας ρύθμισης δεν ισοδυναμεί με την κατάργηση της αρχικής διάταξης.
Πρόκειται για μια ουσιαστική διάκριση, καθώς το ερώτημα δεν είναι μόνο ποια νέα νομοθετική πρωτοβουλία εγκαταλείφθηκε, αλλά και ποιες διατάξεις εξακολουθούν να ισχύουν.
Η ουσία της σύγκρουσης: Ποιος έχει το ισχυρότερο διαπραγματευτικό όπλο;
Η αντιπαράθεση για τον εξωδικαστικό μηχανισμό αγγίζει ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα της διαχείρισης ιδιωτικού χρέους.
Από τη μία πλευρά, οι πιστωτές χρειάζονται ένα σαφές και λειτουργικό πλαίσιο ώστε να μπορούν να εισπράττουν νόμιμες απαιτήσεις και να εφαρμόζονται οι συμφωνίες που έχουν συναφθεί.
Από την άλλη, οι οφειλέτες χρειάζονται προβλέψιμες διαδικασίες, πραγματική δυνατότητα ρύθμισης και επαρκείς εγγυήσεις απέναντι σε καταχρηστικές πρακτικές ή αμφισβητούμενες απαιτήσεις.
Η ύπαρξη εκτελεστού τίτλου μπορεί να ενισχύσει τη νομική βεβαιότητα μιας συμφωνίας. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί ερωτήματα για τις εγγυήσεις που διατηρεί ο οφειλέτης όταν προκύπτει διαφωνία για την εφαρμογή ή την τήρησή της.
Συνεπώς, η αξιολόγηση των επίμαχων διατάξεων προϋποθέτει εξέταση των ακριβών όρων τους, των περιπτώσεων ενεργοποίησης της εκτέλεσης και των ένδικων μέσων που εξακολουθούν να διαθέτουν οι δανειολήπτες.
Η ΕΛΑΣ επιλέγει να αναδείξει κυρίως τη διάσταση της προστασίας των οφειλετών, θεωρώντας ότι η κυβέρνηση έχει δώσει μεγαλύτερο βάρος στη διευκόλυνση των πιστωτών.
Η πολιτική πίεση προς το Μαξίμου
Η παρέμβαση της Άννας Παπαδοπούλου εντάσσεται σε μια ευρύτερη πολιτική στρατηγική της ΕΛΑΣ, η οποία έχει τοποθετήσει την ακρίβεια, το ιδιωτικό χρέος και τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος ανάμεσα στα βασικά πεδία κριτικής προς την κυβέρνηση.
Το ζήτημα των funds συνδέεται άμεσα με την οικονομική ανασφάλεια νοικοκυριών που έχουν δανειακές υποχρεώσεις, αλλά και με τις δυνατότητες διατήρησης μιας βιώσιμης ρύθμισης.
Η αντιπολίτευση θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι νομοθετικές παρεμβάσεις εξυπηρετούν αποτελεσματικά την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους ή δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες για τους οφειλέτες.
Από κυβερνητικής πλευράς, η γενική επιχειρηματολογία υπέρ του εξωδικαστικού μηχανισμού επικεντρώνεται στη δυνατότητα οργανωμένης ρύθμισης οφειλών, στην αποφυγή μακροχρόνιων δικαστικών διαδικασιών και στη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Η συγκεκριμένη καταγγελία της Παπαδοπούλου, πάντως, απαιτεί ειδική απάντηση για το άρθρο 15 και τις συνέπειές του, πέρα από τη συνολική αποτίμηση του εξωδικαστικού μηχανισμού.
«Η υποχώρηση για το άρθρο 23 δεν είναι συγχωροχάρτι»
Η αναπληρώτρια εκπροσώπου Τύπου της ΕΛΑΣ δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας ως προς το αίτημα που διατυπώνει.
«Απαιτούμε εδώ και τώρα την κατάργηση του άρθρου 15», τονίζει.
Στη συνέχεια συνδέει ευθέως την απόσυρση του άρθρου 23 με τη νομοθεσία που εξακολουθεί να βρίσκεται στο στόχαστρο της κριτικής της.
«Η άτακτη υποχώρηση για το άρθρο 23 δεν συνιστά συγχωροχάρτι για όσα έχετε ήδη νομοθετήσει!», αναφέρει.
Η τοποθέτηση αυτή δείχνει ότι η ΕΛΑΣ δεν αντιμετωπίζει την απόσυρση της νέας διάταξης ως ολοκλήρωση της αντιπαράθεσης, αλλά ως αφετηρία για να ζητήσει περαιτέρω νομοθετική αλλαγή.
Το επόμενο κρίσιμο ζήτημα είναι εάν η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε δημόσια αποσαφήνιση του περιεχομένου του άρθρου 15 και των εγγυήσεων που προβλέπει για τους δανειολήπτες.
Η Άννα Παπαδοπούλου ολοκληρώνει την παρέμβασή της με ένα ερώτημα που συμπυκνώνει την πολιτική καταγγελία της ΕΛΑΣ:
«Τελικά, είστε η κυβέρνηση των πολιτών ή των τραπεζιτών;»
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο