Ο Λαβύρινθος του Πάνα και το 22λεπτο χειροκρότημα στις Κάννες

Ο «Λαβύρινθος του Πάνα» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο επέστρεψε στο προσκήνιο ως μία από τις πιο αναγνωρισμένες ταινίες φαντασίας όλων των εποχών. Η ταινία παραμένει γνωστή και για το ρεκόρ των 22 λεπτών παρατεταμένου χειροκροτήματος στις Κάννες.

Η επιστροφή μιας εμβληματικής ταινίας

Ο «Λαβύρινθος του Πάνα» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο επανέρχεται στη μεγάλη οθόνη, με αφορμή την επετειακή, αποκατεστημένη ψηφιακή επανέκδοσή του. Η προβολή ξεκινά στις 20 Αυγούστου και φέρνει ξανά στο επίκεντρο μια ταινία που έχει συνδεθεί με μία από τις πιο έντονες στιγμές στην ιστορία του Φεστιβάλ Καννών.

Το φιλμ είχε κερδίσει το μεγαλύτερο σε διάρκεια παρατεταμένο χειροκρότημα που έχει καταγραφεί στις Κάννες, το οποίο έφτασε τα 22 ολόκληρα λεπτά. Η υποδοχή εκείνη επιβεβαίωσε από νωρίς τη δυναμική μιας παραγωγής που ξεχώρισε για τη συναισθηματική της δύναμη και για τον τρόπο με τον οποίο ένωσε τον τρόμο με το παραμύθι και την πολιτική αλληγορία.

Η ιστορία της Οφέλια και η Ισπανία του 1944

Η υπόθεση τοποθετείται στη Φρανκική Ισπανία του 1944. Παρότι ο εμφύλιος πόλεμος έχει τυπικά τελειώσει πριν από πέντε χρόνια, μια μικρή ομάδα επαναστατών εξακολουθεί να αντιστέκεται στα βουνά, βόρεια της Ναβάρα. Σε αυτό το σκηνικό φτάνει η δεκάχρονη Οφέλια, μαζί με την έγκυο μητέρα της, για να γνωρίσει τον νέο της πατριό, τον στρατηγό Βιδάλ.

Ο Βιδάλ παρουσιάζεται ως αυταρχικός και εκφοβιστικός αξιωματικός, με αποστολή να εξαλείψει την αντίσταση στην περιοχή. Η σχέση του με την προγονή του είναι ψυχρή και απόμακρη, ενώ το μοναχικό παιδί αναζητά μια πιο ανθρώπινη παρουσία στη Μερθέντες, τη νεαρή μαγείρισσα του στρατού. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον σκληρότητας, η Οφέλια θα ανακαλύψει έναν παλιό λαβύρινθο που θα τη μεταφέρει σε έναν κόσμο φαντασίας, με φύλακα έναν μυθικό Πάνα.

Ο κόσμος της φαντασίας απέναντι στη βία

Καθώς η μικρή ηρωίδα βυθίζεται σε ένα ονειρικό σύμπαν, δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να διαχειριστεί την πραγματικότητα που την περιβάλλει. Το φασιστικό καθεστώς βρίσκεται στο απόγειό του και η ίδια επιλέγει να καταφύγει στον δικό της μύθο, σε έναν χώρο όπου η φαντασία λειτουργεί ως μέσο άμυνας απέναντι στην αγριότητα.

Η ταινία περιγράφεται ως ένα αριστουργηματικό σκοτεινό παραμύθι που αντιπαραθέτει τη φρίκη της Ισπανίας του Φράνκο με έναν στοιχειωμένο κόσμο φαντασίας. Η ισορροπία ανάμεσα στο παραμύθι, τον τρόμο και την πολιτική αλληγορία θεωρείται ένα από τα βασικά στοιχεία που την καθιέρωσαν ως μία από τις πιο ξεχωριστές δημιουργίες του σύγχρονου κινηματογράφου.

Η σφραγίδα του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο

Ο Μεξικανός δημιουργός έχει συνδέσει το έργο του με τη δύναμη του φανταστικού και ο «Λαβύρινθος του Πάνα» αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του. Η ταινία τιμήθηκε με τρία Όσκαρ, στις κατηγορίες Φωτογραφίας, Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και Μακιγιάζ, καθώς και με οκτώ βραβεία Γκόγια.

Ο ίδιος έχει αποκαλύψει ότι η ιδέα για την ταινία γεννήθηκε μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, περίοδο κατά την οποία ένιωθε «εντελώς απροστάτευτος». Μέσα από αυτή την εμπειρία αναζήτησε ξανά τον ρόλο της αφήγησης και της φαντασίας σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από φόβο και βία. Όπως σημείωσε στο κοινό των Καννών, «Πριν από είκοσι χρόνια, το να κάνω αυτή την ταινία ήταν σαν να πηγαίνω κόντρα σε όλα, συνεχώς».

Μια διαχρονικά αναγνωρισμένη ταινία

Η επανέκδοση δίνει αφορμή για να επανέλθει στη συζήτηση μια ταινία που εξακολουθεί να θεωρείται μία από τις πιο πολυβραβευμένες και αναγνωρισμένες ταινίες φαντασίας όλων των εποχών. Το φιλμ ξεχωρίζει για τη συναισθηματική του ένταση, την οπτική του δύναμη και τη σύνθεση στοιχείων τρόμου, παραμυθιού και πολιτικής αλληγορίας χωρίς χολιγουντιανά κλισέ.

Ο «Λαβύρινθος του Πάνα» κυκλοφόρησε το 2006, είναι ισπανικής και μεξικανικής παραγωγής, έχει διάρκεια 118 λεπτών και υπογράφεται σε σκηνοθεσία και σενάριο από τον Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο. Στο καστ περιλαμβάνονται οι Σέρζι Λόπεζ, Μαριμπέλ Βερντού, Ιβάνα Μπακέρο, Αριάντνα Τζιλ και Νταγκ Τζόουνς.

Πηγή: Pagenews.gr