Schneider Electric: Γιατί δίνει $23,7 δισ. για την PTC – Η μάχη για το «λειτουργικό σύστημα» της βιομηχανίας

Το πραγματικό στοίχημα πίσω από τη μεγαλύτερη εξαγορά στην ιστορία της Schneider Electric δεν είναι απλώς το λογισμικό. Είναι ο έλεγχος ολόκληρης της αλυσίδας της βιομηχανικής ψηφιοποίησης — από τον σχεδιασμό του προϊόντος και το εργοστάσιο έως τα δεδομένα, την ενέργεια και την τεχνητή νοημοσύνη.

Η εξαγορά της PTC από τη Schneider Electric έναντι $23,7 δισ. δεν είναι μια ακόμη μεγάλη συμφωνία στον χώρο της τεχνολογίας.

Είναι μια κίνηση που δείχνει πού μεταφέρεται πλέον η πραγματική αξία στη βιομηχανία.

Όχι μόνο στα μηχανήματα.

Όχι μόνο στην ενέργεια.

Αλλά στο λογισμικό που συνδέει όλα τα παραπάνω.

Η Schneider δεν αγοράζει απλώς λογισμικό

Η PTC διαθέτει ισχυρή παρουσία σε εργαλεία:

σχεδιασμού προϊόντων,

μηχανολογικής ανάπτυξης,

διαχείρισης κύκλου ζωής προϊόντων,

βιομηχανικών δεδομένων,

και ψηφιακής παρακολούθησης παραγωγικών συστημάτων.

Αυτό σημαίνει ότι η Schneider αποκτά πρόσβαση σε ένα κρίσιμο τμήμα της βιομηχανικής αλυσίδας:

στο στάδιο πριν ακόμη ξεκινήσει η παραγωγή.

Η PTC βρίσκεται εκεί όπου σχεδιάζεται το προϊόν.

Η Schneider βρίσκεται ήδη εκεί όπου αυτό το προϊόν κατασκευάζεται, τροφοδοτείται με ενέργεια, αυτοματοποιείται και λειτουργεί.

Η σύνδεση των δύο δημιουργεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από το άθροισμα των δύο εταιρειών.

Από τον σχεδιασμό έως το εργοστάσιο

Μέχρι σήμερα, πολλά βιομηχανικά συστήματα λειτουργούν κατακερματισμένα.

Άλλο λογισμικό χρησιμοποιείται για τον σχεδιασμό.

Άλλο για την παραγωγή.

Άλλο για την ενεργειακή διαχείριση.

Άλλο για τα δεδομένα συντήρησης.

Άλλο για την ανάλυση απόδοσης.

Η Schneider θέλει να μειώσει αυτόν τον κατακερματισμό.

Με την PTC μπορεί να αποκτήσει πολύ ισχυρότερη παρουσία από την αρχική σύλληψη ενός προϊόντος μέχρι τη λειτουργία της γραμμής παραγωγής.

Η Aveva ήταν μόνο το πρώτο κομμάτι

Η Schneider είχε ήδη κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση με την Aveva.

Η Aveva της έδωσε ισχυρή θέση στο βιομηχανικό λογισμικό και ειδικά σε:

σχεδιασμό εγκαταστάσεων,

λειτουργία εργοστασίων,

παρακολούθηση βιομηχανικών δεδομένων,

και ψηφιακές εφαρμογές για υποδομές.

Η PTC συμπληρώνει αυτό το χαρτοφυλάκιο σε διαφορετικό σημείο.

Εκεί όπου ξεκινά η ανάπτυξη του προϊόντος και η μηχανολογική του εξέλιξη.

Η μάχη είναι για τα δεδομένα

Στη σύγχρονη βιομηχανία, όποιος ελέγχει τα δεδομένα έχει τεράστιο στρατηγικό πλεονέκτημα.

Και δεν μιλάμε μόνο για αριθμούς παραγωγής.

Μιλάμε για:

δεδομένα σχεδιασμού,

δεδομένα μηχανών,

δεδομένα συντήρησης,

δεδομένα ενέργειας,

δεδομένα ποιότητας,

δεδομένα εφοδιαστικής,

και δεδομένα χρήσης.

Αν όλα αυτά περάσουν μέσα από ένα κοινό οικοσύστημα, η αξία τους πολλαπλασιάζεται.

Εκεί μπαίνει η τεχνητή νοημοσύνη

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι το δεύτερο μεγάλο κλειδί της συμφωνίας.

Η ΤΝ έχει πραγματική αξία στη βιομηχανία μόνο όταν έχει πρόσβαση σε καλά οργανωμένα και συνεχόμενα δεδομένα.

Αυτό ακριβώς μπορούν να προσφέρουν η Schneider και η PTC μαζί.

Με δεδομένα από:

τον σχεδιασμό,

την παραγωγή,

τις μηχανές,

και την κατανάλωση ενέργειας,

μπορούν να δημιουργηθούν πολύ πιο προηγμένες εφαρμογές ΤΝ.

Τι μπορεί να κάνει η ΤΝ σε ένα εργοστάσιο

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για:

πρόβλεψη βλαβών,

βελτιστοποίηση ενεργειακής κατανάλωσης,

αυτόματο έλεγχο ποιότητας,

βελτιστοποίηση παραγωγής,

μείωση αποβλήτων,

και ταχύτερη ανάπτυξη νέων προϊόντων.

Αυτό σημαίνει ότι η μάχη της ΤΝ δεν περιορίζεται πλέον στα μοντέλα συνομιλίας.

Μεταφέρεται στα εργοστάσια.

Το «λειτουργικό σύστημα» της βιομηχανίας

Εδώ βρίσκεται και η ουσία.

Η Schneider δεν θέλει απλώς να πουλά μηχανήματα και ηλεκτρολογικό εξοπλισμό.

Θέλει να γίνει η πλατφόρμα πάνω στην οποία λειτουργεί το εργοστάσιο.

Κάτι σαν «λειτουργικό σύστημα» της βιομηχανικής παραγωγής.

Αυτό σημαίνει ότι ο πελάτης δεν αγοράζει απλώς ένα προϊόν.

Μπαίνει σε ένα οικοσύστημα.

Γιατί αυτό είναι τόσο σημαντικό

Όταν μια εταιρεία ελέγχει το λογισμικό που διαχειρίζεται κρίσιμες λειτουργίες, αποκτά πολύ πιο βαθιά σχέση με τον πελάτη.

Δεν είναι πλέον εύκολο να αντικατασταθεί.

Αυτό δημιουργεί:

σταθερά επαναλαμβανόμενα έσοδα,

μεγαλύτερη πιστότητα πελατών,

και υψηλότερα περιθώρια κέρδους.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι βιομηχανικοί όμιλοι πληρώνουν τόσο υψηλά ποσά για εταιρείες λογισμικού.

Από το υλικό στο λογισμικό

Η βιομηχανία περνά σταδιακά από ένα μοντέλο όπου η αξία βρισκόταν κυρίως στον εξοπλισμό σε ένα μοντέλο όπου όλο και μεγαλύτερο μέρος της αξίας βρίσκεται στο λογισμικό.

Τα μηχανήματα παραμένουν απαραίτητα.

Αλλά το λογισμικό αποφασίζει:

πότε θα λειτουργήσουν,

πόσο αποδοτικά,

με πόση ενέργεια,

και με ποιο κόστος.

Η Schneider θέλει μεγαλύτερο κομμάτι από αυτή την αξία

Αν η Schneider παραμείνει μόνο προμηθευτής εξοπλισμού, ένα μεγάλο μέρος της αξίας μπορεί να μεταφερθεί σε εταιρείες λογισμικού.

Με την PTC, επιχειρεί να κρατήσει αυτή την αξία μέσα στον δικό της όμιλο.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στρατηγικό κίνητρο της συμφωνίας.

Η συμφωνία είναι ακριβή για έναν λόγο

Τα $23,7 δισ. είναι τεράστιο τίμημα.

Όμως η Schneider δεν πληρώνει μόνο για τα σημερινά έσοδα της PTC.

Πληρώνει για:

την τεχνολογία,

τους πελάτες,

την εγκατεστημένη βάση,

τα δεδομένα,

και τη θέση που μπορεί να αποκτήσει στην επόμενη φάση της βιομηχανικής ψηφιοποίησης.

Η βιομηχανία γίνεται όλο και πιο ψηφιακή

Οι κατασκευαστές πιέζονται να κάνουν περισσότερα με λιγότερα.

Να μειώσουν:

ενέργεια,

εργατικό κόστος,

χρόνους διακοπής,

και πρώτες ύλες.

Ταυτόχρονα πρέπει να αυξήσουν:

ταχύτητα,

ποιότητα,

ευελιξία,

και παραγωγικότητα.

Αυτό δημιουργεί τεράστια ζήτηση για λογισμικό που μπορεί να συνδέσει όλη την παραγωγική αλυσίδα.

Και η ενεργειακή μετάβαση βοηθά

Η Schneider έχει ήδη πολύ ισχυρή θέση στη διαχείριση ενέργειας.

Αυτό της δίνει ένα επιπλέον πλεονέκτημα.

Καθώς τα εργοστάσια ηλεκτροποιούνται και προσπαθούν να μειώσουν τις εκπομπές τους, η ενεργειακή διαχείριση γίνεται κομμάτι της ίδιας ψηφιακής πλατφόρμας.

Η PTC προσθέτει το κομμάτι του προϊόντος και του σχεδιασμού.

Η Schneider φέρνει το κομμάτι της ενέργειας και του αυτοματισμού.

Ο στόχος είναι ένα ενιαίο οικοσύστημα

Η μεγάλη φιλοδοξία είναι να ενωθούν:

σχεδιασμός,

παραγωγή,

ενέργεια,

συντήρηση,

δεδομένα,

και τεχνητή νοημοσύνη.

Αυτό θα επιτρέψει στη Schneider να προσφέρει σε μεγάλες βιομηχανίες μια πολύ πιο ολοκληρωμένη λύση.

Οι ανταγωνιστές δεν θα μείνουν ακίνητοι

Η συμφωνία αυξάνει την πίεση και σε άλλους βιομηχανικούς και τεχνολογικούς ομίλους.

Siemens,

Rockwell Automation,

ABB,

Honeywell,

και άλλοι μεγάλοι παίκτες κινούνται επίσης προς μεγαλύτερη ενοποίηση λογισμικού και βιομηχανικού αυτοματισμού.

Άρα η συμφωνία Schneider–PTC μπορεί να επιταχύνει έναν νέο γύρο ανταγωνισμού.

Η επόμενη μάχη δεν είναι ποιος έχει το καλύτερο μηχάνημα

Η μεγάλη αλλαγή είναι αυτή:

στο παρελθόν, οι βιομηχανικοί όμιλοι ανταγωνίζονταν κυρίως για το ποιος είχε:

καλύτερο εξοπλισμό,

καλύτερες μηχανές,

καλύτερους αυτοματισμούς.

Τώρα ανταγωνίζονται για το ποιος θα ελέγχει το ψηφιακό οικοσύστημα στο οποίο λειτουργούν όλα αυτά.

Και εκεί η ΤΝ αλλάζει τα πάντα

Όσο περισσότερα δεδομένα περνούν μέσα από μία πλατφόρμα, τόσο ισχυρότερες μπορούν να γίνουν οι εφαρμογές ΤΝ.

Αυτό δημιουργεί έναν κύκλο:

περισσότεροι πελάτες,

περισσότερα δεδομένα,

καλύτερα μοντέλα,

περισσότερη αξία,

και ακόμη ισχυρότερη θέση στην αγορά.

Αυτός είναι ο πραγματικός στρατηγικός στόχος.

Η μεγάλη εικόνα

Η Schneider Electric δεν δίνει $23,7 δισ. μόνο για μια εταιρεία λογισμικού.

Πληρώνει για να αποκτήσει θέση σε όλη την ψηφιακή αλυσίδα της βιομηχανίας.

Από τον σχεδιασμό.

Στην παραγωγή.

Στην ενέργεια.

Στα δεδομένα.

Και τελικά στην τεχνητή νοημοσύνη.

Η συμφωνία δείχνει ότι η επόμενη μεγάλη μάχη στη βιομηχανία δεν θα αφορά μόνο ποιος κατασκευάζει τα καλύτερα μηχανήματα.

Θα αφορά ποιος ελέγχει το λογισμικό που τα συνδέει όλα.

Πηγή: pagenews.gr