Τραμπ–Σι: Το μεγάλο παζάρι της Ουάσιγκτον – AI, δασμοί, Ταϊβάν και Ιράν στο ίδιο τραπέζι

Ντόναλντ Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ συναντώνται σήμερα στην Ουάσιγκτον με τις δύο μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου να επιδιώκουν σταθεροποίηση χωρίς να εγκαταλείπουν τον στρατηγικό ανταγωνισμό. Η εμπορική εκεχειρία είναι μόνο ένα μέρος του παζαριού: AI, chips, Ταϊβάν, σπάνιες γαίες και ιρανικό πετρέλαιο διαμορφώνουν τη νέα ατζέντα.

Η σημαντικότερη συνάντηση ΗΠΑ–Κίνας της χρονιάς διεξάγεται σήμερα στην Ουάσιγκτον.

Ο Ντόναλντ Τραμπ υποδέχεται τον Σι Τζινπίνγκ στην πρώτη επίσκεψη του Κινέζου προέδρου στην αμερικανική πρωτεύουσα εδώ και μία δεκαετία.

Οι δύο πλευρές έχουν ισχυρούς λόγους να αποφύγουν μια νέα ολοκληρωτική εμπορική σύγκρουση.

Όμως πίσω από την επιδίωξη σταθερότητας παραμένει ένας όλο και βαθύτερος στρατηγικός ανταγωνισμός.

1. Η εμπορική εκεχειρία

Το πρώτο θέμα είναι οι δασμοί.

Η προσωρινή εμπορική εκεχειρία έχει μειώσει τον κίνδυνο νέου γενικευμένου εμπορικού πολέμου, όμως η ισχύς της δεν είναι απεριόριστη.

Λίγο μετά την άφιξη του Σι στην Ουάσιγκτον, ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Scott Bessent δήλωσε ότι οι δύο πλευρές έχουν καταλήξει σε συνεννόηση για παράταση της ανακωχής.

Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι τι ακολουθεί.

2. Boeing, αγροτικά προϊόντα και δισεκατομμύρια δολάρια

Η Ουάσιγκτον θέλει πιο χειροπιαστά αποτελέσματα.

Η Κίνα έχει δεσμευθεί για αγορές αμερικανικών αγροτικών προϊόντων, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται συμφωνία για έως 200 αεροσκάφη Boeing.

Ωστόσο προηγούμενες κινεζικές εμπορικές δεσμεύσεις έχουν υλοποιηθεί μόνο εν μέρει.

Για τον Τραμπ, ένα πακέτο αγορών αποτελεί άμεσα αξιοποιήσιμο πολιτικό και οικονομικό αποτέλεσμα.

Για τον Σι, μπορεί να αποτελέσει αντάλλαγμα για μεγαλύτερη σταθερότητα στο πεδίο των δασμών.

3. Η AI γίνεται γεωπολιτική

Η μεγαλύτερη αλλαγή σε σχέση με προηγούμενες συνόδους ΗΠΑ–Κίνας είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει πλέον μετακινηθεί στον πυρήνα των σχέσεων των δύο χωρών.

Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν το τεχνολογικό τους πλεονέκτημα μέσω περιορισμών στην πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένα chips και κρίσιμες τεχνολογίες.

Το Πεκίνο θεωρεί τους περιορισμούς προσπάθεια ανάσχεσης της κινεζικής τεχνολογικής ανάπτυξης.

Παράλληλα όμως υπάρχει ένα πεδίο πιθανής συνεργασίας: η ασφάλεια.

Έχει συζητηθεί η δημιουργία μηχανισμού επικοινωνίας για σοβαρά περιστατικά AI, ενός είδους τεχνολογικού «κόκκινου τηλεφώνου».

4. Ταϊβάν: η κόκκινη γραμμή

Το δυσκολότερο γεωπολιτικό ζήτημα παραμένει η Ταϊβάν.

Το Πεκίνο επιδιώκει περιορισμό της αμερικανικής στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ταϊπέι.

Οι ΗΠΑ, από την άλλη πλευρά, δεν θέλουν μια συμφωνία με την Κίνα να ερμηνευθεί από συμμάχους στην Ασία ως υποχώρηση στην ασφάλεια της περιοχής.

Για τον Σι, το θέμα είναι κεντρικό.

Για τον Τραμπ, αποτελεί ταυτόχρονα διαπραγματευτικό χαρτί και δυνητικό σημείο μεγάλης κρίσης.

5. Το Ιράν μπαίνει στη συνάντηση

Υπάρχει όμως και ένας τρίτος παίκτης που δεν θα βρίσκεται στο δωμάτιο: το Ιράν.

Η Κίνα αποτελεί σημαντικό αγοραστή ιρανικού πετρελαίου.

Η Ουάσιγκτον θέλει το Πεκίνο να χρησιμοποιήσει την οικονομική του επιρροή στην Τεχεράνη, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο και στον Ορμούζ επηρεάζει ολόκληρη την παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Η Κίνα, αντίθετα, δεν θέλει να εγκαταλείψει τις ενεργειακές και στρατηγικές σχέσεις που έχει οικοδομήσει με το Ιράν.

Σπάνιες γαίες: το άλλο όπλο του Πεκίνου

Οι ΗΠΑ έχουν τα chips.

Η Κίνα έχει κρίσιμο μερίδιο στην αλυσίδα των σπάνιων γαιών και στρατηγικών ορυκτών.

Η Ουάσιγκτον ζητά μεγαλύτερη συνέπεια στις κινεζικές εξαγωγές κρίσιμων υλικών, καθώς προηγούμενες διαταραχές έδειξαν πόσο ευάλωτες παραμένουν δυτικές βιομηχανικές αλυσίδες.

Δεν αναμένεται «μεγάλη ειρήνη»

Οι δύο ηγέτες μπαίνουν στη συνάντηση με κοινό συμφέρον να αποτρέψουν την ανεξέλεγκτη επιδείνωση των σχέσεων.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εξαφανίζεται ο ανταγωνισμός.

Το πιθανότερο περιεχόμενο μιας συμφωνίας είναι περισσότερο διαχείριση παρά επίλυση:

• παράταση εμπορικής εκεχειρίας,
• νέες κινεζικές αγορές,
• σταθερότερο πλαίσιο για σπάνιες γαίες,
• διάλογος για AI,
• διατήρηση ανοιχτών διαύλων για Ταϊβάν και Ιράν.

Το πραγματικό αποτέλεσμα θα κριθεί επομένως όχι από μία θεαματική κοινή ανακοίνωση, αλλά από το εάν Ουάσιγκτον και Πεκίνο μπορούν να κατασκευάσουν μια νέα μορφή «ανταγωνιστικής σταθερότητας».

Δηλαδή να συνεχίσουν να ανταγωνίζονται σκληρά χωρίς να αφήσουν αυτόν τον ανταγωνισμό να εξελιχθεί σε οικονομική ή στρατιωτική σύγκρουση.

Πηγή: Pagenews.gr