Τα κατεχόμενα, ο εποικισμός και η τουρκοκυπριακή αριστερά

Σύμφωνα με την καταγγελία του κόμματος  Νέα Κύπρος, η τουρκική πλευρά καταβάλλει προσπάθεια να τροποποιήσει τα δημογραφικά δεδομένα των κατεχομένων

Σύμφωνα με την καταγγελία του κόμματος  Νέα Κύπρος, η τουρκική πλευρά καταβάλλει προσπάθεια να τροποποιήσει τα δημογραφικά δεδομένα των κατεχομένων, επαναφέροντας στην επιφάνεια το ζήτημα του εποικισμού, αλλά και σοβαρών κομματικών και πολιτικών διαιρέσεων στο πολιτικό σύστημα των κατεχομένων.

Πιο συγκεκριμένα, ο Μουράτ Καταντλί, ο οποίος είναι ο γενικός γραμματέας του κόμματος Νέα Κύπρος στην κατεχόμενη Κύπρο, προέβη στην καταγγελία, με βάση την οποία οι δοτές από την Άγκυρα δημόσιες αρχές παραχωρούν τουρκικές υπηκοότητες, κατόπιν σχετικής εντολής του τουρκικού καθεστώτος και, πιο συγκεκριμένα, του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Μεβλέτ Τσαβούσογλου.

Μάλιστα, προκειμένου να επισπευστεί η διαδικασία εποικισμού, παραχαράσσονται βασικά, ταυτοτικά στοιχεία Τουρκοκυπρίων, ακόμη και η ημερομηνία γεννήσεως.

Η προσπάθεια αυτή της Άγκυρας να ελέγξει ακόμη περισσότερο, από δημογραφική άποψη, τα κατεχόμενα ώθησε κόμματα της ευρύτερης κεντροαριστεράς, στον κατεχόμενο τομέα της Κύπρου, να υποβάλουν συμβολικές μηνύσεις.

Εκ πρώτης όψεως, και όχι άδικα, αυτή η κατάφωρα παράνομη τακτική του Υπουργείου Εξωτερικών της γείτονος συνδέεται με την προσπάθεια να μετατραπεί η κατεχόμενη Κύπρος σε άτυπο παρατηρητή της Οργάνωσης Τουρκικού Κόσμου. Πίσω από το εγχείρημα αυτό, ελλοχεύει η μακροχρόνια και μεθοδική – σχεδόν «αγορυθμική» – φιλοδοξία της Τουρκίας να γίνει προοπτικά υπερεθνικά αποδεκτή η παράνομη εισβολή και κατοχή του ’74, γεγονός που ανακινεί ένα σοβαρό πρόβλημα εσωτερικής κομματικής αντιπαράθεσης στα κατεχόμενα.

Όπως προαναφέρθηκε, το ζήτημα ήρθε στη δημοσιότητα από τα κόμματα της τουρκοκυπριακής αριστεράς. Στο σημείο αυτό δεν είναι δυνατόν να ευοδωθεί στην πράξη αυτό το νέο «κύμα» τουρκικού εποικισμού.

Η εν λόγω απόρριψη του τουρκικού εποικισμού από κόμματα της ευρύτερης κεντροαριστεράς ανακινεί ένα παλαιό ζήτημα, το οποίο επανέρχεται και διχάζει την πολιτική ζωή. Η κύρια διαφορά ανάμεσα στις δεξιές πολιτικές δυνάμεις και τα κόμματα της τουρκοκυπριακής πλευράς ήταν και, από ό,τι φαίνεται, συνεχίζει να είναι το γεγονός, ότι η δεξιά επέμενε ιδιαίτερα στον στοιχείο του τουρκικού επεκτατισμού και του τουρκικού εθνικού χαρακτήρα των κατεχομένων, σε αντίθεση προς τα αριστερά κόμματα που υπογραμμίζουν την κυπριακή τους ταυτότητα, που καθιστά τους Τουρκοκυπρίους διακριτούς από τους Τούρκους.

Οι «συμβολικές μηνύσεις» που κατατέθηκαν έρχονται να το επιβεβαιώσουν.