Τι σημαίνει πολιτικά η ανατροπή στη Γερουσία υπέρ των Δημοκρατικών

Η αντιμετώπιση του ψηφοφόρου ως οικονομικής εγωιστικής μηχανής, ως ενός αποκλειστικά «οικονομικού ανθρώπου» από τα κομματικά επιτελεία, αποδείχθηκε, για μια φορά ακόμη, εσφαλμένη.

Η ανατροπή έγινε τελικά στη Νεβάδα από τους Δημοκρατικούς, που έτσι διατηρούν τον έλεγχο της Γερουσίας, γεγονός που ανατρέπει θεμελιώδεις παραδοχές αναφορικά με τις εκλογές. Πρώτον, με την ετυμηγορία αυτή έχουμε την απόλυτη ισοπαλία στο ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα. Οι εκατό έδρες της Γερουσίας μοιράζονται ακριβώς στη μέση, με τις μισές να καταλαμβάνονται από τους Δημοκρατικούς και με τις άλλες μισές να βρίσκονται στα χέρια των Ρεπουμπλικάνων. Αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από τι θα συμβεί στην επαναληπτική εκλογή της Τζόρτζια.

Το ερώτημα που εύλογα γεννάται είναι τι γίνεται με τις ψηφοφορίες που θα διεξαχθούν στη Γερουσία. Είναι δυνατόν ένα νομοθετικό σώμα να λειτουργήσει στην πράξη με τις έδρες μοιρασμένες; Ο συντακτικός νομοθέτης έχει μεριμνήσει και για αυτήν την περίπτωση, δίνοντας την κρίσιμη ψήφο στην αντιπρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Καμάλα Χάρις. Μια δεύτερη παραδοχή, η οποία διακινούνταν ευρέως, είναι αυτή του «κόκκινου κύματος», που όμως δεν επαληθεύτηκε. Με την επανεκλογή της Δημοκρατικής Κορτές Μάστο στην Νεβάδα, επιβεβαιώνεται η εκτίμηση, σύμφωνα με την οποία δεν επιβραβεύθηκε από τους πολίτες η στρατηγική πολιτική στόχευση του Ντόναλντ Τραμπ, στην οποία ο πρώην πρόεδρος θα πραγματοποιούσε το «κόκκινο κύμα», την ολική επαναφορά των Ρεπουμπλικάνων.

Δαπάνησε πολλά σε χρήμα και σε προσωπικό κόπο στη στρατηγική του «κόκκινου κύματος», αλλά απέτυχε πλήρως. Οι Δημοκρατικοί αποδείχθηκαν εξόχως ανθεκτικοί και ο σημερινός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν κατόρθωσε να παραμείνει και να ασκήσει την προεδρική εξουσία για ακόμη δύο χρόνια, παίρνοντας πολύτιμες πολιτικές ανάσες. Ένα τρίτο βασικό συμπέρασμα που εξάγεται από την εκλογή στη Νεβάδα είναι ότι η απόφαση για τις αμβλώσεις έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο. Ο οικονομικός παράγοντας παραμένει κεντρικός, αλλά υποτιμήθηκε από τους Ρεπουμπλικάνους και ορισμένους Δημοκρατικούς το ψυχολογικό/συναισθηματικό στοιχείο.

Η αντιμετώπιση του ψηφοφόρου ως οικονομικής εγωιστικής μηχανής, ως ενός αποκλειστικά «οικονομικού ανθρώπου» από τα κομματικά επιτελεία, αποδείχθηκε, για μια φορά ακόμη, εσφαλμένη. Οι ψυχικές ταυτίσεις του ψηφοφόρου παραμένουν ισχυρές, ακόμη κι όταν η οικονομική δραστηριότητα βρίσκεται σε ύφεση ή κινείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Τα εκλογικά αποτελέσματα στη Νεβάδα δείχνουν ότι στοιχεία, όπως είναι η κυρίαρχη πολιτική κουλτούρα και οι αξιακοί κώδικες, παραμένουν ισχυρά. Το ζήτημα των αμβλώσεων, που ανέδειξε η υποψήφια του κόμματος των Δημοκρατικών, έφερε στην επιφάνεια την παλαιά αντιπαράθεση ανάμεσα στους φιλελεύθερους και τους συντηρητικούς, στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικάνους αντίστοιχα.

Μια αντιπαράθεση πολιτισμική απέναντι στην εθελούσια διακοπή της κύησης. Μια αντιπαράθεση αξιών μεταξύ των Δημοκρατικών που τάσσονται υπέρ του δικαιώματος και των Ρεπουμπλικάνων που, ως συντηρητικοί, απορρίπτου το δικαίωμα αυτό. Είναι μια αντιπαράθεση αξιακή, πολιτισμική, που δείχνει ότι οι ψηφοφόροι δεν λειτουργούν πρωταρχικά με όρους οικονομικού προϋπολογισμού της μιας ή της άλλης πολιτικής επιλογής.