Θεσμικό τσουνάμι από «φωτογραφική» τροπολογία: γιατί η υπόθεση Κεφαλογιάννη ανάβει πολιτικές φωτιές

Ερωτήματα για σύγκρουση συμφερόντων, αιχμές για κατάχρηση εξουσίας και έντονο παρασκήνιο γύρω από την επιμέλεια τέκνων

Έντονες αντιδράσεις, πολιτικά ερωτήματα και παρασκηνιακούς ψιθύρους έχει προκαλέσει η τροπολογία για την επιμέλεια ανηλίκων, η οποία κατατέθηκε αιφνιδιαστικά στις 19 Δεκεμβρίου, ενσωματώθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και χαρακτηρίστηκε ως επείγουσα.

Η υπόθεση, ωστόσο, απέκτησε βαριά παραπολιτική διάσταση, όταν έγινε γνωστό ότι η πρώτη εφαρμογή της τροπολογίας έγινε από την ίδια την υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, σε προσωπική της δικαστική διαμάχη με τον πρώην σύζυγό της, Μίνω Μάτσα, λίγες μόλις ημέρες μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης που όριζε πλήρη συνεπιμέλεια με εναλλασσόμενη κατοικία των τέκνων.

Τι αλλάζει η επίμαχη ρύθμιση

Η τροπολογία δίνει τη δυνατότητα σε γονέα που δεν ικανοποιείται από απόφαση πρωτοδικείου για τη γονική μέριμνα, να καταθέσει νέα αγωγή σε πρώτο βαθμό, χωρίς να αναμείνει την εκδίκαση της έφεσης.

Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι πρόκειται για θεσμική καινοτομία με σοβαρές συνέπειες, καθώς:

• δημιουργεί παράλληλες δικαστικές διαδρομές,
• επιβαρύνει τα δικαστήρια,
• και εγείρει ζητήματα ασφάλειας δικαίου.

Το εξώδικο που δυναμιτίζει το κλίμα

Το πολιτικό θερμόμετρο εκτοξεύθηκε μετά την επίδοση εξώδικης διαμαρτυρίας του Μίνου Μάτσα προς την υπουργό, στην οποία γίνεται λόγος για «καταπληκτική σύμπτωση» ανάμεσα:

• στην έκδοση της δικαστικής απόφασης,
• στην ψήφιση της τροπολογίας,
• και στην άμεση αξιοποίησή της από την ίδια.

Στο εξώδικο γίνεται ευθεία αναφορά σε ηθική και πολιτική έκθεση, ενώ αφήνονται σαφείς αιχμές περί ad hoc νομοθέτησης, με σκοπό την επανάκριση συγκεκριμένης υπόθεσης.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και η αναφορά ότι η τροπολογία εντάχθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο, στο μέρος των «επείγουσων ρυθμίσεων», γεγονός που —κατά νομικούς— δυσχεραίνει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Παραπολιτικά: το πρόβλημα δεν είναι μόνο νομικό

Στο παρασκήνιο, κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται ότι, ανεξαρτήτως νομικής βασιμότητας, το ζήτημα είναι πλέον καθαρά πολιτικό. Η εικόνα υπουργού που:

• συνυπογράφει νόμο,
• και τον αξιοποιεί πρώτη σε προσωπική της υπόθεση,

δημιουργεί σκιές σύγκρουσης συμφερόντων, τις οποίες η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί επικοινωνιακά αλλά και θεσμικά.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται σε παραπολιτικούς κύκλους, «η δικαιοσύνη μπορεί να κρίνει τη διάταξη, αλλά η κοινή γνώμη έχει ήδη βγάλει το δικό της συμπέρασμα».