Ο Πούτιν Απέναντι σε Νέο Ευρωπαϊκό Άξονα

Μακρόν, Μερτς και Στάρμερ συναντούν τον Ζελένσκι σε μια κρίσιμη σύνοδο που μπορεί να καθορίσει όχι μόνο την πορεία του πολέμου, αλλά και τη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρώπης μετά την αμερικανική αποστασιοποίηση.

Το Λονδίνο Στήνει το Νέο Διευθυντήριο της Ευρώπης: Η Ώρα της Μεγάλης Πίεσης στον Πούτιν

Η συνάντηση της Κυριακής στο Λονδίνο μεταξύ του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, του Εμανουέλ Μακρόν, του Φρίντριχ Μερτς και του Κιρ Στάρμερ δεν αποτελεί ακόμη μία διπλωματική φωτογραφία κορυφής.

Αντίθετα, ενδέχεται να αποδειχθεί μία από τις πιο κρίσιμες πολιτικές συναντήσεις από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία πριν από περισσότερα από τέσσερα χρόνια.

Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις περί ειρήνης και κατάπαυσης του πυρός, διαμορφώνεται μια βαθύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα: η Ευρώπη επιχειρεί να αναλάβει ηγετικό ρόλο στη διαχείριση του πολέμου, σε μια περίοδο κατά την οποία η αμερικανική πολιτική εμφανίζεται ολοένα και πιο απρόβλεπτη.

Το Λονδίνο μετατρέπεται έτσι σε κέντρο λήψης αποφάσεων για την επόμενη φάση της ουκρανικής κρίσης.

Η Ευρώπη αναζητά στρατηγική αυτονομία

Η παρουσία των ηγετών της Γαλλίας, της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου δίπλα στον Ζελένσκι εκπέμπει ένα μήνυμα που ξεπερνά κατά πολύ τη Μόσχα.

Απευθύνεται και προς την Ουάσιγκτον.

Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες γνωρίζουν ότι η ασφάλεια της ηπείρου δεν μπορεί πλέον να βασίζεται αποκλειστικά στις αμερικανικές εγγυήσεις.

Οι πολιτικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, η κόπωση της δυτικής κοινής γνώμης και το αυξανόμενο κόστος του πολέμου έχουν αναγκάσει την Ευρώπη να εξετάσει σενάρια που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν αδιανόητα.

Η δημιουργία του λεγόμενου «Συνασπισμού των Προθύμων» αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μεταβολής.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια προσπάθεια οικοδόμησης ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού ασφαλείας που θα μπορεί να λειτουργεί ακόμη και αν η αμερικανική εμπλοκή μειωθεί.

Γιατί τώρα;

Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι.

Παρά τις συνεχιζόμενες ρωσικές επιθέσεις εναντίον ουκρανικών πόλεων, η Μόσχα βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές στρατιωτικές και οικονομικές πιέσεις.

Οι δυτικές κυρώσεις συνεχίζουν να περιορίζουν την πρόσβαση της ρωσικής οικονομίας σε κρίσιμες τεχνολογίες και κεφάλαια, ενώ οι απώλειες στο πεδίο της μάχης αυξάνουν το πολιτικό και κοινωνικό κόστος του πολέμου.

Ταυτόχρονα, το Κίεβο επιχειρεί να αξιοποιήσει τη συγκυρία προβάλλοντας τη δική του διπλωματική πρωτοβουλία.

Η δημόσια πρόταση του Ζελένσκι για απευθείας συνάντηση με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και για πλήρη κατάπαυση του πυρός δεν αποτελεί απλώς μια κίνηση καλής θέλησης.

Είναι μια προσπάθεια μεταφοράς της πίεσης στη ρωσική πλευρά.

Εάν η Μόσχα απορρίψει εκ νέου τον διάλογο, το Κρεμλίνο κινδυνεύει να εμφανιστεί ως η δύναμη που εμποδίζει οποιαδήποτε ειρηνευτική διαδικασία.

Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η εκεχειρία

Πίσω από τις συζητήσεις περί κατάπαυσης του πυρός βρίσκεται το ερώτημα που απασχολεί όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες:

Τι θα συμβεί την επόμενη ημέρα ενός πιθανού τερματισμού των συγκρούσεων;

Η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο προωθούν εδώ και μήνες την ιδέα ανάπτυξης πολυεθνικής δύναμης ασφαλείας στην Ουκρανία μετά από ενδεχόμενη ειρηνευτική συμφωνία.

Μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε ιστορική καμπή για την ευρωπαϊκή άμυνα.

Για πρώτη φορά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, ευρωπαϊκές χώρες θα αναλάμβαναν άμεσα και συλλογικά τη διατήρηση της ασφάλειας σε μια εμπόλεμη ζώνη της ηπείρου.

Αυτός είναι και ο λόγος που το Παρίσι και το Λονδίνο επιμένουν στην ενίσχυση του «Συνασπισμού των Προθύμων».

Δεν πρόκειται μόνο για την Ουκρανία.

Πρόκειται για το μέλλον της ευρωπαϊκής ισχύος.

Ο Πούτιν απέναντι σε ένα νέο ευρωπαϊκό μπλοκ

Η μεγαλύτερη ανησυχία του Κρεμλίνου δεν είναι απαραίτητα τα νέα πακέτα κυρώσεων.

Είναι η σταδιακή πολιτική και στρατιωτική ενοποίηση της Ευρώπης γύρω από το ουκρανικό ζήτημα.

Για χρόνια, η Μόσχα επένδυε στις διαφορές μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, θεωρώντας ότι η ΕΕ δύσκολα θα μπορούσε να αποκτήσει ενιαία στρατηγική αντίληψη.

Η εικόνα όμως που διαμορφώνεται σήμερα είναι διαφορετική.

Το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο εμφανίζονται πιο συντονισμένα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή από την έναρξη του πολέμου.

Αυτό ακριβώς επιδιώκει να αναδείξει και η συνάντηση της Κυριακής.

Ότι η Ουκρανία δεν αποτελεί πλέον μόνο ουκρανική υπόθεση.

Αποτελεί κεντρικό ζήτημα της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η μάχη για τη μεταπολεμική Ευρώπη έχει ήδη ξεκινήσει

Παρά τις συνεχιζόμενες εχθροπραξίες, οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν σχεδιάζουν απλώς πώς θα τερματιστεί ο πόλεμος.

Σχεδιάζουν το πώς θα μοιάζει η Ευρώπη μετά από αυτόν.

Η σύνοδος του Λονδίνου και η επόμενη συνάντηση στο Παρίσι τον Ιούλιο αποτελούν κρίκους μιας ευρύτερης διαδικασίας αναδιαμόρφωσης της ευρωπαϊκής γεωπολιτικής ταυτότητας.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις μεταξύ Ζελένσκι και Πούτιν.

Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος θα διαμορφώσει τους όρους της επόμενης ευρωπαϊκής τάξης ασφαλείας.

Και αυτή η μάχη έχει ήδη αρχίσει.

Πηγή: pagenews.gr