Υπό πίεση ο Λευκός Οίκος: Αυξάνεται ο έλεγχος του Κογκρέσου για τη μυστική συμφωνία Τραμπ – Ιράν
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 5 '
Η συμφωνία-πλαίσιο ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, που ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσιάζει ως το πρώτο βήμα για τον τερματισμό της σύγκρουσης και την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ένα νέο μέτωπο: το αμερικανικό Κογκρέσο.
Καθώς πλησιάζει η προγραμματισμένη υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης, η πίεση προς τον Λευκό Οίκο αυξάνεται, με βουλευτές και γερουσιαστές και από τα δύο κόμματα να καταγγέλλουν ότι καλούνται να τοποθετηθούν για μια συμφωνία την οποία ουσιαστικά δεν έχουν διαβάσει.
Η έλλειψη διαφάνειας έχει ήδη μετατραπεί σε πολιτικό ζήτημα στην Ουάσιγκτον, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ επιμένει ότι οι λεπτομέρειες θα δημοσιοποιηθούν μετά την επίσημη υπογραφή, επικαλούμενη διπλωματικούς λόγους.
Ένα κείμενο που λίγοι έχουν δει
Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι η συμφωνία έχει ήδη προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις, παρότι το πλήρες περιεχόμενό της παραμένει απόρρητο.
Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από κυβερνητικές πηγές και διαπραγματευτικούς κύκλους, το Μνημόνιο προβλέπει ένα πλαίσιο 60 ημερών διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών και τη σταδιακή οικονομική επανένταξη της χώρας στο διεθνές σύστημα.
Ωστόσο, αρκετοί Αμερικανοί νομοθέτες δηλώνουν ότι δεν έχουν λάβει επίσημη ενημέρωση για τους όρους της συμφωνίας, γεγονός που τροφοδοτεί υποψίες και πολιτικές αντιδράσεις.
Ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Γερουσία Τσακ Σούμερ έκανε λόγο για «περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις», ζητώντας άμεση ενημέρωση του Κογκρέσου και του αμερικανικού κοινού.
Ρεπουμπλικανική δυσφορία απέναντι στον Τραμπ
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι αντιδράσεις δεν προέρχονται μόνο από τους Δημοκρατικούς.
Αρκετοί Ρεπουμπλικανοί, ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοι του προέδρου, εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι σε μια συμφωνία που θυμίζει, όπως υποστηρίζουν, ορισμένα στοιχεία της πυρηνικής συμφωνίας Ομπάμα του 2015, την οποία ο ίδιος ο Τραμπ είχε καταγγείλει και τελικά εγκατέλειψε κατά την πρώτη του θητεία.
Η βασική ανησυχία αφορά το ενδεχόμενο οικονομικών παραχωρήσεων προς την Τεχεράνη χωρίς επαρκείς εγγυήσεις για το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Ορισμένοι γερουσιαστές ζητούν να εξεταστεί η συμφωνία από το Κογκρέσο πριν τεθεί σε εφαρμογή, επιμένοντας ότι οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη διευθέτηση για το πυρηνικό ζήτημα δεν μπορεί να παρακάμψει τη νομοθετική εξουσία.
Το αγκάθι των οικονομικών ανταλλαγμάτων
Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται το ερώτημα τι ακριβώς θα λάβει το Ιράν σε αντάλλαγμα.
Η κυβέρνηση Τραμπ διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται για μια συμφωνία άμεσης οικονομικής διάσωσης της Τεχεράνης και ότι οποιαδήποτε οικονομικά οφέλη θα συνδέονται με συγκεκριμένες υποχρεώσεις και μετρήσιμα αποτελέσματα.
Παρόλα αυτά, οι πληροφορίες για πιθανή πρόσβαση σε παγωμένα κεφάλαια, για χαλάρωση ορισμένων περιορισμών στις πετρελαϊκές εξαγωγές και κυρίως για το σχέδιο δημιουργίας επενδυτικού ταμείου ύψους 300 δισ. δολαρίων έχουν προκαλέσει πολιτικό θόρυβο στην Ουάσιγκτον.
Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επιχειρεί τις τελευταίες ημέρες να καθησυχάσει τους επικριτές, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε οικονομική στήριξη θα προέλθει από ιδιωτικά κεφάλαια και χώρες του Κόλπου και όχι από Αμερικανούς φορολογούμενους.
Η πολιτική δοκιμασία του Τραμπ
Για τον Ντόναλντ Τραμπ, το ζήτημα δεν είναι μόνο διπλωματικό αλλά και πολιτικό.
Ο Αμερικανός πρόεδρος επιχειρεί να παρουσιάσει τη συμφωνία ως απόδειξη ότι μπορεί να τερματίζει συγκρούσεις χωρίς να εμπλέκει τη χώρα του σε πολυετείς πολέμους.
Ωστόσο, όσο οι λεπτομέρειες παραμένουν κρυφές, τόσο μεγαλώνει η δυσπιστία ακόμη και εντός της δικής του πολιτικής βάσης.
Η κατάσταση θυμίζει σε πολλούς αναλυτές προηγούμενες αμερικανικές διαπραγματεύσεις με το Ιράν, όπου η μάχη για το περιεχόμενο της συμφωνίας μεταφέρθηκε τελικά στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Γιατί η υπόθεση ξεπερνά το Ιράν
Η συζήτηση που έχει ανοίξει στην Ουάσιγκτον αφορά πολύ περισσότερα από μια διμερή συμφωνία.
Αγγίζει τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις εθνικής ασφάλειας, τον βαθμό κοινοβουλευτικού ελέγχου στην εξωτερική πολιτική και το κατά πόσο ένας πρόεδρος μπορεί να προχωρά σε στρατηγικές δεσμεύσεις χωρίς προηγούμενη πολιτική συναίνεση.
Για πολλούς νομοθέτες, το βασικό ζήτημα δεν είναι αν η συμφωνία είναι καλή ή κακή.
Είναι ότι καλούνται να την αξιολογήσουν χωρίς να γνωρίζουν ακριβώς τι περιλαμβάνει.
Και αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί, πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών, η μάχη γύρω από τη συμφωνία Τραμπ – Ιράν έχει ήδη μεταφερθεί από τη Γενεύη και το Ορμούζ στους διαδρόμους του Καπιτωλίου.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
