Eurostat: Ουραγός η Ελλάδα στην Ευρώπη στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ

Τα στοιχεία της Eurostat διαψεύδουν το κυβερνητικό αφήγημα περί «ισχυρής οικονομίας», καθώς η Ελλάδα παραμένει στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε κρίσιμους δείκτες ευημερίας και αγοραστικής δύναμης.

Η εικόνα της ελληνικής οικονομίας, όπως αποτυπώνεται στα στοιχεία της Eurostat για το 2025, απέχει σημαντικά από το αφήγημα της κυβερνητικής επιτυχίας. Παρά τις συνεχείς αναφορές της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε ανάπτυξη, επενδύσεις και δημοσιονομική σταθερότητα, οι αριθμοί δείχνουν μια διαφορετική πραγματικότητα για τους πολίτες.

Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, καταγράφοντας επίδοση 32% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Στην ίδια θέση βρίσκεται και η Βουλγαρία, ενώ ελαφρώς υψηλότερα ακολουθεί η Λετονία, με 29% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, καθώς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αποτελεί έναν από τους βασικούς δείκτες οικονομικής δραστηριότητας και συνολικής ευημερίας. Με απλά λόγια, δείχνει πόσο μακριά βρίσκεται η ελληνική οικονομία από τον ευρωπαϊκό πυρήνα, όχι μόνο σε επίπεδο αριθμών αλλά και σε επίπεδο καθημερινότητας.

Στον αντίποδα, οι χώρες με τις υψηλότερες επιδόσεις είναι το Λουξεμβούργο, με 139% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, η Ιρλανδία με 138% και η Ολλανδία με 33%. Η απόσταση ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ισχυρότερες ευρωπαϊκές οικονομίες παραμένει χαώδης.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ΑΕΠ

Η χαμηλή θέση της Ελλάδας στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ δεν είναι ένα μεμονωμένο στατιστικό εύρημα. Συνδέεται άμεσα με την αγοραστική δύναμη, τους μισθούς, το κόστος ζωής και την πραγματική δυνατότητα των νοικοκυριών να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους ανάγκες.

Σύμφωνα με την κριτική που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ, τα στοιχεία της Eurostat καταρρίπτουν το αφήγημα της κυβέρνησης περί ισχυρής οικονομίας «προς όφελος όλων». Η Κουμουνδούρου επισημαίνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την αγοραστική δύναμη των πολιτών, 32% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το στοιχείο για τη σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση στις ηλικίες 15 έως 29 ετών, η οποία στην Ελλάδα φτάνει το 14,7%, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στο 5,8%.

Το εύρημα αυτό δείχνει ότι η νέα γενιά πληρώνει ιδιαίτερα βαρύ τίμημα. Οι νέοι αντιμετωπίζουν υψηλό κόστος στέγασης, χαμηλούς μισθούς, ακριβές μετακινήσεις και περιορισμένη δυνατότητα οικονομικής αυτονομίας.

Πληθωρισμός και καθημερινότητα

Την ίδια ώρα, για το δωδεκάμηνο Μαΐου 2025 – Μαΐου 2026, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα ανήλθε στο 4,9%, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ, καταγράφοντας την τέταρτη υψηλότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με την Κροατία.

Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες δεν πιέζονται μόνο από χαμηλότερα εισοδήματα σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά και από ταχύτερη αύξηση τιμών σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο όταν συνδυάζεται με την αδυναμία των μισθών να ακολουθήσουν το πραγματικό κόστος ζωής. Έτσι, ακόμη και αν η οικονομία εμφανίζει θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών παραμένει περιορισμένο.

Η πολιτική διάσταση

Τα στοιχεία της Eurostat έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση επιχειρεί να προβάλλει την εικόνα μιας οικονομίας που ανακάμπτει και σταθεροποιείται. Ωστόσο, η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη δεν μεταφράζεται σε ουσιαστική βελτίωση της ζωής των πολιτών.

Η σύγκρουση πλέον δεν αφορά μόνο τους αριθμούς, αλλά το ποιος τελικά ωφελείται από την οικονομική πολιτική. Η κυβέρνηση μιλά για επενδύσεις και δημοσιονομική αξιοπιστία. Η αντιπολίτευση αντιτείνει ότι οι πολίτες βλέπουν το εισόδημά τους να εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας.

Η χαμηλή αγοραστική δύναμη, η ακρίβεια, η υλική στέρηση των νέων και η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο δημιουργούν ένα πολιτικό πεδίο έντονης αντιπαράθεσης.

Το ερώτημα της επόμενης ημέρας

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η ελληνική οικονομία μπορεί να περάσει από τη στατιστική ανάκαμψη στην πραγματική κοινωνική βελτίωση.

Για να συμβεί αυτό, δεν αρκεί η επίκληση της ανάπτυξης. Χρειάζονται πολιτικές που αυξάνουν το διαθέσιμο εισόδημα, μειώνουν το κόστος ζωής, ενισχύουν τους μισθούς, αντιμετωπίζουν τη στεγαστική κρίση και προστατεύουν τους νέους από τον κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού.

Τα στοιχεία της Eurostat λειτουργούν ως υπενθύμιση ότι η οικονομική πρόοδος δεν κρίνεται μόνο από τους δείκτες, αλλά από το αν οι πολίτες μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.

Και σε αυτό το πεδίο, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ μακριά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Πηγή: pagenews.gr