Αδωνις – Πολάκης Όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα, αρχίζουν οι κραυγές
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 6 '
Πηγή Φωτογραφίας: δημιουργικό pagenews.gr//Αδωνις - Πολάκης Όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα, αρχίζουν οι κραυγές
«Η Ιστορία δεν γράφεται με ύβρεις»
Υπάρχουν πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Υπάρχουν ιδεολογικές συγκρούσεις.
Και υπάρχουν και στιγμές όπου ένας πολιτικός, αντί να απαντήσει στα ερωτήματα που του τίθενται, επιλέγει να τα καλύψει με ύβρεις.
Η τελευταία ανάρτηση του Παύλου Πολάκη ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Γιατί απαντά ο Πολάκης, ενώ ο Άδωνις μιλά στον Τσίπρα;
Υπάρχει μία πολιτική λεπτομέρεια που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης τις τελευταίες ημέρες δεν έχει επιλέξει ως βασικό αντίπαλο τον Παύλο Πολάκη.
Το σύνολο σχεδόν των παρεμβάσεών του αφορά τον Αλέξη Τσίπρα.
Αμφισβητεί το αφήγημα περί «ηθικού πλεονεκτήματος», επαναφέρει τη συζήτηση στην περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και επιχειρεί να αποδομήσει πολιτικά την προσπάθεια επιστροφής του πρώην πρωθυπουργού.
Κι όμως…
Εκείνος που απαντά με τη μεγαλύτερη ένταση δεν είναι ο ίδιος ο Τσίπρας.
Είναι ο Παύλος Πολάκης.
Γιατί;
Μία πιθανή πολιτική ερμηνεία είναι ότι ο Πολάκης αισθάνεται υποχρεωμένος να υπερασπιστεί την πολιτική κληρονομιά της περιόδου 2015-2019, καθώς υπήρξε από τους πιο προβεβλημένους υπουργούς εκείνης της κυβέρνησης.
Μια άλλη ανάγνωση είναι ότι, όσο η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα, στελέχη του ευρύτερου χώρου επιχειρούν να δείξουν ότι παραμένουν οι πιο συνεπείς υπερασπιστές του πολιτικού του αποτυπώματος.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, είναι άλλο.
Ο Άδωνις απευθύνεται πολιτικά στον Τσίπρα.
Η απάντηση έρχεται από τον Πολάκη.
Αυτό από μόνο του δείχνει ποιος θεωρεί ότι θίγεται περισσότερο από τη δημόσια συζήτηση.
Και ίσως επιβεβαιώνει ότι η πολιτική μάχη δεν διεξάγεται πλέον μόνο ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και γύρω από το ποιος θα εκφράσει ή θα υπερασπιστεί την επόμενη ημέρα του χώρου της ελληνικής Κεντροαριστεράς.
«Βγάλε το σκασμό…»
Ο Παύλος Πολάκης δεν ξεκινά με επιχείρημα.
Ξεκινά με σύνθημα.
«ΒΓΑΛΕ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ… Αδιευκρίνιστε… Λαδέμπορα της πανδημίας… Αρχηγέ της συμμορίας του ΚΕΕΛΠΝΟ… Καταστροφέα του ΕΣΥ…»
Συνεχίζει:
«Εμείς είμαστε η συνέχεια του Κολοκοτρώνη, του Καλλέργη, του Τρικούπη, του Βενιζέλου, του ΕΑΜ, του Άρη, του Μπελογιάννη…»
Και καταλήγει:
«Καμία δικτατορία δεν κράτησε αιώνια. Η Δικαιοσύνη θα αποδοθεί.» Η ανάρτηση είναι αποκαλυπτική.
Όχι γιατί πλήττει τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Αλλά γιατί δείχνει ότι, αντί πολιτικής απάντησης, επιλέγεται η πόλωση και η προσωπική επίθεση.
Η απάντηση Άδωνι: “Ας μιλήσουμε για την Ιστορία”
Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν απαντά με ανάλογες ύβρεις.
Ξεκινά διαφορετικά.
«Για τα δήθεν αδιευκρίνιστα και τη Novartis τον έχω πάει στα δικαστήρια… αλλά για όσα ιστορικά είπε οφείλω να δώσω ορισμένες απαντήσεις γιατί οι περισσότεροι στην Ελλάδα δεν γνωρίζουν ιστορία.»
Και τότε αλλάζει το επίπεδο της συζήτησης.
Από τα συνθήματα περνά στα ιστορικά δεδομένα.
Ο Βενιζέλος που δεν βολεύει τον Πολάκη
Ο Πολάκης επικαλείται τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Ο Άδωνις υπενθυμίζει:
«Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ψήφισε το Ιδιώνυμο του 1929. Ήταν ο πρώτος συστηματικός αντικομμουνιστικός νόμος του ελληνικού κράτους.»
Και προσθέτει:
«Ο Βενιζέλος ήταν σφόδρα αντικομμουνιστής.»
Η επισήμανση αυτή βασίζεται σε γνωστό ιστορικό γεγονός: ο νόμος 4229/1929 («Ιδιώνυμο») θεσπίστηκε επί κυβέρνησης Βενιζέλου και χρησιμοποιήθηκε κατά κομμουνιστικών οργανώσεων και συνδικαλιστών.
Το ερώτημα είναι εύλογο:
Πώς μπορεί ο Βενιζέλος να παρουσιάζεται ως πολιτικός πρόγονος μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής Αριστεράς όταν η ίδια η πολιτική του διαδρομή συγκρούστηκε με το τότε κομμουνιστικό κίνημα;
Ο Άρης που αποκήρυξε το ίδιο του το κόμμα
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η αναφορά στον Άρη Βελουχιώτη.
Ο Πολάκης τον παρουσιάζει ως διαχρονικό σύμβολο.
Ο Άδωνις υπενθυμίζει:
«Το ίδιο το ΚΚΕ αποκήρυξε τον Άρη Βελουχιώτη το 1945, χαρακτηρίζοντας τη δράση του τυχοδιωκτική.»
Πρόκειται επίσης για ιστορικό γεγονός.
Η μεταγενέστερη πολιτική αποκατάστασή του δεν αλλάζει ότι υπήρξε επίσημη αποκήρυξη εκείνη την περίοδο.
Το ερώτημα που ο Πολάκης δεν απαντά
Ενώ αφιερώνει εκατοντάδες λέξεις σε χαρακτηρισμούς, ο Παύλος Πολάκης δεν απαντά στο βασικό πολιτικό ερώτημα που επαναφέρει ο Άδωνις:
«Γιατί άλλαξαν την ημερομηνία των εκλογών του 2019 ώστε να προηγηθεί η ψήφιση του νέου Ποινικού Κώδικα;»
Ο Άδωνις επιμένει:
«Για τους Ποινικούς Κώδικες και το γιατί ψήφισε και ο ίδιος την αλλαγή της ενεργητικής δωροδοκίας από κακούργημα σε πλημμέλημα δεν είπε απολύτως τίποτε.»
Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της πολιτικής σύγκρουσης.
Όχι στους χαρακτηρισμούς.
Αλλά στις κυβερνητικές επιλογές.
Το πρόβλημα δεν είναι ο θυμός. Είναι η πολιτική πρόταση.
Η πολιτική ένταση δεν είναι πρόβλημα.
Η έλλειψη επιχειρημάτων είναι.
Η ανάρτηση Πολάκη δεν παρουσιάζει ούτε μία νέα πολιτική πρόταση.
Δεν απαντά για την οικονομία.
Δεν απαντά για την υγεία.
Δεν απαντά για τη δικαιοσύνη.
Δεν απαντά για τους Ποινικούς Κώδικες.
Αντίθετα, επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση αποκλειστικά στο πεδίο της ηθικής απαξίωσης του αντιπάλου.
Η πολιτική κουλτούρα του Πολάκη είναι πλέον βαρίδι για την Κεντροαριστερά
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Παύλου Πολάκη δεν είναι ότι συγκρούεται.
Η δημοκρατία χρειάζεται συγκρούσεις.
Το πρόβλημα είναι ότι η πολιτική του γλώσσα δυσκολεύεται να απευθυνθεί πέρα από ένα ήδη πεισμένο ακροατήριο.
Ακόμη και εντός του ΣΥΡΙΖΑ, οι δημόσιες παρεμβάσεις του έχουν κατά καιρούς προκαλέσει αντιδράσεις, ενώ στο παρελθόν έχει δεχθεί κριτική ακόμη και από την ηγεσία του κόμματος για το ύφος ή συγκεκριμένες τοποθετήσεις του.
Όταν η πολιτική μετατρέπεται σε διαρκή προσωπική επίθεση, το αποτέλεσμα είναι η συσπείρωση των ήδη πεπεισμένων και η απομάκρυνση των μετριοπαθών ψηφοφόρων.
Η δημοκρατία απαιτεί αντιπαράθεση.
Δεν απαιτεί ύβρεις.
Η ιστορία απαιτεί τεκμηρίωση.
Δεν προσφέρεται για κομματική ιδιοκτησία.
Και η πολιτική αξιοπιστία δεν οικοδομείται με συνθήματα, αλλά με τη δυνατότητα να απαντώνται τα δύσκολα ερωτήματα. Αυτή είναι η ουσία της δημόσιας λογοδοσίας και το πεδίο στο οποίο, στην παρούσα αντιπαράθεση, ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχείρησε να μεταφέρει τη συζήτηση.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
