Άδωνις για Meta γυαλιά: «Αυτά δεν τα λέω εγώ – Τα λέει ο Άρειος Πάγος»
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Άδωνις για Meta γυαλιά: «Αυτά δεν τα λέω εγώ – Τα λέει ο Άρειος Πάγος»
Νέα συνέχεια, αυτή τη φορά με νομολογία του Αρείου Πάγου στο επίκεντρο, δίνει ο Άδωνις Γεωργιάδης στη δημόσια αντιπαράθεση για τη χρήση των έξυπνων γυαλιών Meta και το κατά πόσο επιτρέπεται η καταγραφή εικόνας σε δημόσιες συγκεντρώσεις.
Ο υπουργός επανήλθε μέσω Χ απαντώντας στον δικηγόρο Θανάση Καμπαγιάννη και επικαλέστηκε συγκεκριμένα τις αποφάσεις ΑΠ 1422/2021 και ΑΠ 735/2019, επιχειρώντας να τεκμηριώσει ότι άλλο είναι η γενική καταγραφή ενός δημόσιου γεγονότος και άλλο η στοχευμένη παρακολούθηση ή εξατομίκευση συγκεκριμένου πολίτη.
Η αντιπαράθεση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ξεπερνά πλέον τα ίδια τα Meta glasses και αγγίζει ένα ολοένα πιο επίκαιρο ζήτημα: πού συναντώνται η προστασία της προσωπικότητας, τα προσωπικά δεδομένα και οι νέες wearable τεχνολογίες που μπορούν να καταγράφουν εικόνα και ήχο.
Και αυτή τη φορά ο Γεωργιάδης δεν έμεινε στην πολιτική επιχειρηματολογία. Παρέπεμψε στην επίσημη ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου και στο ίδιο το κείμενο της ΑΠ 1422/2021.
Γεωργιάδης: «Η νομολογία του Αρείου Πάγου είναι σαφής»
Στη μακροσκελή ανάρτησή του ο υπουργός υποστηρίζει:
«Ο Άρειος Πάγος λέει ρητά: “η λήψη φωτογραφίας ενός προσώπου ως μέλους του συνόλου των ατόμων, που πήραν μέρος σε δημόσια εκδήλωση, δεν προσκρούει, κατ’ αρχήν, στις διατάξεις προστασίας της προσωπικότητας”. Και αμέσως μετά προσθέτει ότι η συμμετοχή στη δημόσια εκδήλωση μπορεί να θεωρηθεί είτε σιωπηρή συναίνεση είτε “ιδίω κινδύνω ενέργεια”.»
Και συνεχίζει:
«Άρα, εφαρμοζόμενο σε μια δημόσια διαδήλωση, η απόφαση παρέχει ισχυρό νομικό έρεισμα για την άποψη ότι η γενική καταγραφή της διαδήλωσης και των συμμετεχόντων ως συνόλου δεν είναι κατ’ αρχήν παράνομη. Δεν απαιτείται δηλαδή, σύμφωνα με αυτή τη νομολογιακή αρχή, να πάρεις ξεχωριστή συγκατάθεση από κάθε πρόσωπο που τυχαίνει να βρίσκεται μέσα στο γενικό πλάνο.»
Η συγκεκριμένη αναφορά έχει βάση στο κείμενο της ΑΠ 1422/2021: η απόφαση πράγματι εξετάζει χωριστά τη λήψη εικόνας προσώπου ως μέλους του συνόλου δημόσιας εκδήλωσης και την εξατομίκευση συγκεκριμένου συμμετέχοντος.
Ο Άρειος Πάγος λέει ρητά:
«η λήψη φωτογραφίας ενός προσώπου ως μέλους του συνόλου των ατόμων, που πήραν μέρος σε δημόσια εκδήλωση, δεν προσκρούει, κατ’ αρχήν, στις διατάξεις προστασίας της προσωπικότητας».
Και αμέσως μετά προσθέτει ότι η συμμετοχή στη δημόσια εκδήλωση μπορεί να…
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) August 22, 2026
Η δεύτερη απόφαση που επικαλείται: ΑΠ 735/2019
Ο Γεωργιάδης προχωρά όμως ένα βήμα περισσότερο, επικαλούμενος και την ΑΠ 735/2019, την οποία θεωρεί ακόμη πιο κοντινή σε περίπτωση πραγματικής διαδήλωσης.
«Υπάρχει μάλιστα και άλλη απόφαση του Αρείου Πάγου, η ΑΠ 735/2019, ακόμη πιο κοντά σε πραγματική διαδήλωση. Εκεί είχε καταγραφεί από ιδιώτη περιστατικό αστυνομικής βίας κατά τη διάρκεια πορείας.»
Σύμφωνα με τον υπουργό:
«Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η συμπεριφορά που καταγράφηκε είχε εκδηλωθεί δημόσια και παρουσία πολλών προσώπων, και συνεπώς η αποτύπωσή της δεν ενέπιπτε στην προστατευόμενη ιδιωτική σφαίρα.»
Και σε αυτό το σημείο υπάρχει σαφής επιβεβαίωση από την ίδια την απόφαση.
Η ΑΠ 735/2019 αναφέρει ότι η επίμαχη συμπεριφορά είχε εκδηλωθεί δημόσια και παρουσία πολλών παρευρισκομένων και επομένως δεν ενέπιπτε στην προστατευόμενη ιδιωτική σφαίρα. Η απόφαση σημειώνει επίσης ότι «δεν θεωρείται υποκλοπή η αποτύπωση δημοσίων συνομιλιών ή πράξεων» και έκρινε ότι το συγκεκριμένο υλικό είχε αποκτηθεί με θεμιτό τρόπο.
Η απάντηση στον Καμπαγιάννη
Η συζήτηση οξύνθηκε μετά την παρέμβαση του Θανάση Καμπαγιάννη, ο οποίος αμφισβήτησε την ερμηνεία που δίνει ο υπουργός στη νομολογία.
Ο Γεωργιάδης επανήλθε απευθυνόμενος προσωπικά στον δικηγόρο:
«Κύριε Καμπαγιάννη, η νομολογία του Αρείου Πάγου είναι σαφής και, κατά τη γνώμη μου, δεν επιβεβαιώνει όσα υποστηρίζετε.»
Και παραθέτει εκ νέου την ΑΠ 1422/2021:
«Στην ΑΠ 1422/2021 ο Άρειος Πάγος αναφέρει ρητά ότι “η λήψη φωτογραφίας ενός προσώπου ως μέλους του συνόλου των ατόμων, που πήραν μέρος σε δημόσια εκδήλωση, δεν προσκρούει, κατ’ αρχήν, στις διατάξεις προστασίας της προσωπικότητας”.»
Για να προσθέσει:
«Μάλιστα, το Δικαστήριο εξηγεί ότι η συμμετοχή σε δημόσια εκδήλωση μπορεί να θεωρηθεί είτε ως σιωπηρή συναίνεση είτε ως “ιδίω κινδύνω ενέργεια” ως προς τη λήψη της εικόνας.»
Ο υπουργός επιχειρεί έτσι να μεταφέρει τη συζήτηση από το ερώτημα «υπάρχει κάμερα στα γυαλιά;» στο πολύ πιο συγκεκριμένο νομικό ερώτημα τι ακριβώς καταγράφεται, σε ποιο περιβάλλον και με ποιον τρόπο χρησιμοποιείται στη συνέχεια το υλικό.
«Άλλο η δημόσια διαδήλωση, άλλο η στοχευμένη καταγραφή»
Εδώ βρίσκεται και ο πυρήνας της επιχειρηματολογίας Γεωργιάδη.
«Επομένως, άλλο πράγμα είναι η παράνομη παρακολούθηση ή η στοχευμένη καταγραφή και ταυτοποίηση συγκεκριμένων πολιτών και εντελώς άλλο η καταγραφή μιας δημόσιας διαδήλωσης, σε δημόσιο χώρο, ως δημόσιου γεγονότος, στην οποία οι συμμετέχοντες εμφανίζονται ως μέλη του συνόλου.»
Ο υπουργός υπενθυμίζει επίσης ότι οι δημόσιες συγκεντρώσεις καταγράφονται συστηματικά από πλήθος διαφορετικών μέσων:
«Και στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για δημόσια συγκέντρωση, η οποία καταγράφεται ούτως ή άλλως από τηλεοπτικές κάμερες, δημοσιογράφους και κινητά τηλέφωνα των παρευρισκομένων.»
Η θέση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία στην εποχή των wearable συσκευών, καθώς τα έξυπνα γυαλιά μεταφέρουν ουσιαστικά λειτουργίες ενός smartphone πάνω στον ίδιο τον χρήστη. Τα Ray-Ban Meta διαθέτουν κάμερα και μικρόφωνα, όμως η ύπαρξη αυτών των δυνατοτήτων δεν σημαίνει από μόνη της ότι πραγματοποιείται διαρκώς καταγραφή.
Η ερώτηση είναι απλή. Το εντός εισαγωγικών απόσπασμα στην αρχική ανάρτηση “όταν η καταγραφή αφορά… ως σιωπηρή συναίνεση ή ως «ιδίω κινδύνω ενέργεια»” είναι κομμάτι της 1422/2021 απόφασης του ΑΠ, ναι ή όχι; Αν απαντηθεί αυτό, θα προχωρήσω κ στην ερμηνεία της απόφασης. Απαντήστε.
— Thanasis Kampagiannis (@TKampagiannis) August 22, 2026
Η κρίσιμη «κόκκινη γραμμή»
Ο ίδιος ο Γεωργιάδης, πάντως, βάζει μία σημαντική επιφύλαξη στην επιχειρηματολογία του:
«Προφανώς, άλλο ζήτημα είναι η λήψη και άλλο η μεταγενέστερη χρήση ή δημοσίευση συγκεκριμένων εξατομικευμένων εικόνων. Αυτό όμως δεν μετατρέπει την ίδια την καταγραφή ενός δημόσιου γεγονότος σε παράνομη πράξη.»
Η διάκριση έχει ουσία.
Η νομολογία δεν μπορεί να διαβαστεί ως γενική άδεια για ανεξέλεγκτη καταγραφή οποιουδήποτε προσώπου βρίσκεται σε δημόσιο χώρο. Άλλο είναι ένα γενικό πλάνο δημόσιας εκδήλωσης και άλλο η συστηματική εστίαση, ταυτοποίηση, επεξεργασία ή δημοσιοποίηση εικόνων ενός συγκεκριμένου ανθρώπου.
Ακόμη περισσότερο, ο Άρειος Πάγος έχει κρίνει σε άλλη απόφαση ότι για την προστασία του απορρήτου μιας συνομιλίας κρίσιμο είναι εάν αυτή είναι πράγματι ιδιωτική — δηλαδή εάν, κατά τη βούληση των συνομιλούντων, δεν προορίζεται να ακουστεί από αόριστο αριθμό προσώπων.
Επομένως, δημόσιος χώρος δεν σημαίνει αυτομάτως ότι κάθε συνομιλία μέσα σε αυτόν είναι δημόσια, όπως επίσης δημόσια παρουσία δεν ισοδυναμεί με απεριόριστη δυνατότητα μεταγενέστερης χρήσης προσωπικών εικόνων.
«Αυτά δεν τα λέω εγώ – Τα λέει ο Άρειος Πάγος»
Ο Γεωργιάδης κλείνει την παρέμβασή του με μία φράση που συμπυκνώνει ολόκληρη τη στρατηγική της απάντησής του:
«Αυτά δεν τα λέω εγώ. Τα λέει ο Άρειος Πάγος στην ΑΠ 1422/2021.»
Και ακολούθησε το επόμενο βήμα: παρέπεμψε δημόσια στο ίδιο το κείμενο της απόφασης στην επίσημη ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου, επιχειρώντας να απαντήσει στην αμφισβήτηση όχι με μια δεύτερη προσωπική ερμηνεία αλλά με την πρωτογενή δικαστική πηγή.
Αυτό είναι και το σημείο που ενισχύει πολιτικά την απάντησή του: το χωρίο στο οποίο βασίζεται πράγματι υπάρχει στη νομολογία που επικαλείται, ενώ και η ΑΠ 735/2019 παρέχει πρόσθετο νομολογιακό υλικό για δημόσια καταγεγραμμένες πράξεις.
Από τα Meta glasses σε ένα πολύ μεγαλύτερο debate
Η κόντρα Γεωργιάδη–Καμπαγιάννη αναδεικνύει τελικά ένα ζήτημα που θα απασχολεί ολοένα περισσότερο πολιτική, Δικαιοσύνη και Αρχές Προστασίας Δεδομένων.
Τα smartphones έκαναν σχεδόν κάθε πολίτη δυνητικό καταγραφέα ενός δημόσιου γεγονότος. Τα smart glasses πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα, επειδή η κάμερα ενσωματώνεται πλέον σε ένα αντικείμενο καθημερινής χρήσης.
Η νομολογία που επικαλείται ο υπουργός δίνει σοβαρό έρεισμα στη διάκριση μεταξύ γενικής καταγραφής δημόσιας εκδήλωσης και στοχευμένης εξατομίκευσης, αλλά δεν αποτελεί λευκή επιταγή για κάθε μορφή λήψης, επεξεργασίας ή δημοσίευσης.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται πλέον η πραγματική συζήτηση: όχι εάν η τεχνολογία επιτρέπει την καταγραφή — αυτό είναι δεδομένο — αλλά πότε η καταγραφή ενός δημόσιου γεγονότος παραμένει νόμιμη και πότε μετατρέπεται σε επέμβαση στην ιδιωτικότητα συγκεκριμένου ανθρώπου.
Και στην πολιτική αντιπαράθεση που άνοιξε γύρω από τα Meta glasses, ο Άδωνις Γεωργιάδης απαντά πλέον στους επικριτές του με δύο αριθμούς αποφάσεων στο χέρι: 1422/2021 και 735/2019.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο