Γεωπολιτικά

Γερμανία: «Ασπίδα» €12 δισ. με Tomahawk και υπερηχητικά – Το νέο μήνυμα αποτροπής προς τη Ρωσία

Γερμανία: «Ασπίδα» €12 δισ. με Tomahawk και υπερηχητικά – Το νέο μήνυμα αποτροπής προς τη Ρωσία

Πηγή Φωτογραφίας: AP Photo//Γερμανία: «Ασπίδα» €12 δισ. με Tomahawk και υπερηχητικά – Το νέο μήνυμα αποτροπής προς τη Ρωσία

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
POLITICO:Το Βερολίνο σχεδιάζει πολυεπίπεδο οπλοστάσιο μεγάλου βεληνεκούς: φθηνούς cruise missiles από το 2027, αμερικανικά Tomahawk και ευρωπαϊκά όπλα άνω των 2.000 χλμ. με τη Βρετανία

Η Γερμανία ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές στο μεταπολεμικό αμυντικό της δόγμα, σχεδιάζοντας ένα νέο οπλοστάσιο πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς με εκτιμώμενο κόστος σχεδόν 12 δισ. ευρώ.

Στόχος δεν είναι απλώς η ενίσχυση της αεράμυνας ή η προστασία του γερμανικού εδάφους. Το Βερολίνο θέλει πλέον να αποκτήσει τη δυνατότητα να πλήττει στόχους εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες χιλιόμετρα πίσω από μια εχθρική γραμμή, όπως κέντρα διοίκησης, αεροπορικές βάσεις, εκτοξευτές πυραύλων και κόμβους ανεφοδιασμού.

Εσωτερικά έγγραφα του γερμανικού υπουργείου Άμυνας που επικαλείται το POLITICO χαρακτηρίζουν το πρόγραμμα κορυφαία προτεραιότητα για τη Γερμανία και το ΝΑΤΟ και μιλούν για τη δυνατότητα πλήγματος «βαθιά στα μετόπισθεν ενός αντιπάλου» με συμβατικά όπλα, διατηρώντας την αποτροπή κάτω από το πυρηνικό κατώφλι.

Το ποσό των σχεδόν €12 δισ. δεν έχει ακόμη εγκριθεί από την Bundestag. Το ίδιο το γερμανικό υπουργείο Άμυνας τονίζει ότι τα συγκεκριμένα εξοπλιστικά μέτρα υπόκεινται στην έγκριση του Κοινοβουλίου.

Από «άμυνα εδάφους» σε δυνατότητα βαθιάς κρούσης

Η στρατηγική μετατόπιση είναι μεγάλη.

Για χρόνια, η Bundeswehr είχε περιορισμένη δυνατότητα συμβατικών πληγμάτων πολύ μεγάλου βεληνεκούς. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και η εμπειρία των τελευταίων ετών άλλαξαν αυτή την αντίληψη.

Το νέο δόγμα βασίζεται στην ιδέα ότι η πραγματική αποτροπή δεν μπορεί να περιορίζεται στην αναχαίτιση πυραύλων και drones όταν έχουν ήδη εκτοξευθεί.

Η Γερμανία θέλει να μπορεί να απειλεί τις ίδιες τις υποδομές από τις οποίες ξεκινούν οι επιθέσεις.

Αυτό σημαίνει ότι ρωσικά αεροδρόμια, αποθήκες πυρομαχικών, διοικητικά κέντρα και συστήματα πυραύλων δεν θα θεωρούνται ασφαλή απλώς επειδή βρίσκονται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη γραμμή επαφής.

Τέσσερα επίπεδα όπλων αντί για έναν «υπερπύραυλο»

Το Βερολίνο δεν επιλέγει ένα και μοναδικό σύστημα.

Το σχέδιο βασίζεται σε τέσσερις διαφορετικούς πυλώνες, ώστε η Γερμανία να αποκτήσει τόσο άμεσα διαθέσιμες δυνατότητες όσο και πιο προηγμένα ευρωπαϊκά συστήματα αργότερα.

Η λογική είναι να υπάρχουν:

  • φθηνοί πύραυλοι cruise που μπορούν να παραχθούν μαζικά,
  • αμερικανικά Tomahawk ως ενδιάμεση λύση,
  • νέο προηγμένο ευρωπαϊκό cruise missile,
  • μελλοντικό hypersonic glide weapon.

Αυτό διαφοροποιεί το γερμανικό μοντέλο από την παλαιότερη ευρωπαϊκή πρακτική των λίγων, πολύ ακριβών όπλων υψηλής τεχνολογίας.

Οι πρώτοι νέοι πύραυλοι μπορεί να έρθουν από το 2027

Το ταχύτερο σκέλος αφορά έναν χαμηλού κόστους πύραυλο cruise, τον οποίο η Γερμανία θέλει να αρχίσει να εντάσσει στις δυνάμεις της ήδη από το 2027.

Σύμφωνα με τα έγγραφα που επικαλείται το POLITICO, τρία συστήματα έχουν εξεταστεί:

Anthem, της αμερικανοϊσραηλινής Covenant Industries,

BARS, από ουκρανική εταιρεία που δεν κατονομάζεται,

και Flamingo, της ουκρανικής Fire Point.

Το Βερολίνο φέρεται ήδη να βρίσκεται σε συμβατικές συζητήσεις με δύο προμηθευτές, με στόχο την παραλαβή πυραύλων για αξιολόγηση και πιστοποίηση μέσα στο 2027.

Η στρατηγική είναι να δημιουργηθούν αργότερα framework contracts για μαζική παραγωγή.

Το μάθημα από την Ουκρανία: «Ποσότητα» απέναντι στην αεράμυνα

Η γερμανική στρατιωτική ηγεσία έχει αντλήσει ένα πολύ συγκεκριμένο μάθημα από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ένας ακριβός πύραυλος ακριβείας είναι πολύτιμος.

Αλλά δεκάδες ή εκατοντάδες φθηνότερα συστήματα μπορούν να κορέσουν την εχθρική αεράμυνα, αναγκάζοντας τον αντίπαλο να δαπανήσει πολύτιμους interceptors και αυξάνοντας την πιθανότητα κάποιοι πύραυλοι να περάσουν.

Το ίδιο το γερμανικό υπουργείο Άμυνας είχε δηλώσει ήδη τον Ιούνιο ότι τα οικονομικότερα συστήματα μπορούν μέσω μαζικών επιθέσεων να υπερφορτώσουν την εχθρική αεράμυνα και γι’ αυτό έχουν υψηλή επιχειρησιακή αξία.

Πρόκειται ουσιαστικά για την υιοθέτηση μέρους της λογικής που εφαρμόζει το Κίεβο με συνδυασμό drones και πυραύλων κατά ρωσικών εγκαταστάσεων.

Tomahawk: Η γρήγορη αμερικανική λύση

Το δεύτερο σκέλος είναι αμερικανικό.

Η γερμανική κυβέρνηση έχει ήδη επιβεβαιώσει ότι, στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, συμφώνησε με τις ΗΠΑ την απόκτηση Tomahawk cruise missiles και χερσαίων Typhon launchers, οι οποίοι θα μπορούν να αναπτυχθούν στη Γερμανία.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χαρακτηρίζει την απόκτηση κρίσιμη για το κλείσιμο ενός «σημαντικού capability gap» στη συμβατική αποτροπή.

Ο εσωτερικός γερμανικός στόχος, σύμφωνα με το POLITICO, είναι να υπάρχει μια πρώτη επιχειρησιακή ικανότητα με Typhon και Tomahawk έως το τέλος της δεκαετίας.

Γιατί τα Tomahawk αλλάζουν την εξίσωση

Τα Tomahawk είναι δοκιμασμένα όπλα μεγάλου βεληνεκούς και ακριβείας.

Για τη Γερμανία λειτουργούν ως γέφυρα χρόνου.

Το Βερολίνο γνωρίζει ότι τα ευρωπαϊκά προγράμματα νέας γενιάς θα χρειαστούν χρόνια ανάπτυξης. Με τα Tomahawk μπορεί να αποκτήσει πολύ νωρίτερα μια πραγματική δυνατότητα deep strike.

Ο καγκελάριος Friedrich Merz έχει παρουσιάσει την κίνηση ως μέσο κάλυψης ενός στρατηγικού κενού, ενώ παράλληλα επιμένει ότι η Ευρώπη πρέπει να αναπτύξει δικά της συστήματα.

Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του νέου δόγματος:

η Γερμανία αγοράζει αμερικανικά όπλα για το σήμερα, αλλά επενδύει σε ευρωπαϊκά όπλα για το αύριο.

Βρετανία–Γερμανία: Πύραυλοι άνω των 2.000 χιλιομέτρων

Το τρίτο και τέταρτο σκέλος αναπτύσσονται από κοινού με το Ηνωμένο Βασίλειο.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας Trinity House, Λονδίνο και Βερολίνο έχουν δεσμευθεί να αναπτύξουν νέα δυνατότητα Deep Precision Strike με εμβέλεια άνω των 2.000 χιλιομέτρων.

Η επίσημη βρετανική κυβέρνηση αναφέρει ότι το σύστημα αναμένεται να μπει σε υπηρεσία στη δεκαετία του 2030 και ότι οι δύο χώρες ηγούνται του σχετικού 2,000 km+ cluster στο πλαίσιο του European Long Range Strike Approach.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τόσο έναν υψηλής τεχνολογίας cruise missile όσο και ένα μελλοντικό hypersonic glide weapon.

Σχεδόν €9 δισ. μόνο για τα πιο προηγμένα όπλα

Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο μέρος του κόστους.

Σύμφωνα με τα εσωτερικά γερμανικά έγγραφα, σχεδόν €9 δισ. προβλέπονται για ανάπτυξη και προμήθεια των πιο προηγμένων βρετανογερμανικών όπλων, με άλλα περίπου €182 εκατ. για τη διατήρησή τους σε υπηρεσία.

Επιπλέον περίπου €1,8 δισ. υπολογίζονται για ανάπτυξη και προμήθεια cruise missiles και περίπου €97 εκατ. για υποστήριξη.

Οι συγκεκριμένες επιμέρους εκτιμήσεις ανεβάζουν το ποσό περίπου στα €11 δισ., ενώ τα εσωτερικά talking points του υπουργείου μιλούν συνολικά για ανάγκη χρηματοδότησης «σχεδόν €12 δισ.».

Πρόκειται ακόμη για σχεδιασμό και όχι για εγκεκριμένο εξοπλιστικό κονδύλι.

Γιατί τώρα: Το ρωσικό «παράθυρο» μέχρι το 2030

Η πίεση χρόνου εξηγεί πολλά.

Η γερμανική στρατιωτική ηγεσία έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η Ρωσία θα μπορούσε μέχρι το τέλος της δεκαετίας να έχει ανασυγκροτήσει αρκετές δυνάμεις ώστε να αποτελεί ακόμη σοβαρότερη απειλή για το ΝΑΤΟ.

Αυτό σημαίνει ότι το Βερολίνο δεν μπορεί να περιμένει μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2030 για να αποκτήσει ολοκληρωμένη δυνατότητα deep strike.

Γι’ αυτό προκύπτει το τριπλό χρονοδιάγραμμα:

2027: φθηνοί cruise missiles.

Προς το 2030: Tomahawk και Typhon.

Μέσα στη δεκαετία του 2030: βρετανογερμανικά όπλα νέας γενιάς άνω των 2.000 χλμ.

Κάτω από το πυρηνικό κατώφλι

Η φράση των εσωτερικών εγγράφων για δράση «below the nuclear threshold» είναι ίσως η σημαντικότερη στρατηγικά.

Η Γερμανία θέλει να αποκτήσει μια συμβατική βαθμίδα αποτροπής ανάμεσα στη μικρής εμβέλειας άμυνα και στην πυρηνική κλιμάκωση.

Μέχρι σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της στρατηγικής αποτροπής απέναντι στη Ρωσία βασιζόταν τελικά στην αμερικανική πυρηνική ομπρέλα.

Με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, η Ευρώπη αποκτά περισσότερες επιλογές πριν φτάσει σε αυτό το ακραίο σημείο.

Η Γερμανία αλλάζει στρατιωτική ταυτότητα

Για το Βερολίνο, η αλλαγή είναι ιστορική.

Η Γερμανία που επί δεκαετίες αντιμετώπιζε με εξαιρετική πολιτική επιφυλακτικότητα οποιοδήποτε offensive capability προχωρεί πλέον σε σχεδιασμό όπλων που έχουν ακριβώς αυτή τη λειτουργία: να μπορούν να χτυπήσουν βαθιά μέσα στο εχθρικό επιχειρησιακό σύστημα.

Η νέα λογική δεν είναι ότι η Γερμανία επιδιώκει επιθετικό πόλεμο.

Είναι ότι η αποτροπή γίνεται πιο πειστική όταν ένας αντίπαλος γνωρίζει ότι δεν μπορεί να προστατεύσει την πολεμική του μηχανή απλώς τοποθετώντας την μακριά από το μέτωπο.

Από Zeitenwende σε πραγματική ισχύ πυρός

Η περίφημη Zeitenwende που ανακοινώθηκε μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία περνά έτσι σε διαφορετικό στάδιο.

Στην πρώτη φάση, το Βερολίνο αύξησε τους αμυντικούς προϋπολογισμούς.

Στη δεύτερη, επιχείρησε να αποκαταστήσει ελλείψεις σε πυρομαχικά, τεθωρακισμένα και αεράμυνα.

Τώρα έρχεται η τρίτη:

να αποκτήσει δυνατότητες που μπορούν να μεταφέρουν την απειλή στο έδαφος και στα μετόπισθεν του αντιπάλου.

Η συμφωνία με τη Βρετανία για σύστημα άνω των 2.000 χλμ. επιβεβαιώνει ότι αυτή δεν είναι προσωρινή αγορά όπλων αλλά μακροπρόθεσμη αλλαγή στρατηγικής.

Το μήνυμα προς τη Μόσχα

Η γερμανική λογική μπορεί να συνοψιστεί σε μία πρόταση:

αν η αποτροπή αποτύχει, η απόσταση δεν θα προστατεύει πλέον τις κρίσιμες ρωσικές στρατιωτικές υποδομές.

Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των €12 δισ.

Όχι απλώς περισσότεροι πύραυλοι.

Αλλά μια Γερμανία που θέλει να αποκτήσει δυνατότητα να απαντήσει σε ρωσική επίθεση με συμβατικά πλήγματα πολύ πέρα από τη γραμμή του μετώπου.

Και για μια χώρα που επί δεκαετίες οικοδόμησε την πολιτική ασφαλείας της γύρω από τον στρατιωτικό αυτοπεριορισμό, αυτή ίσως είναι μία από τις βαθύτερες αλλαγές που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στην Ουκρανία στην ευρωπαϊκή άμυνα.

Σημείωση εκτός άρθρου: Διασταύρωσα όσα μπορούσαν να επαληθευθούν ανεξάρτητα από το κείμενο του POLITICO. Η γερμανική κυβέρνηση επιβεβαιώνει επίσημα τη συμφωνία για Tomahawk + Typhon, ενώ Βρετανία και Γερμανία έχουν επιβεβαιώσει δημόσια το κοινό πρόγραμμα Deep Precision Strike άνω των 2.000 χλμ., με στόχο επιχειρησιακή ένταξη στη δεκαετία του 2030.

Πηγή: pagenews.gr

Βασίλης Διαμαντάκος
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Βασίλης Διαμαντάκος Δημοσιογράφος Διεθνούς Πολιτικής & Γεωπολιτικής Ανάλυσης
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο