ΔΕΘ: Η Δόμνα Μιχαηλίδου βάζει τη στέγη στο επίκεντρο – Από την αστεγία στην αυτονομία

Επίσκεψη σε γυναίκες που απέκτησαν κοινωνική κατοικία στη Θεσσαλονίκη – Έξι διαμερίσματα, ευάλωτοι ωφελούμενοι και μήνυμα ότι η στεγαστική πολιτική πρέπει να μετριέται σε ζωές που αλλάζουν

Η στεγαστική κρίση έχει γίνει ένα από τα πιο δύσκολα κοινωνικά προβλήματα της περιόδου και η Δόμνα Μιχαηλίδου επιλέγει να τη φέρει στη ΔΕΘ όχι μόνο με αριθμούς και προγράμματα, αλλά μέσα από πραγματικές ιστορίες ανθρώπων που απέκτησαν ξανά ένα ασφαλές σπίτι.

Η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας επισκέφθηκε δύο γυναίκες που εντάχθηκαν σε πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας στη Θεσσαλονίκη, συνοδευόμενη από τον επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ένταξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Mario Nava.

Η εικόνα είναι ισχυρή πολιτικά γιατί μεταφέρει τη συζήτηση από το αφηρημένο «στεγαστικό» σε κάτι απολύτως συγκεκριμένο:

άνθρωποι που μέχρι πριν λίγο καιρό ζούσαν χωρίς ρεύμα ή σε υπνωτήριο του δήμου έχουν πλέον δικό τους διαμέρισμα και δυνατότητα να ξαναχτίσουν τη ζωή τους.

Η Σμαράγδα και η Αναστασία ως πρόσωπα της κοινωνικής πολιτικής

Οι δύο γυναίκες υποδέχθηκαν την υπουργό στα νέα τους σπίτια και μίλησαν για τις δυσκολίες που είχαν βιώσει.

Η μία είχε αναγκαστεί στο παρελθόν να μένει σε διαμέρισμα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.

Η άλλη είχε βρεθεί στο υπνωτήριο του δήμου Θεσσαλονίκης.

Σήμερα, όπως περιέγραψαν, μπορούν να ζουν αυτόνομα και σε αξιοπρεπείς συνθήκες.

Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο η κοινωνική κατοικία παύει να είναι απλώς μια πολιτική στέγασης και γίνεται εργαλείο κοινωνικής επανένταξης.

Οι ίδιες εξέφρασαν μάλιστα την επιθυμία να επιστρέψουν στην εργασία και να προσφέρουν εθελοντικά.

Από το «έχω ένα σπίτι» στο «ξαναμπαίνω στη ζωή»

Η μεγάλη διαφορά βρίσκεται ακριβώς εδώ.

Η κοινωνική κατοικία δεν περιορίζεται στην παροχή τεσσάρων τοίχων.

Για έναν άνθρωπο που έχει ζήσει στην επισφάλεια, η σταθερή στέγη είναι η βάση για να μπορέσει να:

• αναζητήσει εργασία,
• οργανώσει την καθημερινότητά του,
• αποκτήσει σταθερή διεύθυνση,
• επανενταχθεί κοινωνικά,
• και να ξανακερδίσει οικονομική αυτονομία.

Αυτό είναι το πραγματικό κοινωνικό αποτύπωμα τέτοιων παρεμβάσεων.

Έξι διαμερίσματα στη Μαρτίου

Το πρόγραμμα υλοποιείται σε κτίριο του δήμου Θεσσαλονίκης, στην περιοχή της Μαρτίου, το οποίο διαθέτει συνολικά έξι διαμερίσματα.

Σε αυτά διαμένουν ήδη:

• τρεις γυναίκες,
• δύο άνδρες,
• και ένα ζευγάρι.

Η εφαρμογή του προγράμματος γίνεται από τη Μητροπολιτική Αναπτυξιακή Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με τις οργανώσεις ΑΡΣΙΣ, PRAXIS και ΙΑΣΙΣ.

Η συνεργασία κράτους, αυτοδιοίκησης και κοινωνικών οργανώσεων είναι κρίσιμη, γιατί οι ευάλωτοι ωφελούμενοι συνήθως χρειάζονται όχι μόνο στέγη αλλά και συνοδευτική κοινωνική υποστήριξη.

Η παρουσία Mario Nava δίνει ευρωπαϊκό βάρος

Η παρουσία του Mario Nava δίπλα στη Δόμνα Μιχαηλίδου δεν είναι τυπική.

Δείχνει ότι η κοινωνική κατοικία και η κοινωνική ένταξη βρίσκονται πλέον στον πυρήνα και της ευρωπαϊκής κοινωνικής πολιτικής.

Για την Ελλάδα, αυτό έχει διπλή σημασία.

Αφενός, διευκολύνει την αξιοποίηση ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.

Αφετέρου, εντάσσει την ελληνική στεγαστική πολιτική σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό μοντέλο όπου η κατοικία αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως βασική προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής.

Η Δόμνα επιχειρεί να αλλάξει το αφήγημα για τη στέγη

Η κυβέρνηση δέχεται ισχυρή πίεση για το κόστος κατοικίας, τα ενοίκια και τη δυσκολία πρόσβασης σε πρώτη κατοικία.

Η Μιχαηλίδου επιχειρεί να δείξει ότι η στεγαστική πολιτική δεν πρέπει να εξαντλείται μόνο σε στεγαστικά δάνεια ή φορολογικά κίνητρα.

Χρειάζεται και το δεύτερο σκέλος:

κοινωνική κατοικία για εκείνους που δεν μπορούν καν να μπουν στην αγορά.

Αυτό διαφοροποιεί την παρέμβαση από άλλα στεγαστικά μέτρα που αφορούν κυρίως νέους εργαζόμενους, ζευγάρια ή μεσαία εισοδήματα.

Το πολιτικό στοίχημα είναι η κλίμακα

Το πρόγραμμα στη Θεσσαλονίκη έχει μικρό αριθμό ωφελουμένων, αλλά μεγάλη συμβολική αξία.

Και εδώ βρίσκεται το επόμενο δύσκολο ερώτημα για την πολιτεία:

μπορεί αυτό το μοντέλο να περάσει από έξι διαμερίσματα σε εκατοντάδες ή χιλιάδες κατοικίες;

Η κοινωνική κατοικία αποκτά πραγματική μακροοικονομική και κοινωνική σημασία μόνο όταν αποκτήσει κλίμακα.

Αυτό σημαίνει αξιοποίηση:

δημόσιας περιουσίας,

κενών κτιρίων,

δημοτικών ακινήτων,

ευρωπαϊκών πόρων,

και συνεργασιών με κοινωνικούς φορείς.

Η στέγη ως κοινωνική υποδομή

Η επίσκεψη της Δόμνας Μιχαηλίδου στη Θεσσαλονίκη επιχειρεί τελικά να περάσει ένα απλό μήνυμα:

η κοινωνική κατοικία δεν είναι επίδομα. Είναι υποδομή.

Όπως ένα σχολείο ή ένα Κέντρο Υγείας δημιουργεί συνθήκες κοινωνικής συνοχής, έτσι και μια σταθερή κατοικία μπορεί να είναι το πρώτο βήμα για να επιστρέψει ένας άνθρωπος στην εργασία και στην κοινωνική ζωή.

Η περίπτωση της Σμαράγδας και της Αναστασίας συμπυκνώνει αυτή τη λογική.

Από ένα σπίτι χωρίς ρεύμα και ένα δημοτικό υπνωτήριο, σε ένα δικό τους χώρο και σε σχέδια για δουλειά και αυτονομία.

Και αυτή είναι ίσως η πιο ισχυρή πολιτική εικόνα της παρέμβασης:

όταν η στεγαστική πολιτική πετυχαίνει, δεν αλλάζει απλώς διεύθυνση κατοικίας. Αλλάζει την τροχιά μιας ζωής.

Πηγή: pagenews.gr