WP: Ο Τραμπ βλέπει το Ιράν να «καίει» τους Ρεπουμπλικάνους – Ανησυχία για το πολιτικό κόστος πριν τις κάλπες

Η Washington Post καταγράφει αυξανόμενη ανησυχία στο στρατόπεδο Τραμπ για το πολιτικό αποτύπωμα του πολέμου με το Ιράν, καθώς η σύγκρουση συνδέεται πλέον με τις τιμές της ενέργειας και το κόστος ζωής. Το κρίσιμο για τους Ρεπουμπλικάνους είναι ότι η εξωτερική πολιτική έχει μετατραπεί σε εσωτερικό οικονομικό ζήτημα λίγες εβδομάδες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Ο πόλεμος με το Ιράν επιστρέφει πλέον στον Ντόναλντ Τραμπ ως εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post που αναπαράγει το Documento, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει αναγνωρίσει σε ιδιωτικές συζητήσεις ότι δικές του αποφάσεις έχουν συμβάλει στην πτώση της δημοτικότητάς του και ότι η κατάσταση ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών προκαλεί ανησυχία στο Ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο.

Η αποτίμηση αυτή, εφόσον αποδίδεται σωστά στις πηγές της Washington Post, έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία: ο Τραμπ δημοσίως εξακολουθεί να υπερασπίζεται την πολιτική του και τον πόλεμο, όμως στο παρασκήνιο εμφανίζεται να αναγνωρίζει το εκλογικό βάρος των επιλογών του.

Το Ιράν έγινε… βενζίνη και πληθωρισμός

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους Ρεπουμπλικάνους δεν είναι πλέον μόνο εάν οι Αμερικανοί εγκρίνουν ή απορρίπτουν τη στρατηγική απέναντι στην Τεχεράνη.

Είναι ότι ο πόλεμος έχει συνδεθεί με ένα πολύ πιο άμεσο θέμα για τους ψηφοφόρους: το πορτοφόλι τους.

Η Washington Post είχε ήδη καταγράψει από τον Ιούλιο το πολιτικό αδιέξοδο Ρεπουμπλικανών βουλευτών σε κρίσιμες περιφέρειες της Πενσιλβάνιας. Υποψήφιοι που εξελέγησαν το 2024 υποσχόμενοι χαμηλότερο κόστος ζωής βρέθηκαν αντιμέτωποι με νέες αυξήσεις στην ενέργεια και στα καύσιμα μετά την αναζωπύρωση των συγκρούσεων με το Ιράν.

Η ίδια εφημερίδα κατέγραφε τότε ότι η μέση τιμή της βενζίνης στην Πενσιλβάνια είχε φτάσει τα 3,97 δολάρια το γαλόνι, από 3,79 δολάρια μία εβδομάδα νωρίτερα, ενώ η νέα ένταση γύρω από το Ιράν και τη ναυσιπλοΐα είχε ωθήσει υψηλότερα και το Brent.

Και κάπως έτσι, η Τεχεράνη μπαίνει στην αμερικανική κάλπη μέσω του πρατηρίου καυσίμων.

Η δύσκολη αντίφαση για τον Τραμπ

Υπάρχει και μια βαθύτερη πολιτική αντίφαση.

Ο Τραμπ είχε επιστρέψει στον Λευκό Οίκο προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, την υπόσχεση ότι θα περιορίσει την εμπλοκή των ΗΠΑ σε παρατεταμένους ξένους πολέμους και θα επικεντρωθεί στην οικονομική καθημερινότητα των Αμερικανών.

Τώρα βρίσκεται επικεφαλής μιας χώρας που πολεμά το Ιράν, ενώ η ενεργειακή αναταραχή τροφοδοτεί την εσωτερική συζήτηση για τις τιμές.

Αυτό ακριβώς επιχειρούν να μετατρέψουν σε πολιτικό όπλο οι Δημοκρατικοί.

Σε πρόσφατη συζήτηση του CNN, επικριτές της κυβέρνησης συνέδεσαν ευθέως τον πόλεμο με την άνοδο των ενεργειακών τιμών και υποστήριξαν ότι οι οικονομικές επιπτώσεις του υπονομεύουν το βασικό μήνυμα με το οποίο οι Ρεπουμπλικανοί απευθύνονται στους ψηφοφόρους. Πρόκειται για κομματική επιχειρηματολογία, όχι για ουδέτερη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος.

Ο Τραμπ, πάντως, δημοσίως λέει κάτι διαφορετικό

Εδώ βρίσκεται μια σημαντική διάκριση.

Δημοσίως, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν παρουσιάζει την κατάσταση με την απαισιοδοξία που του αποδίδεται στις ιδιωτικές συζητήσεις.

Μόλις στις 10 Σεπτεμβρίου, στο συνέδριο των Ρεπουμπλικανών στο Ντάλας, ο Τραμπ κάλεσε τους υποστηρικτές του να κινητοποιηθούν στις ενδιάμεσες εκλογές και παρουσίασε θετική εικόνα για την οικονομία και την κυβερνητική του θητεία. Το AP σημείωσε, ωστόσο, ότι την ίδια περίοδο οι αγορές βρίσκονταν υπό πίεση και το αμερικανικό πετρέλαιο είχε ξεπεράσει τα 100 δολάρια το βαρέλι λόγω των ανησυχιών γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν.

Στην ίδια προεκλογική συγκέντρωση, ο Τραμπ ζήτησε ουσιαστικά από τους ψηφοφόρους να αντιμετωπίσουν τις ενδιάμεσες εκλογές σαν να βρισκόταν και ο ίδιος στο ψηφοδέλτιο.

Αυτό αυξάνει ακόμη περισσότερο την προσωπική του σύνδεση με το αποτέλεσμα.

Το GOP προσπαθεί να υπερασπιστεί τον πόλεμο

Οι Ρεπουμπλικανοί δεν έχουν εγκαταλείψει την υπεράσπιση της στρατηγικής Τραμπ.

Στο κομματικό συνέδριο του Ντάλας, ομιλητές υπερασπίστηκαν την αμερικανική εμπλοκή στο Ιράν, ενώ ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς ζήτησε από τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους να δώσουν στην κυβέρνηση περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσει το πρόγραμμά της.

«Δεν ζητώ από κανέναν να συμφωνεί μαζί μου σε κάθε ζήτημα, σε κάθε πολιτική», είπε ο Βανς, ζητώντας από τους ψηφοφόρους να αξιολογήσουν συνολικά τα πεπραγμένα της κυβέρνησης.

Αυτό δείχνει ότι η Ρεπουμπλικανική στρατηγική δεν είναι να αποστασιοποιηθεί συνολικά από τον Τραμπ, αλλά να επιχειρήσει να εντάξει τον πόλεμο σε μια ευρύτερη αφήγηση εθνικής ασφάλειας.

Οι swing districts είναι το μεγάλο τεστ

Η μεγαλύτερη πίεση δεν βρίσκεται απαραίτητα στις βαθιά Ρεπουμπλικανικές πολιτείες.

Βρίσκεται στις αμφίρροπες περιφέρειες, όπου μερικές μονάδες μπορούν να αλλάξουν τον κάτοχο μιας έδρας.

Η περίπτωση της Πενσιλβάνιας είναι χαρακτηριστική.

Η Washington Post ανέδειξε την περίπτωση του Ρεπουμπλικανού Ρομπ Μπρέσναχαν, ο οποίος κέρδισε έδρα των Δημοκρατικών το 2024 έχοντας χρησιμοποιήσει έντονα το ζήτημα του κόστους ζωής. Το 2026, βρίσκεται να υπερασπίζεται την έδρα του ενώ οι τιμές τροφίμων και καυσίμων εξακολουθούν να απασχολούν τους ψηφοφόρους.

Αυτό είναι και το πολιτικό παράδοξο του πολέμου για το GOP:

η εξωτερική πολιτική μπορεί να κριθεί τελικά όχι από το πώς αξιολογούν οι ψηφοφόροι την ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή, αλλά από το πόσο πληρώνουν για να γεμίσουν το αυτοκίνητό τους.

Από το «America First» στο κόστος ενός μακρινού πολέμου

Για τον Τραμπ υπάρχει και ένα δεύτερο, ιδεολογικό πρόβλημα.

Ένα τμήμα της πολιτικής του ταυτότητας οικοδομήθηκε πάνω στην απόρριψη των μακροχρόνιων αμερικανικών στρατιωτικών εμπλοκών.

Όσο όμως ο πόλεμος με το Ιράν παρατείνεται, τόσο δυσκολότερο γίνεται να παραμένει διαχωρισμένος από το εσωτερικό πολιτικό αφήγημα.

Και όσο οι συνέπειές του περνούν από τα Στενά του Ορμούζ στις διεθνείς τιμές πετρελαίου και από εκεί στην αμερικανική οικονομία, τόσο περισσότερο το Ιράν μετατρέπεται από ζήτημα εθνικής ασφάλειας σε ζήτημα καθημερινότητας.

Το πραγματικό άγχος στον Λευκό Οίκο

Η σημασία του ρεπορτάζ της Washington Post βρίσκεται ακριβώς εδώ.

Δεν αποδεικνύει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών — ούτε οι σημερινές δημοσκοπήσεις μπορούν από μόνες τους να το προδικάσουν.

Δείχνει όμως ότι το πολιτικό κόστος του πολέμου αποτελεί πλέον μέρος της συζήτησης μέσα στο ίδιο το Ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο, την ώρα που η εκστρατεία μπαίνει στην τελική της ευθεία.

Ο Τραμπ μπορεί να συνεχίζει δημοσίως να υπερασπίζεται την επιλογή του απέναντι στο Ιράν.

Το δύσκολο ερώτημα για τους Ρεπουμπλικανούς είναι διαφορετικό: εάν ο πόλεμος εξακολουθεί να πιέζει ενέργεια, πληθωρισμό και κόστος ζωής μέχρι την κάλπη, πόσο εύκολο θα είναι να πείσουν τους Αμερικανούς να διαχωρίσουν την εξωτερική πολιτική του προέδρου από τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό;

Πηγή: pagenews.gr