Μητσοτάκης καρφώνει το «παρών»: «Συμφωνείτε με τις αλλαγές και τις μπλοκάρετε» – Η μάχη για το Σύνταγμα

Ο πρωθυπουργός επαναφέρει τη σύγκρουση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση και κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι δεν στήριξε αλλαγές με τις οποίες δηλώνει ότι συμφωνεί. Στο επίκεντρο άρθρο 16, ευθύνη υπουργών και Δικαιοσύνη – Τι πραγματικά έδειξαν οι ψηφοφορίες και γιατί οι αριθμοί μεταφέρουν πλέον το βάρος στην επόμενη Βουλή.

Νέα πολιτική πίεση προς την αντιπολίτευση και ιδιαίτερα προς το ΠΑΣΟΚ ασκεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, επαναφέροντας στην κυριακάτικη ανασκόπησή του το «παρών» που καταγράφηκε σε κρίσιμες διατάξεις.

Ο πρωθυπουργός επιλέγει τρία από τα πλέον πολιτικά φορτισμένα πεδία της αναθεώρησης: το άρθρο 16 για την ανώτατη εκπαίδευση, το άρθρο 86 για την ποινική ευθύνη των υπουργών και τις αλλαγές που αφορούν τη Δικαιοσύνη.

Και θέτει ένα συγκεκριμένο ερώτημα προς τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης: εφόσον υποστηρίζουν ότι χρειάζονται αλλαγές στα συγκεκριμένα πεδία, γιατί δεν συνέβαλαν στη συγκρότηση αυξημένης πλειοψηφίας;

«Όταν δηλώνεις ότι το άρθρο 16 πρέπει να αλλάξει, ότι η ευθύνη των υπουργών χρειάζεται άλλη αντιμετώπιση και ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να θωρακιστεί περισσότερο, δεν μπορείς την ίδια στιγμή να επιλέγεις το “παρών” και να κάνεις δυσκολότερη κάθε αλλαγή.»

«Λογική κατώτερη των περιστάσεων»

Ο Μητσοτάκης ανεβάζει ακόμη περισσότερο τους τόνους στην πολιτική αποτίμηση της στάσης της αντιπολίτευσης.

«Αυτό ακριβώς συνέβη. Είναι μια λογική κατώτερη των περιστάσεων. Οι πολίτες, όμως, βλέπουν και κρίνουν.»

Δεν πρόκειται για μία καινούργια αντιπαράθεση.

Στη δεύτερη συζήτηση της Βουλής στις 16 Σεπτεμβρίου ο πρωθυπουργός είχε στοχοποιήσει ευθέως το ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι αρνήθηκε να υπερψηφίσει αλλαγές με τις οποίες επί της ουσίας συμφωνεί.

Τώρα μεταφέρει την ίδια σύγκρουση στην εβδομαδιαία ανασκόπησή του και επιχειρεί να τη μετατρέψει σε ζήτημα θεσμικής συνέπειας.

Οι αριθμοί της Βουλής

Η ψηφοφορία δίνει συγκεκριμένη εικόνα της έλλειψης ευρύτερης συναίνεσης.

Στην πρώτη ψηφοφορία:

• Το άρθρο 16 για τη δυνατότητα λειτουργίας μη κρατικών πανεπιστημίων έλαβε 160 «ναι», 93 «όχι» και 41 «παρών».
• Το άρθρο 86 για την ποινική ευθύνη υπουργών έλαβε 159 «ναι», 95 «όχι» και 40 «παρών».
• Το άρθρο 90 για τις ανώτατες θέσεις στη Δικαιοσύνη έλαβε 159 «ναι», 93 «όχι» και 42 «παρών».

Καμία από τις συγκεκριμένες διατάξεις δεν συγκέντρωσε επομένως την αυξημένη πλειοψηφία των 180.

Στη δεύτερη ψηφοφορία της 16ης Σεπτεμβρίου επίσης δεν συγκεντρώθηκαν 180 ψήφοι.

Και αυτό δεν είναι μια διαδικαστική λεπτομέρεια.

Επηρεάζει καθοριστικά το τι θα απαιτηθεί στην επόμενη, αναθεωρητική Βουλή.

Γιατί οι 180 ψήφοι έχουν τόσο μεγάλη σημασία

Το άρθρο 110 του Συντάγματος προβλέπει μία διαδικασία δύο Βουλών.

Εάν μία αναθεωρητέα διάταξη λάβει στην πρώτη Βουλή τουλάχιστον 180 ψήφους, η επόμενη Βουλή μπορεί να αποφασίσει το περιεχόμενο της αναθεώρησης με τουλάχιστον 151.

Εάν όμως η πρώτη Βουλή εγκρίνει την ανάγκη αναθεώρησης με πλειοψηφία τουλάχιστον 151 αλλά μικρότερη των 180, τότε στην επόμενη Βουλή απαιτούνται τουλάχιστον 180 ψήφοι για την τελική αναθεώρηση.

Ακριβώς γι’ αυτό η σημερινή σύγκρουση έχει και άμεση πολιτική προέκταση προς τις εκλογές του 2027.

Ο ίδιος ο Μητσοτάκης είχε επισημάνει στη Βουλή ότι ανάμεσα στην προτείνουσα και την αναθεωρητική Βουλή μεσολαβούν εθνικές εκλογές, οι οποίες αλλάζουν τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς μέσα στους οποίους θα ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Άρθρο 16: Η διαφωνία δεν είναι εάν χρειάζεται αλλαγή

Εδώ βρίσκεται ίσως το ισχυρότερο σημείο της πολιτικής κριτικής Μητσοτάκη, αλλά και η βασική ένσταση του ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ έχει δηλώσει ότι τάσσεται υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16, αλλά δεν ταυτίζεται με την πρόταση της ΝΔ για το περιεχόμενό της.

Η δική του θέση περιλαμβάνει ρητή κατοχύρωση του μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα των μη κρατικών πανεπιστημίωνκαι παράλληλη ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου.

Επομένως, η πολιτική διαφωνία δεν είναι απλώς «μη κρατικά πανεπιστήμια: ναι ή όχι».

Αφορά τόσο το περιεχόμενο της αλλαγής όσο και την κοινοβουλευτική στρατηγική γύρω από την πλειοψηφία με την οποία η διάταξη θα φτάσει στην επόμενη Βουλή.

Ο Μητσοτάκης, όμως, επιμένει ακριβώς σε αυτό:

«Η αντιπολίτευση έχει, προφανώς, κάθε δικαίωμα να καταθέτει τις δικές της προτάσεις. Αυτό είναι η δημοκρατία.»

Αλλά προσθέτει ότι η διαφωνία ως προς το τελικό περιεχόμενο δεν θα έπρεπε, κατά την άποψή του, να εμποδίζει την ευρύτερη συναίνεση ως προς την ανάγκη αναθεώρησης.

Και στο βάθος το άρθρο 86

Η πολιτική πίεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη στην περίπτωση της ευθύνης υπουργών.

Το άρθρο 86 αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα πιο φορτισμένα πεδία της συζήτησης για τη λογοδοσία του πολιτικού συστήματος.

Η κυβερνητική πρόταση πέρασε στην πρώτη ψηφοφορία με 159 θετικές ψήφους, αλλά και πάλι δεν πλησίασε τις 180.

Για τον Μητσοτάκη, το ερώτημα είναι γιατί ένα θέμα για το οποίο διαφορετικά κόμματα δηλώνουν ότι χρειάζεται αλλαγή δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει μεγαλύτερη πλειοψηφία.

Για την αντιπολίτευση, από την άλλη πλευρά, η συναίνεση στην ανάγκη αναθεώρησης δεν συνεπάγεται αποδοχή του κυβερνητικού σχεδιασμού ή της διαδικασίας με τους όρους που θέτει η πλειοψηφία.

Εδώ βρίσκεται ο πραγματικός πυρήνας της αντιπαράθεσης.

Δικαιοσύνη: Η τρίτη μεγάλη μάχη

Το τρίτο πεδίο είναι η Δικαιοσύνη και ειδικότερα το άρθρο 90, που αφορά και τη διαδικασία για τις κορυφαίες θέσεις της δικαστικής ιεραρχίας.

Και εδώ η πρώτη ψηφοφορία έδωσε 159 «ναι», 93 «όχι» και 42 «παρών».

Ο πρωθυπουργός εντάσσει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα στην ίδια πολιτική κατηγορία:

η αντιπολίτευση ζητά ισχυρότερες θεσμικές εγγυήσεις για τη Δικαιοσύνη, αλλά δεν παρείχε τις ψήφους που θα επέτρεπαν η σχετική αναθεώρηση να φτάσει στην επόμενη Βουλή με χαμηλότερο αριθμητικό κατώφλι.

«Οι πολίτες βλέπουν και κρίνουν»

Ο Μητσοτάκης κλείνει το συγκεκριμένο κεφάλαιο της ανασκόπησης κοιτάζοντας ευθέως προς την επόμενη Βουλή.

«Οι πολίτες, όμως, βλέπουν και κρίνουν. Και ελπίζω ότι στην επόμενη Βουλή η ευκαιρία αυτή δεν θα χαθεί, αλλά θα υποχρεώσει όλους να σταθούν με μεγαλύτερη ευθύνη απέναντι στη χώρα.»

Εδώ βρίσκεται πλέον και το πολιτικό διακύβευμα.

Η σημερινή Βουλή άνοιξε τον δρόμο για την αναθεώρηση, αλλά στα κρίσιμα άρθρα δεν πέτυχε την πλειοψηφία των 180. Αυτό σημαίνει ότι η τελική διαμόρφωσή τους θα εξαρτηθεί από πολύ ευρύτερες συναινέσεις στην επόμενη Βουλή.

Άρα η Συνταγματική Αναθεώρηση περνά αναπόφευκτα και μέσα από τις εκλογές του 2027.

Και ο Μητσοτάκης επιχειρεί ήδη να μετατρέψει το σημερινό «παρών» σε ένα από τα πολιτικά ερωτήματα που θα συνοδεύσουν τα κόμματα μέχρι τότε: αν συμφωνούν ότι οι θεσμοί πρέπει να αλλάξουν, με ποιους όρους και με ποιες πλειοψηφίες είναι τελικά διατεθειμένα να το κάνουν; Πηγή: pagenews.gr