Νετανιάχου: Θρίλερ εξουσίας στο Ισραήλ – Ο Τραμπ, οι Άραβες και τα πέντε σενάρια της κάλπης
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 9 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Νετανιάχου: Θρίλερ εξουσίας στο Ισραήλ – Ο Τραμπ, οι Άραβες και τα πέντε σενάρια της κάλπης
«Σημάδι απελπισίας».
Με αυτή τη χαρακτηριστική εκτίμηση, την οποία αποδίδει το Axios σε αμερικανική πηγή με γνώση των συζητήσεων, φέρεται να αντιμετωπίζει ο Λευκός Οίκος τις προσπάθειες του Μπενιαμίν Νετανιάχου να εξασφαλίσει μεγαλύτερη δημόσια υποστήριξη από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, λίγο πριν από τις ισραηλινές εκλογές.
Η πληροφορία έρχεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για την ισραηλινή πολιτική σκηνή.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του Al-Monitor και του Axios, οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 2026 διεξάγονται σε περιβάλλον έντονης πόλωσης, με τις δημοσκοπήσεις να εμφανίζουν περιορισμένες διαφορές μεταξύ του κυβερνητικού και του αντιπολιτευτικού στρατοπέδου.
Το βασικό ερώτημα δεν είναι απλώς ποιο κόμμα θα καταλάβει την πρώτη θέση.
Είναι εάν θα μπορέσει να σχηματιστεί κυβέρνηση που να διαθέτει την υποστήριξη τουλάχιστον 61 βουλευτών στην Κνεσέτ των 120 εδρών.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Νετανιάχου, αλλά η τελική κυβερνητική εξίσωση επηρεάζεται από περισσότερους παράγοντες: τον Γκάντι Άιζενκοτ, τον Ναφτάλι Μπένετ, τον Γιαΐρ Λαπίντ, τον Αβίγκντορ Λίμπερμαν και, κυρίως, την πιθανή ενίσχυση της αραβικής κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.
Το παρασκήνιο Axios: Γιατί ο Νετανιάχου ζητά περισσότερη στήριξη από τον Τραμπ
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Axios της 25ης Οκτωβρίου, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επιδίωξε τις προηγούμενες ημέρες να εξασφαλίσει περισσότερες δημόσιες παρεμβάσεις του Ντόναλντ Τραμπ υπέρ της εκλογικής του προσπάθειας.
Το αμερικανικό μέσο επικαλείται μία πηγή με γνώση των σχετικών επαφών και μία ισραηλινή πηγή που είχε ενημερωθεί για το ζήτημα.
Η αμερικανική πηγή χαρακτήρισε τις έντονες πιέσεις του Νετανιάχου ως ένδειξη ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ανησυχεί για την εκλογική του θέση.
Η ερμηνεία αυτή ανήκει στην πηγή του Axios και δεν αποτελεί επιβεβαιωμένη αξιολόγηση των πραγματικών προθέσεων του Νετανιάχου.
Ωστόσο, το δημοσίευμα αναδεικνύει τη σημασία που αποδίδει το περιβάλλον του Ισραηλινού πρωθυπουργού στην πολιτική σχέση με τον Αμερικανό πρόεδρο.
Ο Τραμπ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους διεθνείς συνομιλητές του Νετανιάχου και έχει συνδεθεί με κρίσιμες αμερικανικές πρωτοβουλίες για τη Μέση Ανατολή.
Η δημόσια υποστήριξή του θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τον Νετανιάχου ως επιχείρημα διεθνούς επιρροής και διπλωματικής αποτελεσματικότητας.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μια αμερικανική προεδρική παρέμβαση μπορεί να μεταβάλει αυτομάτως τις εκλογικές επιλογές των Ισραηλινών.
Οι αποφάσεις των ψηφοφόρων επηρεάζονται από εσωτερικά ζητήματα, την ασφάλεια, την οικονομία και την αξιολόγηση της κυβερνητικής πορείας.
Ο αριθμός 61: Το πραγματικό κλειδί της εξουσίας
Το ισραηλινό εκλογικό σύστημα βασίζεται στην αναλογική εκπροσώπηση.
Η Κνεσέτ διαθέτει 120 έδρες και η συγκρότηση μιας κυβέρνησης απαιτεί κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Ο αριθμός 61 αποτελεί επομένως το καθοριστικό όριο για τη δημιουργία σταθερού κυβερνητικού συνασπισμού.
Αυτό εξηγεί γιατί μια εκλογική αναμέτρηση μπορεί να μην παράγει άμεσα σαφή κυβερνητική λύση, ακόμη κι αν αναδειχθεί πρώτο κόμμα.
Στο Ισραήλ, η δυνατότητα συγκρότησης συμμαχιών έχει συχνά μεγαλύτερη σημασία από την κατάταξη των δύο μεγαλύτερων κομμάτων.
Σύμφωνα με το Al-Monitor, οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων τεσσάρων μηνών αποτύπωναν προβάδισμα του κεντροδεξιού κόμματος Yashar του Γκάντι Άιζενκοτ έναντι του Likud του Νετανιάχου.
Το δημοσίευμα επισημαίνει, όμως, ότι η απόσταση μεταξύ των κομμάτων και των αντίστοιχων πολιτικών μπλοκ έχει περιοριστεί.
Αυτό δημιουργεί μια σύνθετη κατάσταση, στην οποία ακόμη και μικρές μεταβολές στην κατανομή των εδρών μπορούν να επηρεάσουν τις δυνατότητες σχηματισμού κυβέρνησης.
Οι πέντε μετεκλογικές εκδοχές
Με βάση τα δεδομένα και τις πολιτικές δεσμεύσεις που παρουσιάζει το Al-Monitor, διαμορφώνονται πέντε βασικά σενάρια για την επόμενη ημέρα.
1. Κυβερνητικός συνασπισμός υπό τον Νετανιάχου
Το πρώτο σενάριο αφορά τη συγκρότηση κυβέρνησης υπό τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, εφόσον το Likud και τα κόμματα που θα συμφωνούσαν να τον στηρίξουν συγκεντρώσουν την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Σε αυτή την περίπτωση, το κρίσιμο στοιχείο θα ήταν η συνοχή του κυβερνητικού μπλοκ και η δυνατότητα επίτευξης προγραμματικής συμφωνίας.
Οι δημοσκοπήσεις που επικαλείται το Al-Monitor δεν εμφανίζουν ξεκάθαρη πλειοψηφία για το στρατόπεδο Νετανιάχου.
Αυτό δεν αποκλείει μαθηματικά το συγκεκριμένο σενάριο, αλλά δεν επιτρέπει και την παρουσίασή του ως δεδομένη εξέλιξη.
2. Κυβέρνηση της αντιπολίτευσης χωρίς αραβικά κόμματα
Το δεύτερο σενάριο αφορά την προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης από κόμματα που αντιτίθενται στην παραμονή του Νετανιάχου στην πρωθυπουργία.
Στο αντιπολιτευτικό στρατόπεδο περιλαμβάνονται ο Γκάντι Άιζενκοτ, ο Ναφτάλι Μπένετ, ο Γιαΐρ Λαπίντ και ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν.
Σύμφωνα με το Al-Monitor, οι συγκεκριμένοι πολιτικοί έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν συμμετοχή αραβικών κομμάτων σε μελλοντικό κυβερνητικό συνασπισμό.
Αυτή η θέση περιορίζει τις διαθέσιμες επιλογές σχηματισμού πλειοψηφίας.
Εάν τα μη αραβικά κόμματα της αντιπολίτευσης συγκεντρώσουν επαρκείς έδρες, θα μπορούσαν να διαπραγματευθούν κυβερνητική συμφωνία.
Θα έπρεπε, ωστόσο, να ξεπεράσουν και τις μεταξύ τους πολιτικές διαφορές.
3. Κυβέρνηση με εξωτερική κοινοβουλευτική στήριξη αραβικών κομμάτων
Το τρίτο σενάριο αφορά μια κυβέρνηση που δεν θα περιλαμβάνει αραβικά κόμματα στο υπουργικό συμβούλιο, αλλά θα μπορούσε να εξαρτάται από την κοινοβουλευτική ανοχή ή υποστήριξή τους.
Πρόκειται για διαφορετική μορφή πολιτικής συνεργασίας από την επίσημη συμμετοχή σε κυβερνητικό συνασπισμό.
Μια τέτοια εξέλιξη θα απαιτούσε πολιτικές συμφωνίες και ενδεχομένως αναθεώρηση προηγούμενων δημόσιων δεσμεύσεων.
Η σημασία της βρίσκεται στο γεγονός ότι τα αραβικά κόμματα θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης ακόμη και χωρίς υπουργική εκπροσώπηση.
Δεν υπάρχει, πάντως, στο διαθέσιμο δημοσίευμα επιβεβαιωμένη συμφωνία για μια τέτοια λύση.
4. Ευρύτερη κυβέρνηση συνεργασίας
Το τέταρτο σενάριο αφορά τη συγκρότηση ενός ευρύτερου κυβερνητικού συνασπισμού μεταξύ κομμάτων που σήμερα ανήκουν σε διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα.
Μια τέτοια λύση θα μπορούσε θεωρητικά να προκύψει εάν οι συνήθεις συμμαχίες δεν επαρκούν για τη δημιουργία κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
Ωστόσο, οι προσωπικές και πολιτικές διαφωνίες μεταξύ των ηγετών δημιουργούν σημαντικές δυσκολίες.
Το ενδεχόμενο ευρύτερης συνεργασίας δεν μπορεί να θεωρηθεί συμφωνημένο ούτε να προεξοφληθεί.
Θα εξαρτηθεί από την τελική κατανομή των εδρών και από τις μετεκλογικές διαπραγματεύσεις.
5. Αδιέξοδο και νέα προσφυγή στις κάλπες
Το πέμπτο σενάριο είναι η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης.
Εάν κανένας πολιτικός αρχηγός δεν καταφέρει να συγκεντρώσει την απαραίτητη υποστήριξη, η χώρα θα μπορούσε να οδηγηθεί σε νέα εκλογική διαδικασία.
Το Al-Monitor αναφέρει ότι μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε έβδομη εκλογική αναμέτρηση σε διάστημα μικρότερο των τεσσάρων ετών.
Η επανάληψη των εκλογών δεν αποτελεί αυτοματοποιημένη συνέπεια μιας αμφίρροπης αναμέτρησης.
Προϋποθέτει αποτυχία των προβλεπόμενων διαδικασιών σχηματισμού κυβέρνησης.
Ωστόσο, η πιθανότητα παρατεταμένων διαπραγματεύσεων αποτελεί σημαντικό μέρος της σημερινής πολιτικής αβεβαιότητας.
Οι αραβικές ψήφοι και το εκλογικό παράδοξο
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ανάλυσης του Al-Monitor αφορά την αραβική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις που παραθέτει, η Joint List και η Ra’am θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν συνολικά 13 έως 15 έδρες, έναντι εννέα Αράβων βουλευτών στη σημερινή Κνεσέτ.
Η διαφορά είναι πολιτικά σημαντική.
Εάν τα αραβικά κόμματα ενισχύσουν την εκπροσώπησή τους, θα αυξηθεί και το βάρος τους στην κοινοβουλευτική αριθμητική.
Εδώ εμφανίζεται ένα χαρακτηριστικό παράδοξο.
Από τη μία πλευρά, σημαντικοί ηγέτες της αντιπολίτευσης έχουν αποκλείσει τη συμμετοχή αραβικών κομμάτων σε μελλοντική κυβέρνηση.
Από την άλλη, η κατανομή των εδρών μπορεί να καταστήσει τις ψήφους τους κρίσιμες για τη διαμόρφωση πλειοψηφίας ή για την αποτροπή μιας συγκεκριμένης κυβερνητικής λύσης.
Η πραγματική επιρροή τους θα εξαρτηθεί όχι μόνο από τον αριθμό των εδρών, αλλά και από τη στάση που θα επιλέξουν κατά τις μετεκλογικές διαδικασίες.
Η γεωπολιτική σημασία της αναμέτρησης
Οι ισραηλινές εκλογές δεν αποτελούν αποκλειστικά εσωτερική πολιτική υπόθεση.
Η σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης θα επηρεάσει τη στάση του Ισραήλ σε κρίσιμα περιφερειακά ζητήματα, από τη Γάζα και τη σχέση με τους Παλαιστινίους μέχρι την αντιμετώπιση του Ιράν και τις σχέσεις με τις αραβικές χώρες.
Η σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα παραμείνει επίσης κεντρικός παράγοντας.
Ο Νετανιάχου επιδιώκει, σύμφωνα με το Axios, να αξιοποιήσει την προσωπική και πολιτική σχέση του με τον Τραμπ.
Για τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς, το ζήτημα θα είναι πώς θα συνδυαστεί η στενή συνεργασία με την Ουάσινγκτον με τις δικές τους προτεραιότητες στην ασφάλεια και στην εξωτερική πολιτική.
Ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος, η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα περιφερειακό περιβάλλον στο οποίο οι στρατιωτικές εξελίξεις, οι διπλωματικές πρωτοβουλίες και οι εσωτερικές κοινωνικές πιέσεις παραμένουν αλληλένδετες.
Η τελευταία πράξη πριν από την κάλπη
Η προεκλογική αναμέτρηση της 27ης Οκτωβρίου συγκεντρώνει πολλαπλές αβεβαιότητες.
Οι δημοσκοπήσεις που παρουσιάζει το Al-Monitor δεν αποτυπώνουν ξεκάθαρη κυβερνητική πλειοψηφία.
Το Axios περιγράφει έντονες προσπάθειες του Νετανιάχου να εξασφαλίσει πρόσθετη δημόσια υποστήριξη από τον Τραμπ.
Και τα αραβικά κόμματα εμφανίζονται, σύμφωνα με τις ίδιες δημοσκοπικές αναφορές, ενισχυμένα σε σχέση με τη σημερινή κοινοβουλευτική τους παρουσία.
Το αποτέλεσμα θα κριθεί από την ψήφο των Ισραηλινών και, στη συνέχεια, από τις δυνατότητες κοινοβουλευτικής συνεργασίας.
Το βασικό ερώτημα παραμένει ανοιχτό:
Θα προκύψει κυβέρνηση με 61 έδρες ή θα βρεθεί το Ισραήλ αντιμέτωπο με μια νέα περίοδο πολιτικού αδιεξόδου;
Η απάντηση θα έχει συνέπειες που εκτείνονται πολύ πέρα από την ισραηλινή εσωτερική πολιτική.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
