Η Κίνα «κόβει» τα καλώδια με το Πεκίνο για να μπει στην Ευρώπη – Θρίλερ με τις ανεμογεννήτριες
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 14 '
Πηγή Φωτογραφίας: Δημοτική Αρχή Zhanjiang, Κίνα/Η Κίνα «κόβει» τα καλώδια με το Πεκίνο για να μπει στην Ευρώπη – Θρίλερ με τις ανεμογεννήτριες
Ένα νέο μέτωπο στον οικονομικό και τεχνολογικό ανταγωνισμό Κίνας και Ευρώπης ανοίγει στην καρδιά της ενεργειακής μετάβασης. Η κινεζική Ming Yang Smart Energy, ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ανεμογεννητριών στον κόσμο, επιχειρεί να δημιουργήσει μια πρωτοφανή εταιρική και ψηφιακή ασπίδα γύρω από τις ευρωπαϊκές δραστηριότητές της, με στόχο να πείσει τις κυβερνήσεις ότι το Πεκίνο δεν μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές.
Το διακύβευμα ξεπερνά κατά πολύ την πώληση ανεμογεννητριών.
Ποιος ελέγχει τα δεδομένα ενός αιολικού πάρκου; Ποιος έχει πρόσβαση στο λογισμικό του; Και θα μπορούσε μια ξένη δύναμη να επηρεάσει τη λειτουργία μιας ενεργειακής εγκατάστασης μέσω του κατασκευαστή του εξοπλισμού της;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής συζήτησης για την ενεργειακή ασφάλεια.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των Financial Times, η Ming Yang προχωρά στη δημιουργία διακριτών ευρωπαϊκών νομικών οντοτήτων, με ανεξάρτητη εταιρική διακυβέρνηση και πληροφοριακά συστήματα, επιδιώκοντας να περιορίσει τους κινδύνους που συνδέονται με την κινεζική νομοθεσία περί εθνικών πληροφοριών.
Η κίνηση έρχεται μετά το βρετανικό μπλόκο σε κινεζικές ανεμογεννήτριες για υπεράκτια αιολικά πάρκα, το οποίο ανέτρεψε τα σχέδια της εταιρείας για μια μεγάλη βιομηχανική επένδυση στη Σκωτία.
Το βρετανικό «όχι» που πάγωσε επένδυση 1,5 δισ. στερλινών
Η υπόθεση απέκτησε ιδιαίτερη βαρύτητα τον Μάρτιο του 2026, όταν η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι δεν θα υποστήριζε τη χρήση ανεμογεννητριών της Ming Yang σε βρετανικά υπεράκτια αιολικά πάρκα.
Η απόφαση ακολούθησε αξιολόγηση εθνικής ασφάλειας.
Το αποτέλεσμα ήταν να ανατραπούν τα σχέδια της κινεζικής εταιρείας για εργοστάσιο στη Σκωτία, επένδυσης έως 1,5 δισ. στερλινών.
Η εγκατάσταση σχεδιαζόταν να δημιουργήσει έως 1.500 θέσεις εργασίας και να ενισχύσει τη βρετανική βιομηχανική αλυσίδα της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας.
Για τη Ming Yang, η απώλεια δεν ήταν μόνο οικονομική.
Ήταν και πολιτική.
Η εταιρεία βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα μήνυμα που μπορεί να επηρεάσει την πρόσβασή της σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή αγορά: το χαμηλό κόστος δεν αρκεί όταν ο εξοπλισμός θεωρείται πιθανός κίνδυνος για κρίσιμες υποδομές.
Ο επικεφαλής δημοσίων υποθέσεων της Ming Yang, Φίλιπ Πφέφερλε (Philipp Pfefferle), αναγνώρισε στους Financial Times ότι η βρετανική απόφαση ώθησε την εταιρεία να εντείνει τις προσπάθειές της γύρω από την κυβερνοασφάλεια και την προστασία δεδομένων.
«Είναι σημαντικό να πείσουμε την αγορά ότι υπάρχουν απαντήσεις», δήλωσε.
Η φράση αποτυπώνει τη στρατηγική της εταιρείας: να μετατρέψει την εμπιστοσύνη στην ασφάλεια του εξοπλισμού σε προϋπόθεση για την εμπορική της επέκταση.
Η «ευρωπαϊκή ασπίδα» απέναντι στο κινεζικό κράτος
Το νέο σχέδιο της Ming Yang βασίζεται στον διαχωρισμό των ευρωπαϊκών δραστηριοτήτων από την κινεζική μητρική εταιρεία.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η επιχείρηση ακολούθησε νομικές συμβουλές της διεθνούς δικηγορικής εταιρείας DLA Piper για τη δημιουργία δομών που αποσκοπούν στην προστασία των ευρωπαϊκών πελατών της.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο κινεζικός νόμος περί εθνικών πληροφοριών, ο οποίος προβλέπει υποχρεώσεις συνεργασίας οργανισμών και πολιτών με τις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας.
Αυτή η νομοθετική πραγματικότητα προκαλεί ανησυχίες στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ακόμη και όταν μια κινεζική εταιρεία υποστηρίζει ότι δεν διαθέτει πρόθεση ή τεχνική δυνατότητα πρόσβασης σε συγκεκριμένα δεδομένα.
Η Ming Yang επιδιώκει να αποδείξει ότι οι ευρωπαϊκές δραστηριότητές της λειτουργούν με ανεξάρτητους μηχανισμούς διακυβέρνησης και πληροφορικής.
Ο Πφέφερλε υποστήριξε ότι ακόμη και η ίδια η ευρωπαϊκή εταιρεία δεν διαθέτει απευθείας πρόσβαση στις ανεμογεννήτριες, καθώς η πρόσβαση πραγματοποιείται μέσω του διαχειριστή του έργου.
Κατά την εταιρεία, δεν υπάρχει πρόσβαση από την Κίνα στα ευρωπαϊκά πληροφοριακά της συστήματα ή στα δεδομένα των αιολικών πάρκων.
Πρόκειται για ισχυρισμούς της Ming Yang που θα πρέπει να αξιολογούνται με βάση ανεξάρτητους τεχνικούς ελέγχους και τις απαιτήσεις των αρμόδιων αρχών.
Η δημιουργία ξεχωριστών εταιρειών, άλλωστε, δεν εξασφαλίζει αυτομάτως ότι έχουν εξαλειφθεί όλοι οι κίνδυνοι.
Το αναγνωρίζει και η ίδια η εταιρεία.
Ο Πφέφερλε παραδέχθηκε ότι ο νομικός διαχωρισμός δεν αποτελεί από μόνος του ολοκληρωμένη λύση και ότι χρειάζεται να αποδεικνύεται η πραγματική ανεξαρτησία της εταιρικής διακυβέρνησης.
Octopus Energy: Η βρετανική συμμαχία που αλλάζει το παιχνίδι
Η δεύτερη μεγάλη κίνηση της Ming Yang αφορά τη συνεργασία με τη βρετανική Octopus Energy.
Οι δύο εταιρείες εξετάζουν τη δημιουργία κοινοπρακτικού σχήματος για την ανάπτυξη χερσαίων ανεμογεννητριών προσαρμοσμένων στη βρετανική αγορά.
Η βασική ιδέα είναι σαφής.
Η Ming Yang θα παρέχει τον εξοπλισμό των ανεμογεννητριών, ενώ η Octopus θα αναλαμβάνει το λογισμικό και τα συστήματα ελέγχου.
Ο διαχωρισμός του φυσικού εξοπλισμού από τα ψηφιακά συστήματα διαχείρισης επιχειρεί να απαντήσει σε ένα από τα σοβαρότερα ερωτήματα ασφάλειας.
Εάν ο κατασκευαστής δεν ελέγχει τα κρίσιμα ψηφιακά συστήματα λειτουργίας, περιορίζονται ορισμένες δυνατότητες απομακρυσμένης πρόσβασης.
Αυτό, ωστόσο, δεν καταργεί την ανάγκη για ελέγχους λογισμικού, εξαρτημάτων, συντήρησης, ενημερώσεων ασφαλείας και δικαιωμάτων πρόσβασης.
Σε κοινή τους τοποθέτηση, οι εταιρείες ανέφεραν ότι διερευνούν την ανάπτυξη χερσαίων ανεμογεννητριών ειδικά προσαρμοσμένων στις ανάγκες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Δεν έχουν ανακοινωθεί πλήρεις λεπτομέρειες για τη μετοχική δομή και το χρονοδιάγραμμα της κοινοπραξίας.
Η συμφωνία βρίσκεται, επομένως, στο στάδιο ανάπτυξης και διαμόρφωσης, όχι σε αποδεδειγμένη πλήρη εμπορική λειτουργία.
Το μεγάλο δέλεαρ: Ανεμογεννήτριες έως 40% φθηνότερες
Πίσω από τη γεωπολιτική αντιπαράθεση βρίσκεται ένας εξαιρετικά σημαντικός οικονομικός παράγοντας.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της ενεργειακής συμβουλευτικής εταιρείας Rystad Energy, οι κινεζικές ανεμογεννήτριες είναι συνήθως 30% έως 40% φθηνότερες από αντίστοιχες δυτικές.
Η διαφορά αυτή μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά την οικονομική βιωσιμότητα μεγάλων αιολικών επενδύσεων.
Για έναν επενδυτή, η χαμηλότερη τιμή εξοπλισμού μπορεί να μειώσει τις αρχικές κεφαλαιουχικές δαπάνες και να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα ενός έργου.
Για μια κυβέρνηση, όμως, το οικονομικό όφελος πρέπει να σταθμιστεί απέναντι σε άλλους παράγοντες: ασφάλεια εφοδιασμού, κυβερνοασφάλεια, εξάρτηση από ξένους κατασκευαστές και διατήρηση της εγχώριας βιομηχανικής βάσης.
Εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση της ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής.
Η Ευρώπη επιδιώκει να επιταχύνει την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και να περιορίσει το κόστος ηλεκτρισμού.
Ταυτόχρονα, επιθυμεί να προστατεύσει τους δικούς της κατασκευαστές από έναν ανταγωνισμό που θεωρεί ότι ενδέχεται να επηρεάζεται από κρατικές επιδοτήσεις και διαφορετικές συνθήκες χρηματοδότησης.
Η φθηνότερη ανεμογεννήτρια δεν είναι απαραίτητα και η στρατηγικά ασφαλέστερη επιλογή.
Αλλά και ο αποκλεισμός ενός φθηνότερου προμηθευτή μπορεί να αυξήσει το κόστος της ενεργειακής μετάβασης.
Ο αόρατος κίνδυνος: Μπορεί να κλείσει εξ αποστάσεως ένα αιολικό πάρκο;
Η συζήτηση για την κυβερνοασφάλεια δεν αφορά μόνο την κλοπή δεδομένων.
Οι σύγχρονες ανεμογεννήτριες λειτουργούν με προηγμένα συστήματα παρακολούθησης, αυτοματισμού και απομακρυσμένης διαχείρισης.
Οι τεχνικοί μπορούν να παρακολουθούν την απόδοση, να διαγιγνώσκουν βλάβες και, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να πραγματοποιούν παρεμβάσεις στη λειτουργία του εξοπλισμού.
Αυτές οι δυνατότητες είναι απαραίτητες για την αποδοτική λειτουργία ενός σύγχρονου αιολικού πάρκου.
Παράλληλα, δημιουργούν ανάγκη αυστηρού ελέγχου των ψηφιακών δικαιωμάτων πρόσβασης.
Η Μίχαλ Μέινταν (Michal Meidan), επικεφαλής έρευνας για την κινεζική ενέργεια στο Oxford Institute for Energy Studies, επισήμανε στους Financial Times ότι οι νομικές υποχρεώσεις των κινεζικών επιχειρήσεων δημιουργούν πολιτικό πρόβλημα.
Η ίδια εκτίμησε ότι είναι εξαιρετικά απίθανο μια κινεζική εταιρεία να διακόψει τη λειτουργία αιολικού πάρκου σε ξένη χώρα.
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι παραμένει μια «υπονοούμενη απειλή».
Η διάκριση έχει σημασία.
Δεν υπάρχει στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ τεκμηριωμένο περιστατικό κατά το οποίο η Ming Yang χρησιμοποίησε ανεμογεννήτριές της για κατασκοπεία ή δολιοφθορά.
Οι ανησυχίες αφορούν δυνητικούς κινδύνους, νομικές υποχρεώσεις και την ανάγκη πρόληψης σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές.
Η Ευρώπη φοβάται ένα νέο «κινεζικό σοκ»
Η Ming Yang δεν είναι η μόνη κινεζική εταιρεία που διεκδικεί μεγαλύτερο μερίδιο στην ευρωπαϊκή αγορά αιολικής ενέργειας.
Η κινεζική βιομηχανία διαθέτει ισχυρή παραγωγική βάση, μεγάλη εσωτερική αγορά και σημαντικές δυνατότητες κατασκευής εξοπλισμού μεγάλης ισχύος.
Η είσοδος αυτών των επιχειρήσεων στην Ευρώπη προκαλεί ανησυχία σε παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς κατασκευαστές.
Σύμφωνα με ανάλυση του Chatham House που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, η παρουσία κινεζικών ανεμογεννητριών στην εγκατεστημένη ευρωπαϊκή αιολική ισχύ παρέμενε κάτω από το 1% το 2024.
Το ποσοστό είναι μικρό.
Η δυναμική, όμως, μπορεί να αλλάξει εάν μεγάλοι κατασκευαστές εξασφαλίσουν νέες συμβάσεις και δημιουργήσουν τοπικές βιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Η Ευρώπη βρίσκεται επομένως μπροστά σε ένα δίλημμα που έχει ήδη εμφανιστεί σε άλλους κλάδους, όπως τα φωτοβολταϊκά και τα ηλεκτρικά οχήματα.
Θα επιλέξει τον φθηνότερο εισαγόμενο εξοπλισμό ή θα επιδιώξει να διατηρήσει ισχυρή ευρωπαϊκή παραγωγή, ακόμη και με υψηλότερο αρχικό κόστος;
Βρυξέλλες: Έρευνες για κινεζικές επιδοτήσεις
Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη χρησιμοποιήσει τον Κανονισμό για τις Ξένες Επιδοτήσεις για να εξετάσει τον ανταγωνισμό στον κλάδο.
Τον Φεβρουάριο του 2026 ξεκίνησε σε βάθος έρευνα για την κινεζική Goldwind, έπειτα από προκαταρκτικές ενδείξεις ότι ενδεχόμενες ξένες επιδοτήσεις θα μπορούσαν να στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό στην ενιαία αγορά.
Η έναρξη έρευνας δεν συνιστά απόδειξη παραβίασης των κανόνων.
Αναδεικνύει, όμως, την αποφασιστικότητα των Βρυξελλών να εξετάσουν εάν οι κινεζικές επιχειρήσεις ανταγωνίζονται με όρους που θεωρούνται δίκαιοι για την ευρωπαϊκή βιομηχανία.
Πρόκειται για δύο παράλληλα μέτωπα.
Το πρώτο αφορά την εθνική ασφάλεια και τον ψηφιακό έλεγχο κρίσιμων υποδομών.
Το δεύτερο αφορά τον οικονομικό ανταγωνισμό και τη βιομηχανική πολιτική.
Η Ming Yang επιχειρεί να απαντήσει κυρίως στο πρώτο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν επιλυθεί όλες οι ευρωπαϊκές εμπορικές ανησυχίες.
Από τη Σκωτία στην Ιταλία: Η κινεζική διείσδυση αλλάζει διαδρομή
Η αποτυχία του σχεδίου στη Σκωτία δεν σημαίνει ότι η Ming Yang εγκαταλείπει την Ευρώπη.
Η εταιρεία έχει συνδεθεί και με σχέδια βιομηχανικής παρουσίας στην Ιταλία.
Σύμφωνα με το Chatham House, έχει υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με την ιταλική Renexia για την ανάπτυξη μονάδας κατασκευής ανεμογεννητριών, με αναφερόμενη επενδυτική αξία 500 εκατ. ευρώ.
Το συγκεκριμένο σχέδιο δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως ολοκληρωμένη επένδυση χωρίς νεότερη επιβεβαίωση.
Αποτυπώνει, ωστόσο, την προσπάθεια των κινεζικών κατασκευαστών να δημιουργήσουν τοπική παραγωγή και να αποκτήσουν πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά μέσω συνεργασιών.
Ανάλογες κινήσεις σε διαφορετικές χώρες δείχνουν ότι η κινεζική βιομηχανία επιδιώκει να περάσει από τις απλές εξαγωγές εξοπλισμού σε ένα μοντέλο βαθύτερης παρουσίας στις τοπικές αλυσίδες παραγωγής.
Η γεωπολιτική διάσταση: Η ενέργεια γίνεται ζήτημα εθνικής κυριαρχίας
Η υπόθεση Ming Yang αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης μεταβολής στην αντίληψη των κυβερνήσεων για την ενέργεια.
Για δεκαετίες, η συζήτηση επικεντρωνόταν κυρίως στο κόστος παραγωγής, στη διαθεσιμότητα καυσίμων και στην ασφάλεια εφοδιασμού.
Σήμερα, η ενεργειακή ασφάλεια περιλαμβάνει και την ψηφιακή αρχιτεκτονική των εγκαταστάσεων.
Τα αιολικά πάρκα, οι μπαταρίες, τα δίκτυα μεταφοράς, οι μετατροπείς ισχύος και τα συστήματα απομακρυσμένου ελέγχου αποτελούν τμήματα μιας αλληλοσυνδεόμενης ενεργειακής υποδομής.
Όσο αυξάνεται η εξάρτηση από το λογισμικό, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτούν οι προμηθευτές τεχνολογίας.
Η περίπτωση της Ming Yang δείχνει ότι οι επιχειρήσεις καλούνται πλέον να αποδεικνύουν όχι μόνο ότι ο εξοπλισμός τους λειτουργεί αποδοτικά, αλλά και ότι τα δεδομένα και τα συστήματα ελέγχου προστατεύονται από μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση.
Η εμπιστοσύνη γίνεται, με άλλα λόγια, εμπορικό και γεωπολιτικό πλεονέκτημα.
Η ελληνική διάσταση: Αιολικά πάρκα, επενδύσεις και κυβερνοασφάλεια
Για την Ελλάδα, το ζήτημα έχει ιδιαίτερη σημασία λόγω της ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των σχεδίων για υπεράκτια αιολικά πάρκα.
Η ελληνική ενεργειακή αγορά προσελκύει διεθνείς κατασκευαστές, επενδυτές και προμηθευτές τεχνολογίας.
Η επιλογή ανεμογεννητριών δεν επηρεάζει μόνο το αρχικό κόστος ενός έργου.
Επηρεάζει επίσης τη συντήρηση, τη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών, την τεχνική υποστήριξη, τη διαχείριση δεδομένων και την ανθεκτικότητα των εγκαταστάσεων.
Η υπόθεση Ming Yang αναδεικνύει τρία ζητήματα που θα μπορούσαν να απασχολήσουν την ελληνική ενεργειακή πολιτική.
Πρώτον, την ανάγκη διαφανών προδιαγραφών κυβερνοασφάλειας για κρίσιμο ενεργειακό εξοπλισμό.
Δεύτερον, τον έλεγχο των δικαιωμάτων απομακρυσμένης πρόσβασης και των διαδικασιών συντήρησης.
Τρίτον, την εξισορρόπηση του χαμηλότερου επενδυτικού κόστους με τις απαιτήσεις εθνικής και ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας.
Δεν προκύπτει από το συγκεκριμένο δημοσίευμα ότι η Ming Yang έχει συνδεθεί με περιστατικό κυβερνοασφάλειας στην Ελλάδα ή ότι υπάρχει ελληνική απόφαση αποκλεισμού της.
Η ελληνική διάσταση αφορά κυρίως τα διδάγματα για τη μελλοντική επιλογή τεχνολογίας και την προστασία των υποδομών.
Το μοντέλο TikTok στην ευρωπαϊκή αιολική ενέργεια
Η στρατηγική εταιρικού διαχωρισμού που ακολουθεί η Ming Yang θυμίζει προσπάθειες άλλων κινεζικών επιχειρήσεων να αντιμετωπίσουν τις δυτικές ανησυχίες για την πρόσβαση του Πεκίνου σε δεδομένα.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το TikTok, το οποίο έχει δημιουργήσει ξεχωριστές νομικές δομές και μηχανισμούς διαχείρισης ευρωπαϊκών δεδομένων.
Η σύγκριση δεν σημαίνει ότι οι κίνδυνοι των δύο δραστηριοτήτων είναι ίδιοι.
Στην περίπτωση μιας πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης, το επίκεντρο βρίσκεται κυρίως στα προσωπικά δεδομένα και στη λειτουργία της πλατφόρμας.
Στην περίπτωση των ανεμογεννητριών, προστίθεται η πιθανή επίδραση στη λειτουργία φυσικών ενεργειακών υποδομών.
Ακριβώς γι’ αυτό η ανεξάρτητη εταιρική δομή είναι μόνο ένα μέρος της απάντησης.
Χρειάζονται τεχνικές διασφαλίσεις, έλεγχοι πρόσβασης, διαρκής εποπτεία και δυνατότητα ανεξάρτητης επιθεώρησης.
Η μεγάλη μάχη μόλις αρχίζει
Η Ming Yang επιχειρεί να αποδείξει ότι μια κινεζική βιομηχανία μπορεί να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητα του εξοπλισμού της και ταυτόχρονα να λειτουργεί στην Ευρώπη με ουσιαστική ανεξαρτησία ως προς τη διαχείριση δεδομένων και τον έλεγχο των εγκαταστάσεων.
Η συνεργασία με την Octopus Energy και η δημιουργία ξεχωριστών ευρωπαϊκών δομών αποτελούν σημαντικά βήματα αυτής της προσπάθειας.
Δεν αποτελούν, όμως, από μόνα τους εγγύηση ότι όλες οι ανησυχίες εθνικής ασφάλειας έχουν αντιμετωπιστεί.
Η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει εάν θα επιτρέψει την ευρύτερη είσοδο κινεζικών ανεμογεννητριών με αυστηρούς όρους ασφαλείας ή εάν θα επιμείνει σε περιορισμούς που μπορεί να προστατεύουν τη στρατηγική της αυτονομία, αλλά ενδεχομένως αυξάνουν το κόστος των έργων.
Η σύγκρουση δεν είναι απλώς ανάμεσα σε κινεζικές και ευρωπαϊκές ανεμογεννήτριες. Είναι ανάμεσα στη φθηνότερη ενέργεια, στη βιομηχανική ανεξαρτησία και στον έλεγχο των κρίσιμων υποδομών.
Και καθώς η Ευρώπη επιταχύνει την ενεργειακή μετάβαση, το ερώτημα γίνεται ολοένα πιο πιεστικό:
Μπορεί να αγοράζει φθηνότερη πράσινη τεχνολογία από την Κίνα χωρίς να αποκτά νέες στρατηγικές εξαρτήσεις;
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
