ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Ο Τραμπ θέλει να «δέσει» τον πλανήτη στο αμερικανικό αέριο – Η Ελλάδα στον χάρτη της ενεργειακής κυριαρχίας

Ο Τραμπ θέλει να «δέσει» τον πλανήτη στο αμερικανικό αέριο – Η Ελλάδα στον χάρτη της ενεργειακής κυριαρχίας

Πηγή Φωτογραφίας: President Donald Trump gestures upon arriving in Manila, Philippines, for a summit on Tuesday. | Jam Sta Rosa/AP

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
Από την Αλεξανδρούπολη και τον Κάθετο Διάδρομο μέχρι τα Βαλκάνια, τον Καύκασο και την Αφρική, ο Λευκός Οίκος προωθεί ένα τεράστιο δίκτυο αγωγών και τερματικών LNG. Στόχος είναι να εξασφαλίσει αγορές για το αμερικανικό φυσικό αέριο επί δεκαετίες, περιορίζοντας τη ρωσική επιρροή. Στον αντίποδα, η COP31 στην Τουρκία φέρνει στο προσκήνιο το κόστος για το κλίμα και τον κίνδυνο νέας ενεργειακής εξάρτησης.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν επιδιώκει απλώς να αυξήσει τις εξαγωγές αμερικανικού φυσικού αερίου. Θέλει να δημιουργήσει ένα διεθνές ενεργειακό δίκτυο που θα διατηρήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στο επίκεντρο της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας για δεκαετίες, ακόμη και μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

Από την Ευρώπη και τα Βαλκάνια μέχρι την Αφρική, τον Καύκασο και τη Νοτιοανατολική Ασία, η αμερικανική κυβέρνηση προωθεί συμφωνίες δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων για αγωγούς, λιμάνια και εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).

Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του POLITICO, η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στη δημιουργία μακροχρόνιων εμπορικών δεσμών ανάμεσα στις αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες και σε κυβερνήσεις που αναζητούν νέες πηγές εφοδιασμού.

Η Ελλάδα κατέχει ιδιαίτερη θέση σε αυτόν τον σχεδιασμό, καθώς ο Κάθετος Διάδρομος φυσικού αερίου, με αφετηρία το Αιγαίο και κατεύθυνση την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες διαδρομές που επιδιώκει να ενισχύσει η Ουάσιγκτον.

Η αμερικανική στρατηγική συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια περιορισμού της ρωσικής ενεργειακής επιρροής. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί νέα ερωτήματα για την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης, το κόστος των εισαγωγών και τις δεσμεύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Το σχέδιο Τραμπ: Αγωγοί και τερματικά που θα λειτουργούν για δεκαετίες

Η βασική επιδίωξη του Λευκού Οίκου είναι η κατασκευή ενεργειακών υποδομών που θα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται πολύ μετά το τέλος της σημερινής αμερικανικής προεδρίας.

Οι αγωγοί φυσικού αερίου και οι τερματικοί σταθμοί LNG απαιτούν μεγάλες επενδύσεις, πολυετείς συμβάσεις και μακροχρόνιο σχεδιασμό.

Μόλις κατασκευαστούν, οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες έχουν ισχυρό οικονομικό κίνητρο να συνεχίσουν να τους χρησιμοποιούν, προκειμένου να αποσβέσουν το κόστος τους.

Ο Ριτς Γκόλντμπεργκ, ο οποίος υπηρέτησε στο Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας του Λευκού Οίκου υπό τον Τραμπ, περιέγραψε στο POLITICO τη λογική της στρατηγικής:

«Μεγάλο μέρος αυτών των υποδομών θα έχει προχωρήσει σημαντικά και δεν θα μπορεί να αναστραφεί μέχρι το τέλος της κυβέρνησης Τραμπ».

Και πρόσθεσε:

«Οι τερματικοί σταθμοί εισαγωγής θα λειτουργούν. Το φυσικό αέριο θα εισέρχεται».

Η εκτίμησή του αποτυπώνει το μακροπρόθεσμο στοιχείο της αμερικανικής πολιτικής: η ενεργειακή επιρροή δεν θα στηρίζεται μόνο σε εμπορικές συμφωνίες, αλλά σε φυσικές υποδομές που συνδέουν τις αγορές με τις αμερικανικές εξαγωγές.

Η Ελλάδα στον πυρήνα του σχεδίου – Ο Κάθετος Διάδρομος των 12 δισ. κυβικών μέτρων

Ο Κάθετος Διάδρομος φυσικού αερίου (Vertical Gas Corridor) αποτελεί ένα από τα βασικά έργα στα οποία εστιάζει η αμερικανική κυβέρνηση.

Το δίκτυο ξεκινά από την Ελλάδα και επεκτείνεται προς τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη, αξιοποιώντας υφιστάμενες και σχεδιαζόμενες διασυνδέσεις.

Στόχος είναι να δημιουργηθεί μια εναλλακτική διαδρομή τροφοδοσίας των ευρωπαϊκών αγορών, περιορίζοντας την ανάγκη εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με το POLITICO, ο σχεδιασμός προβλέπει δυνατότητα μεταφοράς έως 12 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως.

Αμερικανοί προμηθευτές επιδιώκουν να καλύψουν σημαντικό μέρος αυτής της δυναμικότητας με LNG που θα φτάνει μέσω ελληνικών εγκαταστάσεων.

Η Ελλάδα μπορεί έτσι να λειτουργήσει ως σημείο εισόδου για φορτία που προορίζονται όχι μόνο για την εγχώρια αγορά, αλλά και για χώρες της Βαλκανικής και της Ανατολικής Ευρώπης.

Στο δίκτυο των σχετικών υποδομών εντάσσονται ο τερματικός σταθμός της Ρεβυθούσας και η πλωτή μονάδα LNG της Αλεξανδρούπολης, μαζί με τις διασυνδέσεις προς τη Βουλγαρία και τις αγορές βορειότερα.

Η σημασία του Κάθετου Διαδρόμου δεν περιορίζεται στις εμπορικές συναλλαγές. Αφορά τη δυνατότητα μεταφοράς φυσικού αερίου προς περιοχές που ιστορικά εξαρτώνταν από προμήθειες μέσω ρωσικών δικτύων.

Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ αναλαμβάνει ρόλο διαπραγματευτή

Ο Τραμπ έχει αναθέσει στον υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ (Chris Wright) ενεργό ρόλο στην προώθηση των αμερικανικών ενεργειακών συμφωνιών.

Ο Ράιτ συμμετέχει σε επαφές για την επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου και τη σύνδεσή του με πρόσθετες υποδομές στα Βαλκάνια.

Ένα από τα έργα που προωθεί η Ουάσιγκτον είναι ο Southern Interconnection Gas Pipeline, ο οποίος σχεδιάζεται να συνδέσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη με το δίκτυο που τροφοδοτείται από τον τερματικό LNG της Κροατίας.

Η σύνδεση αυτή θα μπορούσε να προσφέρει στη Βοσνία εναλλακτική πηγή προμήθειας φυσικού αερίου.

Η αμερικανική διπλωματία επιδιώκει παράλληλα να αντιμετωπίσει φορολογικά και ρυθμιστικά εμπόδια που δυσκολεύουν την επέκταση των ενεργειακών διαδρομών προς την Ουγγαρία, την Ουκρανία, τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία.

Ο Ράιτ είχε περιγράψει ήδη από τον Νοέμβριο του 2025 τη διάθεση της Ουάσιγκτον να υποστηρίξει τέτοιου είδους έργα.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν το φυσικό αέριο. Δεν θα θέλαμε τίποτε περισσότερο από το να συνεργαστούμε για την κατασκευή αυτών των υποδομών», είχε δηλώσει.

Η αμερικανική διπλωματία ανοίγει δρόμους για το LNG

Η επέκταση των εξαγωγών δεν βασίζεται αποκλειστικά σε ιδιωτικές εμπορικές συμφωνίες.

Αμερικανοί διπλωμάτες συμμετέχουν ενεργά στις διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία νέων ενεργειακών διαδρομών.

Η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Κροατία, Νικόλ ΜακΓκρό, έχει παρουσιάσει στοιχεία για σχεδιαζόμενες επενδύσεις στην Ευρώπη, στον Καύκασο και στην Κεντρική Ασία, σύμφωνα με τον Λάντον Ντέρεντς, ανώτερο διευθυντή του Global Energy Center του Atlantic Council.

Παράλληλα, η Ουάσιγκτον συνεργάζεται με κυβερνήσεις για την εναρμόνιση φορολογικών και ρυθμιστικών πολιτικών που επηρεάζουν τη διασυνοριακή μεταφορά φυσικού αερίου.

Αμερικανός κυβερνητικός αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε ανώνυμα στο POLITICO, περιέγραψε τον ρόλο της πολιτικής υποστήριξης.

«Δημιουργεί πολιτική δυναμική στην περιοχή, παρουσιάζοντας το έργο ως προτεραιότητα της κυβέρνησης, επιτρέποντάς μας να επικεντρωθούμε στην περιοχή συνολικά».

Η ενεργειακή πολιτική μετατρέπεται έτσι σε βασικό εργαλείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Από τη Βαλτική μέχρι την Ιταλία: Ο χάρτης των νέων ενεργειακών διαδρόμων

Η αμερικανική στρατηγική περιλαμβάνει σειρά έργων σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές.

Ο Amber Gas Corridor σχεδιάζεται να ενισχύσει τις διασυνδέσεις μέσω των χωρών της Βαλτικής, της Φινλανδίας και της Πολωνίας.

Ο Κάθετος Διάδρομος συνδέει την Ελλάδα με τις αγορές της Νοτιοανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Ο Southern Gas Corridor, που μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν προς τη Νότια Ιταλία, αποτελεί επίσης μέρος της ευρύτερης προσπάθειας διαφοροποίησης των ευρωπαϊκών προμηθειών.

Τα έργα δεν έχουν όλα την ίδια προέλευση.

Ορισμένα είχαν σχεδιαστεί πριν από τη δεύτερη θητεία του Τραμπ, αλλά η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση επιδιώκει να τα επεκτείνει ή να τους προσφέρει πρόσθετη διπλωματική και χρηματοδοτική υποστήριξη.

Η κοινή επιδίωξη είναι να δημιουργηθούν περισσότερες διαδρομές προμήθειας που δεν εξαρτώνται από τη Ρωσία.

Για τις ΗΠΑ, η ανάπτυξη αυτών των δικτύων δημιουργεί παράλληλα νέες εμπορικές ευκαιρίες για τους εξαγωγείς LNG.

Από τον Καύκασο μέχρι την Αφρική – Η ενεργειακή επέκταση πέρα από την Ευρώπη

Η αμερικανική στρατηγική δεν σταματά στα ευρωπαϊκά σύνορα.

Στον Καύκασο, η U.S. International Development Finance Corporation (DFC) εξετάζει το ενδεχόμενο υποστήριξης ενεργειακών υποδομών κατά μήκος της λεγόμενης Trump Route for International Peace and Prosperity.

Η διαδρομή συνδέεται με τις προσπάθειες ανάπτυξης μεταφορικών και οικονομικών συνδέσεων μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν.

Στα σχέδια που εξετάζονται περιλαμβάνονται αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Στην Αφρική, η Ουάσιγκτον ενδιαφέρεται για έργα LNG στην Αίγυπτο και τη Μοζαμβίκη.

Οι επενδύσεις αυτές θα μπορούσαν να δημιουργήσουν νέες δυνατότητες παραγωγής, μεταφοράς και εμπορίας φυσικού αερίου.

Στη Νοτιοανατολική Ασία, η DFC ενέκρινε τον Ιούνιο χρηματοδότηση ύψους 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων για την ανάπτυξη υποδομών LNG.

Η περιοχή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική λόγω της αυξανόμενης ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και της ανάγκης για πρόσθετες υποδομές εισαγωγών.

Η αμερικανική κυβέρνηση επιδιώκει να εξασφαλίσει παρουσία στις αγορές αυτές πριν παγιωθούν ανταγωνιστικές εμπορικές και ενεργειακές σχέσεις.

Η μεγάλη αλλαγή: Δημόσιο χρήμα για έργα ορυκτών καυσίμων

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει προχωρήσει σε σημαντική αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής χρηματοδότησης ενεργειακών έργων στο εξωτερικό.

Η κατάργηση περιορισμών της περιόδου Μπάιντεν για τη δημόσια χρηματοδότηση έργων ορυκτών καυσίμων άνοιξε τον δρόμο για νέα αμερικανική υποστήριξη σε υποδομές φυσικού αερίου.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η Export-Import Bank of the United States, η οποία παρέχει χρηματοδοτικά εργαλεία για έργα που υποστηρίζουν την αμερικανική οικονομία και τις θέσεις εργασίας.

Παράλληλα, η DFC έχει αποκτήσει διευρυμένες δυνατότητες χρηματοδότησης ενεργειακών επενδύσεων σε περισσότερες χώρες.

Η Ουάσιγκτον ασκεί επίσης πίεση σε διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς να επανεξετάσουν τους περιορισμούς που είχαν επιβληθεί στη χρηματοδότηση πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με το POLITICO, η αλλαγή αυτή επηρεάζει οργανισμούς όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης.

Η Κλεμάνς Λάντερς, αντιπρόεδρος και ανώτερη ερευνήτρια του Center for Global Development, περιέγραψε τη σημασία της μεταβολής.

«Αυτό είναι πραγματικά τεράστιο ζήτημα και όλοι φαίνεται ότι απλώς συναίνεσαν σιωπηρά», δήλωσε.

Και πρόσθεσε:

«Φαίνεται ότι έχουμε φτάσει στον πάτο».

Η κριτική της αφορά την αποδυνάμωση των περιορισμών στη χρηματοδότηση έργων που συνδέονται με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Λευκός Οίκος: «Οι σύμμαχοί μας στρέφονται στις Ηνωμένες Πολιτείες»

Η αμερικανική κυβέρνηση παρουσιάζει την ενεργειακή στρατηγική ως μέσο ενίσχυσης της οικονομικής ασφάλειας και των διεθνών συνεργασιών.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τέιλορ Ρότζερς δήλωσε στο POLITICO:

«Η ατζέντα ενεργειακής κυριαρχίας του προέδρου Τραμπ έχει μετατοπίσει το επίκεντρο της ενέργειας στο δυτικό ημισφαίριο».

Και συνέχισε:

«Τώρα, περισσότερο από ποτέ, οι σύμμαχοί μας στην Ευρώπη και την Ασία στρέφονται στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ενισχύσουν τις εφοδιαστικές τους αλυσίδες και να πραγματοποιήσουν νέες επενδύσεις».

Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι οι αμερικανικές εξαγωγές LNG μπορούν να συμβάλουν στη διαφοροποίηση των ενεργειακών προμηθειών και στη μείωση της εξάρτησης από γεωπολιτικά ευάλωτες πηγές.

Η στρατηγική έχει επίσης σαφή εμπορική διάσταση, καθώς οι νέες υποδομές δημιουργούν αγορές για την αμερικανική παραγωγή φυσικού αερίου.

Η COP31 στην Τουρκία και το μεγάλο κλιματικό παράδοξο

Οι αμερικανικές πρωτοβουλίες εξελίσσονται την ώρα που η διεθνής κοινότητα συζητά στην COP31 στην Αττάλεια της Τουρκίας την πορεία των παγκόσμιων εκπομπών και τις δυσκολίες επίτευξης των κλιματικών στόχων.

Οι νέες υποδομές φυσικού αερίου δημιουργούν μια σύνθετη εξίσωση.

Από τη μία πλευρά, μπορούν να συμβάλουν στην ενεργειακή ασφάλεια, ιδιαίτερα σε χώρες που αντιμετωπίζουν αυξημένη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας.

Από την άλλη, οι πολυετείς επενδύσεις σε αγωγούς και τερματικούς σταθμούς ενδέχεται να παρατείνουν τη χρήση ορυκτών καυσίμων.

Το φυσικό αέριο παράγει λιγότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τον άνθρακα κατά την καύση του, αλλά παραμένει ορυκτό καύσιμο.

Επιπλέον, οι διαρροές μεθανίου κατά την παραγωγή και μεταφορά του μπορούν να αυξήσουν σημαντικά το συνολικό κλιματικό αποτύπωμα.

Η κατασκευή υποδομών που προορίζονται να λειτουργούν για δεκαετίες μπορεί επομένως να δημιουργήσει σύγκρουση με τις πολιτικές περιορισμού των εκπομπών.

Το αμερικανικό LNG απέναντι στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Η μαζική επέκταση των υποδομών LNG επηρεάζει και τον ανταγωνισμό με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Οι επενδύσεις σε τερματικούς σταθμούς, αγωγούς και μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο έχουν μεγάλο αρχικό κόστος.

Οι επενδυτές επιδιώκουν συνήθως μακροχρόνιες συμβάσεις για να διασφαλίσουν την οικονομική βιωσιμότητα των έργων.

Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ισχυρά κίνητρα για τη συνέχιση της κατανάλωσης φυσικού αερίου, ακόμη και όταν το κόστος των ανανεώσιμων τεχνολογιών μειώνεται.

Ωστόσο, η οικονομική βιωσιμότητα των νέων έργων δεν είναι δεδομένη.

Εάν οι διεθνείς τιμές του φυσικού αερίου παραμείνουν υψηλές, οι εισαγωγείς μπορεί να περιορίσουν τη ζήτησή τους ή να επιταχύνουν επενδύσεις σε εναλλακτικές πηγές.

Ο πόλεμος με το Ιράν και οι επιπτώσεις του στις ενεργειακές αγορές αποτελούν πρόσθετο παράγοντα αβεβαιότητας.

Η ίδια η αύξηση του κόστους των ορυκτών καυσίμων θα μπορούσε να καταστήσει ορισμένα από τα προτεινόμενα έργα λιγότερο ελκυστικά.

Η Ευρώπη απέναντι σε μια νέα ενεργειακή εξάρτηση

Η προσπάθεια περιορισμού της ρωσικής ενεργειακής επιρροής αποτελεί βασικό στόχο των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Οι εισαγωγές LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συμβάλει στη διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού.

Ωστόσο, η αυξανόμενη εξάρτηση από έναν μεγάλο προμηθευτή δημιουργεί νέα ζητήματα οικονομικής και γεωπολιτικής ασφάλειας.

Η Ευρώπη καλείται να εξισορροπήσει την ανάγκη για αξιόπιστες εισαγωγές φυσικού αερίου με τη διατήρηση ανταγωνιστικών τιμών και την ανάπτυξη εγχώριων καθαρών ενεργειακών πηγών.

Η διαφοροποίηση δεν αφορά μόνο τη χώρα προέλευσης του καυσίμου.

Αφορά επίσης τον αριθμό των προμηθευτών, τη διάρκεια των συμβολαίων, τη δυνατότητα αλλαγής ενεργειακού μείγματος και την ανθεκτικότητα των υποδομών.

Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, η πρόκληση είναι να αποφύγουν τη δημιουργία μιας νέας μονομερούς εξάρτησης, ακόμη και από έναν στρατηγικό σύμμαχο.

Ελλάδα: Από χώρα εισαγωγής σε ενεργειακό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης

Η αμερικανική στρατηγική δημιουργεί νέες δυνατότητες για την Ελλάδα, η οποία διαθέτει γεωγραφική θέση και ενεργειακές υποδομές που μπορούν να εξυπηρετήσουν ευρύτερες περιφερειακές ανάγκες.

Η Ρεβυθούσα, η Αλεξανδρούπολη και οι διασυνδέσεις με τη Βουλγαρία αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της δυνατότητας μεταφοράς φυσικού αερίου προς τις βαλκανικές αγορές.

Ο Κάθετος Διάδρομος θα μπορούσε να ενισχύσει τον ρόλο της χώρας ως σημείου εισόδου και διαμετακόμισης ενεργειακών φορτίων.

Η προοπτική αυτή έχει οικονομική σημασία για τους διαχειριστές υποδομών, τους προμηθευτές και τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην περιφερειακή αγορά φυσικού αερίου.

Παράλληλα, η ανάπτυξη των διασυνδέσεων μπορεί να προσφέρει περισσότερες επιλογές εφοδιασμού σε γειτονικές χώρες.

Ωστόσο, η πλήρης αξιοποίηση των υποδομών εξαρτάται από την εμπορική ζήτηση, τις τιμές μεταφοράς, τις διακρατικές συμφωνίες και τη δυνατότητα των αγορών να απορροφήσουν τις πρόσθετες ποσότητες.

Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας δημιουργεί σημαντικές ευκαιρίες, αλλά η οικονομική επιτυχία του Κάθετου Διαδρόμου θα κριθεί από τη χρήση του και όχι μόνο από τη διαθέσιμη δυναμικότητα.

Η ενεργειακή κληρονομιά Τραμπ: Εμπορική ισχύς και γεωπολιτική επιρροή

Η στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ συνδέει την αμερικανική ενεργειακή παραγωγή με την εξωτερική πολιτική, τη χρηματοδότηση υποδομών και τις μακροχρόνιες εμπορικές συμφωνίες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να αξιοποιήσουν την παραγωγική τους δυνατότητα για να αποκτήσουν ισχυρότερη θέση στις διεθνείς αγορές φυσικού αερίου.

Ταυτόχρονα, η επέκταση των υποδομών μπορεί να μειώσει την ενεργειακή επιρροή της Ρωσίας σε περιοχές που παραδοσιακά εξαρτώνταν από τις προμήθειές της.

Η αμερικανική πολιτική, ωστόσο, βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές αβεβαιότητες.

Οι τιμές των ορυκτών καυσίμων, η εξέλιξη της ζήτησης, η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών και οι διεθνείς κλιματικές δεσμεύσεις θα επηρεάσουν τη βιωσιμότητα των επενδύσεων.

Για την Ελλάδα, ο Κάθετος Διάδρομος αποτελεί σημαντικό μέρος αυτής της γεωοικονομικής αναδιάταξης.

Για την Ευρώπη, το ερώτημα είναι πώς θα εξασφαλίσει ενεργειακή ασφάλεια χωρίς να περιορίσει τις μελλοντικές της επιλογές.

Ο Τραμπ δεν θέλει απλώς να πουλήσει περισσότερο αμερικανικό φυσικό αέριο. Θέλει οι αγωγοί, τα λιμάνια και τα συμβόλαια που δημιουργούνται σήμερα να εξασφαλίσουν την παρουσία των ΗΠΑ στις ενεργειακές αγορές για τις επόμενες δεκαετίες.

Και αυτός είναι ο λόγος που η νέα αμερικανική ενεργειακή επέκταση δεν αφορά μόνο την οικονομία.

Αφορά την κατανομή της γεωπολιτικής ισχύος σε έναν κόσμο όπου η πρόσβαση στην ενέργεια παραμένει καθοριστικός παράγοντας διεθνούς επιρροής.

Πηγή: pagenews.gr

Βασίλης Διαμαντάκος
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Βασίλης Διαμαντάκος Δημοσιογράφος Διεθνούς Πολιτικής & Γεωπολιτικής Ανάλυσης
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο