Η επίσκεψη του αμερικανικού αεροπλανοφόρου στο Ντα Νανγκ ξεπερνά τον συμβολισμό μιας ναυτικής παρουσίας. Αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής των ΗΠΑ να ενισχύσουν τις συμμαχίες τους στον Ινδο-Ειρηνικό, την ώρα που η Ουάσιγκτον επιχειρεί να ισορροπήσει ταυτόχρονα στα μέτωπα της Μέσης Ανατολής, της Ουκρανίας και της αυξανόμενης κινεζικής επιρροής στην Ασία.
Η επίσκεψη του προέδρου του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν στην Άγκυρα εξελίσσεται σε κρίσιμη διπλωματική δοκιμασία. Η Τουρκία ζητά διαβεβαιώσεις ότι η συμφωνία ΑΟΖ Βηρυτού–Λευκωσίας δεν θα οδηγήσει τον Λίβανο σε έναν άξονα συνεργασίας με την Κύπρο, την Ελλάδα και το Ισραήλ, φοβούμενη περαιτέρω γεωπολιτική απομόνωση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί ανεβάζει τους τόνους απέναντι σε Λευκωσία και Σόφια, προειδοποιώντας να μην επιτρέψουν τη χρήση στρατιωτικών βάσεων για επιχειρήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας. Στο επίκεντρο οι βρετανικές βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, αλλά και η βουλγαρική βάση Μπέζμερ, όπου αναπτύσσονται αμερικανικά αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού.
Η Τεχεράνη μεταφέρει τη σύγκρουση στο διπλωματικό πεδίο, κατηγορώντας το Κατάρ ότι διευκόλυνε αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν. Παράλληλα, διαμηνύει ότι διατηρεί το δικαίωμα να λάβει μέτρα στα Στενά του Ορμούζ, επαναφέροντας στο προσκήνιο έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους του κόσμου.
Η Ουάσιγκτον απάντησε με βομβαρδισμούς σε στρατιωτικούς στόχους στο νότιο Ιράν, μετά από φερόμενη βαλλιστική επίθεση των Φρουρών της Επανάστασης κατά αμερικανικής βάσης στην Ιορδανία, ανεβάζοντας επικίνδυνα το θερμόμετρο στη Μέση Ανατολή σύμφωνα με το AI Monitor
Το Ριάντ καλεί περίπου 50 χώρες να συμμετάσχουν σε νέα δύναμη ασφαλείας για την προστασία της ναυσιπλοΐας στο Bab el-Mandeb, καθώς η κρίση επεκτείνεται πέρα από τα Στενά του Ορμούζ.
Άγκυρα και Βαγδάτη ενισχύουν τη στρατηγική τους συνεργασία σε ενέργεια, ασφάλεια, υποδομές και μεταφορές, με φόντο τη γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή και την ανάγκη για νέες οδούς μεταφοράς πετρελαίου. Στο επίκεντρο βρίσκεται η πρόταση του Ιράκ να προμηθεύει την Τουρκία με έως και ένα εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου την ημέρα.
Με επιστολή προς τα Ηνωμένα Έθνη, η Τουρκία επαναφέρει πλήρως το αναθεωρητικό της αφήγημα για την Κύπρο, απορρίπτει τον όρο «εισβολή» και ζητά διεθνή αναγνώριση της «κυριαρχικής ισότητας» των δύο πλευρών.
Ο Ουκρανός πρόεδρος ζητά επειγόντως 300 αναχαιτιστές Patriot για να προστατεύσει τις ενεργειακές υποδομές από τις ρωσικές επιθέσεις, ενώ προειδοποιεί ότι η Μόσχα προετοιμάζεται για νέα μεγάλη κλιμάκωση του πολέμου με επιπλέον στρατεύματα και βαλλιστικούς πυραύλους.
Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ίσραελ Κατς εξαπέλυσε πρωτοφανή προσωπική επίθεση κατά του Ταγίπ Ερντογάν, προειδοποιώντας ότι η Τουρκία κινδυνεύει να βρεθεί απέναντι στην ισχύ του Ισραήλ, ενώ η αντιπαράθεση μεταφέρεται πλέον από τη Γάζα και τη Συρία στην καρδιά της περιφερειακής γεωπολιτικής.
Η αιφνίδια απώλεια του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκρέιαμ δημιουργεί νέα δεδομένα για τη στρατηγική των ΗΠΑ απέναντι στην Ουκρανία. Ο άνθρωπος που διατηρούσε απευθείας πρόσβαση στον Ντόναλντ Τραμπ, πίεζε για αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας και πρωτοστατούσε στη στρατιωτική στήριξη του Κιέβου δεν βρίσκεται πλέον στο πολιτικό προσκήνιο. Το ερώτημα πλέον είναι αν η μεταστροφή της αμερικανικής πολιτικής υπέρ της Ουκρανίας μπορεί να επιβιώσει χωρίς τον βασικό της αρχιτέκτονα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι συζήτησαν στον Λευκό Οίκο την παραγωγή πυραύλων Patriot στην Ουκρανία, την επανεκκίνηση των συνομιλιών με τη Ρωσία και το νέο πακέτο κυρώσεων κατά της Μόσχας. Η συνάντηση σηματοδοτεί αισθητή βελτίωση στις σχέσεις Ουάσιγκτον–Κιέβου, ενώ ο πόλεμος εισέρχεται σε μια νέα, κρίσιμη φάση.
Η Μέση Ανατολή στις φλόγες: ΗΠΑ και Σαουδική Αραβία χτύπησαν φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές μετά την πυραυλική επίθεση της Τεχεράνης
Με συντριπτική διακομματική πλειοψηφία η αμερικανική Γερουσία ανοίγει τον δρόμο για νέο πακέτο κυρώσεων σε Ρωσία και Ιράν. Στο επίκεντρο δασμοί 100% σε όσους αγοράζουν ρωσική ενέργεια, η «σκιώδης» δεξαμενόπλοια του Κρεμλίνου και το μήνυμα Ζελένσκι ότι η πίεση προς τη Μόσχα δεν πρέπει να χαλαρώσει.
Axios: Η όγδοη συνάντηση στον Λευκό Οίκο δεν θυμίζει τις προηγούμενες. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φτάνει στην Ουάσιγκτον με αισθητά μειωμένη επιρροή, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αποφασισμένος να επιβάλει τη δική του στρατηγική για το Ιράν, την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία, ακόμη κι όταν αυτή συγκρούεται με τις επιδιώξεις του Ισραήλ.
Αποκάλυψη του Axios: Αμερικανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι ο οικονομικός πόλεμος, ο ναυτικός αποκλεισμός και το χτύπημα στα πετρελαϊκά έσοδα μπορεί να προκαλέσουν βαθύτερη ζημιά στο καθεστώς από μια παρατεταμένη αεροπορική εκστρατεία.
Ο Λευκός Οίκος γίνεται το επίκεντρο της παγκόσμιας διπλωματίας, καθώς οι ηγέτες του Ισραήλ και της Ουκρανίας αναζητούν αμερικανική στήριξη την ώρα που οι κρίσεις σε Μέση Ανατολή και Ανατολική Ευρώπη εισέρχονται σε νέα, επικίνδυνη φάση.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επιστρέφει στον Λευκό Οίκο σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σχέσης του με τον Ντόναλντ Τραμπ. Το Ιράν παραμένει η πρώτη προτεραιότητα του Τελ Αβίβ, όμως η Ουάσιγκτον πιέζει πλέον για λύσεις στον Λίβανο και τη Συρία, αποκαλύπτοντας ότι οι στρατηγικές των δύο συμμάχων δεν ταυτίζονται πλέον απόλυτα.
Ο Αμερικανός πρόεδρος πάγωσε προσωρινά τους βομβαρδισμούς για να δώσει «μία τελευταία ευκαιρία» στη διπλωματία, αλλά ξεκαθαρίζει ότι ο χρόνος της Τεχεράνης εξαντλείται. Στο επίκεντρο οι διαπραγματεύσεις για τα Στενά του Ορμούζ, το πυρηνικό πρόγραμμα και η κρίσιμη συνάντηση με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος μεταφέρει στην Ουάσιγκτον νέο φάκελο ισραηλινών πληροφοριών.
Η Μόσχα χαρακτήρισε «εξαιρετικά ευαίσθητο» το ζήτημα της πιθανής μεταπώλησης των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 από την Τουρκία, επιβεβαιώνοντας παράλληλα ότι βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με την Άγκυρα για το συγκεκριμένο θέμα.
Ενώ η ευρωπαϊκή προσοχή παραμένει στραμμένη στον πόλεμο της Ουκρανίας, στο Σουέζ, στην Ερυθρά Θάλασσα και στα Στενά του Ορμούζ, μια βαθύτερη γεωπολιτική ανατροπή συντελείται αθόρυβα στον Βορρά. Η υποχώρηση των πάγων, οι νέες θαλάσσιες διαδρομές, ο ανταγωνισμός για κρίσιμες πρώτες ύλες και η αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση μετατρέπουν την Αρκτική σε πεδίο οικονομικής, ενεργειακής και στρατηγικής αντιπαράθεσης. Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι πλέον αν η Αρκτική θα αποκτήσει παγκόσμια σημασία, αλλά αν η Ευρώπη θα έχει προλάβει να δημιουργήσει τους θεσμούς που θα τη διέπουν.
