Οι χώρες του Κόλπου κατάφεραν να ανεβάσουν ξανά τις εξαγωγές αργού, με μέσο όρο 18,3 εκατ. βαρέλια ημερησίως έως τις 30 Σεπτεμβρίου και 14 ημέρες πάνω από τα προπολεμικά επίπεδα. Όμως η ανάκαμψη παραμένει εύθραυστη: τουλάχιστον επτά περιστατικά με δεξαμενόπλοια καταγράφηκαν μέσα σε μία εβδομάδα, αυξάνοντας ξανά το ασφάλιστρο κινδύνου στις θαλάσσιες μεταφορές ενέργειας.
Η σύνοδος Τραμπ–Σι της 24ης Σεπτεμβρίου δεν έφερε τη στροφή που ήθελε η Ουάσιγκτον. Παρά την αμερικανική πίεση, το Πεκίνο συνεχίζει να αγοράζει περίπου 80%–90% των θαλάσσιων εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, ενώ η παρατεταμένη σύγκρουση έχει ενισχύσει — και όχι αποδυναμώσει — την κινεζική αντίληψη ότι η Τεχεράνη παραμένει χρήσιμος στρατηγικός εταίρος.
Ο Πιτ Χέγκσεθ επιχειρεί μία από τις βαθύτερες αναδιαρθρώσεις των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων των τελευταίων δεκαετιών. Σε νέα ομιλία του στο Quantico ανακοίνωσε Διοίκηση Αυτόνομου Πολέμου για drones και ρομποτικά συστήματα, 120ήμερη αναθεώρηση του πολέμου του μέλλοντος με συμμετοχή του Έλον Μασκ, του Πάλμερ Λάκι και του Νιουτ Γκίνγκριτς, αλλά και περικοπή κατά 20% των θέσεων ανώτατων αξιωματικών. Την ίδια ώρα, η μαζική απομάκρυνση στρατηγών προκαλεί αντιδράσεις για πολιτικοποίηση και αποδυνάμωση της στρατιωτικής ηγεσίας.
Από την εισβολή στην Ουκρανία το 2022, το Κρεμλίνο χρησιμοποίησε επανειλημμένα την πυρηνική απειλή ως εργαλείο αποτροπής της δυτικής στήριξης προς το Κίεβο. Σύμφωνα με ανάλυση των Financial Times, όμως, η αποτελεσματικότητα αυτής της τακτικής έχει φθαρεί: η Δύση έχει σταδιακά ξεπεράσει πολλές από τις αρχικές «κόκκινες γραμμές» της Μόσχας, ενώ Κίνα, Ινδία και ΗΠΑ έχουν ταυτόχρονα ενισχύσει το διεθνές ταμπού απέναντι στη χρήση πυρηνικών όπλων.
Η Εσθονία αλλάζει ριζικά το αμυντικό της δόγμα απέναντι στη Ρωσία. Η κύρια μάχιμη ταξιαρχία της μετακινείται μόνιμα από την Τάπα στο Γιόχβι, μόλις 50 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα, ενώ χτίζεται νέα βάση και στη Νάρβα. Παράλληλα, το Ταλίν αποκτά αμερικανικά HIMARS και νοτιοκορεατικά Chunmoo με εμβέλεια έως 300 χιλιόμετρα, εγκαταλείποντας τη λογική της υποχώρησης και περνώντας σε «ενεργητική άμυνα» από την πρώτη ημέρα μιας πιθανής επίθεσης.
Η αμερικανική ηγεσία ασφαλείας εξετάζει τα επόμενα βήματα στη Μέση Ανατολή – Η πίεση για στρατιωτική κλιμάκωση, το σαουδαραβικό μέτωπο και η μάχη για τις θαλάσσιες αρτηρίες της ενέργειας.
Νέο διπλωματικό επεισόδιο Ουάσιγκτον–Τεχεράνης μετά το ναυάγιο των επαφών στη Νέα Υόρκη. Αμερικανός αξιωματούχος υποστηρίζει ότι δύο μέλη της ιρανικής αντιπροσωπείας παρέμειναν στις ΗΠΑ παρά την εντολή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να φύγουν και τελικά αποχώρησαν μετά από νέα απαίτηση της Ουάσιγκτον. Ο Αμπάς Αραγτσί απορρίπτει την αμερικανική εκδοχή και υποστηρίζει ότι οι διπλωμάτες αναχώρησαν όπως ακριβώς είχε προγραμματιστεί.
Η Μόσχα έστειλε γραπτώς στο ΝΑΤΟ την προειδοποίηση ότι ακόμη και απόπειρα «απομόνωσης» του Καλίνινγκραντ μπορεί να φέρει στο τραπέζι ολόκληρο το ρωσικό οπλοστάσιο, περιλαμβανομένων των πυρηνικών. Το ΝΑΤΟ απαντά ότι δεν σχεδιάζει αποκλεισμό. Το πραγματικό ρίσκο βρίσκεται αλλού: η ρωσική κόκκινη γραμμή δεν περιγράφει με ακρίβεια ποια ενέργεια θα θεωρηθεί «απομόνωση», την ώρα που στρατιωτικές ασκήσεις, κυρώσεις, έλεγχοι πλοίων και επιχειρήσεις στη Βαλτική πολλαπλασιάζονται.
Ο Ρασάντ αλ-Αλίμι ανακοίνωσε την έναρξη μεγάλης στρατιωτικής επιχείρησης για την ανακατάληψη των περιοχών που ελέγχουν οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούθι. Η κλιμάκωση έρχεται μετά την προέλασή τους στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας και την κατάληψη του στρατηγικού Bab el-Mandeb, ενώ τώρα πιέζουν και τον άξονα Ταΐζ–Άντεν. Το Ριάντ και οι σύμμαχοί του επιχειρούν να αντιστρέψουν τα δεδομένα σε έναν πόλεμο που αποκτά πλέον άμεση σημασία για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και την ενεργειακή ασφάλεια.
Λίγες ημέρες πριν από την πρώτη επίσκεψή του στην Ελλάδα ως υπουργός Εξωτερικών, ο Μάρκο Ρούμπιο στέλνει ισχυρό μήνυμα στήριξης στην Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και κατονομάζει τον Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο ως χαρακτηριστικό παράδειγμα προώθησης των αμερικανικών ενεργειακών συμφερόντων. Στις 6–7 Οκτωβρίου ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας φτάνει στην Αθήνα για τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ, με άμυνα, LNG, περιφερειακή ασφάλεια και Νοτιοανατολική Ευρώπη στο επίκεντρο.
Νέα επικίνδυνη κλιμάκωση στον πόλεμο: Το ρωσικό ΥΠΕΞ προειδοποιεί ξένους υπηκόους και διπλωμάτες να εγκαταλείψουν την Ουκρανία, δηλώνοντας ότι τα «μαζικά αντίποινα» θα συνεχιστούν. Το Κίεβο βρίσκεται πλέον υπό σχεδόν διαρκή πίεση από drones και πυραύλους, ενώ ο Ζελένσκι απαντά ότι η Ουκρανία θα εντείνει τις επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια. Η σύγκρουση μεταφέρεται όλο και βαθύτερα στις υποδομές των δύο χωρών λίγο πριν από τον χειμώνα.
Ο καθηγητής Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής Μάριος Ευθυμιόπουλος συμφωνεί με την εκτίμηση του Άγγελου Συρίγου ότι η Αθήνα έκανε πίσω στην υπόθεση της Κάσου και ζητεί να προχωρήσει ο GSI χωρίς υποχώρηση από τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Βλέπει αυξημένη τουρκική κινητικότητα και θεωρεί πιθανό ένα επεισόδιο μικρής κλίμακας, χωρίς όμως να εκτιμά ότι αυτό αποτελεί το πιθανότερο σενάριο. Παράλληλα χαρακτηρίζει στρατηγικής σημασίας την επικείμενη επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Ο Αντόνιο Γκουτέρες αποχωρεί στο τέλος του 2026 και επτά υποψήφιοι διεκδικούν τη θέση του σε έναν ΟΗΕ πιεσμένο από πολέμους, οικονομικά προβλήματα και τη σύγκρουση των μεγάλων δυνάμεων. Η Ρεμπέκα Γκρίνσπαν προηγείται στο τελευταίο άτυπο τεστ του Συμβουλίου Ασφαλείας, όμως τίποτα δεν έχει κριθεί: ο επόμενος Γενικός Γραμματέας πρέπει να είναι αποδεκτός και από τους πέντε μόνιμους του Συμβουλίου Ασφαλείας και θα αναλάβει αμέσως έναν εκρηκτικό φάκελο Μέσης Ανατολής — Γάζα, Ιράν, νότιος Λίβανος και ασφάλεια στο Ορμούζ.
Η Μόσχα καταδικάζει δημοσίως τις επιθέσεις των Χούθι στη Σαουδική Αραβία και συνομιλεί με τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν για την ασφάλεια σε Bab el-Mandeb και Ορμούζ. Την ίδια ώρα, όμως, παλαιότερες και νεότερες αναφορές δείχνουν μια πολύ πιο σύνθετη εικόνα: ρωσικά δεδομένα στόχευσης φέρεται να έφτασαν στους Χούθι μέσω Ιράν, ενώ το Κρεμλίνο διατηρεί διαύλους με τη Σαναά. Η Ρωσία επιχειρεί έτσι να κρατήσει ταυτόχρονα Ριάντ, Τεχεράνη και Χούθι μέσα στο γεωπολιτικό της παιχνίδι — χωρίς να θυσιάσει τη θέση της στον Κόλπο.
Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή ενισχύεται δραματικά: τρίτο αεροπλανοφόρο και περίπου 9.000 επιπλέον στρατιώτες κατευθύνονται στην περιοχή, την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίζει ανεπαρκή τη νέα ιρανική πρόταση και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων πληγμάτων.
Η επίθεση στην πτήση FZ1073 δεν άνοιξε μόνο μια έρευνα για το πώς ένας συγκυβερνήτης με προηγούμενες ανησυχίες ασφαλείας βρέθηκε σε αεροσκάφος με προορισμό το Τελ Αβίβ. Αποκάλυψε ένα ευρύτερο κενό στη συνεργασία Ισραήλ–ΗΑΕ που οικοδομήθηκε μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Στο Ισραήλ ζητούν απαντήσεις και αυστηρότερους ελέγχους, όμως ανώτεροι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η κρίση δεν θα διαλύσει τη στρατηγική σχέση με το Άμπου Ντάμπι — αντίθετα, μπορεί να οδηγήσει σε βαθύτερη συνεργασία ασφαλείας.
Η Άγκυρα εξετάζει μια κίνηση υψηλού συμβολισμού: την υποψηφιότητα του πρώην υπουργού Εξωτερικών και σημερινού επικεφαλής του ΟΑΣΕ Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του επόμενου Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Η υποψηφιότητα δεν έχει ακόμη κατατεθεί επίσημα, αλλά συζητήθηκε παρασκηνιακά στη Νέα Υόρκη και θα απαιτήσει τη στήριξη του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Η ιστορική ΕΛΒΟ περνά σε νέα φάση: επενδυτικό σχέδιο €40 εκατ. για τον εκσυγχρονισμό της μονάδας στη Σίνδο, επέκταση πέρα από τα στρατιωτικά οχήματα σε μη επανδρωμένα και anti-drone συστήματα και δημιουργία 300 νέων θέσεων εργασίας. Οι συνολικές επενδύσεις του ομίλου SK στην εταιρεία ξεπερνούν πλέον τα €60 εκατ.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν παρακολούθησε προσωπικά την τελική φάση της μεγάλης στρατιωτικής άσκησης Center-2026 στα Ουράλια, με περίπου 47.000 στρατιωτικούς και συμμετοχή δυνάμεων από την Κίνα και άλλες χώρες. Η επίδειξη στρατιωτικής συνεργασίας έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης έντασης Ρωσίας–ΝΑΤΟ και ενώ η Συμμαχία προειδοποιεί για συνέχιση των ρωσικών υβριδικών ενεργειών στην Ευρώπη.
Η Ουάσιγκτον προσπάθησε στη σύνοδο των υπουργών Εμπορίου της G20 στο Μιλγουόκι να συγκροτήσει κοινό μέτωπο απέναντι στις κινεζικές επιδοτήσεις, την υπερπαραγωγή και την καταναγκαστική εργασία. Πέτυχε όμως συναίνεση μόνο σε ένα από τα τέσσερα βασικά θέματα που έθεσε. Ευρωπαίοι και άλλοι εταίροι υποστηρίζουν ότι οι οριζόντιοι αμερικανικοί δασμοί σε χάλυβα, αλουμίνιο και μεταποίηση δυσκολεύουν την ίδια τη συνεργασία που ζητά ο Λευκός Οίκος
Οι ΗΠΑ ενισχύουν ξανά τη στρατιωτική τους παρουσία στη Μέση Ανατολή. Το αποβατικό πλοίο USS Makin Island απέπλευσε από το Σαν Ντιέγκο μεταφέροντας την 13η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών, ενώ το αεροπλανοφόρο USS Theodore Roosevelt κατευθύνεται επίσης προς την περιοχή. Ήδη επιχειρούν εκεί τα USS George Washington και USS George H.W. Bush μαζί με περίπου 18 ακόμη πολεμικά πλοία
