Ο Λευκός Οίκος βλέπει πρόοδο, ο Ρούμπιο κρατά χαμηλά τις προσδοκίες και η Τεχεράνη επιμένει στους όρους της — Πληροφορίες και διάψευση για συνάντηση Βανς–Ρεζαΐ στη Ντόχα.
Κρίσιμες επαφές τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου, με χωριστή συνάντηση και του Τζ. Ντ. Βανς με τον πρωθυπουργό του Κατάρ. Ο Ρούμπιο χαμηλώνει τις προσδοκίες, ενώ ο Τραμπ συνδέει την αποφυγή νέων επιθέσεων με την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.
Η QatarEnergy, ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς φυσικού αερίου παγκοσμίως, ετοιμάζεται να γίνει ο μεγαλύτερος αγοραστής αμερικανικού LNG έως το 2033. Ο πόλεμος με το Ιράν, οι επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές και η στρατηγική της Ντόχα για να διατηρήσει τον έλεγχο των διεθνών ροών φυσικού αερίου.
Η Ντόχα επιχειρεί να ανοίξει ξανά απευθείας συνομιλίες Ουάσιγκτον–Τεχεράνης πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές — Πυρηνικές παραχωρήσεις, κυρώσεις και ναυτικός αποκλεισμός στο τραπέζι, με τις χώρες του Κόλπου να φοβούνται τα αντίποινα.
Νέος διπλωματικός γύρος για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με το Κατάρ να αναλαμβάνει εκ νέου ρόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη. Οι ΗΠΑ απαιτούν να τεθεί εξαρχής στο τραπέζι το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ενώ το Ιράν ζητά άρση των κυρώσεων στο πετρέλαιο και του αμερικανικού αποκλεισμού των λιμανιών του. Οι επαφές του Τζέι Ντι Βανς και η παρέμβαση Τραμπ προσθέτουν νέα δεδομένα στο διπλωματικό παρασκήνιο.
Το Κατάρ αντέδρασε έντονα στις κατηγορίες περί ανάμειξής του στις βουλευτικές εκλογές του Ισραήλ, αρνούμενο κάθε χρηματοδότηση ή παρέμβαση και κατηγορώντας Ισραηλινούς πολιτικούς ότι το χρησιμοποιούν ως «αποδιοπομπαίο τράγο» για τις αποτυχίες τους.
Συνομιλίες στη ρωσική πρωτεύουσα ενώ η Τεχεράνη ανακοινώνει ότι τάνκερ προσέκρουσε σε νάρκες. Κοινά πυρά Πούτιν–Πεζεσκιάν κατά των κυρώσεων, με το Κατάρ να κρατά ανοιχτό τον δίαυλο της διαμεσολάβησης.
Ο Γάλλος πρόεδρος ζητά ελεύθερη ναυσιπλοΐα χωρίς περιορισμούς ή τέλη, πλήρη εφαρμογή της εκεχειρίας στη Γάζα και διπλωματική λύση για το Ιράν. Η περιοδεία του σε πέντε χώρες του Κόλπου συνδέεται με την ενεργειακή ασφάλεια της Γαλλίας, ενώ στο Παρίσι συνεχίζεται η πολιτική αντιπαράθεση για την απουσία του εν μέσω κοινωνικών αναταραχών.
Τέσσερις χώρες υπογράφουν στην Ντόχα το μνημόνιο «Badr», ανοίγοντας τον δρόμο για κοινή παραγωγή οπλικών συστημάτων, μεταφορά τεχνογνωσίας και στρατιωτική εκπαίδευση. Η Τουρκία διευρύνει το δίκτυο αμυντικών συνεργασιών της από τον Περσικό Κόλπο έως τη Νοτιοανατολική Ασία, με σημαντικές γεωπολιτικές και βιομηχανικές προεκτάσεις.
Έγγραφα που επικαλείται το αμερικανικό περιοδικό αποκαλύπτουν ότι ισραηλινές κυβερνήσεις ενθάρρυναν τη συνέχιση της καταριανής χρηματοδότησης στη Γάζα, ακόμη και λίγο πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου. Οι επιστολές αξιωματούχων ασφαλείας, ο ρόλος του Νετανιάχου, η πολιτική της διατήρησης της σταθερότητας και τα ερωτήματα για την ενίσχυση της Χαμάς.
Η επανεκκίνηση των πετρελαϊκών εξαγωγών στη Μέση Ανατολή δεν αρκεί για να αποκαταστήσει την παγκόσμια αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου. Οι ζημιές στο Ρας Λαφάν, η αβεβαιότητα στα Στενά του Ορμούζ και οι απώλειες παραγωγικής δυναμικότητας του Κατάρ δημιουργούν έναν νέο ενεργειακό κίνδυνο για την Ευρώπη και την Ασία.
Ινδία, Κατάρ, Γερμανία, Ουγγαρία, Τουρκία, Νότια Αφρική και Νότια Κορέα έχουν εκδηλώσει επίσημο ενδιαφέρον – Προθεσμία έως 31 Οκτωβρίου για νέες υποψηφιότητες, παρουσιάσεις τον Νοέμβριο και πρώτη μεγάλη επιλογή τον Μάρτιο του 2027.
Πίσω από τα τεράστια έργα στη βόρεια ακτή της Αιγύπτου δεν υπάρχει μόνο τουριστικό στοίχημα. Τα κεφάλαια του Κόλπου αγοράζουν στρατηγική θέση στη Μεσόγειο, πρόσβαση σε γη και ακίνητα μεγάλης κλίμακας και ταυτόχρονα ενισχύουν μια κρίσιμη αραβική οικονομία που χρειάζεται διαρκώς ξένο συνάλλαγμα.
Η βόρεια ακτή της Αιγύπτου μετατρέπεται σε ένα από τα μεγαλύτερα επενδυτικά στοιχήματα της Μεσογείου. Εμιρατινά και καταριανά κεφάλαια χρηματοδοτούν έργα δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων με στόχο να αλλάξουν τον χαρακτήρα της περιοχής: από εποχικό θέρετρο πλούσιων Αιγυπτίων σε μόνιμο διεθνή κόμβο τουρισμού, κατοικίας και υπηρεσιών
Η Ουάσιγκτον ενίσχυσε αθόρυβα την αεράμυνα στον Κόλπο, αναπτύσσοντας δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot για την προστασία κρίσιμων ενεργειακών εγκαταστάσεων στη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ. Σύμφωνα με το Axios, η κίνηση έχει σαφή στρατηγικό στόχο: να καθησυχάσει Ριάντ και Ντόχα ότι οι πετρελαϊκές και αεριοπαραγωγικές υποδομές τους θα προστατευθούν αν ο Donald Trump αποφασίσει να επαναλάβει μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
Οι νέες επαφές μέσω Ντόχα δεν γεφυρώνουν το χάσμα Ουάσιγκτον–Τεχεράνης: το Ιράν ζητά άρση του ναυτικού αποκλεισμού, των πετρελαϊκών κυρώσεων και αποδέσμευση παγωμένων κεφαλαίων πριν ανοίξει πλήρως το Ορμούζ, ενώ οι ΗΠΑ απαιτούν συγκεκριμένες πυρηνικές παραχωρήσεις. Το αδιέξοδο ενισχύει στις δύο πλευρές τους φόβους για νέα στρατιωτική κλιμάκωση.
Η διπλωματία ΗΠΑ–Ιράν μετακινήθηκε από το παραδοσιακό κανάλι του Ομάν σε Ντόχα, Ισλαμαμπάντ και Κάιρο. Όμως οι νέοι μεσολαβητές έχουν το δικό τους ρολόι: το Κατάρ χρειάζεται ξανά ανοικτό το Ορμούζ, το Πακιστάν έχει επενδύσει πολιτικό κεφάλαιο στον ρόλο του ως γέφυρα προς την Ουάσιγκτον και η Αίγυπτος χρειάζεται να επιστρέψει η κίνηση στο Σουέζ.
Θερμό γεωπολιτικό μήνυμα από τη Νέα Υόρκη: ο Μπενιαμίν Νετανιάχου απέρριψε ευθέως τις αξιώσεις της Δαμασκού για το Γκολάν, υπερασπίστηκε τον πόλεμο κατά του Ιράν και άνοιξε μέτωπο με Άγκυρα και Ντόχα, την ώρα που δεκάδες αντιπροσωπείες αποχωρούσαν από την αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης.
Η Τεχεράνη δεν περιορίζεται πλέον στο Hormuz. Μέσω του Κατάρ έστειλε στις ΗΠΑ ένα ευρύτερο πλαίσιο όρων που περιλαμβάνει τερματισμό των εχθροπραξιών, παύση του ναυτικού αποκλεισμού, τέλος στον «οικονομικό πόλεμο» και απελευθέρωση ιρανικών περιουσιακών στοιχείων. Το Κατάρ επιστρέφει στον γνώριμο ρόλο του διαμεσολαβητή — και η σύγκρουση περνά από το στρατιωτικό στο οικονομικό παζάρι.
Η αποκατάσταση των ζημιών σε δύο από τις 14 μονάδες LNG της QatarEnergy αναμένεται να διαρκέσει έως και τρία χρόνια, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας. Οι δύο μονάδες αντιπροσωπεύουν παραγωγική δυναμικότητα 12,8 εκατ. τόνων LNG ετησίως, ή περίπου 17,4 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου.
Κατάρ, Ομάν, Πακιστάν, Τουρκία και Αίγυπτος αναζητούν έξοδο από το αδιέξοδο – Το Ορμούζ παραμένει το κλειδί, η Ουάσιγκτον ποντάρει στην οικονομική ασφυξία και η Τεχεράνη στο παγκόσμιο κόστος της ενεργειακής κρίσης
